Er heerst flink onbegrip over hedge funds. Tijdens ons verblijf in New York ontbeten wij met twee heren van een bekende bank in Amsterdam, die toevallig ook in de stad waren. Zij voor hun cliënten, wij voor hedge funds. Het gesprek ging daar al snel over, want we merkten dat er ook bij professionals in Nederland weinig ervaring is opgedaan met de werkwijze van de Alternatieve Beheerders (een kalmere term voor hedge funds en wat daar omheen gebeurt). Zie ook: De vlucht naar hedge funds (I).Iedere zichzelf respecterende bank heeft tegenwoordig een hedge fund desk. Dat komt doordat hedge funds vaak de beste klanten zijn. Particuliere beleggers verhuizen naar internet, gezapige maar vermogende beleggers handelen nauwelijks, instituten drukken de prijzen. Hedge funds daarentegen zijn bereid ouderwets goed te betalen voor informatie en handelen soms veel. Niet dat ze dat altijd via hun brokers zullen doen, ze hebben zelf traders in dienst die het minstens even goed kunnen . Nee, ze zijn bereid te betalen voor een goede briefing of analyse. Ze willen graag een first call.Zo kan het komen dat de achttotvijvers (dit is een relatief begrip, er wordt vanaf vroeg ’s ochtends hard gewerkt in die huizen) de normale klanten bedienen en de echt handige jongens met de hedge funds praten. Niet alleen brengt dat meer op, je leert er ook leuke mensen kennen. Hedge fund-managers, ook wel hedgies genoemd bijvoorbeeld. Wie weet is dat de volgende werkgever. Of, we hebben het ook al vaak gezien, na een paar jaar goed kijken begint de talentvolle jonge broker zelf een fonds, met zijn of haar partners.Het hoeft niet eens om aandelen te gaan, want het is een misverstand te denken dat hedge funds de hele dag long/short-aandelen zitten te spelen. Fondsen die dat doen, en die dus ook meestal een zogenaamde long bias hebben, omdat ze structureel long de markt zitten, maken ongeveer de helft van de sector uit.Het eerste hedge fund, opgezet door een talentvolle financiële journalist genaamd Jones, in de jaren vijftig, was natuurlijk een long/short-fonds. Jones vond financiële analyse leuk, maar vond dat op-en-neergaan van de markt maar lastig. Zonder het te weten werd hij daarom de uitvinder van het Jones Model, een term die nog steeds gebruikt wordt.In zo’n fonds koopt de beheerder -laten we aannemen dat hij sector neutraal wil blijven- een aandeel Ahold. Vervolgens short hij Laurus. Daar krijgt hij weer geld voor dat hij mag gebruiken, waardoor een hefboomwerking ontstaat. Zijn zogenaamde prime broker, die zijn posities consolideert en de trades van de andere brokers waar de beheerder mee heeft gehandeld administratief verwerkt, houdt de posities bij. Als de beheerder sterk in zijn schoenen staat, gebruikt hij nog meer leverage. Hij leent geld van de prime broker, die zijn posities kent, en handelt nog meer. Als hij gelijk krijgt en Ahold stijgt terwijl Laurus daalt, is de winst aanzienlijk. Daalt de AEX maar blijft Ahold -toch een degelijke vluchtheuvel- goed weerstand bieden, terwijl Konmar Laurus parten speelt, dan is hij er in geslaagd een goede prestatie te leveren terwijl de markt inzakt. Interessant, maar sinds de uitvinding van het Jones Model -het liep goed met Jones af, hij had veel succes, de zaak liep pas veel later uit de hand- is er veel gebeurd. Er zijn naar schatting een stuk of 6000 hedge funds. We kunnen ook steeds meer verschillende categorieën onderscheiden. Vijfentwintig? Meer? Er gaan er weinig af en er komen er steeds meer bij.De convertible-markt wordt volledig gedomineerd door de convertible-arbitrageurs van de hedge funds. Convertibles worden gehandeld door de hedge funds -die dan tegelijkertijd het aandeel shorten- en ze worden op de markt gebracht voor de hedge funds. De hedgies hebben daar speciale programma’s voor die vrolijk voortzoemen op hun UNIX-werkstations. Dat moet wel, want je moet voor blijven liggen op de buurman, die ook zo’n programma heeft en ook zo’n UNIX naast zijn Bloomberg heeft staan.Vanmiddag kregen we net de laatste cijfers over juni binnen. Toch nog een goede maand, blijkt nu, want de CSFB/Tremont-index steeg 0,6%. De zwakkere performance in één van onze fondsen bleek dus niet een algemeen fenomeen te zijn. Ons fonds is marktneutraal en bestaat hoofdzakelijk uit niet-directionele traders. Veel mensen die met wiskundige formules werken om oneffenheden in de markt weg te arbitreren en trends te ontdekken voor het blote oog ze ziet, dit alles terwijl ze constant gedekt zijn tegen een marktbeweging. Dit is het domein van de jongens die handig met cijfers zijn, de Quants.This, too, shall passWij zeggen dat tegenwoordig vaak in onszelf, wanneer we naar de aandelenmarkten kijken. Wij zeggen het nu tegen u. Hoewel de hedge fund-wereld onbekend en mysterieus blijft, herinneren de meeste gewone krantenlezers onder ons zich nog goed de déconfiture van Julian Robertson. Robertson was jarenlang, met George Soros en Michael Steinhardt, één van de drie ongekroonde koningen van de Global Macro-spelers. Robertson’s Tiger Fund, Soros’ Quantum Fund en Steinhardt’s fonds -gewoon met zijn eigen naam erop- beheerden elk miljarden. Steinhardt hield er als eerste een paar jaar geleden mee op. Hij was rijk, succesvol en hij had er genoeg van.Vorig jaar, tijdens de Nasdaq-hausse, gooiden zowel Soros als Robertson diep teleurgesteld de handdoek in de ring. Soros’ fonds had -via zijn tot dan toe talentvolle manager Stanley Druckenmiller- technologie geshort terwijl tech steeg, en zat long toen Nasdaq crashte. Hij kreeg er genoeg van en sloot. Robertson was wat toen nog de Oude Economie heette trouw gebleven. Zijn verliezen liepen steeds verder op. Hij sloot ook. Beide heren besloten alleen nog maar hun privé-miljarden te beheren, zonder druk van ontevreden klanten. Druckenmiller verliet Soros en startte Duquesne, zijn eigen hedge fund. Soros verklaarde dat hij de markt niet meer begreep en dat de wereld te gevaarlijk werd. Hij concentreert zich op zijn filantropische werk en gebruikt daar nu zijn miljarden voor. Robertson sloot.Nu, een jaar later, is er één punt dat opvalt wanneer we de laatste scores bekijken. Goed, de categorie Distressed* blijft het goed doen. Iedereen wil Distressed, maar er zijn niet zoveel spelers, dus het loopt storm. Die fondsen, een relatief kleine categorie, gaan dus snel dicht. Er is teveel geld. Die performance kunnen we beter niet meer najagen. Nee, het meest opvallende is dat de winnende categorie dit jaar de Global Macro-beheerders zijn. Die waren toch uitgespeeld, sinds vorig jaar? Helemaal niet. Ze zijn weer terug en ze zijn ruim 11% omhoog. This, too, shall pass, inderdaad, maar ook: Stay in the game.*Distressed Securities: deze beheerders beleggen in papier waar het niet zo goed meer mee gaat. UPC-obligaties, Fokker en andere bedrijven met uitstel van betaling of in staat van faillissement. Het is een zeer gespecialiseerd vak, op de grens van bedrijfsrecht en vermogensbeheer.

Inveztor.net, 18 juli 2001

Wij zijn een paar weken uit de lucht geweest. Niet met vakantie, dat komt eind van de maand, maar vanwege een reis naar Amerika. Daar bezochten we hedge fund-managers. De laatste tijd krijgen we veel vragen over deze materie. Dat niet alleen, wij zijn ons er ook van bewust dat er een grote kenniskloof bestaat op dit gebied.Laten we daarom eens kijken of er bij de lezers van Inveztor.net belangstelling bestaat over deze materie. Wij denken van wel, want naar onze mening zien we op dit moment een voortgaande tweedeling in de markt voor vermogensbeheer. Enerzijds hebben we de gewone long only-fondsen, anderzijds de hedge funds, die zich veel beter kunnen beschermen in moeilijke markten.Doordat de hedge funds vrijelijk kunnen opereren en niet gehinderd worden door regels die de vorm van beheer vastleggen, hebben ze al jaren aantrekkingskracht uitgeoefend op de meer vermogende belegger. In de komende dagen zullen we eens kijken hoe dat komt, wie die beleggers zijn en wat de actualiteit van het hedgefund-gebeuren nu precies is.Voordat hedge funds dit jaar opeens enorm in de belangstelling kwamen was deze tak van sport al enige tijd het grootste onderdeel van onze activiteiten. Wij hebben het nu over ons eigen kantoor. De reden daarvoor is eenvoudig. De materie is veel interessanter. Dat wekte een jaar of tien geleden onze nieuwsgierigheid. De mensen stappen er zelden uit, vooral als het goed gaat.Gaat het dan zo fantastisch met hedge funds? Die vraag is eenvoudig gesteld, maar niet gemakkelijk te beantwoorden. Laten we hier eens wat dieper op ingaan. Vorige maand was een bijzonder slechte maand voor hedge funds in het algemeen. In één van onze fondsen, een fund of funds, waren dertien van de zestien compartimenten negatief. Gelukkig is dat fonds nog steeds een kleine negen procent omhoog dit jaar, maar het was pas de tweede negatieve maand in de geschiedenis van het fonds. Volgens de CSFB Tremont-index zijn de hedge funds, als categorie, dit jaar 1,8% in de plus.Waarom dan al die heisa? De voornaamste reden is dat dit relatief gezien een heel goede performance is. Daar komt nog bij dat vorig jaar de grootste sport onder de hedge funds die long/short aandelen gaan, het shorten van tech-aandelen was. Die mensen hebben dus een leuke tijd achter de rug. De huidige golf van belangstelling dateert dan ook van de neergang van de Nasdaq en kwam in de tweede helft van vorig jaar goed op gang.Er wordt op dit moment ruim 400 miljard dollar aan hedge fund-gelden beheerd. Op zich is dat niet veel, maar toch maken regelgevers zich hier ongerust over, ook dat zagen we de afgelopen week weer. Dat komt omdat hedge funds opeens allemaal tegelijk één kant op kunnen rennen. Aandelenfondsen kunnen dat ook, maar daar maken mensen zich minder zorgen over.Hedge funds worden slecht begrepen. We hadden het al over een kenniskloof. De reden voor dat slechte begrip is dat hedge funds discreet zijn, en vaak offshore opereren. Waarom doen ze dat? Enerzijds omdat de meeste Europese landen geen hedge funds toelaten. Die worden dus offshore gestuurd. In de VS mag je wel gewoon in hedge funds beleggen. De SEC, die in de VS de belegger beschermt, staat toe dat vermogende beleggers, dat zijn mensen die meer dan een miljoen dollar aan belegd vermogen hebben, deelnemen aan hedge funds in de vorm van limited partnership. Een limited partnership (L.P) wordt opgezet voor maximaal 99 beleggers. Je ziet vaak dat de instaplimiet erg hoog wordt. In de limited partnership van één van onze fondsen is het minimumbedrag 500.000 dollar. Voor het offshore-fonds, dat volgens dezelfde regels belegt, is het minimum een meer gebruikelijke 100.000 dollar. Schrikt u vooral niet, we zullen ook bespreken hoe die minima tot stand komen en waarom er tegenwoordig ook proletarische hedge funds zijn.De reden waarom zo’n minimum in de VS hoger is voor onshore-beleggers is zuiver een kwestie van vraag en aanbod. Wanneer een L.P. succesvol is, raken de 99 plaatsen snel vol. Dat drijft de minimum inzet op, de tribune wordt duurder.Voor Europese beleggers is dat geen probleem, die beleggen hoofdzakelijk in offshore-fondsen. Die hebben weer andere problemen, door de grote belangstelling van de laatste tijd, namelijk een gebrek aan capaciteit.Dat capaciteitsprobleem was het belangrijkste gespreksonderwerp tijdens onze trip door Amerika. Hoe beleggers hiermee moeten omgaan behandelen we in de volgende aflevering van deze serie.

Inveztor.net, 17 juli 2001

Wij weten al heel lang dat het gezegde small is beautiful op allerlei terreinen opgaat. In het detail en in de verfijning zit vaak de beschaving, zoals iedereen weet. Momenteel verblijven we eventjes in het reusachtige Amerika, waar volgens sommigen alles groter en beter is. Dat lijkt al heel lang zo, trouwens. Dickens en Huizinga (de literator en de historicus) bezochten beiden de Amerikaanse drukte, ondergingen de energiestoot, en bleven daarbij nog lang vervuld van verbazing over de maat der Amerikaanse dingen. Dickens al anderhalve eeuw geleden –kunt u nagaan. Groter en beter is al heel lang hoe ze zichzelf hier graag zien. Er is in de maat der dingen nog niet veel veranderd, hier. Maar ook in dit grote land zijn er kleine zaken van indrukwekkende schoonheid. Voor wie het wil zien. Zoals het aandeel Stemcells. Eerder al schreven wij over Stemcells (zie ook: Modelportefeuille: Stemcells en Encompass) nadat wij op dat fonds gewezen waren door Hans ‘Poule Mouillée’ Velthuyzen van Zanten, directielid van Inveztor.net. Hans maakte daarbij een glanzend debuut als stockpicker. En hoezeer had Hans gelijk! Vandaag steeg de koers van Stemcells met 64,94% naar 5,41 dollar. Eerder op de dag nog 1,47 dollar, en opeens spuit het aandeel weg. Wij kochten dit aandeel, small maar beautiful, op 2,78 dollar. Vandaag is het rendement dus 102%. Fors dus, we zouden haast, als we niet van detail en verfijning hielden, in groter en beter gaan geloven. Wat is er gebeurd? Het bedrijf uit Palo Alto in het zonnige Calfornië maakte vandaag bekend dat het twee belangrijke patenten heeft gekregen voor biotechnologische toepassingen die het had ontwikkeld. En dat doet de perspectieven groeien. Dat zag ook de belegger, en de koers ging sky high, om maar even in stijl te blijven. Transatlantische blijheid.

Wij zijn long Laurus. En dat blijf ik vermoedelijk ook, zolang ik de komende anderhalve week in de Verenigde Staten ben. Dit geeft ons echter tijd voor het volgende:

Waar het om draait met Laurus is of ze met Konmar succes gaan boeken of niet. Als ze dat niet doen moeten we snel weg uit dit aandeel. Als Konmar wel aanslaat kan Laurus een fatsoenlijke en rendabele positie als nummer twee in de supermarktmarkt – wat een woord- verwerven.Er zijn drie interessante bronnen om hier meer van te weten te komen. Ten eerste is daar de handel, dat zijn de leveranciers en de concurrenten, Ahold vooral, die Konmar op de voet volgen. Hun mening interesseert ons. Ten tweede is daar Laurus zelf. Minder interessant, want die gaan natuurlijk alleen positieve berichten de wereld insturen. Alleen interessant dus voor de feiten, die we dan kunnen toetsen.Ten derde is er dan de Peter Lynch-factor. Lynch is de bekende voormalige manager van het Magellan Fund. Eén van zijn stokpaardjes is dat je vooral zelf je ogen de kost moet geven. Soms is dat gemakkelijk, soms niet. Konmar is zo’n gemakkelijk geval: iedereen kan gewoon naar de Konmar in de buurt gaan, de ogen goed de kost geven, met de mensen praten, kijken of de service, het assortiment en de prijzen goed zijn en dan weten we meer.Dat is nu typisch iets dat we, als groep beleggers, heel goed samen kunnen doen. Laten we de Inveztor.net/Laurus store-check gaan doen. We hebben al een Laurus-forum. Daar zijn nu een paar lezers al bezig een beetje te ruziën over de overeenkomst tussen Laurus en Sabena. Daar schieten we niet mee op. Wat we willen zijn feiten en indrukken, die kunnen we dan ordenen en dan leren we misschien wat. Uit al die indrukken kunnen we namelijk weer nieuwe feiten distilleren.Laten we eerst eens kijken wat we willen weten. Waar gaat het om, bij die beoordeling? Het gaat erom te weten te komen of onze lezers Konmar een prettige supermarkt vinden en waarom. De cijfers van Konmar vinden we wel terug via het bedrijf zelf en via de analisten, die ons de Nielsen cijfers kunnen doorspelen. Maar voordat die Nielsen-cijfers er zijn willen we de eerste indruk krijgen en dat kan direct, nu.Iedereen die voor vandaag lid is van Inveztor.net mag meedoen. We sluiten nieuwe leden even uit, want je weet nooit, straks zitten er honderd Konmar employés -die we verder het beste wensen want we zijn long Laurus – onze gegevens te besmetten. Gelukkig kunnen ze dat bij Inveztor.net heel goed nagaan. Onderaan deze mail, na de toelichting, vindt u de vragen netjes op een rijtje. U kunt dit knippen en plakken naar een nieuw mailtje dat u kunt sturen aan laurus@Inveztor.net. Nu nog even wat achtergronden bij de vragen.De eerste vraag is een algemene vraag: op een schaal van 1 tot 10, wat is nu uw rapportcijfer voor uw Konmar winkel en als als tweede, wat was dat cijfer daarvoor (eventueel bij de voorganger van Konmar)? Hier dus twee cijfers geven, bijvoorbeeld een 8 en een 2. Dat zou heel goed zijn voor Konmar. U beoordeelt hier de formule in haar geheel.Vervolgens geeft u hetzelfde cijfer voor de Albert Heijn supermarkt bij u in de buurt, vergeleken met Konmar. Zo kunnen we ze vergelijken en kijken of ze bij Konmar vooruit gaan.Nu wat belangrijke detailvragen.Vindt u dat de prijs die u betaalt competitief is of niet en hoe was dat daarvoor? Geef dus weer twee rapportcijfers, weer van 1 tot 10.Vindt u dat de service, dus het personeel, hun houding, de middelen die hen ter beschikking staan, beter is? Weer twee cijfers graag. Eerst nu, dan het cijfer van vroeger.Is het assortiment minder goed of beter dan daarvoor? Twee cijfers graag.Om een idee van het imago van Konmar te krijgen gaan we Konmar en Ahold met auto’s vergelijken. Dat lijkt nogal stom voor iets dat met huisvrouwen te maken heeft, maar dat is slechts de eerste indruk. Onderzoek leert ons dat het percentage vrouwen bij Inveztor.net enorm gestegen is. Vier keer zoveel als eenjaar geleden. Toch zijn er maar vier procent dames. De rest zijn grotendeels hoger opgeleide mannen die graag een computer gebruiken en zich met de beurs bezig houden. Mannen kijken naar auto’s. We gaan Laurus en Ahold dus met automerken vergelijken. We geven u de keuze uit een aantal merken en u vult in welk merk bij Konmar hoort, Konmar nu en en Konmar (of voorganger) vroeger en welk merk bij Ahold (onveranderd). Hier zijn de merken: Trabant, Seat, Opel, Mazda, Hyundai, Volkswagen, Peugeot, BMW, Mercedes..Tenslotte willen wij graag van u horen wat uw oordeel over Laurus is: kopen of verkopen (houden is er niet bij).Inveztor.net gaat alles publiceren en bijhouden. U kunt uw antwoorden opsturen naar laurus@Inveztor.net. Voor het gemak staan de vragen hieronder. Als u ze selecteert, knipt en plakt naar apart mailtje, dan is de verwerking heel eenvoudig.DE VRAGEN DIE HIERONDER STAAN KNIPPEN EN PLAKKEN IN EEN APART MAILTJE A-Wat is nu uw algemene rapportcijfer voor uw Konmar winkel (van 1 tot 10): B-Wat was dat cijfer daarvoor (eventueel bij de voorganger van Konmar, zoals Super de Boer etc)? (van 1 tot 10):C- Wat is uw cijfer voor de Albert Heijn-supermarkt in de buurt, als u die vergelijkt met Konmar? (van 1 tot 10):En de detailvragen:D-In hoeverre is de prijs die u bij Konmar betaalt competitief of niet? (van 1 tot 10): E- En hoe was dat daarvoor? (van 1 tot 10):F-Vindt u dat de service, dus het personeel, hun houding, de middelen die hen ter beschikking staan, goed is? Eerst nu (van 1 tot 10): G- Hoe was dat voorheen, bij Konmars voorganger (van 1 tot 10): H- Hoe is het assortiment bij Konmar in vergelijking met andere winkels minder goed of beter (van 1 tot 10): I- En voor de start van de nieuwe keten (van 1 tot 10): K – Om een idee van het imago van Konmar te krijgen gaan we Konmar en Ahold met auto’s vergelijken. U kunt kiezen uit: Trabant, Seat, Opel, Mazda, Hyundai, Volkswagen, Peugeot, BMW, Mercedes. Graag drie keuzes.Auto die past bij Konmar:Auto die past bij Konmars voorganger: Auto die past bij Albert Heijn: L- Tenslotte willen wij graag van u horen wat uw aandeel over Laurus is: kopen of verkopen (houden is er niet bij): U kunt uw antwoorden opsturen naar laurus@Inveztor.net. Voor het gemak staan de vragen hierboven. Als u ze selecteert, knipt en plakt naar apart mailtje, en dan beantwoordt, is de verwerking heel eenvoudig.

Het is zondagnacht, eigenlijk al maandag, en met onze periodieke column voor Quote wil het niet vlotten. Schrijven voor Inveztor.net is namelijk veel en veel gemakkelijker dan schrijven voor Quote. Quote is een maandblad. Onze kopij moet vandaag al binnen zijn voor het nummer dat rond 20 juni in de kiosk ligt en waar juli op staat. Het moet dus over de beurs gaan, winst opleveren voor de lezer en over een maand nog actueel, nee, wat zeggen wij, kakelvers, verfrissend, origineel en spetterend lekker zijn. Een paar keer per jaar slagen we daar schijnbaar in. De rest van de tijd troosten wij ons met het idee dat de vele aspirant-columnisten die graag het smaakvol vormgegeven periodiek zouden willen dienen nog minder vers, fris, oorspronkelijk en lekker zijn dan wij, wat ons overigens niet opgewekter maakt. Toch lukt het ons meestal soepel een harmonische compositie van 800 woorden samen te stellen. Meestal in minder dan een uur. Vannacht lukt dat niet. Ongetwijfeld komt dat door onze methode. Wij hebben alles geprobeerd, orde, organisatie, dossiers, mapjes in de schuifla onder ons bureau met daarop Quote. De bedoeling is dat daarin de ideeën belanden. Die ideeën hebben meestal de vorm van een stukje uitgescheurd papier dat enige tijd op de bodem van de zak van één van onze jasjes heeft vertoefd en nogal wat gereisd heeft. Vannacht zitten wij echter thuis, de hangmap hangt op kantoor en wij hebben -enigszins Pruisisch- besloten dat onze doodlijn vannacht is. Het stuk moet af. Wij vervallen op zo’n moment helaas in onze zogenaamde Oude Methode. Deze methode stelt ons voor problemen omdat zij, hoe zullen wij het zeggen, juist niet methodisch is. Wij hebben een voorkeur voor discipline, orde en netheid. Ons bureau is echter rommelig en ligt vol lectuur. Onze favoriete methodes zijn ordelijk en de Oude Methode is willekeurig. Deze methode komt neer op het pakken van de porte dépêches, onze favoriete accessoire van Hermès. In de porte dépêches (niet-liefhebbers kunnen zich hier het beste een zeer soepel, zachtlederen documentenkoffertje bij voorstellen), zitten alle documenten die wij deze week naar huis hebben meegenomen en niet hebben gelezen. Omdat wij een driedelige porte dépêches hebben -u zult bij Hermès vooral tweedelige aantreffen- kan er vrij veel in. Een paar kilo papier, zonder enige moeite. Het prettige van de porte dépêche is dat deze, wanneer geleegd, er nooit geleegd uitziet, integendeel. Het soepele leer en de vorm van de tas zorgen er voor dat dit prachtige stuk maroquinerie zowel vol als leeg aangenaam oogt. Het werkt altijd. In één van de interessante documenten, een artikel, een stuk research, een verslag, dat ons zo interesseerde dat wij het niet op kantoor hebben willen lezen en dat wij dus opzij hebben gelegd voor een moment van puur genot thuis, vinden wij de aanzet tot een gedachte die wij vervolgens in 800 woorden, vormgeven. Vannacht gebeurt echter het omgekeerde. Alles lijkt slechts toepasselijk voor de korte termijn. Goud? Over een paar dagen kan de hausse voorbij zijn. Dat gebruiken we dus voor Inveztor.net, daar staat het vannacht nog op. Land’s End? De koers van de catalogusverkoper liep vrijdag bijna 6% op. Daar gebeurt iets. Gary Corner, de 75 jaar oude president wil, Reuters schrijft het ook, verkopen. Land’s End (LE: 36,73 dollar) zou een interessante acquisitie zijn voor een warenhuis, zoals Federated, of voor een andere catalogusboer, zoals Otto Versand, in Duitsland. De chart van LE zit vol gaps, het verhaal is al oud, maar Corner wordt niet jonger en hij heeft meer dan de helft van de aandelen. Hier kan dus iets gebeuren. Tegelijkertijd komt Barron’s uit met een nieuw nummer waarin value-belegger Mark Boyar uitlegt waarom je Land’s End moet hebben maar concurrent Spiegel, die onder andere de Eddie Bauer-catalogus runt, ook. Catalogi zijn een goede manier om mensen naar je website te krijgen. Er is dus geen sprake van dat internet de catalogus-industrie kapot maakt, integendeel. Land’s End weet juist meer aan de website te verdienen dan anderen, dankzij de catalogus. De prijs voor Land’s End zou tussen de 50 en de 70 dollar kunnen liggen. Misschien weten we morgen (eigenlijk vandaag) bij de opening meer. Nu nog dat stuk voor Quote. Zullen we Hans-Poul van Zanten’s idee voor Private Media Group gebruiken en dat eens afzetten tegen de waardering voor Playboy? De kosten van het runnen van de Mansion vergelijken met de cashflow van het Bunny-imperium en de investering voor het opzetten van de Playboy-website die wij net, geheel beroepsmatig, bekeken hebben ? Hefner wordt ook een dagje ouder, net zoals Gary Corner. Hoeveel is Playboy eigenlijk waard, zonder Hef? Veel meer natuurlijk. Kortom, een verhaal over de waardering van porno-aandelen onder de titel ‘Hard of zacht?’. Wij denken hierbij vooral aan onze soepel gelooide porte dépêches en zijn blij dat wij niet met een hardgerand koffertje naar kantoor moeten. Volgende maand zien we wat het geworden is. Let intussen op Land’s End en Spiegel. Als Land’s End echt door de bocht gaat vat Spiegel ook vlam.

De Australische dollar is erg sterk, een goed idee voor wie deposito’s wil aanhouden of om andere redenen die munt moet hebben. Tegelijk met deze constatering viel ons op hoe sterk goud de laatste dagen was. De Goldbugs op het Inveztor.net forum zijn er al over in opschudding en misschien krijgen ze gelijk. Wat betekent dit allemaal en waarom hebben wij het over Oud Zeer? De Australische dollar hangt samen met grondstoffen, want zoals iedereen weet -ik liet me dit eens vertellen door een zeer dynamische Australische immigrantenfamilie- zijn Australiërs erg lui en verdienen ze het liefst hun brood door een ander een niet al te diep gat te laten graven en er iets uit te halen, goud of iets anders dat duur is. Goud stijgt weer. Dat betekent -dit is de bad news versie- dat we inflatie krijgen. Het gaat toch al slecht in de wereld, nu nog wat inflatie en je krijgt stagflatie want de rente verhogen op dit moment is geen erg populaire maatregel. Stagflatie, dus teruglopende groei, economische stagnering en stijgende prijzen, is geen leuk vooruitzicht. We zijn erg geconditioneerd om alleen maar kwaad in inflatie te zien. Dat komt omdat in de jaren twintig en in de jaren zeventig/tachtig inflatie de grote vijand was. In de jaren dertig was dat deflatie, en dat is nu de grote angst van een aantal economen en andere spelers. In Japan hebben we al deflatie sinds 1989, de Japanners komen er maar niet uit en de deflatievrezers denken dat dat ook hier zou kunnen gebeuren. In Europa kun je je dat gemakkelijk voorstellen. Waarom verlaagt de ECB de rente niet? Omdat er inflatie is. Waarom is er inflatie terwijl de economie toch verzwakt? Omdat Europa weinig flexibel is, voor je het weet raakt de arbeidsmarkt oververhit. De legioenen onproductieven worden buiten de arbeidsmarkt gehouden, lonen van de beschikbare werkers stijgen ook bij teruglopende omzet door anders lopen ze weg en voilà, stagflatie. Er is ook een optimistische uitleg mogelijk. Goud stijgt weer en dat is goed omdat dat betekent dat we inflatie krijgen. Inflatie goed? Te lang in de zon dit weekend? Nee, inflatie, een beetje inflatie, kan best goed zijn. Dat betekent dat de economie weer aantrekt en het ergste achter de rug is. De rente wordt verlaagd, we krijgen een beetje inflatie maar het ergste is achter de rug: geen deflatie. Een beetje inflatie is beter dan deflatie, zoals een beetje zin in drugs beter is dan geen zin meer in leven (uitgangspunt hierbij is dat drugs niet goed zijn; geen discussie over dit punt graag).In dat geval moeten we goud hebben. Newmont Mining bijvoorbeeld, een toonaangevende Amerikaanse mijnbouwer. De chart is uitstekend. Newmont is een betrouwbaar bedrijf, met een goede gearing ten opzichte van de goudprijs. Newmont stijgt namelijk sneller dan de goudprijs. We hadden het echter ook over Oud Zeer, dat past bij Oud Goud. Wij herinneren ons nog ons vorige avontuur met goud, in de Modelportefeuille. Toen bleek onze goudmijn gehedged. Wij hadden goed ons huiswerk gedaan, maar de jongens van de mijn hadden stiekem wat meer gehedged dan ze hadden toegegeven in hun jaarverslag en tegenover de media. Zo verloren we toch nog. We zijn nu dus extra voorzichtig. We blijven weg uit Afrika. De Amerikaanse markt is nog niet open. We hebben dus nog een ochtend de tijd en gaan Van Dongen vragen wat hij van de goud-charts vindt.

Vandaag namen we het celresearchbedrijf Stemcells (STEM) op in de portefeuille. Het was een idee van Hans ‘Poule Mouillée’ Velthuyzen van Zanten, directielid van Inveztor.net, die hierbij een glanzend debuut maakt als stockpicker (zie ook: Poule mouillée in Borland en Stork). Op de forums kwam meteen kritiek, het aandeel was al teveel gestegen en het had nooit op 20 dollar gestaan, zoals we schreven. Helaas zegt Bloomberg van wel en die geloven we, maar daar gaat het hier niet om.Een paar punten: STEM is een biotech-aandeel dat research doet en nog geen winst maakt. Zo’n aandeel is altijd pure speculatie. Bovendien is STEM een story stock. Als er een leuk verhaal komt stijgt het aandeel. Nog riskanter. De afgelopen dagen steeg STEM van net onder de 2 dollar tot boven de 3 dollar vanavond. Misschien gaat het nog wat door, misschien niet. Het is in ieder geval een interessant onderwerp en een interessant momentum-geval.Tegelijkertijd zien we helemaal aan de andere kant van de portefeuille dat met het aandeel dat grofweg het goedkoopste in onze portefeuille is, hetzelfde gebeurt. Dat is Encompass (ESR, 6,20 dollar -zie ook: Modelportefeuille: nog meer mutaties). ESR kost 0,11% van de omzet en zet vier miljard dollar om. Vandaag kwam First Union met een juichend rapport waarin stond dat het aandeel goedkoop was en naar 10 dollar kon.De chart lijkt de afgelopen dagen op die van STEM: een sterke stijging bij grote omzet. Goedkoop kopen en wachten is één manier. Een leuk verhaal vinden (bedankt Hans!) is een andere. Met allebei kun je verdienen, verliezen of wat opsteken. Vandaag werkten ze allebei.

KPN is nog steeds een grote positie in onze portefeuille en weet u waarom wij zo trots zijn op deze positie? Omdat niemand ons kan verwijten dat wij te laat waren. En weet u waarom niemand dat kan zeggen (er wordt namelijk enorm gekletst achter onze rug, wij ons daarvan bewust)? Als we gelijk hebben zijn we frontrunners en als we ongelijk hebben sufferds. Nou, doet u
eens een gooi? -Omdat we rijkelijk te vroeg waren! Vandaag is er een korte discussie op de forums (kijk in de Koffiekamer) over het nut van Technische Analyse (TA). Paniek, want vandaag staan de ‘Tech Twins’ (onze collegae Erem en Nikken, bijgenaamd Knabbel & Babbel, waarmee ze de leukste bijnaam van alle redacteuren hebben) en Van Dongen en uw dienaar voor aap, aldus de anti-TA-lobby. Immers, de ‘tech twins’ zijn bears en Van Dongen en wij zijn bulls. Dat kan heel gemakkelijk, omdat wij niet alleen naar grafieken kijken en vaak juist contrair de marktpsychologie proberen te handelen. Dat lukte vrijdag heel mooi (zie: Kippen even van de leg). Nu hebben we dus een andere mening, vergeet niet dat TA geïnterpreteerd moet worden en wie u nu geloven moet… Wij zeggen altijd: geloof niemand, denk na. Maar dat is en blijft vermoeiend. Wat KPN betreft wijzen wij u graag op een interessant stukje, ongetwijfeld ingegeven door een zakenbankier, in ‘Breaking Views’, in de Wall Street Journal van vandaag. KPN zou hard moeten verwateren met een nieuwe emissie, aldus ‘Breaking Views’, die hier een adviserende functie vis-à-vis KPN innemen (en dat voor een paar piek, wat een goede deal voor Paul Smits!). Verwater snel en hard, zeggen zij. Dan nemen de huidige beleggers de aandelen op, dan kan er op een solide basis het één en ander afgestoten worden en gaat de koers weer naar boven. Geen slecht idee. Kempen & Co stuurt vanochtend een bericht de wereld in dat er op neer komt dat ze daar juist helemaal niet in geloven. We zien dus dat bankieren net zoiets is als TA: het omgekeerde kan ook, er zijn veel meningen. Maar uiteindelijk moet ieder zijn eigen mening bepalen.

Vrijdag was de markt erg vast, in die zin dat de initiële baissereactie begrijpelijk was en de volgende hausse ook. De verkopers waren snel klaar, de kopers wachtten op hun beurt en deden hun inkopen. Die inkopen waren ook van optimistische aard. Wat winstneming in de SOX, maar een 4% stijging in Dell. Dell was de afgelopen dagen afgestraft. Tegenvallende resultaten, neerwaartse bijstellingen van winstschattingen, een pc-prijsoorlog waardoor je zou denken dat dat slecht is voor Dell, Compaq en HP maar goed voor Intel en Microsoft maar de markt besliste dat slecht nieuws goed nieuws was omdat het een nieuwe renteverlaging naderbij bracht en dat gewoon slecht nieuws, zoals dat van Dell ook best goed geïnterpreteerd kon worden. Dat is dus een speculatie op een kortdurende malaise bij het bedrijf. Dell zelf toont echter aan daar anders over te denken. Ontsla je duizenden goed opgeleide werknemers wanneer er niets aan de hand is? Wall Street kijkt naar 15 mei en op 15/5 wordt 50 basispunten verwacht van Greenspan. Dat zou 20/20 zijn. Beter kan niet. Oude tech (IBM, Microsoft) steeg, nieuwe tech steeg in de vorm van de netwerkers. De brokers (in onze portefeuille Bear, Lehman, Goldman en Merrill) stegen en ook de olie herstelde van de klap die de gestegen voorraden hadden toegebracht. De verwachtingen zijn nu duidelijk. Kan het nog beter dan 50 basispunten op 15/5? Wij denken dat daar weinig kans op is. Het is dus zaak de markt aandachtig te volgen omdat het er in de komende dagen aardig om kan gaan spannen. Maar hoe dan ook, een vast slot op een vrijdagavond is nu niet meer abnormaal. Dat toont aan dat het klimaat aanzienlijk verbeterd is. Voor hoe lang? Volgende week zullen we het daar weer over hebben. p.s. ons offer aan Wim D.: zou hij gewoon Greenspan voor laten gaan en dan in de euforie ook verlagen? We zullen het er niet over hebben omdat dat averechts werkt, straks is het onze schuld dat hij niet verlaagt. Sssssssssst!

Vrijdag gebeurde die stap terug, in het zogenaamde Amateur Hour: het publiek verkocht, de Nazz klapte in elkaar, van 2146 naar 2089 en de Dow ging 123 punten naar beneden. Toen kochten we onze QQQ’s. Dat zullen we ons nog lang herinneren, want zo werden we geconfronteerd met een Hawaïaanse ogende kop boven ons stuk, getiteld Kula Kula. Moest zijn: ‘Even pauze, Kuku Kula.’ Gelukkig is de titel nu hersteld. Misschien wordt het tijd om op te houden met zulke koppen en onze gedachten te formuleren op de geaccepteerde manier. ‘Nasdaq onder druk’. ‘Stap terug voor Dow na zwakke cijfers’ enzovoorts. Waarom niet? Iedereen doet het.Wat vandaag interessant is is de reactie. Die toont dat de markt hoger wil. Slecht nieuws is immers goed. De beren zullen zeggen dat dit betekent dat de optimisten weer overmoedig zijn. De optimisten zullen zeggen dat dit cijfer de FED een goede reden geeft om nog een duit van vijftig basispunten in het zakje te doen.Wij blijven even optimistisch, deze markt ziet er goed uit. Wie wil het even op zich nemen om Wim D. te zeggen dat wij ons offer gebracht hebben (zie ook: Even pauze, Kuku Kula en het offer aan Wim D.) en dat hij nu de rente op de euro ook 50 basispunten kan laten vieren? Dat is goed voor de economie, goed voor de beurs en goed voor onze portefeuille. Maar WIJ vragen hem niets, dan duurt het alleen maar langer. Vandaar dus dat offer.Jan Ris en ik vliegen naar Ierland, om wat zaken te regelen voor ons hedge fund. In Frankrijk kan dat niet want de Franse overheid wil absoluut niets te maken hebben met hedge funds, dat is de duivel, Soros en de vrije markt in één. Een gruwel.We nemen niet Air France. Air France kost, met zijn tweeën, 10.078 Franse franc. Even op en neer! Met Ryan Air, reservering via Internet, kost het 3890 franc. Air France heeft net alle plaatselijke concurrenten, AOM en Air Liberté, uit de Franse binnenlandse markt weten te drukken. Daarna verhogen ze de prijzen weer en voilà! Swissair gaat daardoor bijna kapot en lijdt een miljardenverlies. Geen concurrentie voor de vliegtuigen, buitenlandse fondsen zoveel mogelijk verbieden, vooral geen vrije markt impulsen, dat is Frankrijk. Dat zijn de mensen die Europa belastingharmonisatie willen opdringen. Het is zaak daar weerstand tegen te bieden. Als wij ooit nog een boek schrijven zal dat een verhaal worden over de intellectuele achtergrond en geschiedenis van de Exception française. Een prachtig, heerlijk land om in te wonen, een heerlijk en prachtig openluchtmuseum met verrukkelijk eten, maar als je hier gaat werken ben je gek.