Een reden waarom ik soms een positie niet doorgeef is om iedere schijn van
belangenverstrengeling te vermijden. Dat is erg belangrijk voor ons bij Inveztor.net. De
kleine wereld van de financiële pers in Nederland bewaart namelijk een lelijk
geheim. Iedereen in dat wereldje kent dat geheim maar niemand praat er over.
Bang voor processen, want bewijs het maar eens. Ik denk dat het goed is het er
toch maar eens over te hebben.
Er is namelijk een aantal mensen die verdacht worden van een vorm van
frontrunnen, tegen hun eigen lezers. Het is heel eenvoudig. Als schrijver maak
je misbruik van het vertrouwen dat mensen in je hebben en je beveelt een aandeel
aan, liefst niet al te liquide. Natuurlijk koop je het eerst zelf, net
daarvoor.
Vervolgens komt er een stoot orders los en verkoop je. Veel eenvoudiger
dan zelf alles te moeten uitzoeken. Het vervelende is dat niemand het kan
bewijzen.
 
Goed, een redacteur wordt er wel eens om ontslagen, als het de spuitgaten
uitloopt, maar dat gaat de doofpot in. Nederlandse media zouden veel en veel
meer moeten opletten wat schrijvers doen. Overigens, kijk eens goed naar de
invloedrijke televisieprogramma’s. Let goed op wanneer dat iets aanbevolen
wordt. Pas op voor illiquide aandelen en let goed op het gezicht van de
tipgever.
Geeft hij aan of hij het aandeel zelf heeft ? Ik denk het niet.
 Wij zien het direct, wanneer er een luchtje aan zit, alle
professionals zien dat, dus waarom kan de directie van een blad dat niet zien ?
We zullen deze discussie weer oppakken wanneer ik mijn artikel over deontologie
schrijf. Dat gebeurt binnenkort, wanneer de nieuwe site klaar is. Daar kunnen
namelijk alle disclaimers en full disclosures op.
 
Full disclosure; dat betekent dat we het opschrijven wanneer we zelf een
long of een short positie in een fonds hebben. Wel zo duidelijk, maar zeer
zeldzaam.
 
Hebt u het ooit elders gezien in Nederland ? Wij nog niet. Lezers die in de
forums serieus genomen willen worden zou ik ook aanraden altijd aan te geven wat
hun eigen positie is, zeker wanneer ze een aandeel de hemel inprijzen of kapot
praten. Het omgekeerde kan natuurlijk ook gebeuren.
 
Jim Cramer, die voor TheStreet.com schrijft, heeft dan aan den lijve
ondervonden. Hij kraakte een aandeel op CNBC en werd er van beschuldigd het
geshort te hebben. Dat had hij niet gedaan, hij runt een fonds en kon het
bewijzen, maar het kwaad was geschied. De pershyena’s hadden hem te pakken en
lieten hem niet meer los tot hij diep verbitterd was: het verhaal achtervolgt
hem nog steeds.