Vandaag zakte Japan met 3.4%. De Japanners maken er weer een rommeltje van met hun yen interventie. Ze komen niet geloofwaardig over. Zo handig als ex-minister van financiën Rubin dat deed, zo onhandig doen de Japanners het. Op zich is er niets aan de hand. De Amerikaanse markt topt en de Japanse markt leeft na 10 magere jaren weer op. Er komt dus wat vraag naar yen. De Japanners sparen, de Amerikanen geven uit. Een langzame overgang is geen probleem. De markt is echter bang voor dislocatie. De yen gaat te snel naar boven, de dollar te snel naar beneden. Dat leidt tot scheurtjes en voor je het weet heb je een crisis. Dat moet vermeden worden. Maar we zitten in de goede periode voor gedonder: september/october. Het enige dat deze dure markt nodig heeft is een aanleiding. De oorzaak hebben we al.

In onze commentaren van de laatste dagen hebben we het al een aantal keren gehad over de verslechterende technische positie van de markt. Een stootje van de dollar/yen kan genoeg zijn. Laten we hopen dat het niet zover komt. Komt het toch zover, dan is het zaak goed op te letten wanneer de cavalerie komt. De Fed geeft dan het koopsignaal. Maar daarvoor moet het eerst veel slechter gaan op de beurs. Het is politiek niet correct voor Greenspan om het rentewapen te gebruiken om speculanten zoet te houden. De grens tussen de handelaars en de kleine belegger is echter steeds meer vervaagd. Greenspan moet volgend jaar herbenoemd worden. Hij wil niet de geschiedenis ingaan als de man die de bullmarkt om zeep hielp. Dus Greenspan blijft de man van het laatste moment, de redder.