Hallo meneer Kraland,

Even niet over beleggen, maar iets anders waar u -volgens mij- ook van
houdt: wijn.

Dit weekend opende ik een zelf geïmporteerde bourgogne: premier Cru van
Chevrey Chambertin. Uit 1989. Een goed jaar. En volgens Duijker was het ook
een goede wijnmaker. Toch was de fles zuur! Ik heb er 6. Hoe kan dit!

Met vriendelijke groet,

Leon de Haan

Hallo meneer de Haan,

kijk, dat is nou een leuke brief. Even van dat gezeur over die beleggingen
af en even lekker over wijn kletsen.

Uw betoog roept verschillende reacties en vragen bij mij op.
Laten we even de feiten samenvatten.

U hebt zelf de wijn geïmporteerd. De wijn komt uit Chevrey Chambertin. Het zijn zes flessen bourgogne. Een fles was zuur. De wijn was uit 1989. Tenslotte haalt u Duyker er bij. Duyker zei dat de wijnmaker goed was.

Uw vraag: hoe kan dit ?

Ik ga graag op uw vraag in omdat ik toevallig de laatste dagen weer eens wat
tijd aan wijn heb besteed. Ik zal u niet vervelen met de proeverij die ik
vorige week organiseerde rond Claude Papin, één van de drie beste wijnmakers
in Anjou. Ik kan u slechts aanbevelen zeer snel zijn ongetwijfeld zeer lang
houdbare Anjou Gamay te bestellen. Deze wijn is een voorbeeld van goed werk
in de wijngaard en sterke concentratie. Op dronk in een jaar, misschien
twee. De Anjou Villages en Savennières zijn direct drinkbaar maar u moet u
haasten om een paar van de laatste flessen van de prachtige Quarts de Chaume
’97, in flessen van 50 cl te bestellen. Papin beschouwt zijn Quarts de
Chaumes en Coteaux du Layon van dat jaar als de beste zoete wijnen die hij
ooit gemaakt heeft.

Zondag ging ik even naar de Salon des Caves Particulières aan de Porte de
Versailles. Dit jaar was ik verrukt van de Château d’Aydie ’97, een dijk van
een Madiran, zeer donker, zwart en rood fruit, en een structuur met
prachtige tannines. Ik kon de verleiding van een paar dozen niet weerstaan.
U kunt deze wijn het beste al ’s ochtends openen, voor u met de bereiding
van de eend begint.
Het domein maakt ook twee lichtere cuvées, technisch perfect en veel
toegankelijker dan de zeer donkerrode Château cuvée. Ik prefereer de
laatste, voor een schappelijke publieksprijs van FF80.
Diezelfde dag proefde ik ook de recente cuvées van Bouscassé en Montus, de
twee gangmakers van de Madiran, beiden eigendom van Alain Brumont, de grote
vernieuwer van deze streek. Beide wijnen waren aanzienlijk soepeler. De
Montus Cuvée Prestige ( ik meen de ’96) was wel erg Marrakech en
leerlooierig en ik bleef erbij dat Aydie de verrassing van de dag was.

Vanmiddag lunchte ik met Claude Posternak, wijnmaker in de Gers.
Claude maakt een armagnac die zo elegant, harmonieus en verleidelijk is dat
ik voor het eerst sinds mijn vertrek bij Rémy Martin in 1983, weer een fles
Frans gedistilleerd had gekocht. Wij hebben het over Château Néguebouc, een
haut-armagnac. Posternak liet mij zijn twee nieuwste creaties proeven, een
unieke witte wijn van 100% folle blanche en zijn tweede cuvée van colombard
met een kleine proportie ugni. Beide wijnen waren licht, elegant en
sprankelend.
Posternak’s armagnacs zijn nog niet verkrijgbaar in Nederland. Wij zullen
proberen er voor te zorgen dat daar binnenkort verandering in komt.

Nu uw wijn weer.

Ik heb goed en slecht nieuws voor u.

Eerst het slechte. Waarschijnlijk bent u bedonderd. Ja, ik weet het, dat
klinkt wat cru, maar kijk even naar het volgende. Chevrey Chambertin bestaat
niet. Chambertin bestaat wel, Gevrey Chambertin ook, maar Chevrey niet. Wel
is er in Parijs een bekende discountslagerij die Chevy heet, maar ook dat
helpt ons niet verder. Het gaat dus om een vervalst etiket. Hoe ze u als
kenner en parallelimporteur erin geluisd hebben begrijp ik niet, maar toch
is het zo.

Nu het goede nieuws. Het is niet zo erg dat de fles zuur is. Wat telt is dat
de wijn goed is. In Bourgogne wordt flink geknoeid met etiketten. Hoe kan
het ook anders, wanneer veel wijnboeren druiven oogsten in verschillende
zogenaamde climats, vaak met verschillende appellations ? Wat u kunt doen
is gewoon de wijn uit die zure fles gieten, rustig decanteren dus, en dan
nog eens proeven. Wie weet is die wijn best te drinken en dan zijn we klaar.

Het is waar dat 1989 een goed jaar was. Het is alleen wel een tijdje
geleden, Bourgogne gaat wat minder lang mee dan Bordeaux, waar we overigens
merken dat ’89 echt veruit superieur was en wie weet hoe de flessen bewaard
zijn. Wie de befaamde wijnmaker is weten we niet.
U weet dat wel, u bent bij hem geweest.

Als u hem nou gewoon opzoekt in de pages blanches op internet vindt u zo
zijn nummer. U maakt een afspraak en brengt de flessen terug. U ruilt ze
voor een recenter jaar en proeft van tevoren uitgebreid. Dat is altijd
meegenomen.

Eventueel kunt u vrijelijk citeren uit deze brief en dreigen met rapportage
aan het INAO (Institut National des Appellations Contrôlées) in Parijs of
aan de douane. De douane heeft in Frankrijk alle macht en wijnboeren zijn
als de dood voor die jongens. Dit kan nog leuk worden.

Houdt u me op de hoogte ?

Met hartelijke groet,

Michael Kraland