De mensen denken tech kapot is dat omdat ze een afvlakking zien van de
groei, omdat de Hoge Verwachtingsaandelen voor perfectie geprijsd zijn, omdat
bomen niet tot aan de hemel groeien en omdat er een gevoel heerst dat de mensen
die teveel tech hebben op hun bezit blijven zitten. Dat is allemaal slecht.

 
Is er een verandering opgetreden, fundamenteel, in de uitbouw van het
internet en in de investeringen in technologie?
 
Die hebben we nog niet gezien. Zeker, computers zijn een rijpe business,
die dingen worden gewoon elke drie jaar vervangen en de groei zit elders, in
palmtops, draadloze apparaatjes enzovoorts. Goed, WAP en andere draadloze
protocols lopen achter op de verwachtingen en de markt voor draagbare telefoons
is, net zoals die van PC’s, een vervangingsmarkt aan het worden.
 
Gelukkig hadden we nog wat Heilige Plaatsen. Optical bijvoorbeeld. Helaas,
sinds Nortel is het vuur wat gedoofd. Gelukkig hebben we nog data-opslag, maar
zie, vandaag komt het Hoge Verwachtingsaandeel NetApp met
vooruitzichten die als iets lager geïnterpreteerd worden, dus ook daar is nu een
knak opgetreden.
 
Resten ons nog de Apostelen, de Siebels,
de Checkpoints, de Veritassen. Die zijn nog
onbevlekt. Helaas worden die aangetast door de ziekte die Multiple Compression
heet. Als je daarmee besmet wordt gaat je prijs flink naar beneden. Dat is
allemaal niet zo goed.
 
Eén van de vervelende verschillen tussen de aandelenmarkt en de hond van
mijn ouders, is dat de hond van mijn ouders altijd kwispelt. De aandelenmarkt
kwispelt op onregelmatige tijden en het gebeurde de laatste tien jaar bovendien
vrij veel en vrij hard. Maar als de markt niet meer kwispelt huilt de markt. De
pendule gaat nooit van rechtsboven naar het midden. De pendule gaat van rechts
naar links en vice versa. De aandelenmarkt is per definitie manisch depressief.
Dat is altijd zo geweest en dat zal altijd zo zijn. Kijkt u maar in de
geschiedenisboekjes van de beurs.
 
Waren de prijzen de laatste tijden juist? Nee, waarschijnlijk waren ze te
hoog, maar omdat je niet wist hoe lang ze hoe hoog zouden blijven, konden we
toch leuk meedoen.
 
Gaan de prijzen dan misschien van Te Hoog naar Redelijk? Nee, de prijzen
gaan, wanneer ze die weg inslaan, eerst naar de bestemming Te Laag. Daar blijven
ze kortere of langere tijd, en vervolgens gaan ze eventueel naar het
tussenstation Juiste Prijs (als dat begrip al werkelijk bestaat).
 
Natuurlijk hebben aandelen altijd de Juiste Prijs: de Juiste Prijs geeft
immers het evenwicht tussen vraag en aanbod weer.
 
Hoe dan ook, we gaan in geen geval van Hoog naar Redelijk. Als we ergens
heengaan is het richting Te Laag. Dat is niet goed, behalve voor wie short zit.

 
De PEG-ratio, dat is de Price Earnings to Growth-ratio (dus de verhouding
van de k/w tot de winstgroei per aandeel), is voor de tech-sector wat redelijker
dan van de zomer of aan het begin van dit jaar. Dat moet ook wel, want de
winsten zijn gegroeid en de prijzen voor de aandelen zijn gedaald. Grofweg
berekend zijn in de VS de PEG’s van de tech-sector en de S&P ex TMT (dus van
de Oude Economie), nu ongeveer hetzelfde. Dat is goed voor tech.
 
Je bent natuurlijk gek als je gaat verkopen wat het hardst groeit en nu
goedkoper is dan daarvoor. Je bent dubbel gek als je dat doet om in te stappen
in iets dat nu aan de top staat. De S&P ex TMT staat nu aan zo’n top. De
Nasdaq staat op een laagtepunt.
 
Je moet dus alleen van paard verwisselen als je denkt dat het ene paard
helemaal kapot gaat en het andere paard nog veel hoger kan springen. Dat is goed
voor tech.
 
We moeten alleen geen al te haastige conclusies trekken: de tech-sector is
niet uniform, er zitten veel gevallen engelen tussen, en de PEG’s van de Hoge
Verwachtingsaandelen (waar onze modelportefeuille vol mee zit) is nog steeds
hoog. Dat betekent dat de Multiple Compression, een vervelend virus dat onder
aandelen heerst, nog toe kan slaan. Dat is – dat moge duidelijk zijn – ronduit
slecht. We krijgen dan immers lagere k/w’s. We weten dat die compressie niet van
Hoog naar Redelijk gaat, maar eerst het station Laag aandoet. Ook dat is slecht.

 
Tenslotte is er nog een onbestemde factor, die toch gemeten kan worden, in
het kader van analyse van vraag en aanbod. Wanneer tech 30% van de index
uitmaakt en naar 40% gaat is dat goed. Iedereen die koopt profiteert van de vele
indexbeleggers, die gewoon bijkopen omdat ze dat nu eenmaal moeten. Maar wat
gebeurt er wanneer we teruggaan? Wat doen de indexbeleggers wanneer tech van 40%
naar 25% of 20% van de index gaat? Dat is heel slecht en je hoort hier weinig
over.
 
Wij worden hier niet erg vrolijk van. U waarschijnlijk ook niet. Laten we
daarom morgen eens kijken wat we met deze conclusies gaan doen.
 
Wij gaan eerst, met onze private equity-groep dineren bij Le Dauphin, in de
rue St Honoré. Een deel van de herfstkaart is daar nog steeds onontgonnen
terrein voor ons. Daar ligt, voor vanavond althans, onze volgende
prioriteit.