Het prettige van hartje winter is het weer. Het is koud buiten en de
verplicht verzekerden liggen dan ook vaak ziek te bed.
 
Onze olijfkleurige katoengabardine pakken blijven tot de lente in de kast.
Wij hullen ons, gedurende de donkere maanden, in grijs en blauw. Dat is een
goede zaak, want dankzij de Nederlandse kassenbouw zijn het hele jaar rond
overrijpe tomaten te koop. Die zijn ons deel, wat we ook doen. Wij raden Van
Dongen dan ook aan maandag de krijtstreep te laten hangen en voor een effen,
donker pak te kiezen. Bij een krijtstreep zie je de vlekken meer dan op effen
stof.
 
Want een ding staat vast, we doen het verkeerd met
ASML.
 
Slechts in twee gevallen zijn lezers ontevreden. Dat is wanneer we het goed
doen en wanneer we het verkeerd doen. De naar onze mening aardig geslaagde ASML
speculatie in de Polderportefeuille geeft om die reden aanleiding tot
kritiek.
 
Een lezer vindt het onbegrijpelijk dat we winst nemen, wij citeren :
 
“Met verbazing las ik het volgende bericht van de heer
Kraland:
 
‘Michael Kraland – 19 januari 2001
 
Expiratie, op een dag treft ons dat allemaal, zei Keynes. Wij laten
onze 25 Litho calls aflopen en verkopen dus onze 2500 aandelen op 22.50 euro
plus de ontvangen premie van 4 euro.
 
Niet alleen dat, wij roepen de rotte tomaten over onze pas gestoomde
pakken af en coveren ook de rest van de stoot ASML die wij aanschaften: wij
verkopen de overgebleven aandelen door een call af te geven en verkopen voor de
sluiting vanavond nog net 25 calls februari 30.
 
Wie heeft hier een verklaring voor? Het verbaasd mij nogal, zeker omdat
dit fonds op weg is marktleider te worden. De branche kampt momenteel wel met
een stagnerende vraag, zij het nog steeds boven de leveringscapaciteit wat
betreft ASML. Als de overname van SVG doorgaat,is ASML ook
binnen bij Intel als leverancier. Verder heeft dit bedrijf nu een voet tussen de
deur in Japan,wat mogenlijk (sic, MCK) veel kansen biedt.”
 
Einde citaat.
 
Kortom, wij doen het verkeerd want wij verkopen de helft van onze positie
snel met 20% winst en vervolgens de rest met 50% winst een paar weken later.
Daar komt nog bij dat de eerste transactie verkeerd verwerkt was, we hadden op
strike 25 willen schrijven, dan was de winst hoger geweest, maar dat is een
detail. De schrijver verwijt ons dat we ASML verkopen omdat – en nu maar hopen
dat we de auteur niet tekort doen- het een goed bedrijf is.
 
Het is interessant even bij deze redenering stil te staan. Goede bedrijven
moet je dus nooit verkopen. Daaruit volgt dan dat je slechte bedrijven nooit
moet kopen.
 
Wanneer we deze regel consequent toepassen zullen de koersen van zogenaamde
goede bedrijven snel naar oneindige hoogte stijgen, in afwezigheid van
verkopers. De koersen van zogenaamde slechte bedrijven gaan richting nul, want
er zijn alleen verkopers en geen kopers.
 
Wanneer wij echter de prijscourant van de beurs nu ter hand nemen, zien wij
dat alle bedrijven een prijs hebben. Er zijn dus alleen goede bedrijven, lijkt
het. Geregeld contact met de leiding van diverse beursgenoteerde ondernemingen
doet ons echter twijfelen aan deze stelling.
 
Daarentegen heeft geen enkel bedrijf een oneindig hoge prijs.
 
Zouden er dan geen goede bedrijven zijn ?
 
Ook dat lijkt ons niet te kloppen met onze waarnemingen in het veld.
 
Wanneer we zo, semi-Socratisch, we zijn niet pretentieus, redeneren zien we
al snel in dat dit nonsens is. Ieder bedrijf heeft een prijs in een markt. Van
winstnemen wordt niemand armer.
 
De toekomstige aanwezigheid van ASML bij Intel of de positie in Japan heeft
daar weinig mee te maken, dat zijn geen staatsgeheimen, het zit al in de prijs.
Wij hadden van deze lezer eigenlijk een heel andere reactie verwacht.
 
Die zullen we hieronder even weergeven:
 
“Waarde Van Dongen en Kraland,
 
Wat een sufferds zijn jullie toch. Geen enkel idee van de waarde van ASML.
Gelukkig heb ik die wel.  Dankzij jullie gaan een heleboel stumpers van Inveztor.net
maandag calls geven op hun litho’s. Dank heren, dank ! Ik neem een extra
hypotheek en zuig maandag al die calls op, als een stofzuiger.”
 
Zo werkt een markt. Wij wensen deze lezer succes, wij nemen onze eventuele
opportunity loss en pakken onze cash. Onze redenering moge dan semi-Socratisch
zijn, onze kijk op de Nederlandse beursgenoteerde onderneming is eerder
sceptisch dan Platonisch.
 
Gelukkig zijn er ook jongens die er anders over denken. Wederom in de
Koffiekamer lazen wij een betoog van onze vriend Cees Wijers, steunpilaar
extraordinaire en auteur van veel lezenswaardige bijdragen op dat forum.
 
Luister naar Cees:
 
“We moeten echter wel vaststellen dat in deze rally voor het eerst
sinds lange tijd het traden niet meer loont. Stap je uit, dan moet je later
duurder terugkopen. Dat merkten ook de heren Kraland en Van Dongen met hun
geschreven calls op ASML.”
 
Wijers verwijt ons dus iets dat we niet gedaan hebben, namelijk het
terugkopen van calls. We laten ze juist aflopen en schrijven over de rest van
onze lijn ASML een nieuwe call.
 
Er is geen wettelijke bepaling dat we moeten terugkopen. We mogen ook
minder dan de maximale winst nemen en dat is wat we doen. Loont traden niet meer
? Dat zullen we zien. Op de eerste helft van onze Litho trade maakten we 240%
winst op jaarbasis (we gaan uit van onze winst over een volle maand maal twaalf,
voor het gemak) en op de tweede helft maakten we 50% in minder dan een maand,
zeg 600%.
 
Voorlopig lijkt ons dus het omgekeerde het geval.
 
We zitten in een markt met heftige sector rotatie. Wanneer Van Dongen en
wij het hierover hebben, vanavond, bij de voorbereiding van onze stukken voor
morgen, zullen wij het hebben over cyclicals en over het lijstje dat in onze
column “Ploeteren in de Polder”
staat.
 
Wie weet komt Van Dongen met een nieuw contrarian idee. Immers,
toen we de Litho’s kochten werd deze zet op hetzelfde forum verwenst. Een lezer,
blijkbaar een hotelier, want hij refereerde aan “die gasten” hoopte dat het
aandeel naar 1 euro zou gaan, alleen om het feit dat wij een virtuele aankoop
deden.
 
Emotie is de vijand van de belegger, staat in de boekjes.
 
Samenvattend kunnen we stellen dat het nooit goed is wat we doen. Gewoon
doorgaan dus, morgen een effen donker pak en een knipkaart voor twaalf stomerij
beurten, met de dertiende gratis.