Het is vrijdag de dertiende. De bullmarkt in de VS is tien jaar oud.
Gisteren vond een echt bloedbad van het ergste soortplaats en we staan aan de
vooravond van een oorlog in het Midden-Oosten.
 
De olieprijzen, reeds gespannen door een tijdelijk gebrek aan evenwicht
tussen vraag en aanbod, rijzen de pan uit.
 
Wat is hier aan de hand ? Wat moeten we doen?
 
De voorpagina’s van de kranten staan vol met slecht nieuws.
 
Is dit het moment om te kopen? Moeten we dat in Nederland doen of in het
buitenland?
 
Laten we eerst een stap terug doen. Het is onze roeping niet om aan te
geven wat het juiste punt is wanneer u in en uit moet stappen.
 
Wij kunnen onze lezers slechts deelgenoot maken van onze aanpak en eigen
ervaring. Iedereen is zelf verantwoordelijk, wij wijzen guru-etiketten met
afschuw af.
 
Wie niet zelf kan nadenken moet ook niet op de beurs handelen, zeker niet
in crisistijd. Wij zeggen dit met des te meer nadruk omdat het scenario zich,
voorlopig, geheel ontvouwt zoals we vreesden.
 
Gisteren verkochten we nog wat gruis uit de modelportefeuille. In ons echte
beleggingsfonds hebben we 45% cash, in de fictieve Polderportefeuille nog
meer.
 
Vanochtend keken wij, net zoals gisteren, naar de VIX-index. De VIX geeft
de volatiliteit in de VS weer. Het is nuttig daar naar te kijken want stijgende
volatiliteit is niet goed. Wat ons dwars zat in september was dat de VIX rond de
20 bleef hangen. Dat was een van de redenen waarom wij de heersende
zorgeloosheid laakten.
 
De andere was dat je die zorgeloosheid in allerlei indicatoren (put/call
ratio, percentage beheerders die bullish zijn) ook kon zien. Je kon het ook
horen, aan de telefoon, en zien in de forums.
 
Die zorgeloosheid begint af te nemen, maar naar ons gevoel nog niet genoeg.
De VIX staat nu op 35. Dat is een heel stuk hoger dan vorige maand en de grafiek
spuit sinds twee dagen omhoog.
 
Maar pas op, de reden waarom we liever ons kruit nog even droog houden is
dat we op 14 April 41 noteerden. Dat was zonder oorlogsdreiging, zonder
olieprijsstijging en zonder valutaproblemen. Alleen de tech-sector stortte toen
in.
 
Je ziet het ook aan de contacten met andere institutionele beleggers.
Iedereen is kalm. Hier is duidelijk nog geen bloedbad.
 
Elders op de beurzen is dat bloedbad wel begonnen. Bedrijven met grote of
kleine teleurstellingen in hun verslaggeving worden één of twee koppen kleiner
gemaakt. De internetdroom is voor de derde keer voorbij, de dotcoms gaan dood,
handelaren op margin gaan kapot.
 
Wij kregen gisteren een telefoontje van een vriend die het had over een
relatie, 62 jaar oud, lange carrière in de financiële wereld met een eigen
portefeuille van $ 4.2 miljoen. Deze man ging van de week failliet. Zijn op
margin gekochte portefeuille small caps werd opgeruimd door de bank.
 
Hij had het kunnen weten?
 
Dat klopt, maar hij deed het toch.