Laten we er voor het gemak van uitgaan dat we op het ogenblik in een ’87
scenario zitten.
Er zijn overeenkomsten: renteverhoging in een overspannen markt. Er zijn
natuurlijk verschillen: de overwaardering is geconcentreerd in de TMT en biotech
sectoren.
 
Wij zijn bang dat we weinig positief nieuws hebben, althans, voor de zeer
korte termijn. Wij houden niet van het doen van voorspellingen en doen dat dus
zeer zelden. Zoals u weet zijn er ook mensen die juist heel veel voorspellingen
doen. Dat is erg handig, want dan kan je altijd wijzen op één die uitkomt. Je
hoeft maar te voorspellen dat de markt gaat zakken en vervolgens dat de markt
gaat stijgen. Zoiets komt vaak uit. Gek genoeg werkt het ook nog: de mensen
trappen hier graag in, merken wij telkens.
 
Terug naar onze visie op deze markt.
Er zijn een paar factoren die ons weinig hoop geven.
Ten eerste waren er de woorden van Alan Greenspan.
Ten tweede is er nog niet genoeg paniek om van capitulatie te kunnen
spreken.
Ten derde hebben wij geen bloed zien vloeien op straat.
Ten vierde zijn de aandelen die wij zouden willen kopen nog niet
spotgoedkoop.
 
Laten we in deze column eerst eens kort doornemen waarom we dit niet
bemoedigend vinden.
 
Groenspaan negatief.
Groenspaan gaf eigenlijk aan dat de markt kan stikken, hij ziet in de
cijfers van vrijdag inflatiesporen dus gaat hij rustig door de rente te
verhogen.
De markt reageert daar heel slecht op, want in het collectieve geheugen van
de markt moet Groenspaan eerst naar de kleedkamer om daar een blauwe tuniek aan
te trekken. Vervolgens klimt hij op zijn paard, geeft een teken met zijn hand
aan de ruiter naast hem, die met die gele bretels. Deze ruiter toetert “charge!”
op zijn trompet en een regiment blauwe tunieken komt de bijna gescalpeerde
beleggers te hulp. De cavalerie !
Reken daar vooral niet op, zei Groenspaan, eigen schuld,dikke bult.Zoek het
maar uit.
 
Ondertussen staan de wagens van de karavaan in een kring, omsingeld door
een kudde dolgeworden beren met scherpe tanden. Deze beren hebben heel lang niet
gegeten. Ze hebben honger. Ze hebben nu bloed geproefd. De heerlijke smaak van
het nobele vocht windt hen op. De oudste beer staat op een heuveltje te kijken.
Geen cavalerie in zicht. Nog even doorbijten dus.
 
Geen capitulatie
Kijkt u eens op de forums van Inveztor.net, naar de koppen van de kranten en naar de
televisieprogramma’s. Misschien ziet u hetzelfde als wij.
 
In de VS hebben de mensen nu een heel weekend om elkaar gek te maken. De
Herald Tribune komt vanochtend met een grote kop over de voorpagina. Dat is
goed, dat begint erop te lijken. De Telegraaf doet dat ook, maar in andere
Europese kranten zie je dat veel minder. Op de beurspagina staat een verhaaltje
over Nasdaq. Veel te weinig paniek dus.
 
Pas wanneer in Nederland de andere dagbladen ook met grote koppen komen,
wanneer Spong en Hammerstein een aanklacht tegen Groenspaan, mevrouw Cohen, Bill
van ’t Hek en de firma Plunge* indienen, weten we dat het bij ons ook
menens wordt.Nog een paar dagen, maandag misschien al.
 
Bloed op straat
Er is nog geen bloed gevloeid. “Blood in the streets” is een
bekende uitdrukking op Wall Street. Wanneer er bloed vloeit is de redding
naarbij. Eerst moeten de marginspelers kapot. Vervolgens worden de
momentumbeleggers vermoord. Fundmanagers die toch nooit echt in tech geloofden
doen hun aandelen van de hand. Onervaren beleggers bellen hun brokers of toetsen
verkooporders in zonder limiet.
Iedereen haat Cisco.
Wanneer dat gebeurt is de redding nabij. Nog even wachten dus,
helaas.
 
Aandelen nog niet goedkoop
Laten wij eens een lijstje maken van de aandelen die we graag zouden kopen.
Winstgevende aandelen, waar je een koers/cashflow of een k/w op los kunt laten,
u weet wel, dat ouderwetse gedoe. Onze eerste keus zijn de Vier Ruiters.
Cisco, EMC, Oracle en
Sun willen we hebben. Hoe je het ook wendt of keert, die
aandelen zijn goedkoper maar niet goedkoop. Ook niet een beetje. Ze zijn nog
steeds duur, vergeleken met de Oude Economie. Ook als je alleen de
winstgroeipercentages vergelijkt.
Maandag gaan deze aandelen dus waarschijnlijk naar beneden.
 
Andere aandelen zijn nog goedkoper. Dat zijn de aandelen die de afgelopen 9
maanden naar de beurs gekomen zijn. Daar zitten nog pre-IPO beleggers in met een
kostengemiddelde van minder dan een dollar. Ze hebben echter een zogenaamde
lock-up. Dat is een afspraak om geen aandelen te verkopen tot een bepaalde
datum. In Nederland wordt zo’n regeling straks gemeengoed, dankzij mevrouw
Brink. Of zo’n aandeel nou $90 of $120 kost maakt dan niet veel uit. Voor deze
beursnieuwelingen passen we dus extra op, maar we hebben of hadden er een paar
in portefeuille en die zijn het meest gezakt.
 
Wie had twee jaar geleden gedacht dat de beste Nederlandse bouwer bij een
gierende huizenmarkt een combinatie zouden worden van een k/w van een Russische
oliemaatschappij met een rendement van een obligatie ?
Niet erg bemoedigend dus.
 
In onze volgende column zullen we eens kijken wat we aan positieve
gedachten bij elkaar kunnen harken.
We kunnen dan ook kijken of het tijd wordt voor een tweede
voorspelling.
 
 
 
* Wij noemden deze firma vorig jaar ook al gedurende bij correcties en
kregen daar vrij veel vragen over.
Hier is nogmaals het antwoord: de firma Plunge wordt altijd in verband
gebracht met afbraakprijzen voor aandelen. “Stocks Plunge”, roepen de
Angelsaksische krantekoppen dan. Plunge heeft geen website, we hebben gezocht.In
Nederland wordt dit bedrijf zelden genoemd, behalve op Inveztor.net.