Het is niet erg duidelijk waar deze markt heengaat. Donderdag was dat wel
zo: oorlogdreiging, letterlijk kanonschoten (meestal een koopgelegenheid) en
grote uitverkoop zonder onderscheid op de beurs.
 
Wij hadden, dat gaven we al eerder aan, liever nog zo’n dag gezien, nog
eens een paar procent eraf en dan een rotweekend. Vervolgens maandagochtend
ellende in Europa, een gruwelijke opening in New York en na een uur een keiharde
stijging, de grootste ooit. Helaas, het heeft niet zo mogen zijn, er kwam al een
rally op vrijdag. Nu is het vlees noch vis, de markt hangt er tussen in: er kan
nog een trein komen, er is veel dat daarop wijst. Wie denkt dat het ergste
voorbij is moet dat vooral doen, maar we zouden ons hoofd er niet voor op het
blok durven leggen.
 
Laten we eens kijken waarom dit zo lijkt.
 
De markt heeft het niveau van de lente getest en is opgeveerd. Er is een
slachting geweest, vooral onder de aandelen die de afgelopen anderhalf jaar naar
de beurs zijn gekomen. Fundmanagers zijn druk bezig hun tech-exposure terug te
brengen. Wie aan het begin van het jaar niet ruim voorzien was, stond voor aap.
Wie nu geen tech heeft maar alleen energie, financials en nutsbedrijven doet het
uitstekend.
 
Praktisch de hele tech-sector is naar beneden, inclusief de Vier Ruiters
(Cisco, EMC, Oracle en
Sun: wanneer die kampioenen ook omgaan, is dat een teken dat we
een verkoopclimax naderen. Dit waren dan ook de aandelen die vrijdag meer dan
10% stegen.
 
Wat we minder positief vinden is dat de markt, hoewel oversold, er
technisch nog erg zwak bijligt. John Murphy, een chartist, ziet nog 48% van de
aandelen boven hun 200-daags gemiddelde zweven. Een verkoopsclimax komt overeen
met een niveau van 25%. Hetzelfde geldt voor een veelheid aan andere
oscillatoren en fibonacci’s, waar wij zelf minder naar kijken maar waar we
getroffen worden door de eenduidigheid van de aanwijzingen dat we nog steeds in
een gevarenzone zitten.
 
Wij zien nog geen Porsches en Ferrari’s tegen afbraakprijzen te koop staan.
Wij krijgen nog geen haat- en dreigbrieven over technologiebeleggingen. De sfeer
is nog beschaafd. Wie de proef op de som wil nemen moet eens over het Damrak
lopen (of langs Wall Street, of hier in London, in de City). De sfeer is
professioneel. Mensen vrezen niet voor hun banen. Niemand springt uit het
raam.
 
Er kan dus nog een trein komen.