Crash: ontspannen handleiding X

Miepen uit Minsk. Boss Hugo’s Cha cha cha. Golddiggers aan het werk. Risk on lijkt net risk off, off andersom. Gapend Jackson Hole.

Het beste van twee werelden: blond en bruin, de markt wordt morgen overspoeld door Oekraïense dames met een verpleegster-cum-lijfwacht diploma. Nederland kan hier een belangrijke rol spelen en hopelijk slaat Minister Rosenthal hier een grote slag. Dit zijn dames die van aanpakken weten, vaak drie-talig en met een dubbele, of driedubbele skillset die goed geënt is op de Nederlandse markt. Wij wachten op eerste gewiekste ondernemer die hier zijn slag slaat. Wie weet een toekomstige MinFin voor de PVV. En goede contacten in Libië voor Shell. Waar wachten we op? De brent is nog niet gezakt, alles kan nog.

Boss Hugo is goed bezig. Hij doet twee dingen en hij doet ze allebei goed. Ten eerste nationaliseert hij de plaatselijke goudindustrie. Niet eens langs geweest bij Peter Paul of die hem niet wilde overnemen, gewoon zelf gedaan.

Gaat Venezuela nu meer goud produceren dan voorheen? Wij vrezen van niet, als de geschiedenis een goede gids is. Dus goed voor de goudprijs en we zijn long goud.

Maar het kan nog beter. Boss Hugo vertrouwd niemand meer. Zouden wij ook niet doen als we net weer een bedrijfstak inpikken. Dat kweekt rancune bij de verkeerde mensen in de verkeerde landen. Dus al dat goud van Venezuela meteen terughalen. Weg bij de Bank of England bijvoorbeeld. Die hebben volgens de Venezolanen $4,6 Miljard aan goud liggen. Barclays in London heeft ook nog eens $2,1 Miljard. HSBC en Standard Chartered ook elk respectievelijk $1,4 en $1,1 Miljard. Nu zal het wel meer zijn na de stijging van de laatste dagen.

Nu waren er, zoals u misschien weet, al jaren allerlei samenzweringstheorieën. Althans, zo werden die genoemd. Het ging over het tekort aan fysiek goud vergeleken bij wat desondanks de fysieke goudmarkt wordt genoemd, maar die dat dus niet echt is. Lang verhaal, gaan we nu even niet op in. Er is ook nog een derivatenmarkt en die is een keer of honderd groter.

Nu moet Hugo geleverd worden dus daar gaan we, alles in een gepantserde vrachtwagen, onderbetaalde maar zwaar bewapende stoottroepen op de bok, riding shotgun en richting Caracas. Kijken wat er nu gebeurt in de goudmarkt.

Inmiddels weten we dat misschien al, die markt danst de cha-cha-cha, een latino wiebeldans uit de tijd van mijn ouders, waarbij geregeld het woord cha-cha-cha valt.

Dat is opmerkelijk want bij de tango hoor je niets. Maar daar zie je dan ook weer veel meer. Voor wie daar oog voor heeft.

Even niet afdwalen nu. Er moet in Europa geleverd worden. Maar inmiddels heeft Boss Hugo de Zoeloes aangestoken. Die klappen met hun knobkerrie of hun assegaai op hun schild en roepen nu dat zij een Hugo willen doen. Idem in Papoea-Nieuw-Guinea. En Tanzania wil opeens de royalties op goud verhogen, en dan ook maar op de rest. Pas dus op met verdachte landen. Geen Generaal Alcazar meer en ook geen Black Empowerment.

Maar wat doet Hugo nu voor die goudprijs? Die drukt hij nu keihard omhoog. Welkom in het land van de mega-shuffle. Dit zijn de nieuwe Golddiggers.

De rally vandaag leek eigenlijk al snel nergens op. Dit is geen reversal, hoewel die wel zou moeten komen en liefst snel. De markt lekker 10% omhoog. Goud terug. We voelen hem komen. Dat is dan euforie. Het blijkt allemaal mee te vallen. Maar vergis u niet. Dat is dan misschien de laatste prachtige kans om tegen hele mooie prijzen te shorten.

Want de bull case van de markt is nu dat The Bernank vrijdag in Jackson Hole voor $500 Miljard QE 3 gaat verschaffen. Misschien doet The Bernank dat, misschien niet. We durven er niet op te wedden. Maar zonder die QE wordt het wel gapen in Jackson Hole.

Crash: ontspannen handleiding IX

Waarin we het verschil tussen goud en zilver zien. Meer marge op goud. Goudaandelen stijgen en de rest zakt.

Vanaf precies een jaar geleden steeg zilver van $18 naar $50 in een schuimende blow-off. Die eindigde toen de marge op zilver werd verhoogd. Dat ging met een orde van grootte van +84% in vier stappen gedurende twee weken. Speculanten moesten vanaf die dag dus wat meer in hun portemonnee hebben om door te spelen met zilver.

Er bleken toch veel zwemmers geen zwembroek aan te hebben en de markt klapte in elkaar naar $30. Helaas voor de moralisten stijgen we inmiddels weer naar $39, wat maar aantoont dat de gemenerikken niet altijd verliezen.

Zandkorrel
Maar nu terug naar goud. Altijd nieuwsgierig naar wat goud kapot zou kunnen maken kijken we dagelijks of de marge voor goud niet zal worden verhoogd want, als we de goud sceptici moeten geloven, is goud zo overbought dat het wachten nu is op het traditionele strootje uit het kamelenverhaal of, als u meer wiskundig bent ingesteld, op de zandkorrel die de zandhoop doet instorten, denk aan chaostheorie.

Die zandkorrel kwam gisterenavond in de vorm van een klomp zand. De CME, de grootste derivatenbeurs ter wereld, verhoogt de marge op goud met 22%. Gisteren tikte goud een record aan van $ 1801 intraday en eindigde in New York op $ 1784. Vannacht stond de $ 1817 even op het bord.

[inline-advert id=ad7]

Om hetzelfde effect te hebben als mei van dit jaar met zilver, zou goud nu even moeten dalen naar $1080. Zien wij dit gebeuren? Wij zijn niet van de voorspellingen zoals u misschien weet, maar we denken eerder het omgekeerde.

Een van de redenen hiervoor is dat de kleine goudspeculant die tussen het wateren van de wietplantjes door nog even wat onsjes bijkoopt misschien geraakt wordt, maar niet de iets grotere jongens zoals de Centrale Banken die 25 ton van het waardevaste spul in hun boodschappenmandje doen voor ze hun credit card trekken.

Goudaandelen stijgen
Inmiddels zien we dat goudaandelen weer stijgen. Nu hadden we zelf net een groot deel van onze posities geliquideerd omdat we gehinderd werden door een overmaat aan historisch besef. Denk 2008. Goudaandelen gingen toen 70 à 80% terug. Dat wilden we deze keer graag vermijden temeer omdat we dit jaar ruim in de plus stonden, dit in tegenstelling tot de meeste andere spelers.

En ondanks het feit dat veel van onze exploratie in de Yukon plaats vindt. In dit winterlandschap is de zomer kort en dan komt dus al het nieuws. En zie, onze grootste en meest liquide aandelen stijgen weer. When circumstances change, I change my mind. What do you do, Sir ?

Wat is er dan different this time? Er is een groot verschil. In 2008 zakte goud en nu stijgt het.

Crash: een ontspannen handleiding II

Goed. U hebt een doosje gouden munten, wat staafjes, blikgroenten, een stroomgenerator als u op het platteland woont, zaad voor de moestuin van volgend jaar, wat benzine en een paar goede vuurwapens.

Wel even trainen, met die vuurwapens, anders schiet u straks uw hond dood. Zoiets moet u vermijden. Pas doen als u echt honger hebt.

Banencijfers
Financiële markten zijn wat complexer dan gewoon overleven alsof het eind van de wereld nabij is. Neem nou vanmiddag. Om half drie kregen we de Amerikaanse jobcijfers. Als u de financiële televisie aanzet ziet u dat iedereen daar al de hele dag mee bezig is, het herkauwen van gisteren daargelaten.

[inline-advert id=ad7]

Markten zijn complex, maar dit is gemakkelijk. Die cijfers zijn goed, met 154.000 banen, maar dat is verder niet belangrijk. De trend is niet goed en die trend slaat niet om door deze maand. Wie nu juicht, en je zal ze maar foie gras moeten serveren, vergeet dat we maanden met slechte cijfers hebben gehad en dat in die tijd de markt steeg. Tot het kwartje viel. Dit soort dingen duurt niet lang.

Dubbel probleem
Want we hebben een dubbel probleem, Europa en Amerika allebei met een schuldenberg. Laten we tot slot even relativeren: door dit cijfer gaat Wall Street geen Zwarte Vrijdag in. Helpt dit te verhinderen dat er in Bunga-Bunga-land een bank run kan ontstaan? Verandert dit de beslissingsstructuur van de Europese instellingen? Vermindert dit de schuldenberg?

Nog zes uur tot het weekend. Goud staat op $ 1660. We gaan relaxed deze crashweek uit. Een rondje langs de kleine weggetjes, achter langs de boerderijen, op de Leesfiets. Eigenlijk is het een racefiets, maar hij is Made in China. Doorrijden tot het volgende dorp en dan terug de berg op, anderhalve kilometer klimmen met een helling van 6 à 7%. Althans, dat zegt Vermeulen die goed thuis is in dit soort zaken.

Ruis
Wat onthouden we van vandaag? Iets over zwaluwen en zomers. En nog meer over ruis. Verspil geen tijd met individuele cijfers. Wat telt is de trend en die is niet onze friend. Eerst moet de schuldenberg weggewerkt worden. Wat deze week meeviel waren de resultaten van P&G en Unilever. En de grote productietoename van Randgold, een opkomende goudproducent in Afrika.

Maar in deze markt gaat het niet om individuele aandelen, maar om macro en de macro-economische situatie is nog onverminderd fragiel. Rallies kunt u gebruiken voor het verkopen van wat u kwijt wilt.

Crash: een ontspannen handleiding I

In theory, there is no difference between theory and practice. In practice, there is.

(Yogi Berra)

Elf jaar geleden kon u deze titel ook al lezen, boven een serie stukjes op IEX over de internet crash. Het waren er acht. Eens kijken hoe deze jaargang uitpakt. Doel is u wat ideeën aan de hand te doen. Misschien is dit uw eerste crash. Of misschien hebt u de vorige keren niets geleerd en bent u vast van plan om daar deze keer iets aan te doen. In dat geval, lees door. Deze markt is spannend.

Een crash is altijd vervelend maar met een paar leuke vrienden, heerlijk zacht weer en wat witte thee is het wel door te komen. Gisteren was slecht. Daar waar je de afgelopen dagen Amerika long kon gaan nadat de Europese markten de dag hadden afgesloten, eindigde Wall Street nu op de bodem.

Spaanse bonds
Paniek is soms een heel rationele houding, maar raak niet in paniek. RBS, de bank, zakte vanochtend even 20% op slecht nieuws. Nu stijgen Spaanse banken weer op het gerucht dat de ECB Spaanse bonds gaat kopen.

“Leuk”, zei The Plunger. “Dan gaat de ECB dus kapot.” Het is goed even na te denken over hoe u uw bedreigde bezittingen kunt hedgen. Zelf hebben we wat biotech en medical devices private equity fondsen afgedekt met een IBB short. Dat is een biotech ETF. Erg liquide. Zo’n index kan ook een aardige vervanger zijn voor het afdekken van andere posities.

Goud
We zagen gisteren goud opeens $40 zakken en kochten wat korte $ 1700 calls terug voor de helft van wat we er eerder op de dag voor betaald hebben. Idem voor zilver. We verkochten wat zilver futures tegen onze fysieke zilverfondsen. Die pakten we vanochtend weer terug. Zilver doet het nog wel aardig op dit niveau, rond $ 39. De lunch van zaterdag is alvast betaald.

We zijn ook long goud $ 2.000 calls 2013. Dat zegt meer over onze visie dan een lang verhaal. We denken dat goud wel eens de grote blow-off kan laten zien die er al elf jaar aan zit te komen. Hm, alweer die elf jaar.

Probeer geen winst te maken. Probeer geen gelijk te hebben. Focus in plaats daarvan op overleven en instandhouding van uw vermogen. Denk niet dat verkopers rationeel zijn.

Margin calls
We zijn nog steeds bullish op goud. Waarom dan toch die tik, gisteren? Nogmaals, we schreven het al eerder op vragen van Inveztor lezers. Goudverkopers laten geen briefjes achter met hun motivaties.

Maar wat gebeurt er bij een crash? Denk aan Demi Moore. Niet ons idee van een opwindende cougar, maar daar gaat het niet om. Onze vrouwelijke lezers, hoe weinig het er ook zijn, kunnen ook denken aan Kevin Spacey en Jeremy Irons. Mevrouw Moore cougared in een film over Lehman en die film heet Margin Call. Lekker spannend, net als een echte crash.

Beleggers krijgen margin calls. Ze moeten bijstorten. Of hun prime broker wil hun hefboom terugbrengen. Dat komt op hetzelfde neer. Dus zijn er partijen die moeten verkopen. En soms doen ze het niet zelf, maar doet hun prime broker het en wij kunnen u verzekeren dat het aantrekken van fluwelen handschoenen geen onderdeel uitmaakt van de taakbeschrijving van een margin clerk. Integendeel.

Dus er wordt op zo’n moment verkocht en wat verkopen de margin jongens (m/v) dan? Een beetje zoals de deurwaarder dat doet wanneer hij bij u langskomt om een schuld te innen. Doe op zo’n dag twee onderbroeken aan, want ze nemen alles mee dat niet vastgemetseld is. Verkocht wordt wat liquide en wat op winst staat. Maar als het niet anders kan, dan ook wat niet liquide is.

Dus liquiditeit is belangrijker dan waardering. Waardering komt weer terug, maar nu even niet. Dus nu weet u waarom goud gisteren inklapte. Het is maar een theorie.

D-Day V: de volgende golf II

Terwijl u van een welverdiend weekend genoot, kwam Timothy Geithner, de Amerikaanse minister van financiën, met een vervelende boodschap.

De politici hebben nog maar tot morgenavond om een procedure uit te werken en een overeenkomst te bereiken over het schuldenplafond, aldus Geithner op Bloomberg. Dat plafond dreigt Amerika administratief klem te zetten.

Althans, niemand weet precies wat er gaat gebeuren. Financiële markten haten onzekerheid. Ze zijn daarin niet alleen, mensen reageren nog veel slechter op onzekerheid en we noemen dat enorme stress.

Niet handig
Of het handig is de zaken nog eens op scherp te zetten weet ik niet. De officiële doodlijn voor een akkoord is 2 augustus maar nu blijkt, volgens Barclay’s, opeens dat 10 augustus ook best kan. Erg belangrijk is dit niet, vergeleken bij de eventuele gevolgen. Een sisser? Natuurlijk kan dat.

[inline-advert id=ad7]

Een tikje naar beneden in de obligatiemarkt. Een zwakke beurs even. Maar verder liggen er geen lijken op straat, zoals in Noorwegen. En België heeft al 400 dagen geen regering, dus waar hebben we het over? Zijn de Amerikanen dommer dan de Belgen?

Als dat zo was, dan zouden er Amerikanenmoppen zijn. Maar de Amerikanen vertellen moppen over Polen of over Noorse inwoners van het Midden-Westen, dus dat is het niet.

Onzeker is onprettig en als het dan gaat over het eventuele kapseizen van het financiële stelsel, dan is het geen overdreven paniekhouding om daar even bij stil te staan. Kijken of alles aan boord goed is vastgesjord voor wanneer het opeens heel erg zwaar weer wordt.

Gemeen
De Amerikaanse crisis heeft één heel belangrijk punt gemeen met Europa. En een ander punt is volledig anders en daarin ligt wat hoop. Voor Amerika, niet voor ons.

De Amerikaanse crisis valt uiteen in een deel waar de politici mee opgezadeld zitten en waar ze allemaal aan meegedaan hebben en een ander deel. Beide partijen zijn verantwoordelijk. Laten we dat het deel noemen waar ze niets aan konden doen, hoewel je daar flink over kunt debatteren. Maar dat gaan we nu niet doen.

Maar ze hebben volledig schuld aan het ziekelijke twisten dat nu aan de gang is. Dat is het andere deel, het geruzie, om electorale punten te scoren. Dit is een levensgevaarlijk probleem, in combinatie met wat er al in Europa aan de gang is. Markten kunnen opeens omslaan en dan in dit geval naar beneden als er niet snel iets gedaan wordt.

Natuurlijk, een korte beurs impuls naar boven is heel waarschijnlijk als morgen de knoop wordt doorgehakt en een compromis wordt bereikt. Een goed compromis dan wel, anders is de vreugde van korte duur.

Daarmee bedoel ik een dag, een paar dagen, een week. Genoeg tijd om de analyses te lezen die zeggen dat het niet veel uitmaakt. Maar wij geloven niet dat er morgen ook maar iets positiefs gaat gebeuren, die kans is nu klein.

Europese verantwoordelijkheid
In Europa hebben de politici net zoveel verantwoordelijkheid. Eerst laten ze Griekenland ontsporen, jarenlang. Dan tolereren ze anderhalf jaar lang het Griekse verhaal omdat direct ingrijpen politiek moeilijk ligt. De eerste fout was erg, maar de tweede kan tot een katastrofe leiden. Het is gewoon allemaal enorm dom en de ernst is pas de afgelopen maanden goed doorgedrongen.

De Jager wil in het begin zelfs massaal lenen om Griekse obligaties te kopen. Met zijn Belgische collega Reijnders. Het Komisch Duo. Wanneer je daar aan terugdenkt, huiver je over wat ons te wachten staat, maar dit is het soort leiderschap waar we het mee moeten rooien. Klagen helpt niet, het is een gegeven.

Europa is nu met een beter plan gekomen dan verwacht, maar toch heeft dat plan grote kans te mislukken. Niet vanwege de vreemde houding van de ECB. Die wilde niet mee doen met de reddingsoperaties en verhoogde de rente tijdens de laatste crisis. Soit. Het staat rommelig en daar gaat het dus om.

De reden is een politieke. Europa kan gewoonweg niet met één stem spreken, omdat Europa daar niet voor is toegerust met de juiste institutionele structuur.

Het kan vriezen
De VS hebben één president en twee partijen. Dat is toch gemakkelijker zaken doen, hoe moeilijk het nu ook lijkt. Amerikaanse banken, zo blijkt nu, zijn al enige tijd bezig hun geldmarktfondsen niet meer hun tegoeden bij Europese banken te laten stallen. Dat is hoogst verontrustend en dat krijgt u morgen op uw bord. Tenzij u Inveztor leest natuurlijk.

Waarom is dit verontrustend? Omdat dit het bevriezen van de financiële markten betekent. Midden in de zomer? Jazeker, en met een zware Lehman bijsmaak. De Financial Times komt vanavond met een bericht hierover.

In de PolderPortefeuille komen we opnieuw in actie, als het vannacht niet is -ik heb een diner-, dan wordt het morgen.

D-Day IV: de volgende golf

De vakantie is nog  amper begonnen en de ene golf na de andere komt er aan.

Kanselier Merkel heeft het spel veel beter gespeeld dan iedereen dacht. Ze zei dat er weinig spectaculairs zou gebeuren en toen gaf Duitsland meer toe dan de markt verwachtte.

We schrijven hier elke keer dat wie wil regeren, vertrouwen in moet boezemen en de markt moet verrassen. Dat is niet gemakkelijk wanneer de dag van de vergadering al vaststaat en een meute journalisten voor de deur wacht met camera’s en microfoons. Toch kwam er meer uit Berlijn en Brussel dan verwacht en vandaar de pret.

Twee katers
Nu het feest voorbij lijkt dreigt een kater. Of, waarschijnlijk, twee katers. En dat is nog zonder dat we rekening houden met onvoorziene gebeurtenissen, zoals de tragedie in Noorwegen, op de achtergrond geraakte atoomwapens in Iran of Pakistan en dergelijke. We hebben het hier alleen over de financiële crises in Europa. En natuurlijk, want dat is de volgende golf, de VS.

[inline-advert id=ad7]

Als je in Europa vraagt wat er in Amerika gaat gebeuren met het schuldenplafond dan zeggen degenen die het weten kunnen dat het ernstig is, als er een camera loopt tenminste, maar dat er natuurlijk een akkoord komt, op het laatste moment. Wanneer de camera’s draaien, zeggen ze dat natuurlijk ook weer anders maar laten we niet moeilijk doen in het weekend.

Daarom is het goed even te checken of dit wel zo is. Want Amerika is wel degelijk een risico, omdat Amerika sterk radicaliseert. Crises zijn nuttig omdat ze de aandacht vestigen op een probleem dat opgelost moet worden. Amerika moet net zoals Europa een probleem oplossen en dat is dat hun schuld onder controle moet komen.

Republikeinen radicaal, democraten toeschietelijker
Nu is het zo dat de schuld sneller groeit dan de economie. Republikeinen, die nu de radicalen zijn, willen niet toegeven dat de belastingen omhoog moeten. Democraten zijn iets toeschietelijker en zijn bereid afstand te doen van wat traditionele instincten en zijn bereid uitgaven te beperken.

Het is zinloos te kijken naar sideshows zoals ontwikkelingshulp en agri subsidies, die twee posten samen zijn ongeveer 1,5%. Het gaat om pijnlijke zaken zoals Medicare voor ouderen. Als dit zo doorgaat, zijn de uitgaven voor sociale programma’s plus rente in 2024 even groot als het hele Amerikaanse budget.

De uitgaven zijn helemaal uit de hand gelopen. Dat wisten de Amerikanen vroeger ook al, maar toen dachten ze dat dit niet voor 2060 zou gebeuren. Nu is het dichtbij. Er moet dus iets gebeuren.

Wennen aan crisis
De kans is misschien niet zo groot dat er niets gebeurt, maar de kans is heel groot dat er niet genoeg gebeurt om tot een oplossing te komen. Dan is de crisis voor niets geweest. Dan kan er nog iets gevaarlijkers gebeuren en dat is dat de kiezers aan de crises, meervoud, gaan wennen.

De situatie is dus naar het gevoel van Inveztor wel degelijk gevaarlijk. Alleen, wie een beetje crisis blasé is, heeft al snel de neiging om de situatie te onderschatten.

Om het even eenvoudig te houden: we hadden afgelopen week een situatie bij de hand waar Europa kon kapseizen en een wereldcrisis kon veroorzaken. Nu is het zo dat op 2 augustus, of op 10 augustus, de VS in een situatie is waar hun politici de handen ineen moeten slaan om een crisis te voorkomen.

Een zomervakantie, twee kapseiskansen. Om de zomer rustig door te komen zijn we 50% liquide met veel goud, veel zilver en als framboosje op deze taart wat Nasdaq calls long. Want je weet nooit. Het gaat er niet om gelijk te hebben, maar om kansen te beoordelen. Ook in een levensgevaarlijke markt.

D-Day IV: de dag erna

Op de achterkant van de envelop zetten we: “Operatie beter geslaagd dan gedacht, minder dan gehoopt, maar er kan nog veel ingevuld worden.”

Hoeveel stof onder welk tapijt, bijvoorbeeld. Hoeveel er nog bijkan. En PS, vergeet die fiscale unie nu, dat is wishful thinking.

Er is een voor de EU relatief daadkrachtig compromis bereikt dat we hier niet gaan samenvatten, want dat is juist wat de Wishful Thinkers willen: dan zijn we het hele weekend bezig met de omschrijving van het loodgieterswerk en zitten we zondagavond nog te werken aan de gebruiksaanwijzing.

Er is wel iets opgezet, een kredietmachine, maar eenvoudig is het allemaal niet. Wat belangrijk is, is dat er nu wel gehandeld kan worden, maar dat er geen echt geld in de la ligt om een aanval op Italië en Spanje te voorkomen. En daar ging het toch om.

Griekenland aan ketting
Griekenland wordt aan de ketting gelegd. Alleen als de Grieken nu doen wat ze zeggen dat ze zullen doen, krijgen ze geld.

We kunnen hierbij aantekenen dat de Grieken tot nu toe niet gedaan hebben wat ze zeiden dat ze zouden doen. Wat ze zeggen dat ze gaan doen, is bezuinigen. Niet omdat ze zin hebben, maar omdat onze pakken tegen hun pakken zeggen dat dat moet.

En hogere belasting heffen. Niet omdat ze dat zelf zo goed inzien, noch omdat ze er zin in hebben, maar om dezelfde reden als die bezuinigingen. En staatsbedrijven verkopen.

Maar de Grieken gaan nu al de straat op, omdat ze te weinig verdienen er te veel mensen werkloos zijn. En nu eens staakt de ene corporatie, dan weer de andere, liefst bedrijfstakken die te maken hebben met de toeristenindustrie. En dat is de sector waar nog een beetje geld uit kan komen, al is het dan heel weinig.

Helemaal klem
De enige keus die de Grieken nog hebben is een interne politieke -Grieks woord- crisis -weer Grieks woord- om de andere Grieken te laten zien dat het niet uitmaakt wie er aan het bewind is.

Zoals we op Inveztor al sinds de eerste dag van de Griekenland crisis schrijven, we denken dat de Grieken in het beste geval hun woord niet zullen houden. Eenvoudigweg omdat ze dat niet kunnen. Ze zitten immers helemaal klem, en dat is zonder dat er een recessie in Europa is.

Er is dus grote kans dat het verhaal alleen al hierdoor gaat ontsporen. Portugal en Ierland moeten ook geholpen worden, maar hoe dat gaat werken weten we nog niet precies. Zondag komt er meer uitleg.

Reverse Wishful Thinking
U kent het tegenovergestelde van Wishful Thinking: dat is Reverse Wishful Thinking. Daar is geen woord Grieks bij. Reverse Wishful Thinking is een proces waar je uit angst voor Wishful Thinking het omgekeerde gaat doen.

Bijvoorbeeld massaal short de markt na het eerste herstel in 2009. Daar zijn al een aantal gerespecteerde beleggers aan kapot gegaan. Het is ook nooit eenvoudig.

Als de markt benen heeft, is het mogelijk dat we een uitbraak in de VS krijgen. Niet het meest waarschijnlijk, maar het kan. De Nasdaq probeert naar boven uit te breken.

Goud blijft stijgen -wij zijn long-, goudaandelen ook -eveneens long-. Dat is niet geruststellend voor Europa.

De Zwitserse franc komt wat terug van crisis niveaus. Dat is wel ietsje geruststellend, vooral voor die arme Zwitsers – als u er één kent, geeft u hem dan een euro. De francs is de nieuwe D-Mark.

Europese banken stegen na de daling van vorige week -we hebben geen posities meer- en het kan interessant zijn eens te kijken naar de niveaus waar we opnieuw short zouden kunnen gaan.

Gaat hier iets gebeuren? We blijven denken dat de Amerikanen met een schuldcompromis zullen komen. Het wordt moeilijk dansen op al die tapijten, met al dat stof.

Waar het om draaide, bij de laatste crisis en bij de vorige crises -Grieks meervoud-, is vertrouwen van de markt in gezond economisch bestuur. Daar draait het nu weer om. Gaat het nieuwe vertrouwen een week duren? Een maand? Of langer?

Dit verhaal is nog lang niet afgelopen, maar de boot is deze week niet gekapseisd. Prettig weekend.