We hadden het over illiquide fondsen. Ik heb onlangs wat
Wavecom en Systar gekocht voor de
portefeuille.
 
Systar kochten we dacht ik woensdag, toen ik op reis was, voor 300 en het
aandeel sloot op 390. Ik durfde het niet eerder aan te bevelen omdat het nog
steeds niet echt liquide is, maar omdat het één van mijn top tien posities is
vond ik het een beetje flauw om het niet door te geven.
 
Maar pas op.
 
Systar steeg dit jaar al fenomenaal. Mijn partner Jan Ris heeft uitgerekend
dat daar maar een miniem deel van de aandelen bij omging. Zo’n aandeel kan dus
even snel naar beneden.
 
Wavecom is een ander geval. Dat aandeel begint nu net een beetje liquide te
worden. Ik denk dat het nog veel hoger zal gaan, maar pas op, full disclosure:
mijn firma plaatst deze week een (klein) blok van 135 000 aandelen Wavecom bij
een paar instituten. Die aandelen hangen dus even boven de markt en vrijdag ging
de koers dan ook wat terug. Nog meer disclosure: het zal niet lang duren.
 
Er zijn ook gevallen waarin ik liever niets zeg.Het kan zijn dat onze firma
ergens bij betrokken is – het gebeurt niet vaak, we zijn een klein huis – of ik
vind het te riskant voor particulieren.
 
Onlangs hadden we zo iets. Er was een emissie van een klein Amerikaans tech
bedrijf, Irvine Sensors, tegen een flinke discount van ruim
30%. Ik zat in de verkoopgroep, dus ik kreeg een commissie als ik wat plaatste.
Daarom heb ik niets gemeld. Ik heb wel wat voor ons fonds gekocht. De aankoop
was op $1.35 en het aandeel (IRSN, Nasdaq) staat nu op $7.50. Dat konden we niet
voorzien, de hype in kleine aandelen is groot. Wat ik wel wist was het volgende.
Het bedrijf loopt al jaren zonder winst op en neer.
 
In 1994 plaatste ik voor het eerst zo’n discount deal, die toen nog
Reg S heetten. Het was een leuke deal, maar  veel Reg
S deals zijn discutabel. Een hedge fund dat de deal van me gekocht had gaf dat
door, de krant wijdde er een stuk aan en zo stond ik voor het eerst in het Wall
Street Journal waar de deal beschreven werd als een “juweel in een zee van
giftig afval”.
 
Ik heb het bewaard. Niets voor Inveztor.net, zo’n deal, al was het deze keer weer
een juweeltje. Ik moet nog zien hoe het afloopt.
 
Waarom gebruiken we de AEX als benchmark ?
 
Die vraag krijgen we geregeld. In deze tijden van nodeloze ingewikkeldheid
houden wij het liever simpel. We houden gewoon de thuismarkt aan. Het is een
kwestie van gezond verstand. We runnen geen sector fonds voor een
pensioenbedrijf. We richten ons tot particulieren. Als die particulieren op de
thuismarkt beter kunnen scoren dan in het buitenland moeten ze dat vooral doen.
Daarom kijken we naar de AEX.
 
Het heeft pas zin in het buitenland te gaan beleggen als je het daardoor
beter doet. Anders kun je beter thuisblijven.
 
Keep it simple, stupid !
 
We houden dus de AEX aan, maar wie ons met de MSCI World Index wil
vergelijken mag dat doen. Dit is de meest gangbare index voor internationale
fondsen. Die is dit jaar overigens negatief (mijn fonds heeft de MSCI World
Index als benchmark, we zijn dit jaar 31% omhoog, dank u).