Er waren wat lezers op de Forums (zie ook: Polderportefeuille: Villa
Onbegrip) die zich zorgen maken over onze geestelijke gezondheid. Zolang dit
gepaard gaat met mails vol uitroeptekens, spellingsfouten en taalgebruik dat
tegelijk grofkorrelig is en zo origineel dat je graag tien keer (sic) wilt
toevoegen, valt dat nog mee.
 
Maar vandaag kregen we ook een mailtje van een serieuze figuur, Geert-Jan
Nikken, de bekende analist, die het meestal goed ziet. Nikken begreep niet dat
we enerzijds ASML ingingen, in de Polderportefeuille, maar
anderszins blijk gaven van angst voor meer schade in de markt.
 
Het verschil is een kwestie van heel korte termijn en iets langer. Het is
ook een kwestie van de ene portefeuille runnen die 2/3 cash is, terwijl de
andere portefeuille te veel tech-aandelen heeft.
 
Als contrarians kochten we dus wat aandelen voor de Polderportefeuille, die
nauwelijks belegd is en mooi kan profiteren van een korte ruk naar boven tussen
kerst en Nieuwjaar. We kochten vooral een flinke stoot ASML en die is inmiddels
gestegen. We schreven ook wat calls, die vrijdagavond nog niet gingen (de jannen
22.50 voor 3.75, de markt stopte op 3.70, dat is goed, woensdag kunnen we meer
krijgen als de Nazz niet zakt).
 
In de gehavende Modelportefeuille kozen we eieren voor ons geld. De Nasdaq
zit in een downtrend. De index kan mooi naar boven, zie bijvoorbeeld de hausse
van vandaag, maar zoals we uitlegden (zie ook: Modelportefeuille: Nieuwe tijden,
schoon schip) is er een gap ontstaan die nog gevuld moet worden.
 
Er is natuurlijk nog veel meer. Je moet niet meer in dure aandelen zitten
wanneer het slecht nieuws regent. OK, er kan zo wat leuks gebeuren, maar dat
leuke is dat de Fed besluit snel de rente te verlagen. Willen we daar geheel
afhankelijk van zijn terwijl we ook zien dat het best nog erger verkeerd kan
gaan dat al het geval is?
 
Dit is een retorische vraag en het antwoord is “Nee.”
 
Hoe erg kan het worden? Eenvoudig: alle techaandelen, al die dure
momentum-stocks met neerwaarts momentum, kunnen naar zeg één of anderhalf keer
hun werkelijke groei.
 
Laten we aannemen dat Cisco, om de voornaamste exponent
van de buy-the-dips bullmarkt te nemen, 35% gaat groeien. We nemen de
winstverwachting van Cisco voor 2001: die is $0.79. Laten we die 35 keer nemen.
Dan komen we op $27.65. Nu doet Cisco nog $42. Het 200-daags weekgemiddelde ligt
op $29. Op $42 betalen we 53 keer de winst. Dit is maar een voorbeeld. Onze
portefeuille zat vol met dit soort aandelen, wat zeggen we, met nog veel duurder
spul.
 
Veel beleggers praten verliezen zoals we die nu lijden goed door te
verwijzen naar de lange termijn. Ze kopen de dips, voor de lange termijn. Wie de
geschiedenis van de beurzen een beetje bestudeert weet dat dit, op een dag,
verkeerd gaat. Daarom deden de particulieren het in deze markt soms beter dan de
professionals, die gehinderd worden door dit soort kennis. Niet allemaal
natuurlijk, maar wij in ieder geval wel. Op een dag gaat het verkeerd en is de
dip het begin van een glijbaan. Wie weet is dit de lange termijn ?
 
Sinds 1982, toen de huidige bullmarkt begon, is er geen echte bearmarkt
geweest. Wij zijn geen pessimisten, anders hadden we dit jaar veel beter
gescored. Wij zijn wel wat voorzichtiger. We zien nog steeds veel mensen die
graag zouden willen dat de vorige film nogmaals vertoond wordt.
 
Hopelijk krijgen ze gelijk, we zullen er dan van profiteren. Het is echter
waarschijnlijker dat we een nieuwe film te zien krijgen.
 
Een value-film?
 
Een traders-film?
 
Een troosteloze berenfilm?
 
We weten het niet, maar we hebben geen zin om hier achter te komen zonder
geld om verder te spelen. Daarom zijn we zo voorzichtig en nemen we wel risico
in een portefeuille waar we veel cash hebben.