“Leer van de fouten van anderen, het leven is te kort om ze allemaal zelf
te maken”.
 
Indien bovenstaand citaat verbazing wekt dan moet u eens een snelle blik op
onze Modelportefeuille werpen.
 
Wij zijn te lang op tech blijven zitten. Wij hebben flink bijgekocht vlak
voor de verkiezingen. Onze portefeuille zakt in. Wij hebben fouten gemaakt. In
dit stuk gaan we, ter lering van sommigen en wellicht ter vermaak van anderen,
een poging doen onze fouten te analyseren. Vervolgens gaan we kijken wat we
hieruit kunnen leren en hoe we uit deze ellende kunnen komen.
 
Het is altijd onze politiek geweest, op deze site, en daarvoor in het
dagelijks leven, op kantoor, met cliënten, thuis, om fouten ruiterlijk toe te
geven. Daar is een goede reden voor. Deze aanpak heeft bijna alleen
voordelen.
 
Een fout is een stommiteit met een prijs. Hoe dan ook moet de prijs betaald
worden, wanneer de fout gemaakt is. Je kunt de fout natuurlijk verzwijgen. Soms
merkt niemand het. Soms merken slechts sommigen het. Maar zelf weet je dat je de
fout gemaakt hebt.
 
Je kunt de fout ook naar buiten brengen en hem goed analyseren. Dan leer je
bijna altijd wat. Dat is het verschil. De prijs voor die les is al voldaan. Je
moet dan wel een rund zijn wil je niet profiteren van het lesgeld.
 
Eerst even terug naar een paar weken geleden. De vervelende gebeurtenissen
van maart lagen nog vers in het geheugen, maar we waren nog steeds 20% omhoog
voor het jaar terwijl de meeste fondsen met veel tech in de portefeuille al
negatief waren en dat was dus niet gek. De Nederlandse markt had in die tijd
nauwelijks wat gedaan.
 
Wij waren niet tevreden, want dat zijn we niet snel, maar ook niet
ontevreden. Het had slechter gekund. Wij betreurden natuurlijk dat we niet
hadden ingezien dat we in maart uit de tech en in de value aandelen had moeten
gaan, maar, zo dachten we, laten we niet zigzaggen. Onze tijd komt wel weer: het
is binnenkort 15 oktober en dan begint ons jachtseizoen weer.
 
Wij geloven in discipline en om die reden stonden we klaar om op 15 oktober
weer in technologie te stappen. De afgelopen 15 jaar werkte dat 14 keer. Nu is
dat dus 13 keer, maar dat is achteraf, we wisten dat nog niet. Daarom stapten we
voor de vijftiende oktober weer flink in. Tech ging weer een tik naar boven
krijgen. Bovendien, er zou een President gekozen worden.
 
Wij houden, zoals geregelde lezers zo langzamerhand weten, niet erg van
voorspellen want dat loopt meestal verkeerd af. Meestal beperken we ons tot zeer
voorzichtige uitspraken. Zo hadden we voorspeld dat het, op vier November, een
Amerikaan zou worden. Wij voegden hieraan toe dat het een meneer met een rode
das zou zijn. Die droegen ze immers allebei.
 
Het bovenstaande illustreert op schrijnende wijze hoe moeilijk het is
voorspellingen te doen en hoe erg je er naast kunt zitten.
 
Voor de verkiezingen was de Nasdaq, waar de meeste van onze aandelen staan
genoteerd, al verzwakt. Geen goed teken, maar we bleven gedisciplineerd. Het
gebeurt vaker. Voordat de oktober/novemberhausse begint is Tech wel …. “Dreck”
(Ned. : “drek”).  Dan worden vervolgens de budgetten besteed, trekken de
orders aan, voelen de bazen zich weer almachtig, zijn de conference calls
positief, de presentaties op de congressen hyperbullish en dan breekt tech naar
boven uit.
 
Dit jaar dus niet.
 
Er kwam teveel tussen. We hebben het hier niet over de incidentele missers,
de bedrijfsspecifieke ongelukken, zoals Computer Associates en andere ellende.
Goed, er kwamen iets meer winstwaarschuwingen dan vorig jaar, maar het aantal
meevallers leek nog respectabel. Discipline dus, koop die zwakte.
 
De semi’s gingen het vervolgens het eerst kapot. Dat proces duurt nog
steeds voort. Dat gaf niet, we waren uit de semi’s.
 
We zaten, heerlijk veilig, in de drie sterkste sectoren. Optical,
data-opslag en software. Toen kwam Nortel met resultaten en ging de optische
groep kapot. Wij hadden geen Nortel, wel Ciena en JDS Uniphase, die het
uitstekend bleven doen. Uitstekend qua resultaten, want een vervelende
bijkomstigheid was dat de koersen, met Nortel mee, richting Mexico gingen.
 
Goede vooruitzichten? Dat gaf niet, de hele sector ging naar de
haaien.
 
Beetje bij beetje verslechterde het klimaat. Waar we eerst bang waren voor
inflatie was nu deflatie het grote probleem. Dat ging erg snel. De drup van de
analisten downgrades werd een regenbui. De markt ging kapot. Maar wacht eens?
Waarom verkochten we niet?
 
Omdat er nog, over een paar dagen dachten we toen, een president zou komen.
Dat liep onverwacht verkeerd. We zoeken geen excuses, we zaten er opeens
helemaal naast. Geen president, geen momentum, erger nog, negatief momentum,
slechte geluiden, economische verzwakking en tenslotte paniek.
 
Afgelopen donderdag stortte de Nasdaq in de avonduren een procent of zeven
in, om gelukkig niet op het laagste punt te eindigen. De bearrally van vrijdag
mislukte, maar eindigde, alweer gelukkig, nog positief.
 
De aandelenmarkt is een mechanisme dat constant dwingt tot grote
bescheidenheid. Onze ambitie is, op dit moment, alleen nog maar om er het beste
van te maken en met zo min mogelijk schade uit deze situatie te komen waar we
onszelf in hebben gewurmd.
 
Wij gaan, om dit te bereiken, geen boude voorspellingen doen. De Rode
Dassen voorspelling heugt ons nog. Wij gaan eerst onze mentale objectiviteit
herstellen.
 
Praatjes van een prutser die klem zit met zijn techaandelen zijn
waardeloos. Dat soort mensen gaat zich verontschuldigen, blijft ten onrechte
bullish of wordt, je ziet dat wel vaker, een extreme bear. Voor u naar iemand
luistert of iemand leest, moet u zich altijd afvragen waar de belangen van die
figuur liggen.
 
Iemand die boordevol tech zit praat als iemand die boordevol tech zit.
Iemand die nu vol energieaandelen en verzekeraars zit, zal een heel ander
verhaal houden. We moeten dus eerst mentaal van die Modelportefeuille in de
huidige vorm af. We moeten denken alsof we met een schone lei beginnen.
 
Vervolgens moeten we verder met de situatie die we hebben: een grote
overweging in Amerikaanse technologie en vooral dollars. Veel van onze aandelen
zijn nog duur.
 
De markt waar we nu inzitten neigt duidelijk naar value aandelen en niet
naar groeiers. De markt wil geen tech meer, duur of goedkoop. Ook met de valuta
zouden we best verkeerd kunnen zitten, want de euro is misschien uitgebodemd en
al bezig met een come-back.
 
We zitten dus grotendeels fout.
 
De vraag is dus hoe we daar uitkomen.
 
Zo soepel mogelijk, zonder al te veel verdere kleerscheuren.
 
Hoe? Zie daarvoor ons volgende stuk.