Wij houden nogal van waarschijnlijkheden, zoals het Sell in May-effect, dat op deze site dankzij de Mei van Tak, zo noemen wij de discussie die Marcel Tak met Ben Jacobsen voert op Inveztor.net en in HP/De Tijd, zo in opspraak is geraakt. Voor de hele discussie, zie Marcel Taks: Sell in May: geen vruchteloze discussie en Beurswijsheden: de leugen regeert, Ben Jacobsens: Catch 22 en Sell in May: goed idee! en tenslotte Sell in May, Tak of the town! van mijn hand.
Wij zijn het niet eens met Tak en nog nauwelijks is de discussie over Mei voorbij, of wij stellen het December Effect aan de orde. Verwar dit niet met de Nieuwjaarsrally. Een effect is een effect, dat is nobeler dan een rally. Een rally is een stijging, bij een effect krijg je statistici over de vloer en professoren zoals Ben en Belangrijke Columnisten zoals Marcel.
Laten we eens kijken of we de heren tot een tweede discussie kunnen verleiden, dan kunnen we, wanneer we op 16 januari weer in Nederland zijn, een borrelafspraak maken om grafiekjes te vergelijken en andere leuke dingen te doen.
Wie wil in december zakkende aandelen kopen?
Wij schreven op 1 november dat het de tijd was om aandelen te kopen (zie: Vandaag absoluut kopen: 1 november). Toegegeven, 11 september was een betere dag geweest, maar statistisch is 1 november goed. Dat kwam dit jaar weer eens uit, wat op zichzelf overigens niet statistisch significant is, dat is het pas als het veel vaker gebeurt en wij denken dat dat zo is.
Het December Effect maakt eigenlijk deel uit van de Mei van Tak, zoals we het vandaag maar weer eens zullen noemen. Er is namelijk, zo denken wij heel bescheiden, niet één factor waardoor dat effect ontstaat, maar een aantal en ze werken, ook al is Tak het niet met ons eens, nog steeds.
Het December Effect in de VS is fiscaal. Particuliere beleggers nemen fiscale verliezen. Dat doen ze het liefst met aandelen die flink naar beneden zijn. Klinkt stom, maar let op. Het effect dat optreedt, is dat wat toch al in elkaar geramd is, nog een trap nakrijgt.
Wie wil er in december een zakkend, impopulair aandeel kopen? De momentumspelers in ieder geval niet, de Takkisten of Takkanen (klinkt wat te Afghaans, Taksies klinkt wat te Amsterdams, Tak-aanhangers klinkt gewoon verkeerd, we houden het bij Takkisten) ontkennen dit soort verschijnselen. Waarom zouden beleggers dat doen, wanneer het al bekend is, vraagt Tak zich af.
Omdat de markt niet perfect is, denken wij stilletjes en gaan aan het werk. De particulieren zijn namelijk niet de enigen, de instituten willen op 31 december geen brandhout in de portefeuille hebben. Ze gooien alle controversiële troep dus in de ramsj. Ze kopen de winnaars. Daar kunt u, met uw kleine ordertjes, lekker voor gaan liggen.
Het Januari Effect
Vervolgens krijg je een ander effect. Het treedt op na december en wordt, mede door de maand waarin het plaats vindt, het Januari Effect genoemd.
U kunt hier als volgt van profiteren:
U koopt een mandje normale aandelen (dus u filtert prefs, closed ends en andere ruis eruit) die tussen nu en eind van de maand nieuwe dieptepunten bereiken.
Om op de onvermijdelijke zeurpieten vooruit te lopen, geven wij u toestemming Enron en Halliburton te laten zitten. HAL gaat kapot, Enron is dat al, laat maar.
U koopt dus alle normale aandelen, of u pikt er tien uit. Die koopt u. Omdat die dingen in december in de ramsj gegooid zijn, zijn ze in januari kandidaten voor sterk herstel. Dat is het Januari Effect.
Voordat wij gepakt worden door Tak (hij zal er niet in slagen ons van gedachten te doen veranderen, met Jacobsen lukte dat ook niet, wij zijn het gewoon niet met Tak eens, maar vinden zijn discussie heel sportief en beschaafd), nog even het volgende: beleggen is een dynamisch proces. Het is ook een imperfecte rotzooi, althans, zo lijkt het vaak. Door die dynamiek zie je steeds meer decemberverliezen verschuiven naar het eind van de maand. Soit, geen probleem. Dit is juist koren op onze molen.
Omdat Nederlanders de koopjesjagers van Europa zijn (Belgen drukken dit veel grappiger uit, ik hoor jullie graag heren!), moet deze strategie in Nederland enorm populair zijn. Dat is niet het geval. En dat in het land van de Vrekkenbond.
Vreemd.
Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Op moment van publicatie had Kraland noch voor zijn fonds, noch prive, een positie in de genoemde aandelen. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft, en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.