Eens in de zoveel jaar komt Charles Ponzi jr met een nieuw fonds. Ponzi
staat bekend om zijn handigheid en opportunisme. Zijn naam is, onder
beleggingsdeskundigen tenminste, een begrip. Hij weet altijd het juiste moment
uit te kiezen om zijn nieuwe fonds te lanceren.
 
Zijn werkwijze evolueert. Ponzi weet zich uitstekend aan te passen aan de
eisen van de tijd. Hij speelt graag in op kleine verschillen tussen Amerikaanse
en Spaanse obligaties.
 
Omdat hij goede bankrelaties heeft weet hij via grote kredieten die kleine
verschillen om te zetten in een enorme absolute winst, waarin zijn beleggers
delen. De hefboom, pas daarvoor op, kan oplopen tot een factor van 100! Dat is
eerder vertoond en ook toen zorgde dat voor de nodige krantenkoppen.
 
Banken zoals JP Morgan (nu JP Morgan Chase) en
effectenhuizen zoals Goldman, Merrill Lynch en
Lehman Brothers weten er alles van, zij deden al eerder mee en sommige van hun
topmensen hebben persoonlijk bij Ponzi ingeschreven.
 
De kosten die Ponzi zijn fonds berekent zijn hoog te noemen: hij pakt zelf
30% van de winst. Zijn grote slag wist hij te slaan toen hij UBS, de Zwitserse
bank, er van wist te overtuigen hem een warrant te verstrekken op zijn eigen
fonds. Op die manier kon Ponzi via een extra hefboom met zijn eigen fonds
meedoen, waarbij de bank het risico liep als het verkeerd ging.
 
Laten we eerlijk zijn, er is maar een beperkt bedrag beschikbaar, wie het
eerst komt maalt het eerst, maar zelfs voor een klein bedrag kan het de moeite
waard zijn mee te doen. Wanneer de resultaten bekend worden en wederom de pers
halen kunt u tijdens de volgende borrel teminste achteloos zeggen: “Ponzi? Je
bedoelt mijn fondsbeheerder ?”