Expedia (EXPE, 28 dollar) en Travelocity (TVLY, 32,45 dollar). Deze twee Internet-reisbureau’s doen het zo goed dat het net lijkt alsof we dertien maanden terug in de tijd gereisd hebben. Expedia kwam net met resultaten, is nu cashflow-positief en gaat dit jaar winst maken. Negen cent, schat Goldman en het aandeel stijgt als een raket. Travelocity is vandaag ook hard omhoog, op de bagagedrager van EXPE, dat Microsoft achter zich heeft. Een paar weken geleden zakte TVLY in één dag nog 33% toen Northwest aankondigde geen commissie meer te betalen. De internet-reisbureau’s krijgen 5% aan commissie terug en er is kans dat ze nu ook concurrentie van de luchtlijnen zelf krijgen. Dat moeten we nog zien. EXPE gaat nu naar een waardering van zo’n elf keer de brutowinst, met andere woorden: er ligt wel iets in het verschiet, al moeten we toch weer op ouderwetse internet-wijze onze manier van meten aanpassen. Wij durven niet meer mee te doen, maar het is interessant om de sector te blijven volgen want er zijn straks anderen internet-businessmodellen die ook gaan werken. We weten dat uit ervaring, omdat we onder onze deelnemingen een bedrijfje hebben dat het eveneens uitstekend doet. Het is een gewone, onglamoureuze e-tailer (te zien op http://www.nomatica.com). Het bedrijf groeit als kool en is zeer winstgevend. Dat komt doordat het management past, meet, en zeer competent is. Het wachten is nu op de vlam in de pan voor financiële sites…

Traditioneel is het een goed idee om in mei te verkopen. “Sell in May and go away. But remember, come back in September.” Dat was ook logisch. Aan het begin van het jaar zijn er nieuwe plannen en nieuwe budgetten, in het tweede kwartaal treedt vermoeidheid in, die in Engeland, want dat was eeuwenlang de markt, bestreden werd door deelname aan het Seizoen. Ascot en dat soort dingen, weet u? Die namen vanaf mei de aandacht in beslag. Het is per slot van rekening maar even goed weer, en dan is het opeens vakantie en gaan we naar Monaco. Is er een goede reden waarom het dit jaar niet zou werken? De markt is net gestegen, de economie is wankel, iedereen smacht naar een doorzettende rally. Misschien moeten we die rally nog twee weken geven, misschien minder, misschien meer. Er is genoeg potentiëel slecht nieuws om het huidige herstel als een mooie bear-rally te beschouwen. Je bent gek als je niet meedoet, er is veel geld aan de zijlijn, maar half mei lijkt voorlopig een dag om in het oog te houden. We blijven optimistisch voor de korte termijn, tot half mei. We hebben eens gekeken naar wat er gebeurt na een grote Nasdaq-rally in één maand, zoals nu in april. Het is 22 keer gebeurd, voor het eerst in 1974 en voor het laatst in januari van dit jaar. Meestal eindigt het jaar dan heel goed, maar soms ook niet. Omdat de meeste jaren sinds het bestaan van Nasdaq goed geëindigd zijn, wil dit weinig zeggen.Een paar potentiële problemen, ze zijn allemaal al bekend: consumentenvertrouwen in de VS valt weg, ECB verlaagt niet, wat vanuit haar logica best zou kunnen al is het wel wenselijk om iets te doen, Argentinië stort in en besmet direct Brazilië en Mexico, nieuwe golf tegenvallende bedrijfsresultaten, tweede golf technologieteleurstellingen en ga zo maar door. De onverwachte problemen hebben we hier maar buiten gelaten.Is dit een prachtmoment om te verkopen? Misschien wel, misschien niet. Zowel fundamenteel als charttechnisch kunnen we beide kanten op.Is de markt weer zelfgenoegzaam (zie ook Weer teveel voldoening? )Na vandaag zouden wij zeggen: ja. Hopelijk gaat het goed, voegen wij graag toe. Er is nog steeds veel onzekerheid en we zijn nog steeds bang dat we de bodem weer gaan opzoeken. Horen wij daar, achter in de klas, iemand “Dat is goed!” fluisteren? Wij wensen u een prettige 1 mei.

Wij kaarten nog even na over de Landis-convertible en de positie van de Amerikaanse beleggers in dit papier. Dit lijkt erg veel op het zogenaamde Reg D-spelletje, vroeger was dat Reg S, tot er teveel misbruik kwam. Amerikaanse beleggingsmaatschappijen financierden bedrijven die cash nodig hadden met convertibles op aantrekkelijke condities, dekten die dingen af, verwaterden de bestaande aandeelhouders, die er meestal toch pas naderhand achter kwamen en konden daar zo mooi aan verdienen. Het lijkt erop alsof Landis, op een gegeven moment vorig jaar, of begin dit jaar, even erg scherp aan de wind heeft gevaren. Daarom zijn die Amerikaanse beleggers (waar Europeanen bij kunnen zitten) even komen ruiken aan Kuiken en kregen ze een goede deal. Wij kunnen ons niet voorstellen dat Paul Kuiken dit soort condities zomaar weggeeft. Terug naar de Landici en de Landianen. Een onsmakelijke figuur in het Wilde Westen maakte zichzelf ooit onsterfelijk (en veel Indianen dood, als u ons de stijlfiguur vergeeft) door te verklaren dat de enige goede Indiaan een dode Indiaan was. Over de Landici denken wij veel genuanceerder. Over de Landianen, die daar naar ons gevoel toch een trapje onder staan, ook. Rest ons de categorie die wij nog niet eerder besproken hadden, de Landioten. Ook die hebben bestaansrecht, wat niet wil zeggen dat ze beschermd moeten worden -daarmee wachten we tot ze met uitsterven bedreigd worden. Voorlopig is dat niet het geval, ze lopen gewoon vrij rond op het forum. De grootste Landioot, zo wees een vluchtige blik op het Landis forum vanochtend uit, is ene heer H., ongetwijfeld een schuilnaam. Regent het vandaag, krijgt u uw schoonfamilie op bezoek, is uw geld op, uw relatie met uw partner beschadigd en is uw auto kapot? Neemt u dan eens een kijkje op dat forum en doet u ons kond van uw bevindingen. Het taalgebruik, de materie en de humor zijn -wij zoeken naar woorden- treffend. Wij zijn bijna teleurgesteld wanneer wij zien hoe negatief de andere forumdeelnemers hierop reageren. Ongetwijfeld zijn dat Landici, wij zagen er zelfs geen Landiaan bij. Die Landici zitten er alleen vanwege hun beleggingen, dat zie je zo. Dat moet leuk zijn, voor die jongens, met van die Landioten om je heen.

Wie in KPN wil handelen kan dat ook in de VS doen, vanmiddag. Daar gaan gemiddeld 136.500 stukken per dag om, genoeg voor de gemiddelde privé-belegger. Op het Inveztor.net-forum stond dit nieuws overigens direct vermeld, die forums zouden perfect en nuttig zijn als we de ongewenste elementen wat beter konden filteren. Ongewenste elementen. Laten we hier even pauzeren. Wij kregen teveel hart-onder-de-riem-stekende reacties op ons stuk over de Smaadhufters (zie Smaadhufters en de grote internet O.D.) om die onvermeld te laten. Wij danken onze lezers en vrienden die mailden en belden van harte. Vandaag willen we de aandacht weer vestigen op Landis (zie ook: Meer Landici). Een aantal Landici horen wij nu al denken dat wij het over het Landis forum gaan hebben. In ons Landici-artikel stipten wij even aan hoezeer men daar slechts gerespecteerd wordt indien men in Landis ‘gelooft’. Bij LCI, op het forum althans, heb je ook zo iets. Toen wij dat onlangs vermeldden kregen we meteen een mail van een LCI-figuur met een tekst die ongeveer neerkwam op de vraag of wij er dan niet in geloofden. Vervolgens werd ons hoofd vergeleken met een vrouwelijk geslachtsdeel. Zijn dit de afstammelingen van de moedige bende die de ongewapende gebroeders De Witt vermoordde? Waarschijnlijk slechts, zoals Olivier B. Bommel zou zeggen, qua Denkraam. Landis. Het is één van onze favoriete aandelen, juist vanwege dat forum. Wij zijn long Landis, luidt onze full disclosure. Wij hebben het onlangs weer eens gekocht. Daarom zijn wij nog meer geïnteresseerd in wat er bij Landis gebeurt dan in wat er op de forums wordt gezegd. Laten we het eerst eens over Landis zelf hebben, straks kijken we nog even -met dichtgeknepen neus- op het forum. Landis, zo leert ons het jaarrapport van deze firma, heeft een convertible uitstaan, ondershands geplaatst. Wij kunnen vandaag niemand bellen, Koninginnedag oblige, maar morgen gaan we dit verhaal uitdiepen en om commentaar vragen. Dan bellen we ook een paar analisten. Wij hebben wat vragen over die convertible. Ten eerste vinden wij het jammer dat wij niet hebben kunnen inschrijven want het weinige dat we over het ding weten duidt op een mooie belegging voor wie in Landis, excusez le mot, gelooft. Landis heeft bij ‘twee Amerikaanse beleggingsmaatschappijen’ een convertible van 45 miljoen euro uitstaan met 4% couponrente. De beleggers hebben, zo lijkt het ons in de eerste instantie, een prachtige deal gedaan. Ze kunnen tot 9 juni converteren op 9,12 en daarna tegen het gemiddelde van de laagste koers in drie van de tien dagen na conversieverzoek. Landis daarentegen mag een PIK doen. Dat is Payment in Kind, ofwel betaling van de rente in aandelen. De lening loopt tot in 2005. Er zijn nog wat andere condities aan verbonden die we hier niet zullen behandelen want we zullen wel wat commentaar op deze deal krijgen en we gaan advies vragen aan vriend Potuijt, die op het Landis-forum gehaat wordt -waarschijnlijk omdat hij ooit iets realistisch vertelde over het bedrijf. Waar het ons om gaat is het volgende. Wij zijn aandeelhouders van Landis en vinden die convertible bijzonder voordelig voor iedereen (dus voor Landis, anders hadden ze die deal niet gedaan, voor de houders van de convertible ook), maar niet voor de aandeelhouders, vanwege de flinke verwatering die gaat optreden. We schatten meer dan 9%. Bij Landis zullen ze zeggen dat op het moment van handelen dit de beste deal was. Ongetwijfeld, maar tenzij Landis kopje onder gaat, is het een dijk van een deal voor de beleggers in de convertible. Zij konden de deal mooi doen. Hetzij door Landis te shorten op 9,12 hetzij door in de toekomst het aandeel drie van de tien dagen na hun verzoek helemaal in elkaar te stampen. Zo komen ze dan aan een gemiddeld lage conversieprijs. Vervolgens kopen ze hun shorts direct terug,ze zijn dan long Landis en bevrijd van de baisse-spelers veert het aandeel op. Dan verkopen ze hun geconverteerde aandelen. Ondertussen krijgen ze 4%, bijna hun cost of carry, en zijn ze wat wijzelf graag zijn, namelijk paid to wait. Wordt vervolgd

Vrijdagavond steeg de SOX-index, die ons verslag doet van het halfgeleidersgebeuren op de Amerikaanse markt, met 4%. Vorige week schreef onze vriend en desondanks collega -als het niet omgekeerd is- Van Zeijl waarom hij van ASML afbleef. Kort daarvoor schreven wij in Hey Joe! wat we dachten van de hausse in de semi’s en hoe we die probeerden te spelen. Van Zeijl raadt een belegging in de sector (althans in ASML, maar hetzelfde geldt voor leidende aandelen in de sector zoals Applied Materials of chipmakers zelf) af omdat de waardering nog te hoog is. Dat constateren wij ook, en of je nu de prijs/omzet neemt of de kw-grafiek, beide metingen suggereren dat we nog lager kunnen voor we de definitieve bodem hebben bereikt. Althans, dat is zo als je de huidige situatie vergelijkt met voorgaande bearmarkten in de sector. Het verschil is dat wij in de Polderportefeuille een vrij grote positie in Litho’s hebben en misschien is het goed nog eens uit te leggen waarom wij het eens zijn met de analyse van Van Zeijl en toch long zitten. Er zijn twee categorieën mensen die er meestal naast zitten met hun voorspellingen over de richting van de sector. Dat zijn enerzijds het management van de bedrijven en anderzijds de analisten. Dit is geen controversiële of provocerende bewering, al maken wij ons daar soms -altijd expres, weest u gerust- wel aan schuldig. Het is gewoon een constatering. Wij denken dat de huidige situatie moeilijk te berekenen is. Enerzijds gaat het gebruik van chips onverminderd door. Dat wil zeggen dat wie naar statistieken van eindgebruik kijkt, een steeds oplopende lijn te zien krijgt. Het probleem ligt bij het evenwicht tussen vraag en aanbod enerzijds en prijsvorming en winstgevendheid van de fabrikanten en toeleveranciers anderzijds. De meest prominente analisten constateren ook vandaag nog een dichte nevel wat de vraag betreft. Bodemen de book-to-bill ratio’s? Misschien, maar niets is zeker en wie weet gaan ze straks weer lager. Wat er dan met de prijzen van de semi-aandelen gebeurt weten we ook niet. Misschien blijven die dan overeind? Misschien storten ze dan in en bereiken ze opnieuw het laagtepunt van eind vorig jaar. We hebben geen idee, net zoals Van Zeijl (die dit soort dingen altijd voorzichtiger formuleert) er ook geen idee van kan hebben. Waar we het wel over eens zijn is dat je die dingen op een gegeven moment weer wel moet hebben. Het komt dus neer op een kwestie van timing. Timing, zo weten wij uit ondervinding, recentelijk nog, is erg moeilijk. Dat is de reden waarom we de sector bespelen met een convertible, eventueel met wat calls ertegen geschreven, op een dag waarop we wat pessimistischer zijn. Op dit moment zijn we dat niet en hebben we niet alleen een long positie in de ASML-convertible maar hebben we ook onze laatste calls teruggekocht. Zodra de trend keert hopen we niet te slapen en kopen we, als we wakker zijn, een put. We houden dan onze convertible. Daar zijn twee goede redenen voor. Ten eerste zijn we, gezien ons couponrendement, ‘paid to wait’. Ten tweede zijn we op die manier nooit te laat. De laatste rally toont immers -voor wie dat vergeten was- hoe snel het allemaal kan gaan.

… of dichter bij huis meneer Chirac of zelfs zijn nog veel gevaarlijkere voorganger, de corporatistische sfinx Mitterand. Wij hebben ons laten vertellen -wij verblijven al sinds jaar en dag in het buitenland en moeten het hebben van de pers en van wat onze vrienden ons willen mededelen -dat het tegenwoordig met Koninginnedag vooral in de hoofdstad één grote bende is, met dien verstande dat de onderdanen van Hare Majesteit zich meer dan strikt noodzakelijk is tegoed doen aan alcoholische versnaperingen, een term die ons altijd met een warme gloed vervult. Wij kunnen ons dat goed indenken. Een keer per jaar bezatten we ons bij klaarlichte dag omdat wij niet meneer Poetin of meneer Chirac of -we vergaten hem haast- meneer Bos als staatshoofd hebben, daar zit wat in. Wist u overigens dat de voorstellen voor verkiezingshervorming van de agenda zijn gehaald? Wie onverbeterlijk domme kinderen -of ouders- heeft kan ze dus nog altijd naar Amerika sturen als herteller, daar ligt een mooie toekomst. Vroeger, toen wij het ons nog konden permitteren om in korte broek in de stad te verschijnen, wat niet zo idioot was als het lijkt omdat we dat per step deden, kwamen wij vaak op de Plaats in onze geboortestad Den Haag. De Plaats is een plein naast de Gevangenpoort, vlakbij het parlement. Daar staat een standbeeld voor Johan de Witt, één van de twee meest briljante politici van de toenmalige Republiek. De andere briljante politicus heeft op een steensworp afstand ook een standbeeld. Beiden werden vermoord om staatsrechtelijke redenen, iets dat ons vandaag wat raar voorkomt maar dat toch een aardig politiek perspectief verschaft, interessant om even bij stil te staan. Werd Oldenbarneveldt nog gerechtelijk vermoord, bij de gebroeders De Witt ging het om een zeer wrede lynchpartij, voor zover dit al geen pleonasme is. Volgens ooggetuigen werden de broers gruwelijk verminkt voordat ze werden afgemaakt. Wij zullen u de details besparen, zij zijn een onderdeel van onze vaderlandse geschiedenis, al zijn ze dan te gênant om in de schoolboekjes vermeld te worden. Wij moesten hieraan denken, vooral aan de manier waarop dit allemaal gebeurde en hoe de geschiedenis altijd door de overwinnaars geschreven wordt, toen wij dit weekend, zoals iedere zaterdagochtend, The Economist lazen. In de editie van deze week staat een stuk dat qua gruwelijke elementen niet onderdoet voor de moord op de gebroeders De Witt. In een Pools dorp, Jedwabne genaamd, werden op 10 Juli 1941 de 1600 Joden van het dorp vermoord. Nu blijkt dat het niet de Duitsers waren die dit deden maar de Poolse dorpsgenoten van de slachtoffers. Het ging ook niet zomaar, nee, ogen werden uitgestoken en tongen afgesneden, aldus The Economist, dat niet een blad is dat we lezen vanwege het sensatiegehalte. De volwassenen werden levend verbrand en vervolgens ging men op zoek naar verstopte kinderen. Die werden op hooivorken geprikt en op de brandende resten van hun ouders gegooid. Over een paar maanden is dit vijftig jaar geleden en nu komen zulke dingen boven water. Na lezing en overdenking van dit artikel stond ons weekend niet meer in het teken van voldoening, integendeel. Ook op de beurs is het altijd zaak om even de oren te spitsen en de ogen goed de kost te geven wanneer voldoening ontstaat. Vrijdagnacht, bij de sluiting van Wall Street bereikten wij zo’n punt. De Amerikaanse economie bleek in het eerste kwartaal maar liefst 2% te zijn gegroeid.
‘Crisis? What Crisis?’ is de albumstitel die de stemming van de markt het best typeert. Alle indices sloten een stuk beter, de Dow gaat weer richting 11.000 en de Nasdaq steeg meer dan 2%. Sectoren die er goed bijlagen waren energie, detailhandel, cyclische aandelen en in de technologiesector vooral de halfgeleiders: de SOX-index steeg 4%. Zoiets is altijd prettig voor beleggers en wij zijn dan ook blij voor ons echte en virtuele portefeuilles. Het is altijd goed op zo’n moment nog een keer de belangrijkste vragen te stellen en te kijken of die voldoening wel terecht is. Daar gaan we deze week aan werken. Is dit een bear rally of is dit een echte ommekeer? Hebben we het laagste punt gehad, zijn we aan het bodemen of is dit even respijt van iets ergers? Dat zijn de vragen die aan de orde zijn. Met voldoening kunnen we beter nog even voorzichtig zijn.

Oplettende lezers weten dat de Stijlpolitie van Inveztor.net buitenlandse koppen verbiedt tenzij die functioneel zijn. Deze is natuurlijk functioneel, want wij zijn namelijk de Stijlpolitie en als u nu nog niet door hebt hoe deze kop functioneel zou kunnen zijn is onze eerste opzet, de lezer wakker houden, geslaagd. Als het goed is gaat u bovendien nog iets verdienen aan dit stuk, dus let op.Bij Inveztor.net kent u als het goed is alleen de schrijvers en wie zich als een zwijn op de forums gedraagt, kent eventueel ook het dagelijks bestuur van Inveztor.net in de persoon van Reinier Willems, die daar de orde handhaaft en de Stalkers en Smaadhufters naar de Eeuwige Internetjachtvelden verbant. U kent niet de dynamische jongelui die in de schaduw van Inveztor.net opereren. Eén van die jongens is Hans-Poul, directeur van de vennootschap. Hans-Poul, bijnaam Hans-Poule, heeft een breed jachtterrein waar hij zijn tomeloze energie op loslaat. Wij hebben hem nog nooit zelfs maar lichtelijk vermoeid meegemaakt. Bovendien weet hij iets van beleggen: wij kennen hem vanwege onze eigen activiteiten in de Busted Convertible markt. Hans en zijn partners houden wel van distressed securities, net zoals wij. Hans zit ook in Borland. U weet wel, de vroegere tent van internet wonderkind Philippe Kahn, de makers van Turbo-Pascal. Er was een moment waarop de match Gates/Kahn onbeslist leek, maar het werd een volledige knock-out voor Microsoft. Borland is weer terug. De expert binnen Inveztor.net is Hans-Poul. Het aandeel spuit weg, de chart is prachtig, niet één analist volgt het bedrijf. Hans zweert erbij. Full disclosure: wij zijn zelf long Borland, dankzij Hans. Een pure technische trade: wij varen blind op de chart en op Hans. Zijn koersdoel is $12, wij zijn al tevreden met minder.Een interessant aandeel is Stork. Het aandeel staat zo laag dat er op een dag wel wat moet gebeuren. Al die Angelsaksische sum-of-the-part ploeteraars willen zo’n tent natuurlijk uit elkaar halen als het management de waarde niet verhoogt. Vanmiddag ging de telefoon. Het was Hans-Poul. Wat moest hij met Stork, zo wilde hij weten. Het aandeel steeg namelijk heel snel. Wij sloegen ons voor het hoofd dat wij het aandeel nog niet gekocht hadden, want, zo dachten wij, de dag des oordeels voor dit ondergewaardeerde industriële conglomeraat was aangebroken. Stork is namelijk een Route 66-stock. Zes keer de winst, zes procent dividend, althans, tot deze week, nu is het een onsje minder door de stijging. Hans-Poul verkocht direct, vanuit de auto. Wij herinnerden ons dat we hadden gezien dat een schoolvriend financieel directeur geworden was en belden het bedrijf. Helaas, de nieuwe CFO was er nog niet maar wij werden keurig te woord gestaan. Bij Stork, aldus een zegsman, weten ze van niets. Toch ging de stijging vandaag gepaard met volumes zes keer groter dan normaal. “Vorige week, toen het begon dachten we nog aan een naijlend GTI-effect”, aldus een woordvoerder,”maar nu weten we het niet meer.” Wij ook niet. Wie een duidelijk verhaal over Stork wil lezen kan op deze site terecht bij het recente verhaal van Jacques Potuijt (zie ook: Doel Stork ambitieus maar niet onrealistisch). Vandaag zat er weer iemand in een forum te zeuren dat Potuijt zo vaak positief is: logisch, hij heeft het vaak over ondergewaardeerde aandelen en wat Stork betreft heeft hij nu al gelijk gekregen.Wat te doen? Stork is nog steeds goedkoop. Waar rook is met heel hoge volumes is vuur. GTI ging van de hand met een premie van 50%. Bij Stork zien we dat niet meteen gebeuren, het is gewoon een veel gecompliceerder scenario, met al die divisies. Maar er zit ook een GTI component bij en ook een teleurstellende Aerospace-divisie, een deel van het oude Fokker. Verkocht Hans-Poul te snel? Misschien wel. In dat geval was hij een “Poule Mouillée”. Dat betekent natte kip. In Frankrijk gebruiken ze die uitdrukking voor iemand die eieren voor zijn geld kiest en liever geen risico neemt. In dit vak kan dat wijs zijn. Maar wie weet is het juist een kwestie van “se mouiller”. Zich natmaken. Om even onverklaarbare redenen is dat de uitdrukking die ze in Frankrijk gebruiken voor iemand die juist wel durft en risico neemt. Stork is, met een doigt mouillé, ongeveer de helft meer waard in privétransacties dan op de beurs. Wie weet wordt dit een droombaan voor mijn vriend. Een week werk en dan al een gouden handdruk? Of we krijgen straks een knarstetandende Hans-Poul, wat voor wie hem kent niet waarschijnlijk is. In Frankrijk zeggen ze dan: “Quand les poules auront des dents.”

Soms wordt ons verweten dat onze culturele referenties in onze columns te hoog gegrepen zijn. Toch reiken wij slechts naar laaghangend fruit, maar omdat alles relatief is, wordt hierdoor slechts onze neiging naar cultuurpessimisme (die iedere keer dat wij door een drukke winkelstraat lopen de kop opsteekt) bevestigd. Vandaag houden wij het gemakkelijk. Wij komen nog eens terug op de onvergetelijke vergeter in de Polderportefeuille, het aandeel CMG. Aandachtige lezers weten dat we dit aandeel gewoon vergeten waren. Stom, onbegrijpelijk, maar niets menselijks is ons vreemd. We hebben het gewoon laten liggen wegzakken. Moeten we verdubbelen? Vandaag meldt onze favoriete Nederlandse beurssite dat de directie van CMG aandelen bijkoopt (zie ook: “CMG-bestuurders blijver er in geloven”). Wij hebben eens gekeken naar de bedragen en dat inspireert ons tot onze volgende literaire referentie. In Het Zwarte Goud (inderdaad, Kuifje) komen Jansen en Jansens bij de benzinepomp. Zij slaan een zeer kleine hoeveelheid benzine in en vragen de pompbediende ook nog een druppel in hun aansteker te doen. De pompbediende geeft hieraan gevolg, met een grimmige grimas. Wij moesten hieraan denken toen wij de bedragen van de CMG-aankopen zagen. De heer Stutterheim slaat voor een ton euro’s CMG in. Wij geven graag toe dat de heer Stutterheim natuurlijk al voorzien was, middels opties, maar het bedrag is bepaald niet hoog. Het is een druppelgeste. Toch lijkt het alsof de bodem van CMG in zicht komt. De software-business lijkt niets waard te zijn. Die moet je dus gratis kunnen krijgen. Wij vingen een gesprek op waarin een CMG-short zijn ‘achterkant van de envelop’-berekening maakte die hem deed besluiten zijn positie te sluiten. De aanname was 10% omzetgroei in de Oude Business van CMG, zonder de sms-software dus. Je komt dan op 880 miljoen Britse pond omzet waar een winst van 12,3 pence uit kan komen. Als je daar een stevige waardering, zoals we gewend waren van CMG, op los laat, kom je in de buurt van de huidige prijs van 3,26 pond, en is wireless gratis. Goed, laten we aannemen dat we hiermee inderdaad aan de bodem zitten, moeten we dan nu kopen? Waarschijnlijk is het te vroeg. CMG heeft een tik gehad, het aandeel is beschadigd, en of je nu direct een hoge waardering moet loslaten op een instortende situatie is moeilijker te rechtvaardigen dan een hoge waardering voor een gestaag groeiende business met hele mooie marges, het Oude CMG dus. De geste van de directie, een druppelgeste dus, is derhalve een teken naar de achterban. Voor de koopjesjagers is het waarschijnlijk beter te wachten tot het stof optrekt. Daar staat tegenover dat het feest voor de shorts voorbij is en dat de Polderportefeuille deze keer als eerste zal profiteren van een eventueel herstel.

Michael Kraland meldt in een korte nieuwsflits dat hij winst neemt op de positie in Eurotunnel: “Het wordt licht aan het eind van de Eurotunnel en we nemen afscheid van deze trade-positie. We nemen winst en leggen een limiet order in om te verkopen op 1.29.”Het artikel over de aankooptransactie verscheen op 4 april onder de titel Eind van de tunnel en Versatel.

In Parijs, een stad waar ik elke ochtend en avond doorheen loop, gedragen mensen zich zeer hoffelijk, zolang ze maar niet in de rij staan of in een auto zitten. Wie wel eens een paar rondjes rond de Etoile heeft gereden, weet waar ik het over heb. Zodra een Parijzenaar in een auto zit, is hij een levensgevaarlijke proleet. Dat komt omdat zulke mensen denken dat, zodra ze in een auto zitten, ze zich heel anders kunnen en mogen gedragen dan in normaal intermenselijk verkeer.Op internet is dat ook zo. Vooral natuurlijk op gratis sites. Stalkers, Uitroeptekenproleten, Prietpraters, Koersmanipulatoren, de manifestaties van gebrek aan beschaving maken een leuk medium vervelend. Dat komt omdat de Stalkers en Uitroeptekenproleten denken dat ze dat allemaal anoniem en ongestraft kunnen blijven doen. Ik geef ze geen ongelijk. Ga zo door. Uiteindelijk krijgen we dan een soort tekstuele Wet van Gresham, waarbij de Proleterige teksten de goede verjagen. Dat is dan ook de reden waarom de directie van Inveztor.net veel tijd, geld en moeite besteedt aan het begeleiden van de Forums. Natuurlijk zouden we die liever gewoon hun natuurlijke weg laten volgen, zonder ooit in te grijpen. Helaas, de Alles Kan filosofie leidt slechts tot het bovendrijven van de droesem en de interessante bijdragen blijven dan weg. Een andere misvatting is dat als een schrijver iets bijdraagt en je niet voor dat werk hebt betaald je hem ook nog eens gratis mag beledigen, nee, beter nog, zijn goede naam mag aantasten. Dat is echter een misvatting. Gisteren schreef ik twee stukken over Amerikaanse aandelen, Arkansas Best en Friedman. Die twee aandelen stegen de afgelopen twee dagen terwijl de markt zakte. Beter dan het omgekeerde, we zijn het eens. Maar kijk, daar was meteen een lezer die dat verdacht vond. Een leuk stuk over Friedman? Waarbij ik duidelijk aangaf dat ik het aandeel in mijn beleggingsfonds heb? Dat is natuurlijk frontrunnen. Moet ook wel, want ik test geregeld de invloed van de site met de Ponzimeter, meldde de aanklager. Kijk, dat is vervelend, want als ik frontrun, maak ik me aan een misdrijf schuldig en in ieder geval aan iets dat moreel niet juist is, namelijk mijn invloed op deze site gebruiken voor persoonlijk gewin ten koste van de lezers.Om iedere indruk daarvan te vermijden geef ik al sinds de eerste dag aan wat mijn posities zijn als ik ergens over schrijf. Niemand verplicht me daartoe, het is een vrije keuze. Heerst er in Nederland een Omerta op dit gebied? Doen anderen het wel? Gebeuren er rare dingen op dit gebied? Ik denk het wel, maar ik houd me er verre van. Ik woon er zelfs niet. Ik heb praktisch geen aandelen in portefeuille, alleen nog wat oude posities die ik afbouw (Wiggins is er één) en verder hoofdzakelijk convertibles en obligaties. Er is dus niet veel te halen bij mij. Toch voelt een meneer Nippes op een forum zich geroepen mij van misbruik te beschuldigen. Dat moet hij zelf weten, maar het is natuurlijk smaad. Ik moet mijn brood verdienen in dit vak en daarvoor is een goede naam onontbeerlijk. Als mensen die gaan bezoedelen krijg je al snel een “waar rook is, is vuur” effect. Jim Cramer, van The Street.com heeft daar ooit vreselijk onder geleden. Mijn idee is dat je het nooit op je moet laten zitten: smaad is gewoon fout. Smaadhufters mogen of hun excuus aanbieden, of we pakken ze aan. Dan blijkt echter dat dit soort manifestaties haast niet te vermijden is. Tja, het is gratis, iedereen kan gewoon maar wat beweren. Vroeger, in de Gutenberg-tijd was dat anders. Dan deed je niet zomaar zoiets, impulsief. Als je smaad wilde plegen moest je eerst de typemachine erbij halen, een brief schrijven, enveloppe maken en het verhaal posten. En dan maar hopen dat het gepubliceerd zou worden. Dat gebeurde natuurlijk niet, dit soort rotzooi wordt gefilterd. Niet op internet, waar alles mag.Waarom is dat zo? Omdat het gratis is. U dacht toch niet dat iemand die voor een stuk over aandelen betaalt, zich onledig gaat houden met zeuren over de auteur? Die zegt gewoon zijn abonnement op en gaat wat anders doen. De overgrote meerderheid van de mensen die ik via Inveztor.net heb leren kennen zijn leuk, beschaafd, vaak hartverwarmend vriendelijk. Ze gebruiken praktisch altijd hun eigen naam. De Stalkers, Uitroeptekenproleten en Smaadhufters zijn anoniem. Ze verpesten het voor de rest. Die mensen kunnen nergens anders aan de bak komen, behalve op een gratis medium waar iedereen welkom is. Maar je mag er ook wegblijven. Al bijna tien jaar schrijf ik iedere maand een column voor een leuk maandblad met mooie vormgeving. Het blad heet Quote. Mensen moeten voor dat blad iets neertellen. Niet erg veel, gelukkig zijn er veel adverteerders, maar toch iets. Ik heb dus nooit last van smaad. Frontrunnen kan niet, want ik lever mijn stukken vijf weken van tevoren in. Wie wil zeuren moet een mail schrijven die al dan niet beantwoord of gepubliceerd wordt. Ik hoor dus praktisch nooit wat en dat is heel rustig.U hebt het al begrepen, ik heb een overdosis gratis internet gehad. Laat de mensen maar wat moeite doen, net zoals ik moeite doe om er iets interessants van te maken. Laat ze maar wat betalen. Dan krijg je gemotiveerd publiek. Dat publiek mag, als het geen waar voor haar geld krijgt, het abonnement opzeggen, klagen, geld terugvragen, kortom, een normale, vrije commerciële relatie met de schrijver onderhouden. Gratis internet, gratis smaad, gratis gezeur: ik heb het wel gezien. Lang leve het ouderwetse blad. Lang leve betalend internet, zonder Stalkers en Smaadhufters. Die kunnen alleen bestaan zolang er gekken zijn die gratis hun best doen. Mijn keuze is gemaakt. Back to the Future, leve het ouderwetse abonnement.