Er zijn in de VS veel callopties gekocht. Te veel misschien.
 
Mijn partner Jan Ris, die in ons team het begrip “Voorzichtig”
vertegenwoordigd, kwam met een commentaar van Lawrence McMillan, de man die het
boek over opties schreef.
 
McMillan ziet een parallel tussen de put-call ratio’s op alle belangrijke
Amerikaanse indices.
 
De put-call ratio is een indicator waaraan we hechten omdat hierdoor goed
wordt aangegeven waar de belangen liggen. De ratio wordt gemaakt door putvolume
door callvolume te delen.
 
We gaan er van uit dat het niet goed is als er veel calls zijn gekocht. Als
de markt hapert moeten die weer worden verkocht, waardoor de market makers zich
gaan indekken via verkoop van aandelen wat de baisse weer versnelt.
 
Een andere negatieve hint wordt gegeven door dalende optievolatiliteit. Dat
kan aangeven dat handelaren gemakzuchtig worden.
 
Op zo’n moment kan de markt opeens of naar boven of naar beneden draaien.
Omdat bovenstaande indicatoren een nogal negatieve kleur hebben kan het goed
zijn voorzichtig te blijven en geen onnodig risico te lopen.
 
In 1998 en in 1999 viel de top van de markt ook in juli.
 
Lezers van Inveztor.net kunnen echter hun kans op verlies halveren, gratis
uiteraard. Dat doet u als volgt.
 
U leest dit stuk en denkt er even over na. Klaar.
 
Een gewaarschuwd mens telt immers voor twee.