(Voor het vervolg van dit artikel, klik Bedenkingen bij het
bloedbad – II en Bedenkingen bij het
bloedbad – III)
 
We kregen vandaag en gisteren veel reacties – allemaal positief behalve van
één heer die wij de Quirulant noemen – over onze Bloedbad-serie.
 
Veel lezers vinden dat wij de zaak aardig voorspeld hebben.
 
Wij doen in zulke gevallen ons best om direct duidelijk te maken dat we
niet in de voorspellingsbusiness zitten. Voorspellen is aanzienlijk moeilijker
dan beleggen en met het laatste hebben we onze handen al vol. Wat wel helpt is
het toepassen van wat discipline. Dan kan je eventueel het lot een handje helpen
en beter voorbereid zijn wanneer het verkeerd gaat.
 
Wij zijn altijd bang voor mensen die dat voorspellen zo leuk vinden. Die
mensen zijn namelijk stuurloos en kunnen zo in de handen van de eerste de beste
charlatan vallen.
 
Tot zover de inleiding van vanavond, nu even terug naar ons Heerlijke
Bloedbad.
 
Het Bloedbad is goed, om de vorige afleveringen even samen te vatten, omdat
een bloedbad de weg opent voor een nieuw herstel.
 
Niets is erger dan kwakkelen.
 
Een van de vragen die we steeds krijgen is waar het met de Nasdaq heengaat.
Wij zijn geen chartisten maar we hebben in onze omgeving wel wat van die mensen
en een kind kan op de chart zien dat het testen van de dieptepunten van de
vorige paniek ons richting 3000 en wat kleingeld brengt.
 
Ook de huidige weerstand, 3250 (echte chartisten lachen zich nu rot, die
hebben hier een heel precies cijfertje voor, beledig ze niet en kijk er heel
serieus naar, ze rommelen wat met Gulden Snedes en wij vrezen dat hier veel
waars in zit), zou kunnen functioneren, maar dat lijkt ons minder waarschijnlijk
want eerst moet er flink gepiept worden. Daarvoor moeten we wat lager, met
intraday zo’n klap dat je die dag beter niet achter je scherm kunt zitten.
 
Wat we ook nodig hebben is een kleine herinnering aan Martha & The
Vandellas. U weet wel, de Motown groep. “Nowhere to hide” was hun hit. Elke keer
als er weer een zogenaamde Bellwhether omvalt is het feest bij ons op kantoor en
begint er iemand “Nowhere to hide” te neuriën.
 
Het is ook logisch. Er moet immers eerst wanhoop zijn. Wanhoop – voor niet
ingewijden: een vorm van acute stress – ontstaat door een gevoel van gebrek aan
controle. Zolang je je nog kan verschuilen achter Cisco,
Oracle, Sun en EMC, om maar
wat te noemen, is er niets aan de hand. Die jongens, plus hun kleinere trawanten
zoals Network Appliance en Ciena, gaan als
laatsten om.
 
Overigens, Cisco heeft al een grote dreun gehad. We hebben het even
nagerekend. Op 23/5, de vorige nachtmerrie dus, was CSCO 38% gezakt versus de
top. Gisteren was dat 35%. Oracle was 33% gezakt en doet dat  nu weer. Sun
en EMC, de andere twee Ruiters, staan echter nog maar 15% en 17% onder hun top.

 
Het bovenstaande dient alleen om aan te geven dat er best nog wat af
kan.
 
(Voor het vervolg van dit artikel, klik Bedenkingen bij het
bloedbad – II en Bedenkingen bij het
bloedbad – III)