Vandaag gingen er 1,3 miljoen aandelen Pernod Ricard om, tegen 190 000 normaal, 740% meer dan gisteren. Het aandeel zakte hard in een stijgende markt. Het dieptepunt was rond de 86, om half twee, aan het eind van de dag sloten we op 90,60 tegen 93,90 gisteren.

Pernod, dat onlangs Seagram’s drankbusiness opslokte, kwam met goede resultaten, maar beleggers waren bang dat de integratie van Seagram moeilijk zal verlopen. De omzet in Seagrammerken (Chivas, Martell, Seagram’s Gin) in het eerste kwartaal was zwak. Vandaar die angst.

Het is interessant op zo’n moment wat Pernod op te pikken, denken we. Want wat is nou het risico? Bij slechte executie is dat een procent of tien van de prijs, als we naar eerdere fiasco’s bij Pepsi’s integratie van Quaker kijken, bijvoorbeeld, maar vandaag hebben we al 3% verteerd en we wisten dat de jongens van Seagram de hele zomer en herfst zo druk bezig waren geweest met channel stuffing dat iedere grossier (in de VS wordt drank, sinds de tijd van Al Capone, door wholesalers gedistribueerd naar de winkels toe, die wholesalers kun je kopen met promoties en dan verkoop je niets meer tot het kanaal leeg is).

Cultuurverschil
De cultuur van Seagram is heel anders dan die van Pernod Ricard. Hetzelfde geldt voor de verkoopapparaten. Dat kan nog leuk worden, maar we durven best te gokken op succes van Pernod.

Er zijn nog vier grote drankbedrijven over, na de verkoop van Seagram. Pernod was klein en is nu opeens een grote speler. Allied (Ballantine’s, Long John, Courvoisier, Kahlua) was groot en kan nu wedijveren met Pernod. Allied is een beetje de HBG van de dranksector. Dan hebben we nog Bacardi. Een familiebedrijf, die net een alliantie in de VS zijn aangegaan met Brown Forman, ook een familiebedrijf, die Jack Daniels en Southern Comfort maken.

Ster van de sector
De ster van de sector is Diageo, die verreweg de mooiste portefeuille en het beste management hebben. Pernod is echter het bedrijf met de beste verhouding tussen winstperspectief en prijs. Ten eerste gaat het bedrijf de winstverdubbeling per aandeel versus ’99, die voor 2003 in het vooruitzicht was gesteld nu al halen, dit jaar.Pernod kost nu ongeveer 13,5 keer de winst. De gearing is hard omhoog, omdat er voor Seagram € 3,65 mrd betaald is.

Brengt dat grote risico’s met zich mee? Waarschijnlijk valt dat wel mee, de merken van Seagram zijn goed, hun verkopers werden, als we een persoonlijke herinnering mogen gebruiken, al tijden overbetaald voor wat ze deden en Seagram was een Mexicaans leger vergeleken bij Pernod. Belangrijk is dat de cash flow van Pernod dit jaar uit gaat komen op € 388 miljoen tegen € 139 miljoen in 2000.

Een leuk bedrijf voor liefhebbers van drank, maar tegelijkertijd een conservatieve belegging in de voedingssector, met uitstekende perspectieven
en, sinds vandaag, een wat lagere waardering dan gisteren.

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft, en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

“The Times they are a-changin'”
Bob Dylan

In de VS publiceerde officier van justitie Eliot Spitzer een belangrijk document waarin Merrill Lynch wordt beschuldigd haar analisten gebruikt te hebben voor het promoten van internetaandelen, waarvan de firma wist dat ze waardeloos waren.

De originele Affidavit van Spitzer is de moeite van het lezen waard. De emails die geciteerd worden, spreken boekdelen. Klik hier om ze te bekijken. Wat opvalt in de tekst is hoe vaak de Merrill-analisten de aandelen waar ze koopadviezen over gaven POS noemden. POS staat in marketingjargon voor Point of Sales, maar in dit geval gewoon voor Piece of Shit.

Voor wie de affaire niet gevolgd heeft even een recaputilatie. Beleggers klagen al jaren over rapporten van analisten die alleen maar koopaanbevelingen geven tot het te laat is. Deze tendens bereikt een hoogtepunt tijdens de internetluchtbel. Merrill Lynch, met Goldman, Morgan Stanley en CSFB één van de grootste deelnemers aan dit proces, wordt op dit moment in New York aangepakt door district attorney Eliot Spitzer.

Compliance
Vond u Tom Wolfe’s ‘Bonfire of the Vanities’ ook zo’n leuk boek? Dan kunt u nu live meedoen. Wedden dat er een film over komt? We zijn aan het einde van een tijdperk. Laten we even perspectief aangeven. Vroeger, voor de laatste bullmarkt, zeurden mensen niet dat analisten niet serieus waren. Dat waren ze namelijk wel. Serieus, vaak zelfs duf en onderbetaald, in ieder geval vergeleken met de zakenbankiers en de aandelenverkopers.

In de pikorde had je eerst de zakenbankiers, vervolgens de brokers en tenslotte de analisten.
Compliance was een taak voor degenen die op andere gebieden incompetent waren, maar toch een baantje nodig hadden. In de jaren negentig werden analisten sterren. Dat is helemaal verkeerd afgelopen. Hieronder leggen we uit waarom en hoe het anders kan. We leggen ook uit waarom dat waarschijnlijk niet gebeurt en waarom dat jammer is.

Wie de ontwikkelingen in de financiële sector volgt en kinderen heeft die voor hun eindexamen zitten, moet er eens aan denken of daar niet een pientere, goed onderhandelende, juridisch geïnteresseerde slimmerd tussen zit. Compliance wordt namelijk steeds belangrijker, er zijn onvoldoende goede mensen beschikbaar, het is nu een echte carrière met headhunters en alles wat daarbij hoort.

Drie soorten bedrijven
Vroeger was dit vak leuk. Je deed je best een goede belegging voor een klant te vinden. Analisten analyseerden bedrijven. Als daar wat leuks uitkwam, belde de broker, die de aandelen verkoopt, zijn cliënt. De broker verkocht het idee aan de cliënt en kreeg daarvoor commissie terug. Analisten waren ingetogen, introverte mensen.

Niet erg goed in de contacten met de klant, soms niet eens toonbaar aan de klant, maar ze deden hun huiswerk, zodat de klant dat niet hoefde te doen. Als de analist gezaghebbend was, kreeg zijn werkgever een deel van de emissie voor nieuwe aandelen of obligaties. De zakenbankiers, ofwel de mensen van corporate finance, zoals het vak ook in Nederland heet, onderhielden de contacten met de financiële directeur van de al dan niet beursgenoteerde bedrijven.

Voor corporate finance types zijn er tegenwoordig drie soorten bedrijven. Vroeger waren dat er maar twee. Vroeger had je bedrijven die beursgenoteerd waren en waar je dus fusies en overnames voor kon doen, of emissies en bedrijven die niet beursgenoteerd waren en die je dus naar de beurs kon brengen.

De nieuwe Michael Milken
Tegenwoordig is het allemaal nog interessanter, want je hebt bovenstaande twee soorten bedrijven, maar ook bedrijven die wel beursgenoteerd zijn en die eigenlijk niet op de beurs thuishoren. Die kunnen er dus, tegen een honorarium, weer afgehaald worden. Ook leuk en interessant. Nomura UK, een Japanse zakenbank in Engeland, is hier goed in. De corporate finance ster daar, Philip Hands, is de nieuwe Michael Milken, alleen netter.

Ergens in de jaren negentig, eigenlijk al iets eerder, halverwege de jaren tachtig, begon dit te veranderen. Aan het eind van het decennium liep het helemaal uit de hand. Vanaf de dag, in 1974, dat op Wall Street vaste commissies voor brokerage werden afgeschaft, was financiële analyse op eens een schrijnende kostenpost geworden.

Dat was niet zo erg, we zaten in een bearmarkt en we herinneren ons nog goed wat er gebeurde, toen wij in 1977 aan het eind van ons verblijf aan een handelsdagschool, in een Napoleontisch stadje ten zuiden van Parijs, in aanraking kwamen met de ronselaars van de firma Goudhaan Straks & Co. Goudhaan Straks was de meest rendabele en hardwerkende institutionele firma op Wall Street. Wij bezochten de kantoren in Londen en New York.

Corporate finance deals
Obligatiehandelaren en analisten waren tweederangsfiguren, zo werd ons duidelijk gemaakt. Goed, je had ze nodig, maar dat was alles. Wie echt kon analyseren, ging de corporate finance kant op, anderen werden brokers. Wie meer moeite met zijn MBA had, of contactgestoord was, kon altijd analist worden. Analyse, zo werd misprijzend uitgelegd, was een vak dat nergens toe leidde, hoogstens konden de minder contactgestoorden hoofd research worden.

Omdat vaste commissies afgeschaft waren, was er iets in werking gezet dat meer dan een decennium later ook in Europa doordrong. De handel in aandelen was leuk, maar op zich niet meer rendabel. Commissies werden steeds lager, orderflow op Nasdaq werd ingekocht, omdat daar nog leuke spreads gemaakt konden worden, maar wat echt telde waren de grote deals, waarop miljoenen dollars verdiend konden worden.

Corporate finance deals en emissies, tegen 5%, brachten meer op dan aandelenorders van toen nog 6 dollarcent per aandeel. In Europa werd nog tegen een percentage gehandeld. In de jaren negentig werd dat 0,3 procent, nu is het 0,1% en het stijgt niet. Een blok plaatsen kan nog leuk zijn, maar daar heb je geen analist voor nodig. Een agency-order op een aandeel, tegen tien basispunten, staat nauwelijks toe de broker te betalen, laat staan de analist.

Negatief commentaar niet productief
Die werd dan ook betaald door de megadealers, de jongens van corporate finance. Brokerage was een lossleader geworden. Er was echter een klein misverstand, een soort cosmetisch vergissinkje.
De analisten schreven namelijk nog steeds rapporten, dezelfde rapporten die vroeger dienden om eindbeleggers wegwijs te maken, waren nu een soort van toeristische brochures geworden.

Het waren niet de toeristen die de brochures betaalden, maar de eigenaren van de hotels, de bedrijven en hun dienaren, de jongens van corporate finance. Research werd dus betaald door corporate dealflow, niet door beursorders. Daarom was research al snel nutteloos voor de ordergevers, de eindbeleggers dus. Research werd steeds meer geschreven om corporate finance deals mee binnen te halen.

Negatief commentaar was niet productief, dus kwamen er alleen ‘buy’, liever ‘strong buy’ en als alles verkeerd ging ‘hold’-aanbevelingen. Althans, dat is wat ons nu verteld wordt. De realiteit is een fractie genuanceerder. Die nuance interesseert ons onevenredig, want niemand belicht die meer. Daar gaan we het dus over hebben in deel 3.

Michael Kraland: Changing times (1): Onder het Radarscherm

Frank van Dongen: Onderzoek Legio Lease (2)

William Schonewille: Legio ver-Lease
Discussieer mee in de Inveztor.net Koffiekamer

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Vraag
Geachte heer Kraland,

Even een groet van ondergetekende, aanhanger van Inveztor.net vanaf het prille beging en nooit meer weggeweest… Je weet wel van Sea Containers, Bulgari (glimmedingetjes) en vele andere succesnummers uit het verleden en onlangs nog de putjes Koninklijke Olie en de opleving van de Russische olie-fondsen (even een hint richting Tempelton Russia Fund, een aanrader van mij en ook nog gratis).

Je nieuwe site vind ik op het eerste gezicht fantastisch en ik zal zeker lid worden. Overigens je laatste tips Calpine en CNC doen het bij mij aardig, maar de klapper is nog steeds Sea Containers. Ik heb bijgekocht en zit al op 42% met tig-duizend stukken.

Groeten en succes gewenst,
Daan van Leeuwen Boomkamp

Antwoord
Geachte heer Van Leeuwen Boomkamp,

Dank voor uw compliment. Hierbij even een update over:
Conseco (CNC, 4,70 dollar, + 7,55% vrijdag),
Calpine (CPN, 10,95 dollar),
Sea Containers (SCR.A, 18,20 dollar, -0,55%).

Calpine heb ik verkocht, zoals laatst al gemeld. CNC stijgt op dit moment, omdat een grote schuldswap, voor 40% van hun kapitaal, goed verlopen is. Beleggers die de aandelen hadden geshort, kopen ze nu terug. CNC is een speculatieve positie. Mijn advies is dan ook niet teveel van zo’n positie aan te houden. Mijn ervaring is dat beleggers dit wel eens vergeten en opeens een grote positie in zo’n aandeel opbouwen.

Dat kan goed gaan en als CNC overleeft, is er grote kans dat het aandeel verdubbelt. Die kans op overleving is groter dan vorig jaar, omdat de kwetsbare delen van dit financieringsbedrijf, ik noem bijvoorbeeld de financiering van trailerhomes, die niet echt de top van de markt bestrijken, nu wat beter gaan, omdat de economie iets is aangetrokken. Het blijft echter riskant.

Boekwaarde SCR minimaal 22 dollar
De juiste manier om met dit soort riskante situaties om te gaan is er veel van te hebben. Zeker als ze niet al te sterk met elkaar correlleren. Ik ben op zoek naar wat kleine bedrijven in de gezondheidszorg met problemen die lijken op die van Conseco. Omdat de dynamiek in de tak anders is, krijg je dan een aardige diversificatie. Koop nooit voor meer dan 1 of 2% van uw portefeuille dit soort posities, tenzij u de situatie beter kunt inschatten dan andere beleggers.

Sea Containers blijft het erg goed doen. Dat is niet verwonderlijk, want de tijd werkt in ons voordeel. Er komt een spin-off van een deel van het bezit van Orient Express Hotels (OEH, 20,60 dollar). SCR heeft, per aandeel, 1,05 aandeel OEH. Als de rest van de business van SCR geheel waardeloos zou zijn, dan nog is de boekwaarde 22 dollar. We schatten de waarde van de container- en treinbusiness op een dollar of tien.

In het verleden, 1998, was SCR nog meer dan 40 dollar waard. De containerbusiness is aan het herstellen. De hotels lopen goed. In het vierde kwartaal was het verlies in de containers 0,49 dollar, tegen 0,85 dollar in dezelfde periode een jaar eerder. Eigenlijk ging in het jaar 2001 alles verkeerd voor SCR en wat verkeerd ging, waren zaken waar het bedrijf geen controle over had.

Koersdoel 30 dollar
Er was chaos bij de Engelse spoorwegen, door snelheidsrestricties die opgelegd werden door Railtrack. Vervolgens vond er een ernstig spoorwegongeluk plaats in Engeland, waar SCR treinbelangen heeft. Toen kwam de mond-en klauwzeerepidemie, waardoor er niet meer van en naar het VK gereisd kon worden.

Het zomerseizoen op het Isle of Man verliep verkeerd, omdat de boeren niemand op hun land wilden laten, wat erg kostbaar was voor SCR. Orient Express Hotels hadden het natuurlijk niet gemakkelijk in het laatste kwartaal, vanwege 11 september, waardoor er niet meer gereisd werd. Volgens CEO James Sherwood heeft dit het bedrijf per aandeel 2,50 dollar gekost.

We denken dus dat de business van SCR, aan de containerkant en wat de treinen betreft, alleen maar beter kan gaan lopen dan het afgelopen jaar. De spin-off van OEH-aandelen komt er ook aan. De aandelen SCR zijn niet risicoloos, maar als dit jaar verder normaal verloopt, zijn ze te geef op deze prijs. Ons koersdoel is nog steeds 30 dollar, we schatten de boekwaarde op 28 dollar en daarmee zijn deze aandelen koopwaardig.

Met vriendelijke groet,
Michael Kraland

Alle fondsen vindt u terug in Michael Kralands Modelportefeuille

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Op moment van publicatie is zijn fonds long CNC en SCR. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

OMM Corp (OMI, $3.92) sloot vrijdag zwak, -1,25%. We hadden het vorige week over dit aandeel willen hebben, omdat we het toen kochten. Omdat we naar Nederland gingen en met andere zaken bezig waren, kwam het er niet van.

Jammer, want dit weekend kwam Barron’s met een verhaal over dit bedrijf, dat nogal overeenkomt met onze reden tot aankoop. Je ziet dan vaak dat het aandeel de maandag daarop flink stijgt. Dat zou ook wel eens het geval kunnen zijn met OMI, dus als ons verhaal u interesseert, wacht dan even, meestal valt zo’n aandeel na een paar dagen weer terug en krijgt u nog een kans.

OMI is hoofdzakelijk een tankervloot. De schepen die geen tankers zijn vervoeren chemicaliën of geraffineerde olie. OMI is goedkoop, drie à vier keer de winst, kost minder dan $4 en is waarschijnlijk het dubbele waard in een goede markt. Vorig jaar kostte het aandeel nog $8. Dat kan weer gebeuren, wanneer de prijzen voor vervoer weer wat aantrekken.

De boekwaarde van OMI ligt rond de $7 à $8. Dat is dus ook ons koersdoel. We hebben Valero, de raffinaderij, al gekocht en dat aandeel is een procent of twintig omhoog. OMI is een klein lijntje in de portefeuille waard. We kopen er 2000 op $3.92 en wachten af. Maar pas op met de koers op maandag, dat wordt een Barron’s koers.

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Op moment van publicatie is zijn fonds long. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft, en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

The Times they are a-changin’

Afgelopen vrijdag waren wij een dag in Nederland. Op sommige dagen gebeurt er meer dan op andere, of liever gezegd, vrijdag was een dag waarop allerlei zaken die al heel lang speelden tegelijkertijd tot ontknoping kwamen.

Szrebrenica wordt nu verwerkt,dankzij het NIOD rapport. Er zijn vreselijke dingen gebeurd in Szrebrenica en Nederland, de VN en Europa hebben gruwelijk gefaald. Niet alleen in Juli 1995, maar ook nog lang daarna.

Wat echter wel positief is, voor de democratie, om herhaling te vermijden of alleen maar om de les van wat wat er gebeurd is tenminste te leren en te laten bezinken, is de manier waarop hier nu aandacht aan wordt besteed. Lees het uitstekende Szrebrenica katern in NRC Handelsblad van zaterdag er eens op na, dat is verplichte lectuur voor iedere burger.

Lokale en internationale affaire
Tegelijkertijd vinden er, voor beleggers en dienstverleners, twee belangrijke ontwikkelingen plaats in de financiële industrie. In Nederland speelt een kleine lokale affaire, die echter voor de betrokkenen groteconsequenties heeft. De Legio Lease zaak, of, meer bij de tijd, de Dexia affaire. Lees hierover ook het uitstekende stuk van Frank van Dongen: Onderzoek Legio lease – 1

In de VS publiceerde officier van justitie Eliot Spitzer zijn document waarin Merrill Lynch wordt beschuldigd haar analisten gebruikt te hebben voor het promoten van internet aandelen waarvan de firma wist dat ze waardeloos waren. De originele Affidavit van Spitzer is de moeite van het lezen waard. U kunt het vinden op Aanklacht tegen Merrill Lynch. In deze column kijken we naar Legio Lease. In Deel II, getiteld “Analisten: “Piece of ….” kijken we naar Spitzer, Merrill en trekken we onze conclusies voor de Nederlandse markt.

Bull affaires
Wat deze affaires gemeen hebben is dat het bearmarket afwikkelingen zijn van bullmarket affaires.
Wat kort geleden nog kon, kan nu helemaal niet meer en zal in de toekomst anders gereguleerd worden.

De reden waarom we niet schrijven dat het ook gaat veranderen, is omdat dat nog niet vast staat, althans wat de analisten betreft. Dat de regels en de zorgvuldigheid ten opzichte van de cliënt bij de aanbieding van bullmarketprodukten in Nederland gaan veranderen, lijkt wel waarschijnlijk. Daarin schuilt nogal wat verschil.

Legio Lease
Bij Legio Lease spelen drie zaken. Ten eerste is daar de Radar-affaire, het meest actuele deel van deze kwestie. Helaas, soms gelukkig, zien wij in Parijs de Nederlandse televisie niet, maar het lijkt er sterk op dat er niet zorgvuldig te werk is gegaan bij het maken van een televisieprogramma over Legio Lease en dat daarbij de indruk is gewekt, dit is een eufemisme, dat bij het toenmalige Labouchère de klanten stelselmatig tekort werden gedaan bij effectentransacties in het kader van het produkt Legio Lease.

De Erasmus Universiteit heeft inmiddels afstand genomen van de studie die ten grondslag lag aan het programma. We hebben hier wellicht te maken met een vorm van financiëel sensatiejournalisme, dat even tekenend is voor deze tijd als Legio Lease dat was voor de bullmarkt.

De bank is nu de kop van jut, de analisten zijn schuldig. Daar is van alles voor te zeggen, maar het moet niet op deze manier gebeuren.

Ten tweede is daar het verschijnsel Legio Lease zelf. Op Inveztor.net is sinds het begin van de site, in 1999, toen we nog midden in de bullmarkt zaten, gewaarschuwd tegen dit soort producten. Legio Lease heeft wel legitimiteit, maar zoals zoveel samengestelde produkten is het moeilijk zekerheid te hebben dat de klant goed gewaarschuwd of althans voorgelicht wordt.

1 aprilgrap
Telkens blijkt dat de mensen dachten dat ze iets heel anders hadden gekocht. Het is niet juist de verantwoordelijkheid daarvoor alleen bij de uitgevende bank te leggen. Beleggers kunnen ook zelf hun licht opsteken, op deze site bijvoorbeeld.
Gratis. Caveat Emptor, of, in goed Nederlands, lees ook de kleine lettertjes en geloof niet in wonderen.

Bij Inveztor.net proberen we elk jaar, op 1 April, met een kwinkslag te komen waarvan de betekenis bloedserieus is, elk jaar weer. Die betekenis is dat beleggers zich letterlijk alles kunnen laten wijsmaken en hun lucht liefst gebakken inademen. Daar staat tegenover dat dit op geen enkele manier de aanbieder van financiële produkten van de plicht ontheft om na te gaan of dit produkt wel voor zijn klant bestemd is.

Legio Lease is een rendabel bullmarkt product. Rendabel voor de bank, en rendabel voor de belegger. Rendabel ook voor de media, want er werd flink geadverteerd. Tot daar is er niets aan de hand. Het wordt vervelend als we van een bullmarkt naar een bearmarkt gaan. Dan wordt Legio Lease een Grote Verliezer, wat moeilijk aan de man te brengen is. Voor de klant is het dan niet meer rendabel. Voor de bank nog steeds. Nu is het een affaire geworden en liggen de verhoudingen weer anders.

Bij Inveztor.net proberen we altijd aan te geven waar de belangen liggen. Op dit moment zit het als volgt. De klanten hebben niets meer aan Legio Lease, in het beste geval leren ze een kostbare les. Voor Dexia is het ook een slechte affaire, met al deze negatieve publiciteit. Voor Radar was het, tot dit weekend, een geweldige deal. Dit trok kijkers. Hetzelfde geldt voor degenen die juridische bijstand verlenen aan de gedupeerden. De regelgever, de Autoriteit Financiële Markten, wordt bevestigd in haar legitimiteit.

Wij vellen verder geen enkel waardeoordeel en gaan niet in debat, maar zo liggen de belangen op dit moment. Dat kan natuurlijk nog veranderen, naarmate de affaire zich verder ontwikkelt. Ten derde is er tenslotte het aspect van de vorm. Op welke manier werden de contracten aangegaan en gedocumenteerd? U kunt hier meer over lezen in het stuk, Legio ver-lease, van jurist William Schonewille, die ook optrad in het betreffende programma.

Voor beleggers, hun juridische adviseurs, de betrokken instelling en de regelgevers is het vorm-aspect natuurlijk van belang. Als de echtgenote van de belegger niet ook heeft getekend is het contract nietig. Dat is allemaal waar, maar dit aspect is secundair.

Praktijk is al anders
Wat ons hierbij treft is dat we natuurlijk in een heel andere situatie zitten dan een paar jaar geleden. Cliënten wilden toen maar één ding, snel meedoen. Dat is in sommige gevallen misgegaan. We moeten niet vergeten dat het in andere gevallen goed gegaan is. Zeker is dat van nu af aan iedere serieuze instelling aanzienlijk voorzichtiger omspringt met documentatie en procedures. Wat dat betreft heeft de praktijk zich al aangepast.

De consequentie hiervan zal ongetwijfeld neerkomen op een sterke vermindering van risico voor de belegger, maar ook van de kant van de adviseurs zullen minder risico’s genomen worden.
Wie de cliënt adviezen geeft die buiten de consensus vallen, loopt als adviseur voortaan zelf het risico daarop afgerekend te worden. Dat risico staat in geen enkele verhouding met de meestal vrij geringe betaling – churn* affaires nagelaten – die hier tegenover staat.

Het ligt voor de hand dat beleggingsadviezen meer politiek correct zullen worden. Of dat een goede zaak is of niet is een ander debat.

* churning: constant aan-en verkopen verrichten op rekening van de cliënt met als enig doel commissie te kunnen rekenen.

Klik hier om het perbericht van de Erasmus Universiteit te lezen.
Jacques Potuijt: Krokodillentranen beleggers

Frank van Dongen: Onderzoek Legio lease – 1

Frank van Dongen: Pas op! Beleggen schaadt uw gezondheid
William Schonewille: Legio ver-lease
William Schonewille: Vermogenshuisvader
Discussieer mee in de Inveztor.net Koffiekamer

Inveztor.net Premium, de nieuwe baby van Inveztor.net is geboren. “Sneller, beter, eerder” is het devies. Maakt u zich geen zorgen, steek de brand in een goede Havana en ontspan. Wij zijn trots en blij, maar onze geest die kritisch is wanneer het om aandelen gaat, is welhaast sadistisch wanneer het om eigen nieuwe producties en hun onvermijdelijke fouten en foutjes gaat.

U hoeft zich geen zorgen te maken, behalve over de as van die Havana op uw Jan des Bouvrie-bank, Inveztor.net Premium is voorlopig gratis. Gratis krijgt u nu allerlei extra nieuws, direct verzorgd door professionals die u op de hoogte houden van hun doen en laten, ‘no pun intended’, in de markt.

Van ondertekende krijgt u straks te horen wat de favoriete Franse IPO van dit moment is. Dat is Orpea. Zag u dat elders? In Libelle? De Telegraaf? Privé? In Beleggers Belangen? In de Wall Street Journal? Nee. Hier wel, op Inveztor.net. Waarom? Omdat Medidep zo’n succes was. Ooit van Medidep gehoord? Beleggers Belangen? De Telegraaf? FD? Margriet?

Natuurlijk niet. Orpea doet in rusthuizen en klinieken, net zoals Medidep, een waanzinnig succes op de Franse beurs. De introductie van Orpea wordt ook een succes. Uw onwetende bank heeft tot 15 april de tijd om in te schrijven bij leadmanager Natexis in Parijs. Trap ze op hun staart, u krijgt maximaal 5% en wie weet sluiten ze eerder, na deze mail, het is een kleine emissie.

”Graaien met de haaien”
Wat wij in Frankrijk opsporen, doen anderen in ons team op de Nederlandse markt. De juiste optiestrategieën, de deals en de manier van denken. U leeft mee met de professionals. Als we het onvolprezen prachtige maandblad Quote waren, zouden wij onze baby als ondertitel “Graaien met de haaien” meegeven.

Dat zijn we niet, we zijn het ingetogen, beschaafde en deskundige Inveztor.net. We zijn de Gideonsbende die zijn best blijft doen, in een moeilijke markt, met een beter product, dat nog veel beter kan, nog veel sneller kan, maar er gelukkig nu al is. Beter, sneller en beter laat dan nooit.

Inveztor.net-leden, wij verwachten natuurlijk iets terug voor deze moeite. Laat ons uw kritiek horen. Klik hier om het ons te mailen. Wanneer u ontevreden bent, zeg het dan aan ons, tot iedereen tevreden is. Vertel het dan aan anderen.

Een nieuw avontuur begint.

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Dit jaar hebben we besloten bijzonder soft te zijn, als u ons deze populaire uitdrukking toestaat, met onze traditionele aprilgrap. Laten we nog even teruggaan in de tijd: de eerste betrof een onverwachte overname van Baan door Waste Management tegen een ongelooflijke premie.

Hoe stom het ook klinkt, bijna iedereen trapte erin. Hijgende brokers belden me persoonlijk op om te weten te komen of we hier meer over konden vertellen. Het eerste blok was al aangeschaft. Leden die niet schaterden, maakten zich boos. De aangetekende brieven met eis tot schadeloosstelling waren al de deur uit, meldde een vermogensbeheerder. Wij checken nog steeds de brievenbus.

De eerste prijs ging naar de lezer, die zich afvroeg of mensen die zich door dit soort nonsens kunnen laten leiden eigenlijk wel hun eigen vermogen zouden moeten beheren. Laat staan dat van derden, vragen wij ons nog steeds af. Het jaar daarop speelde World Online en lanceerden wij F/Rite Air, waarmee we twintig miljoen euro ophaalden, hoewel Inveztor.net bank noch broker is.

Onsi Ponzi
Aardige bijkomstigheid was dat een kandidaat-columnist inschreef. Hij heeft onze kolommen helaas niet gehaald. Vorig jaar lanceerde Charles Ponzi, de bekendste oplichter van de ‘Roaring Twenties’, een beleggingsfonds met fantastische gegarandeerde resultaten. Het liep storm. Toch kon iedereen gemakkelijk checken op internet waar die naam ‘Ponzi Scheme’, een bekende Amerikaanse uitdrukking, nou vandaan komt.

Dit jaar deden wij het, geheel in de tijdsgeest, wat rustiger aan. De reacties waren er ook naar. De meeste mensen hadden door dat banken ongetwijfeld geen beleggingsrekeningen zonder nieten gaan openen, of het nou BIG- of SPEK-rekeningen zijn. Ten overvloede hadden we de heer Pronk er bij gehaald, die er een ontwikkelingsproject van maakte.

Tenslotte was daar het BIG Bang Bal, met Madonna, Stevie Wonder en James Brown in het Amsterdamse Amstel Hotel. Geheel gratis voor een kleine schare Inveztor.net-leden. Niemand trapt daar natuurlijk in, werd ons gezegd. Helaas, onze aprilgrappen blijven een educatieve waarde hebben.
Hieronder een serieuze reactie, die naamloos moge blijven. Deze heer krijgt de eerste prijs, een Inveztor.net Beleggerskalender.

Hij en vele anderen hebben onze mooie zonnige aprildag gemaakt.

Geachte Michael Kraland,

Niet dus.

In de eerste plaats niet vanwege de naamstelling: BIG. Alles wordt altijd maar bigger. Fusies en overnames in het bedrijfsleven, scholen die nog steeds groter worden en het individu? Die kan alleen groter worden of door vraatzucht, of door onderwerping van anderen. Beide methoden zijn zeer ongezond en leveren op de lange duur alleen maar ellende op.

Op de tweede plaats: een garantieregeling voor beleggers. Risico en rendement, hoe meer risico je durft te nemen, hoe meer kans op een positief of negatief rendement. Dus dat weten wij allemaal wel. Dat banken nu op deze manier over de brug komen, is een goed ding. Als het alleen maar hier bij blijft, dan is het volstrekt onvoldoende.

Ik denk dat bij alle banken geldt: handel is handel. Altijd maar weer adviezen afgeven en zelden is dat ‘sell’. Ik ben zelf zeker ook geen expert, maar wat me wel opvalt, is dat heel vaak de inhoud van een advies kan draaien als een blad in de wind. Fundamentele, of technische analyse, macro- of micro benadering, niet goed uitgevoerd? Weerstanden doorbroken? Bodems uitgediept?

Er is altijd wel een reden te vinden waarom een aandeel zal stijgen of dalen. Wie van te voren weet hoe de andere beleggers reageren, is spekkoper.

Ten derde, en dat stoort me nog het meeste. Lees ik het goed: een kaartje voor een of andere show kost € 3995. Of bent u de komma vergeten tussen de twee negens? Absurd, zijn jullie soms vergeten wat er in de rest van de wereld gebeurt? Zelfs al zou ik zo’n kaartje gratis krijgen, ik zou het vertikken om te gaan. Eerder zou ik er iets ludieks meedoen.

Want hoe kun je nou het een met het ander rijmen: banken willen beleggers binnenhalen door ze een bepaalde garantie te bieden, terwijl diezelfde banken het geld van diezelfde klanten met bakken in een of ander maf spektakel storten. Als het maar niet met mijn geld gebeurt!

Tenslotte, ik dacht dat Inveztor.net er prat op ging dat ze een onafhankelijke organisatie is. Ik lees in ditzelfde bericht dat alle grote banken van Nederland Inveztor.net sponsoren… Diezelfde banken die er alle belang bij hebben, dat de bezoekers van de Inveztor.net willen handelen in effecten. Want dat levert immers altijd provisie op, welke kant het aandeel ook opdrijft…

Dit hoeft natuurlijk niet te betekenen dat deze banken ook de koers en de adviezen van uw bedrijf bepalen. Maar toch, zuiver is het niet meer.

Overigens: niet ‘BIG is better’, maar ‘Small is beautiful’!

Groet,
Een Inveztor.net-lezer

Michael Kraland: Nieuw: verloren op de beurs? Uw bank betaalt (III)
Michael Kraland: Nieuw: verloren op de beurs? Uw bank betaalt (II)
Michael Kraland: Nieuw: verloren op de beurs? Uw bank betaalt (I)
Michael Kraland: Doe mij een onsie Ponzi
Redactie Inveztor.net: F/Rite Air IPO wordt knaller
Bekijk de reacties in de Inveztor.net Koffiekamer

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft, en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Iedereen, of bijna iedereen, kent het oude gezegde op Wall Street: ‘Bulls make money, bears make money, but pigs get slaughtered.’Het zou dus voor de hand liggen de komende BIG regeling, voor garantie tegen beleggingsverliezen, eens kritisch te bekijken. Een andere wijsheid is immers dat ‘there is no such thing as a free lunch’.

Ten eerste moeten beleggers haast maken en direct contact opnemen met hun bank, want het zou wel eens zo kunnen zijn dat BIG regelingen net zo gaan functioneren als parkeerplaatsen in de Amsterdamse grachtengordel: vraag en aanbod zullen niet snel in evenwicht komen en banken zullen pas meer BIG regelingen ter beschikking stellen wanneer blijkt dat ze goed renderen, voor de bank dan, wat nog niet vaststaat.
Er geldt geen minimum, voor zover wij kunnen nagaan. Banken zullen ongetwijfeld de mogelijkheden beperken tot één rekening per persoon, maar niets belet een belegger om een rekening bij ING, Rabo, Fortis en ABN te hebben en bij elk van die banken een BIG regeling te hebben.
Hoewel de rekening bedoeld is om juist de kleine beginnende belegger te helpen en te beschermen, lijkt het ons mogelijk dat juist de ervaren belegger de beste resultaten zal behalen. Ervaren beleggers zullen immers handig kunnen inspelen op de verschillen tussen hun visie op de markt en de gepubliceerde adviezen van de bank. Zo is het in het Amsterdamse cafécircuit al dagenlang bekend dat werknemers van Van der Moolen, en andere specialisten privé al bij hun bank hebben ingetekend voor een “Biggetje” zoals de regeling nu al heet. Het zou niet ondenkbaar zijn dat zulke praktijken binnenkort teruggedraaid zullen worden, ten gunste van bona fide particulieren. Te voorzien is dat banken hun personeel opdracht zullen geven juist op te passen voor dit soort klanten en ze te weigeren. Dat kan, omdat klanten die in dienst zijn van een professionele partij aangemerkt kunnen worden als “institutionele beleggers”. Samenwerking tussen een particulier en een in zijn vrije tijd opererende professional is eveneens niet toegestaan.
Let op de kosten van uw BIG. Ten eerste zijn daar de minimumkosten van €199. Ten tweede zullen de online brokers geen BIG regelingen aanbieden. Alleen banken die vol tarief rekenen kunnen zich dit soort aanbiedingen permitteren. Verwacht wordt dat de online brokers zullen reageren met een aanbieding via een zogenaamde “Speciale Kosten” rekening, nu al de SPEK-rekening genoemd.
Banken letten niet op de leeftijd van de BIG klanten. U kunt dus een rekening openen voor uw partners of voor uw kinderen. Ook daar is snelheid geboden, want op een gegeven moment is te voorzien dat iedereen dit zal proberen.
Waakzaamheid blijft geboden. Navigeren tussen de bepalingen en beperkingen van de BIG of SPEK rekeningen enerzijds en de aanbevelingen van de betrokken bank vergt tijd. U zelf moet de research van iedere bank waar u een SPEK of BIG hebt bijhouden en overeenkomstig handelen. Of u het zich hiermee eenvoudiger maakt dan vroeger moet u zelf beslissen.
Het is zeer waarschijnlijk dat er binnen de korte tijd een grijze markt in BIG regelingen zal ontstaan. Hoeveel is een regeling, die uw effectenverliezen limiteert tot maximaal 10% waard? Ook hier geldt dat degenen die er het eerst bijzijn waarschijnlijk het beste resultaat zullen behalen. Niet alleen hebben de snelle beslissers een eigen BIG rekening, maar ze kunnen ook nog eens hun extra rekeningen te gelde maken. Hoe dit fiscaal in rekening zal worden gebracht is nog niet bekend. Een snelle navraag bij een grote bank leerde ons dat er al veel rekeningen zijn geopend voor diverse familieleden, ongetwijfeld met het doel snel terrein te bezetten.

Maak gebruik van een unieke Inveztor.net aanbieding: 1 jaar BIG voor € 99,-

Michael Kraland: Nieuw: verloren op de beurs? Uw bank betaalt (I)

Michael Kraland: Nieuw: verloren op de beurs? Uw bank betaalt (II)

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft, en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Ondanks de afwezigheid van veel spelers gedurende het Paasweekend werd al snel duidelijk dat de BIG regeling (Verloren op de beurs? Uw bank betaalt (I)), door sommigen al de “BIG Bang van de Nederlandse effectenwereld” genoemd, de gemoederen de komende weken zal bezighouden.

Een enkele bankier, van een gerenommeerde Private Wealth Manager, noemde de regeling ‘echt iets voor de beginnende belegger’. “Bij ons worden cliënten op een dusdanige manier door specialisten bediend dat we ons niet kunnen voorstellen dat de regeling zal aanslaan.”

Bij de grote banken waren de reacties anders. “We konden er destijds niets over zeggen, maar we hebben natuurlijk niet voor niets een stap terug gedaan in de VS”, aldus een bankier bij een leidende Nederlandse bank. Hij ontkende dat zijn bank van plan was een bod te doen op de niet gebruikte BIG regelingen zoals die van de hierboven geciteerde privé bankier. “Wij voorzien een groot succes. We komen dan ook met een AEX 700 warrant serie uit, die we bijzonder goed hebben kunnen prijzen, voordat het nieuws bekend werd. Wij voorzien een massale inschrijving op dit papier, dat nu al de BIG warrant genoemd wordt. “

België is enthousiast
De woordvoerder van een Belgische bank is onverdeeld enthousiast. “Wij voorzien een massale overstap van Vlaamse beleggers naar de Nederlandse markt. Nu Euronext een feit is wordt het allemaal wat gemakkelijker voor ons, zeker als straks de backoffices eindelijk op elkaar aansluiten. Wij werven op dit moment 500 extra adviseurs en we zijn van plan twintig extra kantoren in Nederland te openen, allemaal in Zeeland, Brabant en Limburg.”

In bankkringen wordt voor dinsdag op een grote belangstelling voor BIG aanvragen gerekend. Het aantal BIG regelingen is immers niet onbeperkt en wie het eerst komt, die het eerst maalt. Ook wordt verwacht dat banken een aantal BIG-rekeningen zullen achterhouden voor hun beste relaties.

Maak gebruik van een unieke Inveztor.net aanbieding: 1 jaar BIG voor € 99,-

Michael Kraland: Nieuw: verloren op de beurs? Uw bank betaalt (I)

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Op moment van publicatie had Kraland noch voor zijn fonds, noch prive, een positie in de genoemde aandelen. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft, en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Het is bijna zeker dat Nederlandse beleggers in de toekomst een uniek garantiepakket aangeboden zullen kunnen krijgen door hun bank. Het gaat om een serie garantiemaatregelen waarbij de banken aanzienlijk meer aansprakelijkheid zullen accepteren voor hun effectenadviezen aan privé cliënten.
“Een primeur voor Nederland, een unieke magneet voor de Nederlandse aandelenmarkt”, zo omschrijven insiders de maatregel die in groot geheim gedurende de afgelopen maanden is voorbereid.

Met dank aan de AFM en de Consumentenbond
De maatregel is het gevolg van druk van de Autoriteit Financiële Markten en de Consumentenbond. De garantiemaatregelen gelden niet voor institutionele beleggers maar wel voor iedere particulier, ook buitenlanders dus, die een rekening bij een Nederlandse bank aanhouden die aan de actie meedoet. Banken zijn namelijk niet verplicht om de dienst aan te bieden.

“Wij hebben hard voor de maatregel gevochten maar je moet het niet te gek maken, want op een gegeven moment neemt de markt het gewoon van ons over. Laat de banken maar concurreren, de belegger heeft nu keus.” aldus AFM woordvoerder Jaap Koelewijn. De Consumentenbond beschouwt de maatregel als een succes, maar tekent daarbij aan dat het “slechts een eerste stap betreft”. De Consumentenbond blijft streven naar volledige verantwoordelijkheid van banken voor de aanbevelingen aan hun klanten.

“Wanneer een bank een duurbetaald advies de deur uitstuurt waarop staat dat een aandeel gaat stijgen, dan moet de belegger een daling gewoon niet accepteren”, aldus drs. F. Engels van de Consumentenbond. De Consumentenbond wil dat banken verantwoordelijk gesteld kunnen worden door beleggers voor elk verkeerd advies. “Dat zal de kwaliteit van de verstrekte adviezen aanzienlijk verbeteren” aldus Engels. “In de VS zien we al een kentering sinds de TMT-bel uit elkaar is gespat. Analisten schrijven weer voor de belegger en niet voor de honoraria van de zakenbankier.

Nederland loopt voorop
Nederland zou weer voorop kunnen lopen en de regels radicaal moeten herzien. Het huidige akkoord is echter een grote stap vooruit.”

De belangrijkste punten van de maatregel zijn de volgende:
Verlies op aandelen transacties kan aan het eind van het jaar worden vergoed voor beleggers die met hun bank een zogenaamde Beleggers Informatie Garantieregeling (BIG) hebben afgesloten.
De BIG regeling houdt in dat banken gehouden worden aan hun laatst gepubliceerde beleggingsadvies. De koers mag hier aan het eind van de periode, tot het jaar voorbij is, of tot er een nieuw advies is verschenen, 10% van afwijken.
Banken zijn niet verplicht de regeling aan al hun cliënten ter beschikking te stellen. Voor sommige banken zou de rekening dan te hoog oplopen. Bovendien zijn aan de rekening kosten verbonden. De minimumbijdrage van beleggers is 1.2% van het belegde vermogen. Al naar gelang de historie van de cliënt kan het tarief echter aanzienlijk hoger uitvallen.
Banken zijn verplicht de regeling aan tenminste 10% van hun cliënten aan te bieden. Daarboven staat het hun vrij verdere deelname te weigeren.

Geruchten over de terugwerkende kracht van de regeling worden door onze bronnen ontkend. Alleen de Consumentenbond zou hier voorstander van zijn geweest. De maatregel krijgt ook bijval uit een onverwachte hoek. Minister Pronk van VROM is blij omdat de regel geldt voor iedere particulier met een Nederlandse bankrekening.

“Wij zijn van plan ons netwerk en ook het netwerk van Buitenlandse Zaken te gebruiken om inwoners in ontwikkelingslanden te wijzen op de voordelen die aan deze unieke maatregelen verbonden zullen zijn. Deze maatregel kan voor ons budgetair ook een uitkomst zijn, in die zin dat wij aan het onderhandelen zijn met de Nederlandse Bank over een quota van een paar honderdduizend rekeningen voor inwoners van Ontwikkelingslanden. Het ministerie zal in sommige landen in plaats van stortingen een aantal rekeningen aanbieden. Daardoor krijgen inwoners de gelegenheid mee te profiteren. Dat lijkt ons niet meer dan rechtvaardig.”

Voordelig voor rekeninghouders uit Ontwikkelingslanden
Mede dankzij druk van Pronk komen de voorwaarden voor rekeninghouders uit Ontwikkelingslanden uiteindelijk gunstiger uit dan voor Nederlandse ingezetenen. Rekeninghouders die een goedkeuringsformulier van het ministerie kunnen overleggen kunnen zonder betaling voor de speciale Garantieregeling aan de slag met hun bank. Ook het minimum van 20.000 euro aan belegde middelen geldt niet voor hen. Ze kunnen reeds met 50 euro beginnen.
“Uitgangspunt van ons ministerie is altijd dat Nederland er ook iets aan moet hebben”, aldus Pronk. “De laatste tijd vielen er nogal wat ontslagen in de financiële sector. Wij verwachten dat het lage minimum en de vele honderdduizenden nieuwe rekeningen de banken zal bewegen een groot aantal werknemers weer terug te halen.”
Maak gebruik van een unieke Inveztor.net aanbieding: 1 jaar BIG voor € 99,-

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Op moment van publicatie had Kraland noch voor zijn fonds, noch prive, een positie in de genoemde aandelen. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft, en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. Op moment van publicatie is zijn fonds long … … … , en is hij privé long R30; [of: Op moment van publicatie had Kraland noch voor zijn fonds, noch prive, een positie in de genoemde aandelen]. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.