Gisteren schreven wij dat we niet vrolijk werden van deze markt. Gelukkig
ging het een stuk beter nadat we enkele tientallen miljoenen hadden opgehaald
voor ons private equity fonds. Het leuke van private equity werk is dat we bezig
zijn met snel groeiende bedrijfjes, die we kunnen financieren voor niet al te
veel geld omdat de pretenties van de jongens die dat geld nodig hebben nu veel
realistischer zijn dan een half jaar geleden.
 
We financieren die bedrijven met relatief weinig cash, er wordt keihard
gewerkt en na een korte periode, maximaal een jaar, kunnen we naar grotere
kapitaalverschaffers om onze start-up te herfinancieren. Geen beurskoersen,
gedurende die periode, geen zorgen om sentiment, alleen zorgen om goede
resultaten. Wanneer die er eenmaal zijn komt het geld vanzelf, want goede, snel
groeiende bedrijven tegen redelijke waarderingen zijn nog steeds gevraagd.
Kortom, een aangenaam contrast met de bluesy stemming op de
aandelenmarkten.
 
Helaas, onze plichten liggen voornamelijk op de beurs, laten we eens
doorgaan met onze analyse van de Toestand in de Wereld, naar een bekende
radiocommentator.
 
Gisteren zagen we hoe we, opeens, in zo’n lastige markt terecht gekomen
zijn en waarom de markten nog lager kunnen. Vandaag gaan we bekijken wat we nu
kunnen doen.
 
Voor de lezers die te lui zijn om onze voorgaande twee stukken te lezen
recapituleren we even het voorgaande.
 
De consensus is omgeslagen van “daar komt een rally”, naar “tech is dreck”.
Multiple compressie is de nieuwe heersende ziekte. Goede fundamenten in tech
doen er niet meer toe, daar kijken we overheen. De Oude Economie aandelen zijn
misschien een alternatief, maar misschien ook niet, omdat ze aan hun top staan.
Dat wil niet zeggen dat tech aan de bodem zit, we zijn alleen terug naar het
niveau van een jaar geleden, maar het kan nog lager als de conjunctuur
tegenzit.
 
Wat nu ? Wij hebben erg veel zin om te antwoorden: een eenvoudige en lichte
lunch. Dat is niet serieus. Laten we beginnen met één factor even in herinnering
te brengen. Ondanks het feit dat de markt een optater krijgt zodra Warren
Christopher zijn uitgestreken gelaatstrekken op CNN vertoont,nemen we toch het
risico er van uit te gaan dat er in een week of zo een president gekozen is in
Amerika. Misschien niet, misschien duurt het tot het eind van de maand.
 
In beide gevallen denken we dat er dan toch wat vraag naar aandelen is
ontstaan. Er zijn geen IPO’s meer, de kraan zit al dicht sinds de zomer, er
worden nog steeds fondsen gekocht, er is veel verkocht op Nasdaq, ergens moet
toch wat vraag liggen. Ten tweede blijven wij van oordeel dat er nog steeds
enorme vraag is naar de produkten van de betere tech bedrijven. De
gebeurtenissen rond NetApp, om maar wat te noemen (zie ook: Netapp
afgeslacht op de opening) doen daar niets aan af. NetApp blijft heel hard
groeien, alleen een fractie minder hard dan tot nu toe. Niemand weet of het over
een jaar niet weer gaat accelereren, de behoefte aan data opslag is nog steeds
exponentieel groeiend.
 
Zodra er een president gekozen is volgt een rally, zeker als het die ene
meneer is, die zo dom overkomt met zijn citaten. Dan is de rally nog groter dan
als Klapzoen zijn zin krijgt en na de zoveelste hertelling wint.
 
Laten we er van uitgaan dat de consensus juist is (we zijn daar verre van
zeker van). Wat gaat iedereen dan doen ? Verkopen in de rally. Maar eh … dan
komt er geen rally, zo gaat dat toch ? Ook dat is niet zeker. Wij denken dat die
rally wel komt, dat er tot het eind van het jaar een stijgende beurs zal zijn en
dat alleen als er geen president komt – dat kan –  we geen rally krijgen.
We denken ook dat een Domme Meneer verkiezing een grotere rally zal opleveren
dan een Klapzoen overwinning.
 
Wat er dan gaat gebeuren is moeilijk te voorspellen. Er kan een beetje goed
fundamenteel nieuws komen. Als dat gebeurd tijdens de rally heb je kans dat dat
goed valt en dan krijg je een inhaalslag. De voorzichtige jongens staan dan voor
aap. Onze portefeuille scheurt naar boven want we zijn volbelegd en zijn hard
gezakt.
 
We veranderen dus niets en wachten af.
 
We staan klaar om wat te verkopen, tant pis, in de rally. Maar we gaan
eerst kijken hoe krachtig die rally is, want voor je het weet mis je een 5% dag.
Zoiets is kostbaar. Duidelijker nog, zoiets kost 5%, omdat op zo’n dag veel van
onze aandelen 10% gaan stijgen. Dat kan omdat ze ook zo gezakt zijn.
 
Vervolgens zou je kunnen zeggen dat je volgend jaar euro-obligaties moet
hebben. We hebben al bekeken waarom we denken dat de dollar gaat zakken (zie ook:
Euro blues:
carry trade verantwoordelijk?). Wanneer in Europa de conjunctuur ook zwak
blijft zijn euro-obligaties, zo lang mogelijk, eventueel zero’s, de beste
belegging.
 
We zijn klaar voor die draai, maar we nemen hem nog niet. Eerst een
president. Please gentlemen.