Zoals wij gisteren probeerden aan te geven in “Cisco
en de spaghettisaus” zijn niet alleen de resultaten van Cisco belangrijk
(als ze goed zijn draait de wereld gewoon door) maar vooral de uitleg die
gegeven wordt door de vele Cisco-watchers. Dat zijn er veel: ettelijke miljoenen
van hen togen vandaag naar de stembus om een Rode Das te kiezen.
 
Voor ons was de voornaamste conclusie de ongelofelijke optater die de
semi’s vandaag weer kregen, vooral het betere werk, de communicatie-semi’s die
in Cisco-routers en andere communicatieapparaten worden gebruikt.
 
Routers zijn de oorspronkelijke business van Cisco, maar daar hebben ze nu
zoveel mogelijk andere apparaten omheen gebouwd, door overnames. In die
apparaten worden veel chips gebruikt, van Altera,
Xilinx, Broadcom en, wij hadden er nog maar
één, PMC Sierra. Die kreeg vandaag ook een dreun.
 
Verder zitten we allang niet meer in die veelgeplaagde sector. Cisco meldde
namelijk dat ze grote voorraden hebben liggen. Begrijpt u ons niet verkeerd, de
Cisco-resultaten waren uitstekend, maar bij al die voorraden horen de
bovengenoemde chips en die jongens krijgen nu een erg moeilijk kwartaal of twee.

 
Bij de hoge waarderingen, we denken vooral aan Broadcom en PMCS, krijg je
dan natuurlijk een harde tik. Wegblijven uit die sector voorlopig. PMCS hadden
we al eerder weg moeten doen, dus dat doen we vanavond aan het slot.

Vanavond na beurs komen de Cisco cijfers. Vier keer per
jaar is het erop of eronder voor Nasdaq. Dat is wanneer Cisco met cijfers komt.
Net zoals vroeger met IBM, maar dan veel en veel heviger.
 
Wij verwachten goede cijfers.
 
Niet omdat we die al gezien hebben, wij weten niet meer dan u, maar de
kleine rally in Cisco, na de door analist Tim Luke van Lehman geïnduceerde tik
naar de $45 geeft vertrouwen. Bovendien is er nog een statistisch element. Als
wij een optimistisch beeld schetsen van de Cisco cijfers is dat niet schokkend
maar waarschijnlijk juist.
 
Cisco slaagt er immers telkens in om die cijfers er goed uit te laten zien,
meer nog, met goede cijfers voor de dag te komen. Over de nuance tussen die twee
zullen we het zo meteen hebben.
 
Indien we met een, uiteraard geheel uit de lucht gegrepen, voorspelling
zouden komen dat Cisco teleur gaat stellen wacht ons een zeer korte periode van
strikt lokale faam. Daar schieten we niet veel mee op, want het blijft een slag
in de lucht.
 
Het leuke is dat het ook een slag in de lucht blijft als je de cijfers al
kent. Veel hangt namelijk af van de exegese, pardon, uitleg, van deze cijfers
(wij corrigeren hier snel ons taalgebruik, laatst klaagde iemand al dat we ten
onrechte een schaatser, de heer Ad Nauseam, in ons betoog hadden betrokken,
samen met de barokke rockband Persona Non Grata: barbaren aan het hek, ze staan
er echt, maar wij dwalen af).
 
Het probleem met Cisco is dus niet meer de cijfers maar de exegese (dat is
uitleg van bijbelteksten, in kerkelijke kringen een gangbaar begrip, voor mensen
die de hele week toeleven naar die twee avondjes trippen of zuipen natuurlijk
wat minder, geeft niet, horen er ook bij, maar kijk, daar dwalen wij weer
af).
 
Waar exegese is moeten gelovigen zijn, en, met excuses aan onze partner
Frans Gunnink, we hebben ze gevonden. Het gaat hier om de Cisco-gelovigen. De
mensen voor wie het jaar vier ceremonies kent, voorgezeten door John Chambers.
Nadat Chambers gesproken heeft kan de exegese beginnen.
 
Doen ze aan vendor financing (dat moet dus niet, die vendors kunnen
failliet gaan), leveren ze aan telco’s (dat moet ook niet, maar als ze het niet
doen is het ook niet goed, zie het vorige kwartaal) en hoeveel is hun
marktaandeel geslonken en is dat nog redelijk te noemen als je naar de groei van
de markt kijkt (hier gaat het natuurlijk om hoeveel Juniper, met hun betere
routers, aan marktaandeel heeft kunnen afsnoepen). Dat is nogal wat.
 
Gelukkig komen de cijfers na beurs.
 
U kunt dus gerust in Cisco beleggen en er verder niets van afweten behalve
dat ze daar piefjes maken, en dan nog, waarom geen spaghettisaus?
 
Want voordat de beurs weer opent hebben we de exegese gehad en weet u wat u
moet denken. Dat hebben anderen dan voor u gedaan, net zoals bij spaghettisaus,
tenzij u zelf kookt.
 

Michael Kraland is op dit moment op vakantie in aangenamer oorden dan
Parijs, waar hij normaal verblijft. De moderne communicatiemiddelen zorgen er
echter voor dat vakantie nooit echt vakantie is. Terwijl hij dobbert op een
bootje (M.S. Shnock) in het Canal du Midi in Languedoc, werd hij gebeld: nieuws
over Wiggins, een favoriet aandeel van Kraland en prominent
aanwezig in de modelportefeuille.
 
Graag melden wij u de feiten, zoals die via de krakende telefoonlijn tot
ons kwamen.
 
Afgelopen maandag verscheen er een bijzonder positief artikel over Wiggins
in The Evening Standard. Het bedrijf heeft net het plan voor een nieuwe Londense
paardenrenbaan onthuld, een project waar 40 mln pond in geïnvesteerd zal worden.
De nieuwe baan heeft steun van de Britse Paardenrace Associatie en zou de eerste
nieuwe renbaan in Londen zijn in meer dan zeventig jaar. Enkele plaatselijke
inwoners zijn niet zo enthousiast, maar de verwachting is dat geen grote
problemen oplevert voor het plan.
 
Enkele andere punten die het aandeel Wiggins inmiddels met 10% hebben
opgestuwd:Binnenkort verschijnt de directie in het Britse programma Show me
the Money, een soort Harry Mens-show, maar dan op zijn Brits.
 
Verder verschijnt binnenkort de lijst waarin Forbes de driehonderd beste
groeiaandelen op een rijtje zet. Ook daarin komt Wiggins voor.
 
Genoeg reden voor Kraland om even te bellen en te verzoeken dit de
portefeuillevolgers even mee te delen.
 
Eerdere artikelen over Wiggins:
Wonderful,
wonderful Wiggins
Wonderful
Wiggins en Big Bad Tobacco
Wiggins

De brief die Buhrmann gisteren bij Ahrend
liet bezorgen kwam irritant over, zo bleek uit de reactie van Ahrend topman Hans
Koenders. Koenders heeft, jaren geleden, een aanval van Buhrmann afgeslagen. Dat
was een goede zaak, want sindsdien wist Koenders Ahrend te moderniseren, de
beurskoers steeg met sprongen en zo begon een nieuw leven voor het
bedrijf.
 
Het is triest voor Koenders dat de expansiefase van Ahrend in Duitsland
moeilijk verloopt. De beurs heeft, sinds 1998 geen geduld meer met small caps en
nog minder met small caps die stagneren. Vandaar dat Ahrend fuseerde met
concurrent Samas, die zich, voor Ahrend, al vertilde aan de
Duitse markt.
 
Buhrmann biedt de Ahrend aandeelhouder meer: het bod van 18 euro houdt een
keurige premie in en het aandeel Ahrend steeg dan ook direct met een
spectaculair grote omzet naar 15,75 euro.
 
Beleggers verwachten dus iets. Wie zijn die beleggers?
 
Een blik op het jaarverslag leert ons dat het hier om value investors gaat.
Wij zien hier HAL, uiteraard small cap specialist Kempen, een Egeria
BV die wij niet kunnen thuisbrengen en SocGen. De
laatste is ongetwijfeld het fonds dat beheerd wordt door de bekende Franse value
belegger Jean-Marie Eveillard, die voor Société Générale vanuit New York
opereert.
 
Voor hun komt zo’n bod waarschijnlijk als geroepen.
 
Voor Ahrend is dat minder prettig.
 
Niet alleen Hans Koenders heeft een onprettige herinnering aan Buhrmann,
zijn tweede man Frits van Westen komt bij dat bedrijf vandaan en werd, zo horen
wij in Amsterdam, daar gepasseerd voor de CFO-post.
 
Staan ons nog meer verrassingen te wachten? Een witte ridder op een paard
misschien, in de gedaante van het Franse Guilbert, waar Ahrend
relaties mee heeft, of met Lyreco, een niet-genoteerde collega van Guilbert
?
 
Wie weet kan er dan nog een onsje bovenop: een verhoging van het bod met
10% brengt ons op het ronde bedrag van 20 euro, een mooi koersdoel voor Ahrend
en een keurige beloning voor de geduldige aandeelhouders.
 
Ahrend is nu misschien razend, maar met een prijs van 20 euro is het de
beurt aan de aandeelhouders om razend enthousiast te worden.
 

Wij kunnen er niet omheen, één van onze favoriete uitdrukkingen is het half
Engelse half Yiddische “Tech is dreck”. Weer een excuus om het te publiceren.
Het wordt tijd voor een behandeling, wie kent een goede therapeut?
 
Deze uitdrukking, zo glanzend in haar eenvoud, zo prachtig in haar
directheid, kan nu vervangen worden door “Tech is back”, een druilerige rijmpje,
politiek correct, zeker, duidelijk ook, maar triest.
 
De markt echter juicht, Nasdaq slacht vanavond de beren.
 
De structuur van de rally is eenvoudig en ook zoals we eerder voorspelden:
de laatst omgevallen reuzen krabbelen het eerst op. Cisco pakt
er tien procent bij: gisteren nog even $45, nu $52.
 
De Ciena’s, JDS Uniphases en andere
optische bedriegers stijgen ook allemaal 10% of meer. De schattebouten van
dataopslag ? Keihard de hoogte in. Idem voor internetaandelen.
 
Onze koers blijft een eindejaarsrally. Is dit hem ? Niet zeker, maar
gisteren was een vervelende dag en u weet: “it’s always darkest before
dawn”.
 
p.s. Onze andere favoriete uitdrukking is “Big swinging dick”. Kan nog net.
Maar gisteren werd voor de tweede keer ons stuk over “Les Monologues du Vagin”
alias “The Vagina Monologues” geweigerd, hoewel wij het prachtig bij een
KMP-markt vonden passen.
 
Wij passen ons aan.
 
Maar wanneer de jongens van Quote hun zin krijgen en we een bundeltje van
mijn slechtste stukken gaan uitgeven komen die twee V stukken erin, dan maar
zonder de zegen van deze prachtige site.
 

Sinds april-mei van dit jaar en sinds okober 1998 hoorden wij de opzwepende
beat van Martha & the Vandella’s niet zo duidelijk als gisteren (zie ook:
Nowhere to hide).
 
Alle sectoren in de technologie zijn nu kapot.
 
De laatste twee kanjers waren optical en dataopslag. Over optical is genoeg
gesproken.
 
Althans, dat dachten we.
 
Gisteren zakte Ciena (CIEN, modelportefeuille,
$91) met 13%. Corning zakte 6.6%, Emulex zakte
15.5%.
 
Voordat de markt draait moet ons de lust vergaan “Dat is goed” neer te
pennen.
 
Dat punt is nu bereikt.
 
Dat is goed.

Gisteren overleed na een kort lijden, de data opslag sector. De sector was
ons lief en verkeerde in uitstekende gezondheid. Network
Appliance, EMC, Veritas, de Beluga’s
van de industrie, werden fijngestampt tot sandwichspread met vissmaak.
 
NTAP verloor bijna 14%.
 
De Vier Ruiters zagen eruit of ze net bezig waren de Berezina over te
steken: Cisco was afgemaakt door Lehman,
Oracle zakte 7.5%, EMC 5% en alleen Sun bood
weerstand.
 
Nu is dus het punt bereikt waarop we met recht kunnen zeggen dat de markt
kapot is.
 
Nog één week tot de Grote Rode Dassenkeuze (zie ook: Dow 36.000 en de
Rode Dassenbende), dan zien we verder.
 

Vandaag werd Cisco (CSCO, $46, Modelportefeuille),
één van de best geleide bedrijven ter wereld, mee naar buiten genomen en
neergeschoten door analist Tim Luke van Lehman.
 
Er wordt aardig wat geëxecuteerd de laatste dagen, bij die firma,
interessant. Zo kwam Lehman ook weer met vernietigend commentaar over Amazon,
waar we juist een lichte verbetering zagen optreden – als Kerstmis goed
gaat.
 
Cisco werd neergeknald vanwege de 15% van de omzet die verkocht wordt aan
Junior-telco’s. Die telco’s leven iets te gevaarlijk, kunnen dus misschien hun
rekeningen straks niet betalen omdat hun geld haast op is, dus gaat het straks
minder met CSCO. Lehman verlaagde het koersdoel van $90 naar $60-$65.
 
CSCO is meer dan alleen een bedrijf, het is een symbool. Het is het symbool
van de uitbouw van internet, van de macht van overnames betaald in aandelen, van
fantastische organisatie (CSCO heeft de cijfers altijd direct beschikbaar, de
overheadkosten bedragen 3% tegen 17% hier in Frankrijk).
 
Dat is dus allemaal niet goed.
 
Dat is zorgelijk, je krijgt nu echt een naar gevoel over die
techmarkt.
 
Uiteindelijk is dat natuurlijk goed.
 
Er moet alleen niet teveel schade ontstaan. Wij bedoelen, kapot is OK, maar
niet onherstelbaar.
 
Want kapot is goed, maar onherstelbaar is…
 

In films zie je vooral scènes van auto’s die op de afgrond aanrijden maar
er net niet instorten. Zo ook op de beurs. Meestal komen wij, na een gruwelijke
zenuwenverterende baisse, met de schrik vrij.
 
In eerdere stukken hebben wij uitgelegd aan wat voor voorwaarden de
situatie moet voldoen voordat we van een ommekeer kunnen spreken. Tien dagen
geleden, op de hielen van Dow -450, dachten we dat dat hem was. De kering van de
markt dus.
 
Helaas, wij kochten ons leeg en onze portefeuille vol, maar na twee dagen
was het feest voorbij. Vorige week maandag kwamen de telco’s van de grond. Ook
dat duurde niet lang. Knarsetandend moesten wij aanvaarden dat de bodem nog niet
bereikt was.
 
Aan een van de belangrijkste voorwaarden waar de markt aan moet voldoen,
voordat de draai komt, was nog niet voldaan. Wij bedoelen het “Nowhere to
Hide”-verschijnsel (wij noemen deze gewaarwording naar de sixties-hit van Martha
& the Vandellas, een favoriete plaat om te beluisteren in plaats van
huiswerk te doen, zo ging dat vroeger).
 
Hoewel weinig opwekkend moeten wij nu constateren dat die conditie in ieder
geval vervuld is. De techmarkt begint steeds meer op Serajevo te lijken, hoewel
een vergelijking met Warschau 1944 ook reëel is, voor de ouderen onder
ons.
 
Bij de vorige baisses bleven de Vier Ruiters nog gespaard. Vandaag haalde
Cisco, op een neerwaartse winstbijstelling van Lehman, de $45,
een niveau dat zelfs in April niet was voorgekomen.
 
De optische sector wordt vandaag opnieuw in elkaar getremd: wij zagen
daarnet Nortel op $39 ¼. Het aandeel komt van $89.
 
Ook onze laatste favoriete sector, data opslag wordt overspoeld.
EMC en Network Appliance, onze favorieten,
leveren fors in, meer dan 10% elk.
 
Nortel was niet de grootste neerklapper van het jaar. Het bedrijf verloor
direct $55 miljard marktwaarde. De winnaars waren Intel, in het
derde kwartaal, met $90 miljard en Nokia, tweede kwartaal, met
$69 miljard.
 
Lucent neemt een geheel aparte plaats op dit lijstje in,
want het bedrijf gaf drie winstwaarschuwingen. In Q4 verloor Lucent 28% van haar
waarde, dat was $66 miljard. In Q3 was er echter ook een waarschuwing en die
kostte $34 miljard. Lucent is dus eigenlijk kampioen op dit gebied, instant
waardevernietiging, met $100 miljard in zes maanden. Dat is een schrale
troost.
 
De enige echte troost is dat we steeds dichter bij de climax komen, al zien
we die nog niet. Morgen Alcatel cijfers. Bij Alcatel zullen
alle blikken gericht zijn om de tekenen van vertraging van de omzet. Als die er
niet zijn is Alcatel een hebber.
 
Maar dat wordt pas interessant als de markt een teken geeft dat het ergste
voorbij is en er weer waarde in zicht komt. Vanavond zien we dat nog niet
gebeuren. Irritante markt, al weer en nog steeds.
 
De redding kan niet ver af zijn, tenzij we de afgrond inrijden.
 

Je moet er zo langzamerhand wel in geloven, dat er nog een rally komt.
Alles lijkt tegen te zitten. Wij zijn bijna bang om het te zeggen, maar dat is
goed.
 
De rally moet zowel in de VS komen als in Europa. In beide markten lijkt
het er niet op dat dat gaat gebeuren. Helaas, dat is goed. Wanneer de rally
komt, komt die om verschillende redenen in Amerika en Europa, maar hij gaat
komen.
 
Laten we eerst eens kijken waarom die rally komt.
 
In de VS is ons voornaamste argument het verhaal dat wij ad nauseam al een
jaar herhalen, het is ons “Buy the AEA, sell H&Q” mantra. In veertien van de
afgelopen vijftien jaar deed tech het goed na 15 october. In ’97 ging het mis
vanwege de Azië crisis die in aantocht was.
 
Dit jaar gaat dat waarschijnlijk weer gebeuren, alles wijst daarop. Helaas
zien de meeste analisten dat vanaf vorige week wat anders. Als u het ons weer
toestaat: dat is goed.
 
Seizoensmatigheid is dus een eerste reden.
 
Wij vinden er veel meer, als we gewoon even kijken. Veel dure aandelen zijn
nu aanzienlijk minder duur. De waarderingen zijn redelijker. Dat is goed.
 
In de VS zijn de fondsbeheerders dinsdag klaar. Dan is hun boekjaar voorbij
en hebben ze de personae non grata uit hun portefeuilles verwijderd. Die
aandelen zijn mee naar buiten genomen en afgemaakt. Dinsdag is dat proces
voltooid. Dat is goed.
 
Gelukkig krijgt u nog even tijd om met uw vertrouwde Rabo-adviseur te
bellen. Als wij de krant mogen geloven gaat het hier om een gestaag slinkend
aantal uitverkorenen dus haast u. Die tijd krijgt u omdat, zie de voorpagina van
uw landelijk dagblad, kijk naar het nieuws op de televisie, er nog meer aan de
hand is.
 
In de VS moet gekozen worden tussen de ene en de andere Rode Das. Wij
denken niet dat het lood om oud ijzer is, zoals wij eerder al uitlegden, maar
hopen op een verdeeld Huis van Afgevaardigden versus een Rode Das van de andere
partij. (zie Dow 36.000 en de Rode Dassenbende) Dan doen ze niets behalve geld
uitgeven aan Pork Barrel praktijken en dat kan nog het minste kwaad.
 
Wij vrezen slechts een isolationistische president met een dito Huis. Als
dat gebeurt is dat slecht, maar niet noodzakelijkerwijs direct voor de markt,
dit is onze persoonlijke mening.
 
Tenslotte een belangrijke factor.
 
In het fort is het een drukte van jewelste. De cavalerie staat klaar, de
paarden zijn gezadeld. Vanwege al het onheil? Nee, vanwege de dalende
economische activiteit. De rente op vijfjarig papier staat onder die van
kortlopend papier.
 
Wij denken aan een verrassende draai in de politiek van de Fed: die zou wel
eens veel gemakkelijker kunnen worden, opeens, na het Rode Dassenfeest, of
gewoon met een leuk maar neutraal verhaal komen. Dat is goed. Dat laatste is een
understatement.
 
In deze context blijven wij, het spijt ons enorm, bullish op tech. Wij
houden ook van financiële waarden, energie en gezondheidszorg.
 
In Europa is de markt ook klaar voor een rentepauze, ondanks de cijfers die
deze week uit zullen komen en die anders zullen suggereren.
 
Rente verhogen om de euro te steunen heeft geen zin, de trend in Europa
verzwakt alweer wat, dus wat stimulatie kan geen kwaad. We denken dat de ECB
klaar is met de rente.
 
De waarderingen in Europa zijn niet laag, maar ze zijn ook niet meer hoog
te noemen. Wij kopen liever Amerikaanse dan Europese farma. Minder duur, meer
mogelijkheden. In Europa zouden we financials kopen, grote en kleine, liefst op
Europa gericht. Nutsbedrijven liggen ook goed,daar kan nog veel gebeuren. Maar
we zijn optimistischer, op de korte termijn, op de VS dan op Europa. Dat is
vanwege de reeds ontvangen tikken, de Rode Dassenverkiezing en de
liquiditeit.