We zouden het hebben over de aard van de kruitdamp. We hadden u immers in Deel I van alles beloofd over de Franse verkiezingen, die gisteren plaatsvonden, over de hypocrisie van de socialisten, uw portefeuille, de media-sector enzovoorts. Over Rocco Siffredi wilt u ook nog horen. Laten we even die beloften inlossen.

Canal werd groot met film, foot en fuck. Pardon, met film, voetbal en porno. We laten het stierenvechten er even buiten, voor het gemak, dan kunnen we het hoofdstuk over Eros en Thanatos voor een andere keer bewaren en krijgen we geen haatmail, omdat we elitair zijn. Bovendien is Canal kortgeleden met Tauromachie gestopt, dus echt belangrijk is het niet, minder belangrijk in ieder geval dan Siffredi.

Wat gebeurde er namelijk afgelopen week? Opeens bleek Canal cultuurgoed. Nu moet het ons van het hart dat het dat natuurlijk ook is, maar is een film, foot & fuck-combi iets dat van staatswege beschermd moet worden? Wij dachten dat de staat alleen hele elitaire dingen, zoals opera en abstracte kunst, beschermde tegen de oprukkende barbaren.

Exception française
Nu is het zo dat de Fransen de zogenaamde exception française toepassen. Dat betekent geen vrijhandel, waar Fransen al eeuwen een hekel aan hebben, wat niet wegneemt dat onze favoriete Franse econoom, Frédéric Bastiat (1801-1850) één van de meest interessante verdedigers van dit principe is geweest.

Pas op met Fransen, ze hebben wel Liberté, Egalité en Fraternité, maar dat was vooral een exportprodukt van Napoléon en wij raden u dringend aan deze spreuk met een grove korrel sel de guérande te nemen, als u teleurstelling wilt voorkomen. Fransen zijn Jacobijnen, Enarchen, bureaucraten en vrijheden zijn wel het laatste waar de staat zich in dit land zorgen om maakt. Kijk maar eens naar de verkiezingsprogramma’s, bijna niemand heeft het erover.

De exception française betekent dat de Franse cinéma beschermd moet worden tegen het oprukkende Hollywood. Op het eerste gezicht lijkt dat best sympathiek en we willen er hier niet echt over uitweiden, maar de werkelijkheid is dat wij soms, wanneer we als jurylid meedoen met de selectie van de Lumières, een filmonderscheiding, door honderden onpruimbare films heen moeten, voordat we echt wat leuks vinden.

Nationale veldslag
Kortom, er is een hele filmkongsi die hier belang bij heeft. Canal is de grootste sponsor op dit gebied en de grootste financier. Wat deed nu meneer Messier? Nog nauwelijks had hij zijn deal met USA Networks rond, (best goede deal leek ons, distributie in de VS, coherente strategie, bovendien Barry Diller binnengehaald, ook voor Diller een goede deal) of hij sprak zich, en public, uit tegen de exception française.

Dat was een gruwelijke miscalculatie en vanaf die dag, niet lang geleden overigens, kunnen de Franse intelligentsia en de filmsector zijn bloed wel drinken. Daarom werd Canal deze week een nationale zaak. Martine Aubry, de onheilspellende ex-superminister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, nu burgemeester van Lille, mengde zich prominent in het debat. Zo ook de heer Jospin, nu nog eerste minister, maar intussen presidentskandidaat af.

Straks geen Rocco Siffredi, de middernachtelijke Moby Dick, meer? Exception française s’il vous plaît! Worden wij straks verstoken van de overbetaalde live uitzendingen van deze of gene corrupte voetbalploeg? De wolven huilen in het bos. Dit wordt een nationale veldslag. Dit was nog maar het begin. Want volgende week heeft de heer Messier zijn Raad van Bestuur.

Wie gaat wat doen?
Bestuurder Claude Bébéar, de ex-president van Axa, ageert al tegen Messier. Ondernemer en Canalvriend Marc Ladreit de Lacharrière (zijn beursgenoteerde holding Fimalac is de moeite waard) heeft al laten weten achter Canal te staan. Wat gaat Serge Tchuruk, de ongelukkige president van Alcatel doen? Wat gaat de falende president van Schneider, Henri Lachmann doen?

Hoe gaat de zeer handige Byzantijn Michel Pébereau, president van BNP-Paribas, zich opstellen? Wat wil Bernard Arnault? Gaat de handigste speler op de Parijse beurs, Vincent Bolloré, Vivendi-aandelen kopen? Heeft hij dat niet al gedaan? Komt de staat tussenbeide?

Vandaag meer!

Michael Kraland: J2M, J6M, VU en Rocco Siffredi II: Frans Ontslag
Michael Kraland: J2M, J6M, VU en Rocco Siffredi

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.