Niet alleen roken is slecht, het hebben van Philip Morris (MO) is dat ook, dat zagen we vrijdag toen MO in elkaar zakte. Eén van onze cliënten vond dat niet leuk, want die had een reverse convertible Morris gekocht. Dan kreeg hij 13,5%.

Niet doen, zeiden wij toen hij zich in het ding liet praten door een bankbediende, die zelf geen flauw idee heeft hoe die dingen werken. Wij bedoelen niet alleen hoe ze in elkaar zitten, qua derivaten-constructie, want dat wil wel eens verschillen.

Nee, wat belangrijk is, is dat die dingen op de markt gebracht worden om u een aandelenrisico te laten lopen met een obligatiebeloning. Tja, als u er zo naar kijkt, dan belooft u het nooit meer te doen, maar toch trapt u er elke keer opnieuw in.

Nu is dat op zich niet erg, want onze cliënt, die ook al een stoot Aegon à 32 euro in de maagstreek gesplitst kreeg dankzij een putje, is daardoor een toleranter geworden vis à vis onze eigen missers. Daarom legden wij hem uit, waarom je als particulier geen reverse convertibles moet doen, behalve als ze er niet zijn. Omdat niemand anders het u zo uitlegt, zullen we nog even zeggen wat we hiermee bedoelen.

Reverse convertibles zijn fopdingen. Ondingen. Afblijfpapieren. Iedereen op deze site, althans op de forums, zit altijd te zoeken naar samenzweringen. Nou, reverse convertibles zijn samenzweringen. Echt waar, kijkt u maar. Een reverse converible wordt uitgegeven door een bank. Die bank gaat naar een verzekeraar. Eigenlijk heb je al vanaf dat moment een samenzwering.

De verzekeraar heeft een positie Philip Morris. Eigenlijk veel te groot. Hij maakt er, samen met – en uiteraard op instigatie van – de bank een gigantische put onder. Die betaalt de verzekeraar, nadat de bank, zonder er verder kapitaal aan te besteden, aan u doorverkoopt, met een commissie die u verder niet ziet.

U denkt dat u iets handigs doet en in zekere zin hebt u gelijk. U krijgt premie en u lacht zich rot dat die eikels bij de bank en de verzekeraar niets doorhebben. Reuze voordelig en die sufferds zien het niet! Geweldig! Dijenkletser! Rondje in het café. Vervolgens stopt u het ding weg in een portefeuille tot uw trouwe vermogensbeheerder, in dit geval waren wij dat, u belt.

“Had je niet een Morris convertible?”
“Ja, maar dat zit wel goed, het aandeel moet eerst door de 40 dollar zakken, dat gebeurt toch niet.”
“Ja, maar nou moet je eens naar die column van een vriend van me kijken.”
“Is dat op die site van je?”
“Ja”.
“Nou, druk dan even af en fax naar kantoor, dan kijk ik er naar.”

Wij drukken één van Frank van Dongens vele Morris verhalen af, druipende grafiek incluis.

“Ik geloof niet in technische analyse, dat ding heeft toch een dividend van jewelste?”
“Klopt, maar alles kan kapot, de sector heeft dit jaar al 80% outperformed.”
“Ja, maar je denkt toch dat de markt kapot gaat, dan doen dit soort aandelen het toch goed?”
“Klopt, maar die grafiek is echt knudde en meestal krijg je dan toch gedonder. Neem liever iets met een mooie grafiek.”
“Maar die zijn er niet zei je zelf.”
“Klopt. Doe dat ding weg en stop het in één van die leuke hedge funds, die stijgen gewoon door op dit moment.”
“Ik kan het ding niet wegdoen, pas over een jaar. Zal ik puts kopen?”
“Kan je doen, maar puts zijn nu enorm duur, dan ben je zo je 13% rendement kwijt.”
“Nou weet je wat Kraal, laat maar zitten, we kijken volgende maand wel weer.”

Philip Morris kondigt een winstwaarschuwing aan en zakt 5% naar 37 dollar. Wij bellen, met medeleven, en brengen het slechte nieuws. Gelukkig krijgt de bank de schuld. Of wij een oplossing hebben? Gisteravond sloot MO boven de 40 dollar. Uiteindelijk loopt het misschien los, gewoon de prijzen van Marlboro verhogen, nog minder verkopen, maar meer winst maken? Nieuwe Marlboro Friday, met 20% winstval (weet u nog?) en snel er bovenop?

Wij weten maar één ding. Banken zijn geen eikels. Verzekeraars zijn geen sufferds. Speel niet met vrachtwagens op de snelweg, ga ze uit de weg. Koop geen reverse convertibles, tenzij ze niet te koop zijn. Op dat moment zijn ze namelijk voordelig.

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.