De mensen denken tech kapot is dat omdat ze een afvlakking zien van de
groei, omdat de Hoge Verwachtingsaandelen voor perfectie geprijsd zijn, omdat
bomen niet tot aan de hemel groeien en omdat er een gevoel heerst dat de mensen
die teveel tech hebben op hun bezit blijven zitten. Dat is allemaal slecht.

 
Is er een verandering opgetreden, fundamenteel, in de uitbouw van het
internet en in de investeringen in technologie?
 
Die hebben we nog niet gezien. Zeker, computers zijn een rijpe business,
die dingen worden gewoon elke drie jaar vervangen en de groei zit elders, in
palmtops, draadloze apparaatjes enzovoorts. Goed, WAP en andere draadloze
protocols lopen achter op de verwachtingen en de markt voor draagbare telefoons
is, net zoals die van PC’s, een vervangingsmarkt aan het worden.
 
Gelukkig hadden we nog wat Heilige Plaatsen. Optical bijvoorbeeld. Helaas,
sinds Nortel is het vuur wat gedoofd. Gelukkig hebben we nog data-opslag, maar
zie, vandaag komt het Hoge Verwachtingsaandeel NetApp met
vooruitzichten die als iets lager geïnterpreteerd worden, dus ook daar is nu een
knak opgetreden.
 
Resten ons nog de Apostelen, de Siebels,
de Checkpoints, de Veritassen. Die zijn nog
onbevlekt. Helaas worden die aangetast door de ziekte die Multiple Compression
heet. Als je daarmee besmet wordt gaat je prijs flink naar beneden. Dat is
allemaal niet zo goed.
 
Eén van de vervelende verschillen tussen de aandelenmarkt en de hond van
mijn ouders, is dat de hond van mijn ouders altijd kwispelt. De aandelenmarkt
kwispelt op onregelmatige tijden en het gebeurde de laatste tien jaar bovendien
vrij veel en vrij hard. Maar als de markt niet meer kwispelt huilt de markt. De
pendule gaat nooit van rechtsboven naar het midden. De pendule gaat van rechts
naar links en vice versa. De aandelenmarkt is per definitie manisch depressief.
Dat is altijd zo geweest en dat zal altijd zo zijn. Kijkt u maar in de
geschiedenisboekjes van de beurs.
 
Waren de prijzen de laatste tijden juist? Nee, waarschijnlijk waren ze te
hoog, maar omdat je niet wist hoe lang ze hoe hoog zouden blijven, konden we
toch leuk meedoen.
 
Gaan de prijzen dan misschien van Te Hoog naar Redelijk? Nee, de prijzen
gaan, wanneer ze die weg inslaan, eerst naar de bestemming Te Laag. Daar blijven
ze kortere of langere tijd, en vervolgens gaan ze eventueel naar het
tussenstation Juiste Prijs (als dat begrip al werkelijk bestaat).
 
Natuurlijk hebben aandelen altijd de Juiste Prijs: de Juiste Prijs geeft
immers het evenwicht tussen vraag en aanbod weer.
 
Hoe dan ook, we gaan in geen geval van Hoog naar Redelijk. Als we ergens
heengaan is het richting Te Laag. Dat is niet goed, behalve voor wie short zit.

 
De PEG-ratio, dat is de Price Earnings to Growth-ratio (dus de verhouding
van de k/w tot de winstgroei per aandeel), is voor de tech-sector wat redelijker
dan van de zomer of aan het begin van dit jaar. Dat moet ook wel, want de
winsten zijn gegroeid en de prijzen voor de aandelen zijn gedaald. Grofweg
berekend zijn in de VS de PEG’s van de tech-sector en de S&P ex TMT (dus van
de Oude Economie), nu ongeveer hetzelfde. Dat is goed voor tech.
 
Je bent natuurlijk gek als je gaat verkopen wat het hardst groeit en nu
goedkoper is dan daarvoor. Je bent dubbel gek als je dat doet om in te stappen
in iets dat nu aan de top staat. De S&P ex TMT staat nu aan zo’n top. De
Nasdaq staat op een laagtepunt.
 
Je moet dus alleen van paard verwisselen als je denkt dat het ene paard
helemaal kapot gaat en het andere paard nog veel hoger kan springen. Dat is goed
voor tech.
 
We moeten alleen geen al te haastige conclusies trekken: de tech-sector is
niet uniform, er zitten veel gevallen engelen tussen, en de PEG’s van de Hoge
Verwachtingsaandelen (waar onze modelportefeuille vol mee zit) is nog steeds
hoog. Dat betekent dat de Multiple Compression, een vervelend virus dat onder
aandelen heerst, nog toe kan slaan. Dat is – dat moge duidelijk zijn – ronduit
slecht. We krijgen dan immers lagere k/w’s. We weten dat die compressie niet van
Hoog naar Redelijk gaat, maar eerst het station Laag aandoet. Ook dat is slecht.

 
Tenslotte is er nog een onbestemde factor, die toch gemeten kan worden, in
het kader van analyse van vraag en aanbod. Wanneer tech 30% van de index
uitmaakt en naar 40% gaat is dat goed. Iedereen die koopt profiteert van de vele
indexbeleggers, die gewoon bijkopen omdat ze dat nu eenmaal moeten. Maar wat
gebeurt er wanneer we teruggaan? Wat doen de indexbeleggers wanneer tech van 40%
naar 25% of 20% van de index gaat? Dat is heel slecht en je hoort hier weinig
over.
 
Wij worden hier niet erg vrolijk van. U waarschijnlijk ook niet. Laten we
daarom morgen eens kijken wat we met deze conclusies gaan doen.
 
Wij gaan eerst, met onze private equity-groep dineren bij Le Dauphin, in de
rue St Honoré. Een deel van de herfstkaart is daar nog steeds onontgonnen
terrein voor ons. Daar ligt, voor vanavond althans, onze volgende
prioriteit.
 

We gaan kijken wat nou de situatie is waar we in zitten om te kunnen
bepalen wat we moeten doen. Eerst de actualiteit: gisteren hadden we een mooie
rally op de Nasdaq. Dat wilde zeggen dat we, na een bloedige week, terugkregen
wat we grofweg op één dag kwijtraakten. De Nasdaq zakte met 15%, gisteren kregen
we een kleine 6% wisselgeld.
 
Het is niet duidelijk of dit een serieuze draai is. Er is geen enkele
aanwijzing dat dit het geval zou zijn. De markt was oversold, iemand haalde Abby
C. voor de microfoon en Abby zei wat ze al eerder in september en oktober
verklaarde, namelijk dat de S&P 15% ondergewaardeerd is.
 
De trend in tech is duidelijk negatief en de klappen vallen niet alleen in
de Hoge Verwachtingsaandelen – daar worden de KW’s platgedrukt wat duidt op een
verwachting van lagere winsten – maar ook in de kneuzenhoek. De kneuzen zakken
omdat het kneuzen zijn, of omdat ze in de verkeerde industrie zitten. Zo steeg
gisteren chipmaker Analog Devices (één van onze favorieten, als we in de chips
zouden zitten wat niet zo is) omdat de resultaten zo goed waren. Morgen kan zo’n
aandeel weer zakken omdat het de verwachting is dat die resultaten niet goed
zullen blijven, vandaar lagere koersen. Dat kan heel ver gaan, weten we uit
herinnering.
 
De consensus, in augustus, was, in onze ogen iets in de trant van “dit gaat
weer lekker, zelfs in de semi’s”. Daar was geen reden toe en toen september,
traditioneel een rotmaand, begon was iedereen vol vertrouwen lekker belegd. Dat
ging verkeerd, de markt begon te zakken. De consensus werd al snel “Dit is een
rotmarkt, eruit”. De markt zakte door en wij waren toen één van de weinige
“Wacht maar, na half oktober krijg je een tech rally” roepers. Geregelde lezers
weten waarom we dat denken, we gaan er nu even aan voorbij. In de loop van
oktober kwamen er meer mensen die hierin begonnen te geloven, tot de blokkade in
de Amerikaanse verkiezingen roet in het eten gooide. Tegelijkertijd zagen we een
technisch aanzienlijk slechter klimaat voor aandelen met hoge waarderingen. Die
werden in elkaar gedrukt.
 
De consensus nu is er één die we als volgt zouden kunnen samenvatten. “Dit
is het Waterloo van tech en de rest is ook matig interessant. Zoek heil in
energie, voeding en financials.”
 
Tot zover de stand van zaken tot vandaag. Wat moeten we nu doen? Is dit
echt een rally ? Of is dit een zogenaamde Dead Cat Bounce? We denken dat het
geen van beiden is. Daar zullen we het straks over hebben. 

Network Appliance (NTAP,Modelportefeuille,
$ 76) één van de drie data-opslag aandelen in onze modelportefeuille, kwam
gisteren na beurs met resultaten. Die waren goed. De consensus was 9 cent, het
resultaat was 10. De omzet nam toe met 109%. Voor de resultaten liep de koers op
naar $96.25, na de resultaten zakte de koers naar $85.50 na beurs en de opening
ligt rond de $76.
 
Toch gaat het goed bij NetApp, zoals het bedrijf in de volksmond heet.
NetApp is een concurrent van onder andere EMC en is dominant in
de eigen niche. Het bedrijf plaatst computers met opslagcapaciteit dichter bij
de websites die pagina’s moeten opslaan voor snelle naslag. EMC heeft een
uitgebreider aanbod en richt zich op Fortune-500 bedrijven met een duurder
produkt.
 
De reden waarom NetApp in elkaar klapt, ligt in het commentaar na de
resultaten: de directie verwacht dat de acceleratie van de omzetgroei niet door
zal gaan. Alle momentumspelers stappen dus uit. Dit is weer een voorbeeld van
één van de Hoge Verwachtingsaandelen: lagere verwachtingen doen pijn, ook als ze
nog steeds buitengewoon goed zijn. Dit lijkt dan ook niet de goede dag om te
verkopen, maar misschien is dat juist wel het geval.
 

Stel u hebt een hekel aan KPN omdat ze iets bureaucratisch
met u gedaan hebben, tegen uw zin. Wij horen regelmatig over dat soort grieven.
Bij KLM is het al niet anders, maar pas op, verwar ze niet,
vandaag zijn we even bezig met KPN.
 
Stel dat u ook al een tijdje ’s nachts droomt over hoe leuk het zou zijn
als u een zogenaamd Vulture Fund had. Wij hebben goed nieuws, vandaag is het uw
dag.
 
KPN zit op zwart zaad. Ze hebben teveel rondgedold met G3 licenties en nu
is het geld op. Ze moeten snel een list verzinnen. Gewoon aandelen uitgeven ?
Dat kan niet, er kunnen er maar een beperkt aantal geplaatst worden vanwege de
TMT crisis. Geeft niet, er blijft dan nog één truc over, een convertible
uitgeven.
 
Iedereen vindt het leuk een convertible te kopen van een bedrijf dat niet
failliet gaat en toch heel laag staat, om het schematisch weer te geven. Het
loopt dan ook storm voor de KPN emissie. Schrijf snel in, u kunt een procent of
twee pakken. Nee, wij weten ook wel dat u meer gewend bent, maar dit zijn
convertibles en dit is November 2000. Niet zeuren dus, hopen dat
ABN of Goldman u het papier gunnen.
 
De convertible komt naar de markt met een looptijd van vijf jaar, een
coupon van 3.5 à 4% en een premie van 21 à 26%, normaal gesproken op pariteit.
Als dit allemaal Arabisch voor u is, vragen wij u om ons te vergeven dat wij
geen cursus convertibles kunnen geven voor de emissie vervroegd sluit. Onze
vriend Van Zeijl komt één dezer dagen wel met zo’n cursus, horen wij. Tot dan
raden we u aan in te schrijven.
 
Wij doen dat voor de Polderportefeuille, waar wij een gok wagen met een
inschrijving van 250 000. Wij hopen er dan een procent of 20 op te krijgen,
misschien minder.
 
In de grijze markt doet dit papier nu een procent of twee premie.
 

Als we daar raad mee weten kunnen we kijken waar we ons zelf bevinden en
hoe we eventueel het omgekeerde kunnen doen.
 
Nu zijn we natuurlijk bang dat we helemaal verkeerd zitten met onze
portefeuille die we, in afwachting van een tech rally, hebben volgeladen met
aandelen die nu de klappen krijgen.
 
Moeten we draaien? Moeten we in Oude Economie-aandelen stappen? Uit de
markt gaan? Dollars hebben? Euro’s? Dertigjarige obligaties? Goedkope junk
oppikken?
 
Is dit pas de eerste bui en moet de echte storm nog beginnen?
 
Is tech nu voor langere tijd drek en kun je beter in de volgende rally
uitstappen?
 
Hoe liggen de fundamenten? Wat zijn de trends? Is dit een
waarderingsprobleem of een fundamentele draai?
 
Dat zijn de vragen die we ons moeten stellen.
 
Laten we vanmiddag eens proberen daar een antwoord op te vinden…
 

Vanmiddag blaast de wind weer uit dezelfde richting: Hewlett
Packard, één van de vier grote Dow tech aandelen met
IBM, Intel en Microsoft, komt
met bijzonder slechte resultaten en blaast de enigszins bizarre fusie met
PriceWaterhouseCoopers af.
 
Carly Fiorina, de van Lucent afkomstige CEO, lijkt de kant
van haar vorige baas, de onlangs ontslagen Rich McGinn op te gaan.
 
De verwachtingen waren al negatief voor de markt, de future was vanochtend
al erg zwak, dus dit wordt helemaal een extra duw naar beneden. Tech blijft
dreck.

Vanochtend wees Rik Schmull, van Morgan Stanley, ons op
een ingezonden brief in de Financial Times van 8 November j.l.
 
De schrijver, Marshall Auerback van David Tice & Associates, bekijkt de
consensus rond de zwakte van de euro versus de dollar anders dan anderen.
 
Er is lang gezocht naar een plausibele uitleg voor de euro zwakte. Daarvoor
zijn we, de laatste anderhalf jaar, door verschillende stadia gegaan.
 
Eerst was er geen debat, maar toen de zwakte goed zichtbaar werd hoorde je
van alles over renteverschillen. De rente in de VS was inderdaad hoger. Dat
geroep verstomde toen de ECB de rente verhoogde en de euro verder zakte.
 
Het verschil zat hem, werd toen snel ingezien, in het langzamere groeitempo
van de Europese economiën. Jammer dat, sinds de Amerikaanse economie langzamer
begint te lopen, de euro door is blijven zakken. Wij laten hierbij de stijging
van de laatste dagen, door een combinatie van interventie en de crisis rond de
presidentsverkiezing even buiten beschouwing.
 
Sinds een paar maanden weet iedereen waardoor het komt, de kracht van de
dollar versus de euro: het komt door de directe bestedingen van Europese
bedrijven in de VS. Met andere woorden, Europese bedrijven wisselen euro’s voor
dollars om Amerikaanse bedrijven te kopen.
 
Tenslotte wordt de heer Duisenberg, die één of twee gelegenheden tot
zwijgen voorbij liet gaan, de schuld gegeven. Dat is gemakkelijk. Tot zover de
huidige stand van zaken in het debat.
 
De heer Auerback heeft een heel ander oordeel.
 
De helft van de Europese overnames is gedaan door Engelse bedrijven, stelt
hij. Geen euro’s dus. Verder is een groot deel van de aankopen van Europese
bedrijven gefinancierd door aandelenruil. Ook geen aankoop van dollars tegen
euro’s dus.
 
Auerback ziet wel dat er op grote schaal geleend is door Amerikaanse
bedrijven en door Amerikaanse overheidsinstellingen, zoals de
financieringsmaatschappij FMAC, in de volksmond Freddie Mac en
hypotheekverschaffer.
 
Hoe gaat dat zijn gang ? Stel dat u de treasurer bent van Freddie Mac. U
zet geld in dollars uit. U leent in euro’s. Lekker lage rente en de valuta zakt
alleen maar. U telt uw winst uit.
 
Dit lijkt precies op de yen carry trade, die in 1998 tot een einde kwam. De
carry trade, een deal doen door een andere valuta de kosten te laten dragen was
jarenlang populair bij hedge funds en banken. Dat zijn partijen die met krediet
kunnen beleggen.
 
De carry trade werkte bijvoorbeeld als volgt. U leent yen tegen 3% en
belegt in dollars tegen 6%. Dat is voordelig, u maakt direct winst. Als u nog
een een factor vijf aan krediet kunt opbrengen en de yen constant verzwakt is
dat nog aangenamer. Uiteindelijk steeg de yen opeens keihard en gingen een
aantal mensen failliet vanwege de hefboom.
 
Tot nu toe ging hetzelfde, maar in mindere mate, dus minder spectaculair,
op voor de euro/dollar. Een leuke speculatie.
 
Volgens Auerback leenden bijvoorbeeld Amerikaanse banken tot voor kort $55
miljard van hun Europese filialen. De kracht van de dollar, concludeert
Auerback, is dus niet gebaseerd op de Nieuwe Economie maar op schuld.
 
Tot nu toe is door deze harde dollarpolitiek iedere interventiepoging van
de ECB tot falen gedoemd geweest, besluit de auteur.
 
Maar stel dat de Fed, gezien wat er nu in de VS aan de hand is, de rente
wat loslaat. Stel dat de euro rente gewoon blijft waar die staat. De ECB is toch
al aan het interveniëren. De Amerikaanse groei loopt wat terug.
 
Dan heb je kans,dat al die euro’s moeten worden teruggekocht tegen dollars.
De euro’s komen dan terug naar huis, de dollars echter ook.
 
Op zo’n moment is het beter om 100% in euro’s te zitten. Zeker voor
beleggers die ook in die valuta hun uitgavenpatroon hebben
 

Wij wijzen er geregeld op hoe moeilijk het is om voorspellingen te doen. We
doen ze dan ook zelden en concentreren ons liever op wat er werkelijk
gebeurt.
 
Soms, gekscherend, doen wij voorspellingen zoals wij die deden voor de
Amerikaanse verkiezingen. Wij voorspelden dat de kandidaat met de Rode Das zou
winnen. Niet iedereen had door, zo bleek uit de brief van een lezer, dat wij
refereerden aan het debat tussen de kandidaten, waarbij beiden een Rode Das
droegen. Ze leken dus sprekend op elkaar. Zelfde pak, zelfde das, zelfde
vervelende verhalen.
 
Met deze herinneringen in het achterhoofd, of, neurologisch wellicht meer
exact, in het voorhoofd, voorspelden wij iets dat, zo veronderstelden wij, wel
uit moest komen. U ziet het resultaat.
 
Inmiddels is de markt ingestort,  vooral de Nasdaq en de verwante
Europese beurzen. Die zijn in een maalstroom van multiple verpulvering terecht
gekomen zoals we die slechts zelden op zo’n schaal zagen. Wie er nog aan
twijfelde dat markten een hekel hebben aan onzekerheid houdt nu zijn domme
mond.
 
Gelukkig waren wij vrijdag op reis en verruilden zonnig Parijs voor
kletsnat Amsterdam. Dat spaart de zenuwen en leidt af van de flikkerende rode
lichtjes op het scherm.
 
Wij verwachten dat de markt nog meer ellende te verwerken krijgt. Dat komt
omdat het technische beeld bijzonder slecht is.
 
Vrijdag testte de markt opnieuw het laagtepunt dat ook in Mei in Oktober
werd gestreeld. Het verschil was dat we toen te maken hadden met intra-day
paniekgolven en nu met een weloverwogen slotkoers op het laagste niveau van de
dag.
 
We verwachten daarom een zeer zwakke opening op maandag, tenzij er iets
onverwachts gebeurt, hetgeen ons niet zou verbazen.
 
Wij vrezen eerder verdergaand gekibbel over wie het nu gaat worden, in Rode
Dassenland. Ongetwijfeld zal dit avontuur, over een dag of tien, een nare droom
lijken, maar de markt ziet dat op dit moment anders. Die gaat uit van een
constitutionele crisis in de VS.
 
Wanneer we naar de fundamenten kijken zien de zwakke resultaten van Dell,
die al eerder aangekondigd waren plus grote ongerustheid in de telecom markt. De
junk bond markt is zo goed als opgedroogd, altijd een slecht teken.
 
Het heeft echter weinig zin om in een situatie als de huidige naar
fundamenten te kijken. De markt houdt daar alleen rekening mee wanneer die
negatief zijn. Zo gaat dat in een bear markt.
 
Het is beter te letten op de psychologie van de markt. Die kan pas
verbeteren wanneer er erg veel slecht nieuws verwerkt is en er erg veel aandelen
zijn verkocht.
 
Voor een herstel hebben we ten eerste een beter klimaat nodig, ten tweede
goede fundamentele berichten en ten derde een hoop cash.
 
Nog even geduld dus. Wie interessante hobbies heeft, of schuldgevoelens
koestert die zich toespitsen op de aandacht, besteed aan de markt ten koste van
het gezin, heeft nu een gouden gelegenheid daar iets aan te doen. Tot zover het
goede nieuws.
 

Inveztor.net zou Inveztor.net niet zijn als wij niet een oplossing hadden voor de huidige
crisis in de VS.
 
Waarom moeilijk doen als het eenvoudig opgelost kan worden ? President
Reagan was een expert in het bedenken van eenvoudige oplossingen. President
Truman ook. Mark Twain eveneens.
 
Met de wijsheden van bovenstaande heren in gedachten stellen wij het
volgende voor.
 
Beide presidentskandidaten geven toe dat het 50/50 is. Iedereen weet dat
al, maar dat geeft niet, dat gaat vaak zo. Iedereen wist dat Vietnam niet te
winnen was, maar het duurde heel lang voor dat werd toegegeven.
 
Iedereen wist dat Richard “I am not a crook” Nixon niet helemaal eerlijk
was, maar toch duurde het lang voordat …enzovoorts.
 
Hetzelfde gold voor de relatie van president Clinton met een stagiaire en
met het coke gebruik van gouverneur Bush zijn we nog bezig.
 
Niets nieuws dus, gewoon toegeven wat iedereen allang door heeft. Dat
spaart tijd en geld.
 
Vervolgens formeren we een regering. Bush wordt president en Gore
vice-president, of andersom. De kandidaten zullen moeite hebben met wie
voorgaat, dus we gooien kruis of munt. Dit wordt gedaan door de voorzitter van
het Hooggerechtshof. Vervolgens wisselen de kandidaten elk jaar van baan.
 
Ze zijn dus elk twee keer president. Dat komt goed uit, want dat willen ze
natuurlijk allebei. De kans dat ze dat zou lukken zou anders gering zijn, want
in 2004 worden ze met huid en haar opgevroten door Hillary, dus hier ligt een
unieke kans.
 
Tegelijkertijd worden de beide politieke partijen omgevormd tot één grote
partij, de zogenaamde “Republicans/Democrats”, in de volksmond genaamd de
“Rats”. De olifant en de ezel, symbolen van beide partijen, worden vervangen
door een knaagdier.
 
De eerste maatregel van de nieuwe regering wordt een eenvoudige doch
doeltreffende hervorming van de verkiezingsprocedure: de kiesmannen worden
afgeschaft. Deze maatregel zal leiden tot grote bijval.
 
Dick Cheney wordt gewoon weer minister van defensie, Joe Lieberman wordt
minister van binnenlandse zaken. Het aantal ministeries wordt verdubbeld om de
diverse verkiezingsbeloften te kunnen nakomen. Het aantal ambtenaren wordt
echter niet uitgebreid, zodat er niet gevreesd hoeft te worden voor al te veel
problemen door nieuwe wetgeving.
 
Deze regering krijgt natuurlijk niets gedaan, nadat de eerste maatregel
genomen is. Dit nieuws wordt snel duidelijk voor de beurs, die altijd
vooruitloopt en een ongekende hausse is het gevolg.
 
Zo is iedereen tevreden met de regering Gore/Bush, of wordt het Bush/Gore ?
Ook daar hebben wij een oplossing voor: wij spreken voortaan over de regering
Bore.
 

De reden waarom de tech zo onderuit gaat, zo hebben wij vernomen, is dat na
al die heisa rond computers blijkt dat een goede optelsom toch nog problemen met
zich meebrengt.
 
Beleggers verkopen dus en masse de Vier Ruiters, überglamours zoals
Juniper en NetApp, zoals Network Appliance in
de volksmond heet, terwijl EMC en Sun nog
relatief goed- maar daar is dan ook alles mee gezegd – blijven staan.
Bovengenoemde aandelen sieren onze Modelportefeuille.
 
Tech is dreck.
 
Wat moet je doen als je op de wc zit en het dak van het huis stort in?
Rustig blijven zitten en zeker niet, met de broek op de enkels, door de
huiskamer gaan rennen.
 
Ten eerste rent dat niet lekker en het staat ook niet elegant, ten tweede
kunt u dan des te gemakkelijker geraakt worden door vallend puin.
 
Er is veel vallend puin sinds gisteren. Het mooie plaatje van herstel op de
Nasdaq is stuk. Erger nog, de Nasdaq is nu de zwakste index en wij worden
wederom bestookt met zeer pessimistische extrapolaties richting 2200. Het
vervelende is dat dat ook best kan gebeuren.
 
Op dagen zoals vandaag houden wij ons rustig. Er zijn weer allerlei
krachten aan het werk.
 
De beste hersens uit de financiële wereld, onlangs bijeen in Lyford Cay,
Bermuda, willen allemaal uit tech en in value. Wij geven toe, vandaag willen wij
dat ook. Wij willen ook liever uit Parijs en naar een thalassotherapie aan de
kust, wat rijmt met rust.
 
Er gebeuren interessante dingen onder het oppervlak van de markt. De high
yield markt is kapot. In veel junkobligaties is geen markt meer. Wij proberen al
een week een overigens smetteloze tinnefbond te verkopen, we hebben nog steeds
geen bod, zelfs niet onder de prijs die wij denken dat dit papier waard is en
die tot voor kort ruimschoots werd betaald.
 
Is dit telco-tinnef ? Nee, een offshore bedrijf. Ook daar dus. Dat neemt
niet weg dat de reden waarom deze markt de telefoon niet meer opneemt, ligt in
de telco-tinnef.
 
Voordat we weer mails krijgen van mensen die vinden dat wij hoogdravende
taal gebruiken of erger nog, er geen rekening mee houden dat niet iedereen
Grieks gedaan heeft, telco-tinnef zijn al die junk bonds van
Versatel, Viatel, Winstar,
Global Crossing en de dozijnen CLEC’s (competitive local
exchange carriers) die te weinig verdienen, vreest men, om hun coupons straks te
kunnen betalen.
 
Het is altijd een slecht teken als de high yield markt opdroogt. De beste
manier om daarvan te profiteren is door junk te kopen die relatief ongevaarlijk
is maar die toch naar beneden gesleurd is.
 
Het probleem (we zeggen het er maar bij voordat lezers weer een extra
hypotheek op hun doorzonnertje gaan nemen om ons later de schuld te geven) is
dat als er een recessietje komt, het natuurlijk vervelend is als u met een groot
stuk junk zit. Iedereen stelt deze smakelijke aankopen dus uit, vandaar dat die
markt is opgedroogd.
 
Er zijn dus koopjes, maar niemand durft.
 
Opkomende markten (u weet wel, die markten die de hele tijd lijken te
zakken maar zo nu en dan weer opkomen, vandaar de naam)? Niemand wil er nog iets
mee te maken hebben. Weg ermee.
 
Toch zijn daar leuke dingen te doen voor value-beleggers. Neem nou die oude
vrienden van ons, Asia Pulp & Paper, die in Indonesië
zitten. Het aandeel doet nauwelijks meer dan een dollar. Dat is een procent of
tien van de boekwaarde.
 
Goed, ze hebben problemen, de prijstrend zit tegen en Indonesië is één
groot bord bami, zo’n wanorde is het daar. Dit soort aandelen is spotgoedkoop,
niemand wil ze.
 
Onze aandelen zijn poepduur. Het probleem is dat die nu ook niet echt
populair zijn.