Vrijdagavond, ik geloof dat het omstreeks half acht was, kochten we nog wat OEX calls Augustus 725. We kregen ze voor 14 5/8 en we stoppen er weer 20 in de modelportefeuille (dit was een echte trade, we kochten 100 contracten voor onze cliënten van vlees en bloed, u kunt het checken als u een scherm hebt). We hebben dus nog iets meer exposure. Is dat niet gevaarlijk ? We denken van niet.

Maandag is het vakantie op Wall Street en voor ons is dat ook leuk, vroeg naar huis wanneer Europa sluit, wat een luxe. Het wordt dus een korte week in de VS, met maandag in Japan het Tankan rapport dat het vertrouwen in de gang van zaken aangeeft. Dat moet wel erg bullish zijn wil het schade veroorzaken .Internet beleggers zullen volgende week kijken naar de resultaten van Yahoo! . (Je moet hier een punt achter plaatsen want het uitroepteken hoort bij Yahoo! komma,weer een punt.)

En daarna ? Wij blijven zeuren – ok, winstgevend zeuren – over Wall Street omdat dit de grootste invloed is op de prijsvorming in Nederland. Op Wall Street verwachten we meer van hetzelfde. Ten eerste rotatie terug naar technologie, en die zit goed vertegenwoordigd in de OEX index. Ten tweede herstel van financials, zie Citigroup en Chase. In Nederland kochten we Aegon calls. Ten derde goede resultaten van de detailhandel want de Amerikanen geven hun geld uit.

Dit verklaart ook onze houding ten opzichte van de Nederlandse markt. Als we daar enigszins radicaal zouden zijn, zouden we ons houden bij het oude recept (althans voor ons): ASML, eventueel nog wat Philips vanwege de chips en blijkbaar geen grote teleurstellingen of verrasingen elders, UPC de kabeljongens die zo leuk uitbreiden en geen winst maken wat minder erg is als de rente even niet stijgt, de reeds besproken Aegon calls en op de korte termijn Fortis, dat na de herplaatsing onder de 30 op weg is naar 33. Niets nieuws.

Value beleggers kunnen kijken naar de uitstekende resultaten en lage waardering van Smit. Ze kunnen kijken naar Aalberts, dat door de steeds afkalvende koers ook een value aandeel is geworden. Vroeger heette zoiets small cap growth. De groei is er nog steeds, de waardering is die van een value aandeel. De perspectieven ook: of we er op de korte termijn iets aan gaan verdienen is zeer onzeker. Of we er veel risico mee lopen is dat ook. Aalberts kost straks tien keer de winst en groeit 20% per jaar – ik herinner me vaag dat we dat voor het laatst in 1993 zagen. Als iemand hier interesse in heeft zal ik het checken.

Azië heeft zich hersteld en wordt weer duur. Onze Azië exposure is heel amateuristisch (ik meld het maar, straks krijgen weer een waarschuwing van Ed van der Faalst van Mees Turbatie & Co , op Mr Ed’s verzoek hebben we zijn naam en die van zijn werkgever onherkenbaar veranderd, zie de eerdere ingezonden brief die geplaatst werd onder “Aftracken/MeesPierson”).
Heel amateuristisch want we zitten alleen in Softbank. Softbank loopt echter hard.
We hopen binnen afzienbare tijd een Azië specialist als medewerker te kunnen introduceren.

Volgende week gaan we van start met een nieuwe columnist die zich geheel gaat wijden aan Nederland. Zijn werkelijke naam zal onbekend blijven. Hij is namelijk, zoals al onze schrijvende medewerkers, een professional die zich dagelijks moet waarmaken, in zijn geval tegenover zijn institutionele cliënten.

Op de site staat weer een column van onze vriend Marc Wesseling, ook een pro. Marc behandelt een paar kleine tech aandelen maar hij vestigt terloops de aandacht op een thema dat algemene aandacht verdient: waarom verdienen we zo leuk in Amerika ? Omdat de economie daar zo aardig groeit. En waarom is daar dan geen inflatie ? Omdat de productiviteit sterker gestegen lijkt te zijn dan de traditionele maatstaven aangeven. Internet is de grote gelijkmaker. Internet als valnet voor groei. Dat was eigenlijk Marc’s thema en dat is ook het onze.