Eén van de lastigste dingen die we elke maand moeten doen is het schrijven
van een column voor Quote.
 
Niet omdat de mensen bij Quote lastig zijn, integendeel. Ze zijn modern en
griezelig jong, maar ook geduldig, tolerant -wij merken het geregeld- en ze zijn
terecht uitgeroepen tot het beste blad van het land of zoiets, in ieder geval
een onderscheiding die ze dubbel en dwars verdiend hebben.
 
Het is modieus in Nederland, zo merken we telkens, om over Quote te zeuren.
Dat vinden wij onzin.
 
Goed, ieder blad heeft zijn sterke en zwakke momenten, maar bij Quote vind
je dingen die je elders niet ziet en ook nooit zult zien. Ze komen met echte
reportages waarbij soms maanden gespit wordt om een verhaal rond te krijgen. Of
ze komen met iets grappigs, een stuk over Wassenaar bijvoorbeeld. Misschien niet
essentiëel, maar iets dat je nergens anders tegenkomt.
 
Natuurlijk hebben ze bij Quote een stel jonge honden in dienst die nergens
respect voor hebben. Zo hoort het ook, er wordt in Nederland genoeg schijnheilig
en gewichtig gedaan. Quote is in ons land uniek en ze slagen er in dat te
blijven met verbazend weinig middelen. Wie nu nog wil zeuren moet er eens aan
denken dat ze bij Quote de Noro zaak aan het rollen hebben gebracht. Dat was
destijds, we brengen het maar even in herinnering, een soort Nederlandse
Lernout en Hauspie affaire. Maar Noro was aandeelhouder van
Quote, denk daar maar eens over na.
 
Waarom is het dan zo lastig om die column vol te krijgen?
 
Dat komt door de doodlijn. Een stuk voor Quote moet je een maand vantevoren
inleveren, behalve met Kerstmis, dan is het vijf weken. Wij schrijven al bijna
een decennium voor dit prachtig vormgegeven blad en elke maand zijn we nerveus.
Een stuk over de beurs schrijven dat pas over vijf weken gepubliceerd wordt is
moeilijk, zeker als je er iets pertinents van wilt maken.
 
In Oktober, toen we bezig waren met het December nummer, zaten wij weer
voor zo’n dilemma. Laten wij gedisciplineerd blijven, zeiden we tot onszelf, en
we penden een stuk neer over de inmiddels gruwelijk achterhaalde timing van de
tech rally. Kopen voor het eind van het jaar ! We bevalen onze favorieten aan,
de Siebels, Checkpoints,
NetApps, het hele rijtje.
 
Tevreden verzonden wij onze mail. Dat wordt weer een klapper, dachten we,
net zoals eerder dit jaar, toen we aangaven dat je het best kon uitstappen op de
Ides van Maart, de vijftiende. Die column zorgde voor veel post.
 
Vorige week, toen wij, nog steeds gedisciplineerd maar met vrij weinig
eetlust vanwege de maagpijn naar onze schermen keken en ongeruste cliënten te
woord stonden dacht wij aan Quote en aan onze column. “Q..”, dachten wij.
 
Dat wordt een drama, al die arme mensen gaan die aandelen nu kopen omdat
het vorige keer ook gewerkt heeft. De verantwoordelijkheid voor het terugbrengen
van de ondergrens van de Quote 500 van dfl 60 miljoen dit jaar naar wellicht de
armzalige dfl 45 miljoen van vorig jaar deed ons aan het aandeel Roche denken.
Wij grepen naar de Lexomil.
 
Het is nu vrijdagavond, de week zit er bijna op. De Pacha, onze trader,
liep achteloos langs onze tafel en liet wat papier neerdwarrelen met grafiekjes
erop. Hij print alles want hij is fantastisch met grafieken maar een analfabeet
met computers. Daar waren de grafieken waar we om gevraagd hadden, de snelste
stijgers van de afgelopen week, die ook in onze Modelportefeuille zitten, en
eveneens in ons beleggingsfonds, dat ook een tik gekregen had.
 
Daar waren Network Appliance (NTAP) het dataopslag
bedrijf, Checkpoint (CHKP)de netwerkbeveiligers, Siebel Systems
(SEBL), de koningen van de CRM (klantensoftware) en
Mercury Interactive (Zachtwaar).
 
Gemiddeld waren die aandelen 80% gestegen, had de Pacha uitgerekend, van
woensdag vorige week tot vandaag, in iets meer dan een week dus.
 
Wij dachten aan Quote. Ze komen eind van de maand uit. Net toen die
aandelen op het laagst stonden. Wie die dingen dus gekocht heeft kan dit jaar
een paar keer extra met de wintersport! Zo kregen we toch nog gelijk, net zoals
in Maart, alleen deze keer bijna per ongeluk.
 
Wij probeerden Jort Kelder, de aimabele en elegante hoofdredacteur van het
prachtig vormgegeven blad nog telefonisch te bereiken, om de ironie van deze
situatie aan te stippen, maar die hield natuurlijk allang in hof Luxembourg, een
hoofdstedelijke brasserie. We zullen hem een cc. sturen.
 
Het tegenovergestelde van de Runderblunder is een pezende bull, die we,
voor het gemak van onze demonstratie, hier de bullepees zullen noemen,omdat dat
woord bekend is. Na Runderblunders komt de Bullepees. Niemand zal die
uitdrukking begrijpen, behalve de Inveztor.net gemeenschap.
 
Pas dus op bij kerstborrels. Wij wensen u een prettig weekend.