Wij waren twee dagen in Nederland en toen kwam het weekend met berichten over een dreigende, chemische aanslag van al-Qeada in Europa, gouverneur Ryan van Illinois bespaarde 163 ter dood veroordeelden de elektrische stoel en Steve Case treedt af bij AOL.

In Nederland besloten we met Frank van Dongen de Polderportefeuille van papieren tot echte portefeuille te promoveren. Wij opnenen een bankrekening, storten ons eigen geld en we schieten voortaan met scherp.

De Polderportefeuille steeg vorig jaar 5% had Van Dongen berekend, geen slechte score, wie weet doen we het dit jaar beter. Misschien maken we er een fonds voor gemene rekening van, als daar belangstelling voor is. Meer nieuws volgt.

Getronics verwaterd
In Nederland viel ons het nieuws op over Getronics op. Wij zijn zelf – l disclosure – long de Getronics 2004 convertible. Die stukken hadden in de Polderportefeuille gemoeten, maar dat was erbij ingeschoten. Dat voorkomen we voortaan middels een echte rekening. Hetzelfde geldt voor onze nog niet bijgekochte BAM NBM prefs.

Wij dachten aan een hedge fund manager die we recentelijk spraken. Dat was vlak na de verkoopaanbeveling van CSFB. Hij had drie gebeurtenissen voorzien voor Getronics. Drie datapunten, zoals dat in het vak heet. Ten eerste de Amerikaanse deal. Die kwam snel. Ten tweede een nieuw krediet van de banken.

Dat zou komen, zei hij, omdat de banken uiteraard van tevoren konden weten, dat er dan ook een emissie zou komen. Tenslotte kwam de emissie, werden de aandeelhouders helemaal verwaterd en steeg de convertible hard, omdat de kans op een faillissement vanwege de emissie evenredig afnam.

Meesterlijke zet
Dat gebeurde ook en vrijdag maakte onze zegsman ruim 20% op zijn convertibles en evenveel op zijn aandelen, want die had hij geshort. Dat was een meesterlijke zet en het toont ook aan waarom deze markt zo moeilijk is geworden. Je moet de markt vaak van twee kanten bespelen om er uit te kunnen springen.

Superieure informatie is pas de eerste stap, er is ook durf voor nodig en een goed gevoel voor timing. We moesten denken aan alle gemakzuchtige argumenten, die wij zowel bij Nederlandse particulieren als bij professionals over de hedge fund branche horen. Want ook onze zegsman had zijn bijdrage geleverd.

Hij had peentjes gezweet, want hoe goed de timing ook was, hij had te vroeg gekocht. Zijn buitenkans was het CSFB-rapport. Toen gooiden beleggers de handdoek in de ring en kocht hij bij.

Timing is alles
Terug in Parijs hadden we een diner. Het diner was ter ere van een zakkende markt. Wij hebben het over de truffelmarkt. Franse truffels, die zwarte, de zogenaamde truffe du Périgord, die, heel verwarrend, vooral uit de Vaucluse komt en daar waren wij tijdens de feestdagen om bij te komen. Vorig jaar waren truffels exorbitant duur.

Dit jaar regende het wat meer in de zomer en zakten de prijzen. Wij gingen long truffels. Eén van de gasten kwam niet opdagen voor het diner, ondanks de truffels en de bijbehorende wijn. Wij hebben een voorkeur voor oudere rode wijnen bij truffels. Dat maakt een no-show des te opmerkelijker. De reden bleek al snel.

Onze man vertrok de volgende ochtend naar Koeweit. Hij had veertig kilo overgewicht. Dat overgewicht bestond hoofdzakelijk uit gedroogd eten. Pakjes Knorr en zo. Bovendien had hij allemaal gadgets bij zich om water te ontsmetten, plus aan plastic pak, tegen een chemische aanval.

Half februari…
Hij had ook net een anti-terroristencursus in Engeland doorlopen. Dat was erg koud, zo midden in de winter. De cursus werd gegeven door ex-SAS mensen, die weten alles van terroristen. Onze vriend ging naar Koeweit om de oorlog te verslaan. Die moet half februari uitbreken. Dat is de consensus. Wij rekenden bliksemsnel.

Het truffelseizoen duurt tot maart. De prijzen zijn al flink gezakt sinds oudejaarsdag, van 600 euro per kilo naar 480 euro. Daar letten we ook op bij ons volgende datapunt: half februari breekt de hel los en moeten de truffeljongens hun laatste tuberculen kwijt. Dat wordt het koopmoment.