Al een tijdje geven wij aan dat de bodem in zicht is wanneer “Tech is
dreck” (nl: Tech is drek) als uitdrukking gemeengoed wordt. Wij schrijven dit
omdat dit in het verleden ook al gebeurd is en omdat we ons menen te herinneren
dat dit ook echt werkt. De andere reden waarom we dit schrijven is omdat de
meeste mensen die wij spreken zich dit allemaal niet meer goed herinneren en
daar is een goede reden voor, want ze droegen in die periode nog een korte
broek.
 
Laten we een stap terug doen en uitleggen waarom we u hiermee lastig
vallen. Wij hebben moeite met het bepalen van de consensus. De consensus van de
beheerders lijkt ons eenvoudig weer te geven. Wij spreken alleen bears, al dan
niet bloeddorstig. De bulls die wij spreken hebben geen hoorns en zijn zeer tam,
in geen geval bereid tot een corrida.
 
Maar wanneer we cijfers van betrouwbare mensen zoals Ed Hyman krijgen
voorgeschoteld zien we dat er nog veel bulls zijn. Te veel om zelf enthousiast
te worden. Opiniepeilingen wijzen op 60% bulls in de VS en daar wordt de markt
gemaakt. Dit is ook de reden waarom wij de visie van de technische analisten op
Inveztor.net  – Van Dongen en het vrolijke duo Nikken/Erem – volledig
onderschrijven.
 
Wij zien hoop bij 3050 en angst bij 2750 en daartussen probeert de markt
een richting te vinden. Dat is het plaatje vandaag.
 
Gek toch dat er zoveel bulls zijn en wij er nooit één te pakken krijgen. De
enige die wij volgen is Peter Canelo, één van de  onvermoeibare strategen
van Morgan Stanley. Alle andere strategen bij Morgan Stanley (Biggs, Wien,
Pelosky bijvoorbeeld) zijn bears. Wij gaan daarom op 13 december naar Canelo
luisteren, gewoon om ons denkraam op te frissen en even uit de somberheid te
zijn.
 
Er is iets raars aan de hand.
 
Grofweg zien we alleen bears – we laten Abby Cohen even buiten beschouwing.
Soms zien we een bull zoals Joe Battapaglia, de strateeg van Gruntal, die op
Moneyline met een bull-verhaal aankomt dat zo zwak is dat wij een slof van één
van onze kinderen naar de televisie gooiden, gelukkig zonder de splinternieuwe
Sony met het haarscherpe beeld te beschadigen.
 
Waar zitten al die bulls in vredesnaam?
 
Er zijn natuurlijk nog bosjes Amerikaanse particulieren die het evangelie
van Baai de dips trouw zijn gebleven. Janus en de andere techfondsen zijn per
definitie tech bulls. Brokers blijven relatief bullish, je verwacht het niet
echt anders en CNBC is ook altijd vrolijk. Dat is allemaal logisch en te
begrijpen, zo liggen de belangen ook.
 
De huidige markt ondergaat een sterke disconnectie van fundamenten en
prijsvorming. Vorige week werden overal baby’s weggegooid met het badwater. De
pendule was al aardig doorgeslingerd, er kwam een begin van paniek. Toen kwam
Greenspan met zijn toespraak.
 
Het was eigenlijk net iets te vroeg.
 
Een beetje extra ellende en we hadden nog een prachtige verkoopdag gehad,
met enorm volume en afbraakprijzen. Dat was goed geweest, dat had de lucht
gezuiverd. Nu blijft het nog behelpen.
 
De markt blijft de gevangene van de – hoe zullen we ze noemen? Van de “Nog
Steeds” bulls. Die zijn er namelijk Nog Steeds. Die hebben hun geloof niet
verloren, hebben nog niet genoeg pijn geleden en zijn nog niet failliet. Er zijn
margin calls uitgegaan maar ze hebben er geen ontvangen.
 
Wij willen graag de Nieuwe Bulls zien. Die komen tevoorschijn wanneer de
Bears uit de mode raken. Wat we nu zien zijn Nog Steeds Bulls. Die moeten
eigenlijk eerst kapot. Vervolgens vormt de markt een mooie bodem en kunnen we
hard en snel omhoog.  Voor een illustratie daarvan verwijzen we naar onze
tabel van gisteren (zie ook: Al G. & Al
G. II: twaalf bears sinds 1946). Zolang er 60% Nog Steeds Bulls lopen te
grazen blijft het behelpen met deze markt. De markt heeft behoefte aan meer
beren, dan kunnen we straks weer Rundvleesbroodjes smeren.