Oplettende lezers weten dat de Stijlpolitie van Inveztor.net buitenlandse koppen verbiedt tenzij die functioneel zijn. Deze is natuurlijk functioneel, want wij zijn namelijk de Stijlpolitie en als u nu nog niet door hebt hoe deze kop functioneel zou kunnen zijn is onze eerste opzet, de lezer wakker houden, geslaagd. Als het goed is gaat u bovendien nog iets verdienen aan dit stuk, dus let op.Bij Inveztor.net kent u als het goed is alleen de schrijvers en wie zich als een zwijn op de forums gedraagt, kent eventueel ook het dagelijks bestuur van Inveztor.net in de persoon van Reinier Willems, die daar de orde handhaaft en de Stalkers en Smaadhufters naar de Eeuwige Internetjachtvelden verbant. U kent niet de dynamische jongelui die in de schaduw van Inveztor.net opereren. Eén van die jongens is Hans-Poul, directeur van de vennootschap. Hans-Poul, bijnaam Hans-Poule, heeft een breed jachtterrein waar hij zijn tomeloze energie op loslaat. Wij hebben hem nog nooit zelfs maar lichtelijk vermoeid meegemaakt. Bovendien weet hij iets van beleggen: wij kennen hem vanwege onze eigen activiteiten in de Busted Convertible markt. Hans en zijn partners houden wel van distressed securities, net zoals wij. Hans zit ook in Borland. U weet wel, de vroegere tent van internet wonderkind Philippe Kahn, de makers van Turbo-Pascal. Er was een moment waarop de match Gates/Kahn onbeslist leek, maar het werd een volledige knock-out voor Microsoft. Borland is weer terug. De expert binnen Inveztor.net is Hans-Poul. Het aandeel spuit weg, de chart is prachtig, niet één analist volgt het bedrijf. Hans zweert erbij. Full disclosure: wij zijn zelf long Borland, dankzij Hans. Een pure technische trade: wij varen blind op de chart en op Hans. Zijn koersdoel is $12, wij zijn al tevreden met minder.Een interessant aandeel is Stork. Het aandeel staat zo laag dat er op een dag wel wat moet gebeuren. Al die Angelsaksische sum-of-the-part ploeteraars willen zo’n tent natuurlijk uit elkaar halen als het management de waarde niet verhoogt. Vanmiddag ging de telefoon. Het was Hans-Poul. Wat moest hij met Stork, zo wilde hij weten. Het aandeel steeg namelijk heel snel. Wij sloegen ons voor het hoofd dat wij het aandeel nog niet gekocht hadden, want, zo dachten wij, de dag des oordeels voor dit ondergewaardeerde industriële conglomeraat was aangebroken. Stork is namelijk een Route 66-stock. Zes keer de winst, zes procent dividend, althans, tot deze week, nu is het een onsje minder door de stijging. Hans-Poul verkocht direct, vanuit de auto. Wij herinnerden ons dat we hadden gezien dat een schoolvriend financieel directeur geworden was en belden het bedrijf. Helaas, de nieuwe CFO was er nog niet maar wij werden keurig te woord gestaan. Bij Stork, aldus een zegsman, weten ze van niets. Toch ging de stijging vandaag gepaard met volumes zes keer groter dan normaal. “Vorige week, toen het begon dachten we nog aan een naijlend GTI-effect”, aldus een woordvoerder,”maar nu weten we het niet meer.” Wij ook niet. Wie een duidelijk verhaal over Stork wil lezen kan op deze site terecht bij het recente verhaal van Jacques Potuijt (zie ook: Doel Stork ambitieus maar niet onrealistisch). Vandaag zat er weer iemand in een forum te zeuren dat Potuijt zo vaak positief is: logisch, hij heeft het vaak over ondergewaardeerde aandelen en wat Stork betreft heeft hij nu al gelijk gekregen.Wat te doen? Stork is nog steeds goedkoop. Waar rook is met heel hoge volumes is vuur. GTI ging van de hand met een premie van 50%. Bij Stork zien we dat niet meteen gebeuren, het is gewoon een veel gecompliceerder scenario, met al die divisies. Maar er zit ook een GTI component bij en ook een teleurstellende Aerospace-divisie, een deel van het oude Fokker. Verkocht Hans-Poul te snel? Misschien wel. In dat geval was hij een “Poule Mouillée”. Dat betekent natte kip. In Frankrijk gebruiken ze die uitdrukking voor iemand die eieren voor zijn geld kiest en liever geen risico neemt. In dit vak kan dat wijs zijn. Maar wie weet is het juist een kwestie van “se mouiller”. Zich natmaken. Om even onverklaarbare redenen is dat de uitdrukking die ze in Frankrijk gebruiken voor iemand die juist wel durft en risico neemt. Stork is, met een doigt mouillé, ongeveer de helft meer waard in privétransacties dan op de beurs. Wie weet wordt dit een droombaan voor mijn vriend. Een week werk en dan al een gouden handdruk? Of we krijgen straks een knarstetandende Hans-Poul, wat voor wie hem kent niet waarschijnlijk is. In Frankrijk zeggen ze dan: “Quand les poules auront des dents.”