Haalt Nederlands topmanagement de voorpagina’s van, of in dit geval de bijna even belangrijke achterpagina’s van de financiële pers, is het weer niet goed. Zelfs een goed Engels accent en een well groomed verschijning zijn niet meer voldoende om de meedogenloze Angelsaksische bloedhonden tevreden te stellen.

Zowel de Financial Times als de gezaghebbende columnisten van Breakingviews op de achterpagina van de Wall Street Journal kwamen vanochtend met commentaar op de Ahold-winstwaarschuwing van deze week.

De Lex-column in de FT zegt het als volgt: “Cees van der Hoeven maakt duidelijk dat hij nog vijf tot zeven jaar aanblijft. De aandeel- en obligatiehouders, die hij keer op keer heeft misleid, vinden dat een onverteerbare boodschap.”

Gemist afscheid
Vervolgens gaat Lex in op het nieuwe strategische plan van Van der Hoeven: we stellen geen doelen, dan kunnen we ze ook niet missen. Hij eindigt met commentaar op het nieuwe optieplan, waarbij de Ahold-top zichzelf 100 miljoen euro toe kan delen in het geval dat het goed afloopt. Alleen op die manier, zegt Van der Hoeven, kunnen zijn collega’s en hij aanblijven. Volgens de FT moeten ze juist een aansporing krijgen om te vertrekken.

Breakingviews, de meest pertinente marktcommentatoren in de Europese pers, gaan nog een stapje verder. Voor het team van Hugo Dixon was de grootste teleurstelling in Aholds derde kwartaal de gebeurtenis die niet plaats vond: het vertrek van Van der Hoeven. Breakingviews heeft er geen enkel vertrouwen in dat “Aholds nieuwe bunkermentaliteit, die naar arrogantie smaakt, er toe leidt dat Ahold het broodnodige bittere medicijn slikt.”

Breakingviews verwacht niet dat Van der Hoeven er over denkt het Ahold-imperium af te bouwen, omdat dat betekent dat zijn levenswerk, namelijk de opbouw van Ahold, geen succes gebleken is. Ons land is klein, maar onze grutters zijn groot. Ze zijn ook rijk, straks hopelijk nog rijker en onbegrepen. Alleen de aandeelhouder, die is, hoe zullen we het zeggen, terug naar de lange termijn trend.