Ik was gisteren op reis in het dufste land van Europa en dat had weer allerlei

onverwachte gevolgen.

Ten eerste was ik in staat om alle ochtendkranten te lezen, iets dat ik voor

mijn vak dagelijks moet doen maar wat eigenlijk nooit lukt. Helaas was er die

dag niet veel interessants, behalve al die commentaren over ING en CCF.

Tja, ING ving bot. Niet verbazend, Nederlanders komen in Frankrijk wel vaker

bot over. Waarmee ik overigens geen kwaad woord over het prachtige bedrijf dat

ING is, wil zeggen. Integendeel, wij hebben een bull combinatie in de

modelportefeuille staan. De enige combinatie die nog verlies oplevert, dus

eigenlijk was het me liever geweest als ING het land was uitgestuurd en

verzocht was om nooit meer terug te komen. Dan was het aandeel gestegen.

Nu gaan ze het nog een keer proberen, maar dan beleefd en ze gaan allerlei

Franse woorden leren zoals "égards", "fait accompli",

"point mort", "chauviniste" en "échec".

Omdat ik al bijna 25 jaar in Frankrijk woon ken ik die woorden natuurlijk.

Fransen zijn moeilijk. Ze hebben ook zo hun eigen manier om zaken te doen. Dat

is niet altijd even gemakkelijk voor Nederlanders. Die twee landen liggen

minder dan 200 kilometer uit elkaar en toch is er een wereld van verschil.

Voor ik in Frankrijk ging wonen had ik al zes jaar in het dufste land ter

wereld gewoond, in het Franstalige gedeelte. Ik sprak dus al Frans.

Toch heb ik zeer sterk het gevoel dat ik er 20 jaar over gedaan heb om te

begrijpen wat er tegen me gezegd wordt.

Laten we hopen dat ING het allemaal wat sneller doet. Anders komt die prijs

nooit van de grond.