Vlak voordat ik ging skiën kreeg ik een opgewonden telefoontje van een
Canadese broker. Of ik Wavve gekocht had ?
 
Vaag herinnerde ik me een al even opgewonden verhaal over dit Canadese
internet bedrijfje. Omdat ik het technisch inzicht van deze broker op waarde
wist te schatten, rond de nul helaas, had ik niet meegedaan. Stom, zei de nieuwe
techbroker.
 
Veel Canadese brokers zijn tegenwoordig handelaars in tech. Vroeger deden
ze allemaal goudmijnen en goudmijntjes. Vooral bij de goudmijntjes liepen de
zaken wel eens een beetje uit de hand, financieel en qua waarheidsgehalte.
Ervaren lezers kennen ongetwijfeld de definitie van een goud exploratie aandeel:
een gat in de grond met een leugenaar er voor.  Maar gezien de
ontwikkelingen op de goudmarkt, die minder gunstig waren na het fiasco met de
namaakvondsten van BRE/X, doen de meeste Canadese brokers nu
ook technologie, wat per slot van rekening maar een kleine stap verwijderd is
van geologie. Het was al laat, vrijdagavond, na zevenen, toen het
telefoontje binnenkwam. Geen Wavve gedaan ? Stom, net 1000% gestegen ! O, zei
ik. Gelukkig, aldus onze zegsman, was er nog een maniertje om toch nog mee te
doen.
Enigszins verveeld zette ik de broker op de luidspreker, zodat mijn
partner Jan, die dit soort praatjes haat, ook nog mee kon genieten van het
betoog.
Wij moesten Bolivar Goldfields kopen, legde onze
vriend uit.
Gaat die ook naar nul dan, vroeg ik beleefd, net zoals je laatste twee
deals ? Nee, zei onze man, dat was lang geleden, in 1995, nu was alles anders.
Bolivar had namelijk 11 miljoen aandelen Wavve, wat neerkwam om ruim C$5 per
aandeel. Het aandeel kostte C$3. Onze aandacht was gewekt.
De mijn van Bolivar zou worden verkocht. Dat ging nog eens een miljoen
of negen netto opleveren. Vervolgens, aldus onze expert, zou Bolivar al dat geld
gaan investeren in internet bedrijfjes en zou iedereen snel rijk worden.
De firma van onze vriend was gelukkig net bezig met het kopen van een
blok aandelen, wat uiteraard heel moeilijk was, gezien het prachtige verhaal. Of
we mee wilden doen. Akkoord, zei ik, zuinigjes, geef ons maar
100.000 van die dingen voor $3. Wordt moeilijk hoor, kregen we nogmaals te
horen, maar we gaan het proberen. Ik wendde me tot Jan en vroeg hem
eens aan de Canada desk van Bear Stearns te vragen of we wat aandelen konden
krijgen.
Bear Stearns is een Amerikaanse zakenbank en broker, die ons
back-office verzorgt en onze Noord-Amerikaanse transacties afhandelt.
Binnen tien minuten waren we 100 000 Bolivars rijker op 2.97.Of we er
nog wat meer wilden, vroeg de man van Bear. Er was een grote verkoper. Wij
dachten aan onze tweede order en sloegen het aanbod af.  Omdat ik
geacht werd niet te werken op de wintersport dacht ik niet meer aan Bolivar, tot
afgelopen vrijdag, toen ik bij het doornemen van de portefeuille hoorde dat het
aandeel was gestegen naar C$4.
Verdorie, dacht ik, waar is dat Canadese blokje dan gebleven ? Niemand
had er van gehoord, en ik vroeg onze Canadese vriend even te bellen. Gelukkig
waren de aandelen gekocht. Het had verschrikkelijke moeite gekost, maar het was
gelukt. Uiteraard kostte dat nogal veel commissie, $ 6000 zelfs,
want eerst moesten warrants gekocht worden, die moesten omgewisseld worden voor
aandelen en alles moest gefinancierd worden, vandaar.
Ik instrueerde ons middle office deze man uit te leggen dat we een
vrachtwagen vol Bolivars hadden kunnen kopen met weinig kosten, maar tevergeefs.
Als jullie ze niet willen, houden we ze zelf, zei onze vriend. We namen ze maar.

 
Die avond eindigde Bolivar op $4.45, na de $4.90 geraakt te hebben. Het
aandeel is waarschijnlijk rond de $6 waard en blijft aantrekkelijk. We kopen er
4000 voor de modelportefeuille, limiet $4.60, tegen gewoon institutioneel
tarief.
 
Aan blokken doen we even niet meer mee. Wat je hier wel aan
ziet is dat die bullmarkt steeds meer rimpels krijgt, ook in Canada.