Dit is de tweede aflevering van een serie van vier artikelen over
beursintroducties, ingegeven door de hype rond de beursgang rond World Online.
Zie voor het eerste deel “Beursintroducties I: Introductie tot
introducties”.
Op een mooie ochtend in de nazomer van 1976 liep ik een amphitheater in
Fontainebleau binnen voor mijn eerste college op de plaatselijke
handelsdagschool. Ik was vastbesloten mijn tijd nuttig te besteden maar ik
kon niet vermoeden dat de eerste vijf minuten college de meest bruikbare zouden
zijn van de hele opleiding.
In het amphitheater stond een professor, die, zoals de meeste professoren
op deze school, ruime ervaring had in het bedrijfsleven. Deze professor was een
Amerikaan. Zoals de meeste professoren gaf hij les in het Engels en hij had een
vorig leven doorgebracht in de olie industrie. In die tijd was de olie industrie
net zoiets als technologie nu. Daar vonden de grote deals plaats, daar ging het
geld naar toe, want de oliekraan was dicht gedraaid en dat gaf een schok.
Tegenwoordig zijn olieboeren niet meer gezocht op business schools.
Deze professor had één zinnetje op het bord geschreven:
“There is no such thing as a free lunch.”
De reden waarom ik dit aanhaal is dat elke dag opnieuw blijkt dat deze zeer
eenvoudige regel niet bij iedereen bekend is. Ik heb destijds een bedrag dat
toen een klein fortuin leek aan collegegeld betaald om mij dit eigen te kunnen
maken en ik deel deze wijsheid natuurlijk graag met u. Dat zal voor veel van
onze lezers een aardige besparing zijn, maar ik maak me geen illusie: lessen
zijn alleen nuttig als je er flink voor hebt betaald. Freud vond dat ook.
Ik heb mijn lesgeld betaald, niet alleen dat jaar in Fontainebleau, maar
ook nog vele keren daarna.
Daarom herhaal ik het: “There is no such thing as a free
lunch.”
De reden waarom ik het hier over deze lunch heb, is dat het de redactie
zonneklaar duidelijk is dat deze lunchles opnieuw onder de aandacht van
beleggers kan worden gebracht zonder dat Inveztor.net hierbij gevaar loopt verdacht te
worden van het brengen van overbodige informatie.
De kern van het huidige geharrewar om World Online is dat er hele
volksstammen zijn, ongetwijfeld meer dan destijds de gehele Kaninefaten en
Batavieren bevolking, die denken dat er wel zoiets bestaat als gratis en voor
niets mee-eten uit de IPO ruif.
Dat is een misvatting. We krijgen niets voor niets, het beleggen in
beursintroducties is niets anders dan een specialisatie in het brede scala van
beleggingsmogelijkheden.
Wij gaan daar hieronder dieper op in.
Een ander verschijnsel is dat er veel beleggers snel verontwaardigd zijn.
De verontwaardiging wordt gericht op banken, liefst uit het emissie syndicaat,
maar elke bank die niet toewijst komt in aanmerking. Deze verontwaardiging is
ongegrond.
Ik heb niet alleen de handelsdagschool in Fontainebleau bezocht maar ik heb
ook nog, in een ander leven, semesters lang staatsrecht gedaan en grondwetten
vergeleken. Ik kan u verzekeren dat niet één van de grondwetten die ik
doorgeploegd heb ook maar één paragraaf bevatte over het gegarandeerd
constitutioneel recht op toewijzing van aandelen die 100% zeker gaan verdubbelen
of verdrievoudigen.
De wetgever heeft daar niet aan gedacht en dat is geen toeval.
Zoiets heet een meevaller, het is geen recht.
We kunnen het bovenstaande dus kort samenvatten door te stellen dat het
naïef is te verwachten dat er bij een beursintroducties geld uit de hemel komt
vallen. Er is altijd iets aan de hand.
Waarom zijn zoveel beleggers dan zo druk bezig met het verkrijgen van World
Online aandelen ?
Dat komt waarschijnlijk omdat deze beleggers één of meer van de volgende
gedachten koesteren:
1. Er is zoiets als een Free Lunch en die heet World Online 2. Er
bestaat een gerede kans dat een emissie waar iedereen het in de rij bij de
bakker over heeft een paar elementen, zoals wellicht de prijs, de waardering ten
opzichte van de concurrenten of iets anders, bevat dat over het hoofd is gezien,
waardoor er een goede kans bestaat op extra winst 3. Hoewel iedereen zegt
dat de emissie enorm overtekend is denk ik dat ik toch een manier ga vinden
om veel aandelen te krijgen. Ik laat al mijn andere bezigheden voorlopig varen,
ik ga achter World Online aan, volle kracht vooruit. Als ik maar genoeg mensen
lastig val krijg ik misschien wat meer. 4. Dit weegt ruimschoots op tegen de
verloren tijd. 5. Bij elke rekening die ik open, bij ABN, bij Rabo, moet ik
het volle bedrag van inschrijving storten, of de helft. Dat is geen bezwaar want
andere beleggingen leveren in de twee weken van gekte rond World Online
natuurlijk veel minder op. 6. De kans dat ik, ervaren rot, zie het
bovenstaande denkwerk, nog eens geschoren wordt door marketmakers in de
aftermarket, zoals onlangs bij Via Networks, is zeer
gering.
Laten we de bovenstaande gedachten eens kritisch onderzoeken.
1. Er is zoiets als een Free Lunch en die
heet World Online
Bij World Online gebeurt het volgende. Zonder op de details van de
waardering in te gaan, want dat doet Van Zeyl elders op deze site, kunnen we
stellen dat World Online een Internet Service Provider (ISP) is die in Nederland
en een paar andere markten aardig scoort, nog niet rendabel is en hard zal
moeten vechten om een financiëel succes te worden. De operationele merites van
World Online laten we hier buiten beschouwing.
Vast staat ook dat vergeleken bij andere ISP’s World Online al redelijk aan
de prijs is.
Dit is algemeen bekend, iedereen weet het. De toewijzing aan particulieren
zal niet enorm zijn, is de verwachting. Wij verwachten dat desondanks de koers
flink kan stijgen, als voldoende beleggers bijkopen. Dat zien we aan de koers in
de grijze markt. Wat dat betreft hebben beleggers dus gelijk.
Degenen die zeggen dat ze direct willen verkopen hebben ook een punt. Dat
wil niet zeggen dat de koers niet door kan stijgen en dat een grote speler die
ook over een duur aandeel beschikt WOL niet kan overnemen tegen een premie,
gefinancierd met zijn overgewaardeerde valuta. Dit is natuurlijk pure speculatie
maar het kan best.
2. Er bestaat een gerede kans dat een emissie waar iedereen het in
de rij bij de bakker over heeft….etc
Die kans lijkt ons dan ook gering.
3. Hoewel iedereen zegt dat de emissie enorm overtekend is denk ik
dat ik toch een maniertje ga vinden om veel aandelen te krijgen.
U kunt dan het beste als volgt te werk gaan. U opent een rekening bij een
bank voor vermogende klanten. Die banken hebben de meeste kans een rekening te
hebben bij de leider van het syndicaat. In het algemeen zijn Morgan Stanley en
Goldman Sachs, twee Amerikaanse zakenbanken, het vaakst betrokken bij emissies.
Merrill Lynch, Lehman, Warburg, CSFB, Deutsche Bank en ABN tellen ook mee.
Vervolgens kijkt u of u niet al een rekeningetje hebt bij ABN of bij Rabo,
want daar kunt u stukken krijgen, zegt men. We denken dat dat ook inderdaad zo
is.
4. Dit weegt ruimschoots op tegen de verloren tijd.
Dat moet ieder voor zich uitmaken. Zie ook de volgende paragraaf. Daar rolt
namelijk een cijfer uit en dat schept duidelijkheid.
5. Bij elke rekening die ik open, bij ABN, bij Rabo, moet ik het
volle bedrag van inschrijving storten, of de helft.
Dat is geen bezwaar want andere beleggingen leveren in de twee weken van
gekte rond World Online natuurlijk veel minder op.
Ik heb die berekening voor mezelf gemaakt en het gaat natuurlijk helemaal
niet op. Het is alleen interessant als u een goed allocatie krijgt, veel meer
dan iedere andere particulier.
6. De kans dat ik, ervaren rot, zie het bovenstaande denkwerk, nog
eens geschoren wordt door marketmakers in de aftermarket, zoals onlangs bij Via
Networks, is zeer gering.
Dat klopt, maar vorige keer ging het fout. De enige reden waarom ik zeg dat
het klopt, is dat bij Via Networks zoveel mensen slachtoffer zijn geworden van
hun onkunde gekoppeld aan hebzucht, dat het een beschamend probleem werd.
Daardoor wordt er nu beter opgepast.
In normale tijden hebben professionals namelijk een vrijbrief om op
loslopend wild te schieten. Ligt hier een taak voor de overheid ? Wij denken van
niet.
Iedereen die dat kan betalen mag immers zelf een goed professional in de
arm nemen om hem te helpen dit te voorkomen. Beurshandel is zoals ieder vak, het
heeft zo zijn kneepjes. U zwemt tussen de haaien, geloof het maar.
Zoals ons grote voorbeeld W.C. Fields zei: “There’s a sucker born every
minute”.
In deze tijden waarin mensen verwachten via internet tegen lage kosten
alles gratis te krijgen, inclusief het beste advies, moeten we ons niet verbazen
dat er slachtoffers vallen.
Alleen als u er ook geen problemen mee hebt dat uw zoontjes in een
Ferrari gaan scheuren zonder rij ervaring, laat staan dito bewijs, doet u er
beter aan goed op te passen. De kans is gering, maar geef geen bestens orders.
Die bewaren we voor liquide, minder volatiele markten, om tijd te winnen. Niet
bij een jojo situatie.
In de volgende aflevering gaan we kijken hoe het IPO proces eigenlijk in
elkaar zit.