Tenzij u een korte termijnhandelaar bent, of zin hebt in wat valutaspeculatie, lijkt ons de meest urgente vorm van actie liever niets te doen. Korte termijnhandelaren kunnen mooi profiteren van de huidige hausses.

In Europa dreigen de Duitse DAX en de Franse CAC 40 door hun psychologische 3000-barrières heen te gaan. Amerikaanse markten worden voortgestuwd door goed nieuws, waaronder de zwakke dollar, behalve op dagen waarop die sterk is, want ook dat wordt dan als goed nieuws gezien.

Valutaspeculanten kunnen geld verdienen aan het feit dat de euro even adem haalt, of, voor wie het anders ziet, getopt is. Wij denken dat niet.

Moeheid
Wij zien eerder een markt waarin de val van de dollar op een pauze uitloopt, die gebruikt wordt voor wat commentaar en waarin de onvermijdelijke verlaging van de rente in Europa, waarschijnlijk deze donderdag, wat extra steun geeft. Onze favoriete valutahandelaar in New York heeft vorige week juni futures op de euro gekocht.

Hij deed dat onder voorbehoud dat het een technische trade betreft. Spitse geesten merken op dat zulke handelaren altijd technisch handelen. Hun model kijkt niet naar fundamenten, alleen naar signalen. Vandaag gaat de dollar hoger op uitlatingen van president George Bush, die niets zie dat niet eerder was gezegd, maar dat de markt toch positief uitlegt.

Wij houden het op moeheid. De dollar is snel gezakt, iedereen die eruit wilde is er uit, maar nu begint de klok te tikken. Straks moeten treasurers nieuwe dollarinkomsten hedgen. De de facto zwakke dollarpolitiek van Bush is nog steeds van kracht. Wel kunnen we deze week positieve uitlatingen over de dollar en over internationale samenwerking verwachten.

euro-dollar

Bull, bear en big
In de huidige context worden zulke uitspraken positief opgevat. Vervolgens verlaagt Europa de rente. Dat is ook positief voor de dollar. Maar dan? Daarna is het effect uitgewerkt en gaan we over tot de orde van de dag. Dat betekent een zwakkere dollar, een sterkere euro en druk op Europese exporteurs.

Dit betekent ook extra speelruimte in de enige economie waar de consument rustig door blijft besteden, namelijk Amerika. Als beleggers zitten we nu op een dak. Aan de ene kant ligt de goot van de deflatie, aan de andere kant het balkon van herstel. Omdat we nogal voorzichtig zijn, maken we geen keuze voordat we niet meer zicht hebben.

Frank van Dongen suggereert voor de Polderportefeuille het Gucci superdividend mee te pakken. We hebben net 10% aan BAM-dividend geïncasseerd. We blijven daarom maar wat doorploeteren, winstgevend maar weinig spectaculair. “Bulls make money, bears make money, pigs get slaughtered”, luidt het gezegde.

Wij zijn een beetje biggerig.

De werkelijkheid was in het afgelopen weekend weer gekker dan de verbeelding. Aanzienlijk gekker zelfs. Dat konden we zien aan de verslagen van de tragedie in Casablanca en onze mond viel open bij het lezen van commentaar van John Snow, minister van Financiën van de VS.

In Casablanca was de grimmige werkelijkheid dat de plaatselijke kamikazes blijkbaar een stelletje sukkels waren. Opgeblazen sukkels horen wij menigeen al denken. Zo viel de schade mee, omdat de terroristen hadden besloten op vrijdagavond een joods doelwit aan te vallen.

Pech, er was bijna niemand. Een andere terrorist ging een restaurant opblazen. “U komt er zo niet in, meneer”. Dan maar een ontploffing voor de deur, in plaats van binnen.

Revolutionair
De Mr. Bean-prijs voor ministers gaat alleen naar Snow. Hij passeert de Belgische minister van Ddefensie André Flahaut die zich eerder, in februari van dit jaar, onsterfelijk maakte. Onsterfelijk belachelijk wel te verstaan. Zoals u weet, zakt de dollar, terwijl de Amerikaanse regering vasthoudt aan haar harde dollar-politiek.

Officieel dan, want de dollar zakt natuurlijk onder andere, omdat de markt deze regering niet gelooft. Geen probleem, Amerika heeft een nieuwe minister van Financiën, die dit weekend orde op zaken stelde tijdens de G8-ontmoeting in Deauville, waar de sfeer, zo horen wij, goed was, omdat de ontvangende Fransen hun best deden met eten en wijn.

Snow verklaarde tegen de pers dat de Amerikaanse regering de kracht van de dollar niet langer afmeet aan de marktwaarde van de dollar tegenover andere munten. Op zich is dat vrij revolutionair, want, zo vroegen wij ons af, hoe meet je zo’n ding dan, als het niet tegen andere munten is? Tegen goud? Tegen hamburgers?

euro-dollar

Harde munt
Wat dacht u van de prijs van een tweedehands Kalashnikov in tien verschillende opkomende markten? Nee. De heer Snow gaf zelf het antwoord. Voor hem is een harde dollar een waar valsemunters harder aan moet werken om hem na te maken. De VS introduceren namelijk een nieuw twintig dollar-biljet, die moeilijker na te maken moet zijn.

Volgens onze bron wegen valutahandelaren de woorden van Snow op een goudschaaltje, om daaruit de komende koers van de dollar te distilleren. Een woordvoerder van het ministerie, die naast Snow zat toen hij die opmerking maakte, haastte zich na de ontmoeting te verklaren dat er geen verandering was in de Amerikaanse politiek jegens de dollar.

Misschien niet, maar met zo’n minister van Financiën hoeft dat ook niet. De volgende G8-vergadering is in het Franse Evian. In dat stadje wordt hoofdzakelijk water gedronken.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Vandaag smaakt Inveztor.net het genoegen een nieuwe medewerker te introduceren: Jos Koets, overdag onafhankelijk tussenpersoon, gaat ons inwijden in de wereld van hypotheek en verzekering. Als u nu een neiging tot gapen niet kunt onderdrukken, lees dan verder.

Koets behandelt hypotheken op zo’n manier, dat u meteen zin hebt om hem te mailen met een vraag. Mocht u straks die neiging ook krijgen, dan hebben we goed nieuws voor u. Vanaf vandaag kan dat hier op Inveztor.net. Straks leest u Koets’ eerste stuk.

We zoeken altijd, elke dag, naar nieuw schrijftalent. Gelukkig is er veel aanbod, maar voor ons nooit genoeg, want er zijn maar weinig echt interessante schrijvers te vinden, zoals er ook maar weinig echt goede beleggers zijn.

Educatief project
Op een dag, vorige maand, las ik in de Koffiekamer, een Inveztor.net-forum, een bijdrage van ene J. Koets. Toen nog een en nog een. Het ging over spannende onderwerpen, zoals hypotheken en verzekeringen. Inderdaad, spannend. Want Koets heeft de gave dit soort onderwerpen helder weer te geven, zonder dat je er bij in slaap valt of geïrriteerd wordt.

Koets is noch een hypotheekfunctionaris, nog een Serafijn Lampion. Hij is een duidelijke, eerlijke en leergierige jongen die graag zijn kennis met anderen deelt. Hij maakt van hypotheken en verzekeringen iets leuks; je leert er wat van. Als ik in Nederland woonde, zou ik direct klant worden bij hem. Had ik in Parijs maar zo iemand.

Koets wil overigens niet eens columnist worden, hij wil onze adviseur zijn. Dat mag. Hij gaat elke week stukken schrijven, die deel uitmaken van een serie. Dat wordt een soort educatief project. Er komt een naslagwerkje. Samen met onze vriend Marcel Tak, de man met de droge humor, gaat Koets werken aan een hypothekenspecial.

Loterij zonder nieten
Inveztor.net gaat ook meer aandacht besteden aan financiële producten in het algemeen. Tak behandelt de beleggingsproducten en Koets de verzekeringen en hypotheken. Dit wordt een loterij zonder nieten. Als het niets wordt, hebben we het tenminste geprobeerd. Als het loopt zoals ik het voor me zie, wordt dit een succesvol nieuw onderdeel van Inveztor.net.

Wie weet zelfs meer dan dat. Jos Koets is 34 en wordt in juni 35 meldt hij ons trots. Hij is getrouwd en heeft een dochtertje van zeven. Hij heeft zijn eigen assurantiekantoor in de regio Rotterdam en is te bereiken onder koets@Inveztor.net.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Frankrijk, dat Morgan Stanley-strateeg Byron Wien ooit een prachtig openluchtmuseum met heerlijk eten noemde, heeft zoveel vakantiedagen in mei, dat het mogelijk is gedurende deze maand drie keer een lang weekend ter bezinning op het platteland door te brengen.

Dit is des te aantrekkelijker, omdat het land in Frankrijk, in tegenstelling tot sommige andere naties, niet plat is en vaak bovendien ook erg mooi is, vooral als de plaatselijke bevolking daar de laatste 150 jaar niets heeft gebouwd.

In onze vroegere jaren, toen wij nog iets wilden bereiken in het leven en veel van onze tijd kwijtraakten aan futiele bezigheden, hadden wij nooit en te nimmer tijd voor deze weekends. Dit jaar wel.

Gegarandeerd rendement van 15,84%
Waarom zouden wij in Frankrijk wel de belastingdruk, de bureaucratie en collectieve grootheidswaanzin trotseren en de heerlijke weekends van mei links laten liggen? Zo komt het dat wij vandaag, in plaats van naar de financiële markten te kijken, rustig aan het bezinnen zijn, ver van het rumoer van de rat race.

Bezinnen, is, zo zijn wij steeds meer overtuigd, beter dan beginnen. U wilt bewijs? Dat is gemakkelijk. Het is beter goed na te denken in welke tijd we leven en wat de toekomst ons kan brengen, want dan kunnen we op goede ideeën komen, zoals bijvoorbeeld het idee van een gegarandeerd rendement van 15,84%, zonder risico op ongelukken of faillissement.

Welk hedge fund is dit wilt u weten en dat is een goede vraag. Sluit even uw ogen. Probeer u in te denken hoe het grootste hedge fund ter wereld er uit ziet. Hun CFO is niet erg bekend. Wat hij zegt, is overigens verder niet belangrijk, hij zit er hoofdzakelijk, omdat hij zijn baas helpt manoeuvreren met de klanten.

De bekende baas en het overbekende fonds
De baas zit er, omdat zijn vader er vroeger de baas was. Eigenlijk wilden de aandeelhouders hem niet als baas, maar hij zit er nu eenmaal. Hij had geluk op de markt, zelf had hij geen idee, maar als geluk bij een ongeluk bedachten zijn chief investment officer en zijn hoofd riskmanagement een leuke afleidingsstrategie, die nu goed rendeert.

Een paar kleinere, concurrerende funds wilden niet meedoen met deze handel en raakten in moeilijkheden. De baas is wel bekend en het fonds zelf nog veel beter. Het is de VS en hun dertigjarige staatsobligaties, die op 30 september 1981 werden uitgegeven, rendeerden toen 15,84%.

Wie toen had opgelet, had die obligaties kunnen kopen en met vakantie kunnen gaan, want een obligatiehouder heeft de meeste aandelenbeheerders verslagen met aanzienlijk minder kosten. Wij weten zeker dat er vandaag weer van dit soort mogelijkheden zijn, de vraag is alleen welke.

Confiscatie certificaten
Print dit verhaal uit en we hebben het er over tien jaar nog eens over. Wanneer we naar die mogelijkheden zoeken, is er één plaats waar we niet hoeven te kijken, althans, dat lijkt ons zo, we kunnen ons vergissen. In maart van dit jaar leverden tweejarige US Treasuries 1,4% op, een tienjarige obligatie doet rond de 4%.

Zoals we al eerder geschreven hebben – onze vriend Marcel Tak heeft het ook uitgebreid van commentaar voorzien – is het zaak op te passen met adviezen, die op het verleden zijn gebaseerd. Soms is die anders dan de toekomst en die is veel moeilijker te voorspellen dan het verleden, als u ons toestaat.

Hoe we destijds, niet u noodzakelijkerwijs, maar wij als collectiviteit, over die long bond dachten, werd aardig samengevat in de naam die de slimmere commentatoren voor dit papier hadden bedacht: confiscatie certificaten heetten die toen. Het is mooi weer in de Provence, wij bezinnen nog wat meer. Het volgende lange weekend begint pas weer op 28 mei.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Wie verbaasd is over deze titel, kent Koffiekamer-fenomeen warrum_buffet niet. Zij hebben Warren Buffett, maar wij hebben warrum_buffet – uitspraak liefst op zijn Nederlands. De echte Buffett was dit weekend weer in het nieuws.

Berkshire Hathaway hield namelijk haar jaarlijkse happening in Omaha.
Duizenden beleggers in dit fonds kwamen van uit de hele wereld over om Buffett zelf en zijn partner Charlie Munger hun prangende vragen te stellen en hun antwoorden daarop te horen.

Buffett staat vandaag in het nieuws vanwege de opmerkingen, die hij en Munger maakten tijdens hun traditionele vragenuurtje. Dat uurtje duurde alles bij alles overigens al gauw een uur of zes.

Buffett naar China
De meest nieuwsgevoelige punten waren Buffett’s oproep aan institutionele beleggers iets te doen aan de hebzucht van het management van hun ondernemingen en zijn scepsis over het belastingplan van Bush. Buffett sprak ook over zijn beleggingen. Beleggers kijken naar hem, omdat hij één van de besten is.

Zijn woorden worden gewogen en zo voegde hij vorige maand nog een procent of twaalf toe aan de prijs van Petro China, zijn meest recente investering in een Chinees oliebedrijf, waar de staat een meerderheid in heeft. De stap is des te opmerkelijker, omdat Buffett zelden buiten Amerika belegt.

Zijn traditionele commentaar daarop was, dat als je in Amerika geen geld kunt verdienen, je het nergens kunt. Buffett toont zijn beleggingen onder een half miljard dollar niet, maar hij moest zijn aankoop in China Petro melden en om die reden werd het nieuws daarom bekend gemaakt.

Geen geld, maar premies
Buffett heeft de status van orakel bereikt en voor een groot deel is dat terecht. Zijn jaarlijkse rapporten zijn voer voor fijnproevers. Ze zijn goed geschreven, leuk om te lezen, vol humor en understatement en bevatten nuttige informatie over zijn visie op de financiële wereld. Was er alleen niet iets met orakels?

Als beleggers moeten we daar mee oppassen, zoals elk orakel voor ons gevaarlijk is.
Waarom? Ten eerste staat Buffett niet aan het hoofd van een beleggingsfonds, al had hij vroeger een hedge fund. Hij is de baas van een holding die vooral verzekeraar is en tot voor kort was schadeverzekeraar Geico daar de voornaamste poot van.

Inmiddels is Buffett precies op het goede moment de herverzekeringssector ingestapt door General Re te kopen. Of dat het goede moment was, maakt de toekomst uit, maar dat lijkt ons zo. Buffett belegt niet zijn geld, hij investeert de overgebleven premies van zijn verzekeringsbedrijf, de zogenaamde float.

Berkshire versus S&P Industrials
Bron: Bloomberg

Problemen
Laten we eerst kijken waar Buffett’s belangen liggen, dan bekijken we daarna wat hij ons dit weekend leerde. Ten eerste leerde hij ons dat je beter een verzekeraar kunt zijn en met dat geld aan de slag gaat, dan dat je opereert als fonds. Niet echt iets waar de gemiddelde lezer van deze site iets aan heeft, tenzij u aandeelhouder van Berkshire Hathaway bent.

Dan had u de afgelopen twaalf maanden zo’n 5% verloren plus een eventueel dollarverlies. Dat kon erger. Ten tweede is Buffett groot, hij heeft meer dan 100 miljard dollar aan belegd vermogen. Als hij een goede belegging wil doen, moet dat een grote zijn, wil hij het verschil maken. De laatste grote stap was General Re in 2001.

De andere stappen die ons belangrijk lijken, waren Petro China en Mid American Pipeline, waarvan hij geen aandelen kocht, maar het hele bedrijf. Dat deed hij ook bij vloerbedekker Shaw en Clayton Homes, de maker van pre-fab woningen. De meeste grote beleggingen van Buffett hebben de afgelopen jaren problemen opgeleverd.

Herverzekeringen en energie
Disney, Coke en Gillette kwamen in moeilijkheden en Salomon en US Air waren ook geen successen. Het publiciteitsgevoelige NetJets, een privé-bedrijf dat wereldleider is op het gebied van fractional ownership van zakenjets, maakte vorig jaar geen winst door de verliezen in Europa.

Als we samenvatten wat de richting van Berkshire Hathaway nu is, dan luidt de conclusie: herverzekeringen en energie. Alleen de wetgeving op het gebied van nutsbedrijven verhindert Buffett, volgens zijn eigen zeggen, om nu grote delen aan MidAmerican toe te voegen.

Onze eerste gedachte is dat die wet geen lang leven meer beschoren is.
Onze tweede is dat we onze aandelen in herverzekeraars maar aanhouden.
Onze derde is dat als Buffett zo enthousiast is over energie, we daar ook op moeten blijven letten.
Onze vierde gedachte is dat Buffett weinig omzetgroei binnen de VS ziet.

Junk
Buffett vindt de aandelenmarkt nog steeds duur, maar pas op: hij koopt wel. Let daarom op wat hij doet en minder op wat hij zegt. Waarom zou hij zijn eigen aankoopprijzen opjagen? Hij heeft zelden een mening over de markt, maar ziet de waarde van aandelen stabiel blijven met een groei van een procent of zes à zeven.

De winst van Berkshire Hathaway kwam vorig jaar niet alleen uit herverzekeringspremies, maar ook uit winst op junk bonds, die te goedkoop geworden waren. Pas nu op met junk lijkt de boodschap, Buffett ziet dit geen twee jaar achter elkaar gebeuren.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

De laatste beursdag van deze week stond in het teken van de opmerkelijke stijging van Ahold, waar Ikea man Anders Moberg aantrad als president. Ahold steeg bijna 27 procent naar 5,20 euro.

Wij verkochten vrijdag onze posities in dit aandeel en deden hetzelfde met de laatste 5.000 stukken in de Polderportefeuille, die we niet meer konden vinden op de site omdat die naar Inveztor.net Premium gedeelte is verhuisd. Wij halen onze portefeuille zodra dat technisch kan terug naar de voorpagina, nemen onze winst in Ahold en blijven liquide.

Eveneens opmerkelijk was de vrijspraak van Cor Boonstra. De rechtbank vond de transacties van Boonstra opmerkelijk. Wij ook. We denken dat de heer Boonstra opmerkelijk geluk gehad heeft. Wat wij zelf opmerkelijk vinden, maar we hebben dit al eerder betoogd, is dat de heren Willem Burgers (voormalig vermogenbeheerder van Kempen & Co) en Jan Voûte (oprichter van VPV) thuis zitten en eigenlijk al heel hard gestraft zijn door ontslag en reputatieverlies, terwijl hen veel minder verweten kan worden en het er bij ons niet in wil dat we hier met een stel boeven te maken hebben, integendeel.

Er zijn misschien regels overtreden, er is ongetwijfeld onhandig opgetreden maar het lijkt ons dat de regelgevende autoriteiten en het openbaar ministerie ons niet bevrijden van misdadigers die de markt onveilig maakten ten koste van hun klanten.

Wat zou het leuk zijn als het OM en de Autoriteit Financiële Markten nu eens werkelijke boeven te pakken kregen die de zaak echt bedonderen en daar ook nog het bewijs voor rond krijgen. Dat zou opmerkelijk zijn. De huidige situatie brengt onzekerheid en onduidelijkheid. Een rechtstaat moet juist het omgekeerde bereiken.

De spelers zijn gebaat bij een ter zake kundige, efficiënte en voorspelbare regelgever en een goed opererend Openbaar Ministerie. Dit moet beter kunnen, in ieders belang. Minder opmerkelijk en anders. Dat is goed voor beleggers, goed voor de markt en goed voor de zenuwen.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. Op moment van publicatie had Kraland noch voor zijn fonds, noch prive, een positie in de genoemde aandelen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

In een ideale wereld wordt de economie door vier cilinders getrokken. Amerika, Japan, Europa en de kleinere cilinder die Zuid-Oost Azië heet.

Het is al tijden zo dat één cilinder de markt trekt, namelijk Amerika. Japan is kapot en Europa holt er een beetje hijgend van de structurele obstakels achteraan. Azië had in 1998 een crisis, kwam daar relatief snel weer bovenop en wordt nu geteisterd door Sars, een ziekte waarvan de economische dimensie nog niet duidelijk is.

Omdat Amerika als enige de kar moet trekken en omdat de bubble-combinatie van een sterke dollar, lage werkloosheid en hoge opbrengsten op de aandelenmarkt niet zo snel weer zal opdoemen, zijn er genoeg beren die bang zijn voor een verdere instorting van de markt.

Onze bull Cees serie (zie De bull Cees – I en De bull Cees – II ) heeft tot doel te kijken wat de argumenten voor een stijgende markt zijn. Dan kunnen we kiezen of we bear willen blijven of niet. Frank van Dongen, ik heb het vanochtend nog even gecontroleerd, is nog steeds een bear. Dat zijn er dus nu twee en we hebben nog veel medestanders. Cees zou zeggen: dat is goed voor de bulls.

Minder goed voor de bulls is de dalende dollar. De lijnen zijn courtesy of Cees. De dollar ziet er niet geweldig uit.

Ook niet op de kortere termijn:

Eén ding is zeker. Zo slecht als de zwakke dollar voor ons is, zo goed is die voor de VS. Dat is niet helemaal waar, want een sterke wereldeconomie is ieders belang, maar als wij Amerikaan waren en we mochten kiezen tussen een sterk Amerika en een sterke Rest van de Wereld, dan zouden we ons weer helemaal rationeel voelen. Beter voor Amerika dan voor ons.

Op het ogenblik zien we zwakke economische cijfers in Europa. Japan is nog steeds ellendig, de Japanners beginnen hun spaargeld op te maken, Azië kent een epidemie die vooral stagnatie produceert en het reisverkeer lam legt. Ook in de VS zijn de cijfers tegenstrijdig. Na goed consumenten vertrouwen kregen we slechte werkloosheidscijfers, maar nu weer goede fabrieksproductie. Vertrouwen is zacht, banen zijn harde cijfers. Productie is ook hard.

Toch is het niet zo moeilijk een Bull Case te maken voor de VS en als de VS ons weer op sleeptouw nemen zijn we immers gered? Een harde dollar, de daarbij behorende hoge reële rente, een belastingoverschot en dure olie zijn allemaal remmende factoren en dat ligt nu achter ons. De dollar smelt, olie stroomt en als de regering Bush haar zin krijgt wordt er flink gestimuleerd. De rente, zo verklaart onze meest elegant formulerende centrale bankier, zal laag blijven.

Dat zijn natuurlijk allemaal stimulerende factoren. Als die belastingverlaging er komt doet de bekende Amerikaanse flexibiliteit de rest, zo verklaarde onze favoriete Amerikaanse econoom, David Malpass, van zakenbank Bear Stearns, kort geleden in een verklaring voor het House Committee on Financial Services.

Bij onze eerste kennismaking met Malpass hadden wij geen broek aan. Ook geen jasje, overhemd, das of zelfs maar ondergoed. Hoe dit kon gebeuren, waarom Malpass optimistisch is en toch denkt dat de Amerikaanse rente dit jaar weer gaat stijgen, zullen we u uit de doeken doen in De bull Cees IV.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen.Op moment van publicatie had Kraland noch voor zijn fonds, noch prive, een positie in de genoemde aandelen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

In de vorige De bull Cees gaven we de argumenten voor een herstel van de aandelenmarkt, geleid door Amerika. Reden daarvoor is dat het aantal bears de laatste tijd sterk is toegenomen, kijk maar naar de Inveztor.net Bull/Bear Enquête en naar de stemming in de Koffiekamer, het voornaamste forum van Inveztor.net

Omdat de consensus het meest riskante gebied is en omdat het vaak beter betaalt om contrarian te zijn, is het nuttig in het oog te houden wat er gedacht wordt aan de andere kant van de wip.

TMT is, als sector, voldoende uitgekotst om dit jaar alweer een winnaar te zijn. Binnen deze sector zijn de internet aandelen uitblinkers, en niet alleen de marktleiders zoals Amazon, e-Bay en Yahoo! Maar ook tal van kleinere bedrijven.

Rest een sector waar je niets positiefs meer over hoort, of het zou moeten zijn dat de Citigroup-puts van Frank van Dongen alias Cees Smit nog niet winstgevend zijn. We hebben het over de financials.

De herverzekeraars zijn na een vernietigende periode aan sterk herstel bezig. De trend daar is eerst tweederde eraf, dan de helft erbij. En dat zijn dan nog de grote jongens, marktleiders zoals Swiss Re. De kleine partijen hebben het nog steeds moeilijk. Die sector gaat hard consolideren.

Een goed bekend staand, onafhankelijk analyse bureau, BCA, uit Montreal, komt vandaag met een positieve call op de sector.

BCA denkt dat de kwaliteit van leningen verbetert en dat de zakelijke markt klaar staat om weer tot leven te komen. De prijzen van de aandelen zijn al een tijdje aan de betere hand, maar het beste moet nog komen en BCA verwacht voor deze sector een betere performance dan voor de rest van de markt.

Bears zullen het hier niet mee eens zijn. Naast tech zijn de financials de grote outperformers geweest van de afgelopen bullmarkt. Zullen ze dat weer worden? Wij denken van niet, maar dat betekent niet dat er op de korte termijn niets verdiend kan worden.

Of dit ook geld voor specialisten in New York valt nog te bezien. Maar de goede cijfers bij Citigroup, Fannie Mae, J.P. Morgan en zakenbank Bear Stearns zijn misschien het begin van een trend.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. Op moment van publicatie had Kraland noch voor zijn fonds, noch prive, een positie in de genoemde aandelen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Zes maanden geleden kwam Gerard binnenstappen op kantoor. Leuke man, goede baan, kwam via een zeer tevreden hedge fund-cliënt binnen en vroeg zich af, of hij ook niet zoiets voor zichzelf moest opzetten. Gerard werkt zelf in de financiële sector en weet wat daar te koop is.

Daardoor, of desondanks, duurde het ongeveer zes maanden voordat hij weer bij ons op kantoor kwam, om de strategie vast te stellen. We pakten zijn dossier erbij en keken nog eens naar het voorstel dat we hem destijds al gedaan hadden.

Eigenlijk zag dat er best goed uit. Meer nog, ondanks dat er sindsdien een gruwelijke ziekte en een vervelende oorlog overheen waren gekomen, zagen we geen enkele reden om het voorstel te veranderen.

Sars muteert
Alle belangrijke factoren, baan, leeftijd, huis, vriendin, haar baan, conjunctuur, dollar onzekerheid, waarderingen van de markten – alles was onveranderd. Gerard keek bijna teleurgesteld en zo praatten door over hoe er, voor iemand die van Mars komt en die niet via het archeologisch museum van Bagdad of via Hong Kong binnenkomt, niets veranderd is.

Sars wordt ook zo iets. Zo’n ziekte is gruwelijk, maar financiële markten zijn het toppunt van cynisme. Een ramp is een ramp, een spectaculaire ramp is een spectaculaire ramp en alleen 11/9 was een uitzondering. Toen hield iedereen de adem in, behalve twee heren van een regelgevende instantie die toen om drie uur ’s middags ons bandapparaat controleerden.

Wij prutsten wat met de cassettes, terwijl de mensen uit het raam sprongen en deze heren onverstoord aantekeningen maakten over ons opneemapparaat. Een surrealistische situatie. Sars is nog geen paniekfactor op de beurs, maar kan dat elk moment worden. Er is bijna altijd een goede reden voor paniek.

Azië down
Sars is zo’n goede reden, omdat het virus zelf muteert en ongrijpbaar lijkt. Experts zeggen dat het blijft en dat eerst iedereen anti-stoffen moet produceren. Leuk. Als Azië down gaat, heeft dat allemaal ongewilde en vaak onverwachte effecten voor ons. De toerismesector, ik zocht het laatst op voor mijn Quote-column, staat voor 11% van de wereldeconomie.

Ik schreef die column, omdat ik dacht dat de komende Irak oorlog een goed moment was om eens naar die sector te kijken. Als je Club Med voor 350 miljoen euro kan kopen, met alles erop en eraan, inclusief de dorpen, is dat niet duur. De ervaring toont weer eens aan, hoe belangrijk het is om nooit op één goed paard te wedden.

Deze sector heeft nu achter elkaar 11 september, de Irak oorlog en nu sars voor de kiezen gekregen en zakt nu weer. Hotels in Hong Kong zijn leeg. Wie er nog is, zit daar omdat hij of zij niet weg kan. De luchtvaartmaatschappijen krijgen voor de derde keer een klap te verwerken, tenzij ze alleen binnen Europa vliegen.

Pierre & Vacances
Toronto ligt midden in Noord-Amerika. Ik belde gisteren met Toronto: iedereen die ik sprak vond de ophef overdreven. Er is nog geen paniek. Die kan nog komen. Dat wordt een koopmoment, niet voor groot herstel, maar voor een nieuwe bearrally. Eerst moet alleen deze rally dan kapot zijn. Zo ver zijn we vandaag nog niet.

Niet alle toeristen blijven weg: er is een bedrijf in Europa waar 95% van de klanten per auto komen, inclusief de familie Van Dongen. De koers staat nu rond de 50 euro, tegen een top van 82 euro. Pierre & Vacances is de eigenaar van Center Parcs, Gran Dorado en een paar ski-ketens. Wie dicht bij huis wil blijven, gaat hier naar toe.

Dit aandeel biedt mooi weerstand, het is een prachtbedrijf, dat zich zuiver op de exploitatie van haar eigen dorpen en gebouwen richt. De omzet stijgt nog steeds, zo zagen we gisteren toen de laatste cijfers bekend gemaakt werden. Minder goedkoop dan Accor en Club Med, maar veel voller. In die zin ook goedkoop.

Ren ik nu naar de telefoon om te kopen? Nee, er is waarschijnlijk meer zwakte in het vooruitzicht, ook voor de eerste keuze in deze sector.

Wij geloven er zelf niet in, Cees Smit alias Frank van Dongen gelooft er ook niet in, maar u kunt als volgt een bull case voor de VS bouwen. Voor dit stadium van de economische cyclus, waarin de dubbele dip al min of meer aan de gang is, is de werkloosheid best laag.

Lager in elk geval dan in de vorige recessie en ook lager dan in de meeste anderen. Conclusie: de uitgaven van de consument blijven langer doorgaan dan de beren en ook sommige stieren verwachtten.

Fed-voorzitter Alan Groenspaan wil de rente laag houden, wat hetzelfde effect oplevert. Twee goede redenen om de consument zijn gang te laten gaan en zijn kasten vol te stouwen met spullen. “Americans live to consume.”

Schokken en dip
Tech begint aan een nieuwe pc-cyclus, de vorige is wat langer uitgevallen dan verwacht. Dit is goed voor de semi’s, de pc-makers en software-schrijvers. Larry Ellison zelf, de baas van Oracle, gelooft hier overigens niet in en daarom zijn reuzen als Microsoft momenteel weer interessant.

De dollar crasht niet, maar stabiliseert zich rond de 1,10 versus de euro, want de inhaalvraag naar de Europese munt komt tot stilstand. In dit zijn scenario zijn niet opgenomen: de longziekte sars, een nieuw offensief van Al Qaeda, oplaaiende ellende in Afghanistan, Irak, Koerdistan, Iran en Noord-Korea.

Wij en daar schaar ik ook mijn medebeheerder van de Polderportefeuille Van Dongen onder, denken overigens dat we nieuwe schokken kunnen verwachten. We geloven dan ook niet dat de werkloosheid in de VS de oorzaak van de volgende dip is. Wat wij zien als bullish in de VS is het volgende.

Euro-Dollar

Hedge funds
Over de relatief lage werkloosheid hadden we het al, gisteren weer slechte cijfers, maar tot nu toe zijn ze goed genoeg om te verklaren waarom de consument geld kan blijven uitgeven: hij heeft zijn baan nog. Hoewel de beren nog steeds bang zijn voor deflatie, is die nog niet te zien en sommige prijzen houden zelfs goed stand.

De industriële productie loopt op. Dat is goed voor kapitaalgoederen en marges. De daling van de energieprijzen is goed voor de economie. De prijzen van aandelen zijn het onderwerp van discussie, maar er zijn manieren om aan te tonen dat die meevallen, bijvoorbeeld het Fed Model van Corné van Zeijl, dat gouverneur Groenspaan ook gebruikt.

Aan de vraagkant voor aandelen is er nu veel cash voorhanden. Intussen hebben wij wel onze dollar-exposure gehedged in euro’s. Wij hebben geen puts op dit moment en onze klanten zitten hoofdzakelijk in hedge funds – inclusief wijzelf. Wij hebben op dit moment dan ook slechts vijf aandelen in portefeuille.

Bearrally
Afgezien van Nomatica, een illiquide Frans e-commerce bedrijfje, zijn dat twee generieke geneesmiddelenbedrijven (Able Laboratories en Questcor), Ginger, een Frans ingenieursbedrijf en BAM. Wij zijn bang voor een volgende tik, of het nou sars wordt of iets anders, want ook vóór deze longziekte toesloeg was dat al onze visie.

De economische akker moet wat langer rusten, voor er weer gezaaid kan worden. Wie dan zijn kapitaal goed in stand houdt is een winnaar. Maar goed, met zoveel beren in het cocktailcircuit moeten we goed nadenken over de bull case, anders kunnen we voor verassingen komen te staan. Voorlopig denken wij dat we in een bearrally zitten.

Deze column maakt deel uit van de discussie Vraag aan Lukas Daalder in de Inveztor.net Koffiekamer. Klik hier.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. Op moment van publicatie is hij long Nomatica, BAM, Ginger, Able Laboratories en Questcor en een vrachtwagen vol hedge funds. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.