Naar ons gevoel is de actie van de Fed -STOP !- de suggestie van actie van
de Fed een grote steun. Daar staat tegenover dat er nog slecht nieuws boven de
markt hangt en dat de charts zwaar bewolkt zijn met KMP-dampen. Iets meer cash
is dus toch een goede zaak, denken wij daarom.
 
Wij denken dat de zakenbankiers geen emissies meer gaan doen. Die
resultaten worden zo-zo. We verkopen dus 121 Goldmans en 81
Morgan Stanleys. In Europa doen we morgen een plukje
GFI Informatique weg. Pracht bedrijf, geen gedoe zoals bij
Getronics, goed management, Jacques Tordjmann is geweldig,maar we hebben er vrij
veel van en doen 120 stuks weg, morgen, op limiet 29.
 
Vestas is ook erg groot geworden. De charts is een aanzienlijk minder leuk
gezicht dan vroeger. Het bedrijf loopt goed, voor zover we kunnen zien, maar de
waardering is torenhoog. Het momentum is even gebroken, dus nemen we wat winst
en verkopen we 250 stuks, morgen met een limiet van 400.
 
We doen ook onze 448 Equant weg: France
Telecom neemt ze over. Tenslotte pakken we wat winst in Emulex, de
optische jongens: we verkopen 100 stuks op het slot vanavond.
 
Het is tijd om wat rust te nemen. Zo togen wij vanochtend, even spijbelend,
naar het Atelier du Bracelet Parisien, in de rue St Hyacinthe, vlak achter de
Marché St Honoré, in het eerste arrondissement. Dit is, voor zover wij weten, de
beste winkel ter wereld voor horlogebandjes.
 
U kunt hier, uiteraard op maat, kiezen uit talloze kleuren leer, van
krokodil, struisvogel haai en, zo weten wij sinds vandaag, van Galuchat. Dat is
roggehuid, zo legde Jean-Claude Perrin ons uit. Van een rog dus, herhaalde wij
verbaasd. De Franse familie Galuchat gaf hun naam aan deze in het midden met
kleine ivoren schubben bedekte huid.
 
In China zijn nog veel objets d’art te vinden, zo vernamen wij. Wij bekeken
het enige boek , althans dat veronderstellen wij,dat bij de Editions de
l’Amateur verscheen over de toepassingen van Galuchat in China en in de Art Déco
periode. Prachtige meubelen, prachtige voorwerpen.
 
Wij haalden een horlogebandje op. Het stiksel was gekozen naar aanleiding
van de kleur van de iets vergeelde wijzerplaat van het bescheiden, uit de jaren
40 daterende Zwitserse horloge dat een vriend ons kort geleden cadeau had
gedaan.De dikte van het leer was nu aangepast aan de omvang van het horloge, de
gesp paste bij de kast. Voor een kort ogenblik vergaten wij de markt en gespten
wij deze totale perfectie aan onze pols.
 
Dit was ons cadeau aan onszelf, voor ons geduld, de afgelopen dagen.