In een boek van Dickens offert één man zich op zodat de ander met een vrouw
die hij liefheeft kan blijven leven, één en ander tijdens La Terreur. Dat was
een periode in de Franse geschiedenis waarin het gepeupel om redenen van
vrijheid, gelijkheid en broederschap een paar duizend aristocraten en kleine
luyden een kopje kleiner maakte. De gangbare uitdrukking in de betere kringen in
Parijs is dan ook ‘raccourcir’. Rancuneuzere uitdrukkingen zijn uit den boze,
maar wij dwalen af.
 
Wij hingen net op met Van Dongen (zie ook: “Morgen gaan we keihard toeslaan”) met wie wij de merites van
het Franse handelssysteem bespraken. Vandaag ligt Parijs plat dankzij een
ambtenarenstaking en komt iedereen overal te laat. Dat komt door de heer
Kerstboom, de Franse minister van Ambtenarenzaken (net zoiets als bij ons de
Minister van Waterstaat; als je ergens veel te veel van hebt, heb je er ook een
minister voor, zo werkt dat in een democratie).
 
De heer Kerstboom wil de ambtenarensalarissen maar met 0,5% verhogen en de
ambtenaren willen meer. Bovendien willen ze minder werken want de Fransen hebben
de 35-urige werkweek ingevoerd. Nu blijkt uit een rapport dat andere ambtenaren
tijdens de voorganger van Michel Kerstboom hebben gezorgd dat ambtenaren toch al
tussen de 28 en de 32 uur werkten, althans aanwezig zijn, dus wij zagen het
probleem niet zo.
 
Maar de ambtenaren zien dat anders; elders de werkweek verkort, dan wij ook
minder werken. Dus moeten er ook meer ambtenaren bij. Het probleem is dat
Frankrijk al veel te veel ambtenaren heeft en te kort werkt, dus minder werken
en meer ambtenaren is leuk, maar niet de beste oplossing.
 
Je kunt natuurlijk niet te veel ambtenaren hebben, ze minder laten werken
en ze meer betalen, zonder dat er ergens anders iets verkeerd gaat, maar leg dat
die ambtenaren maar eens uit. Minister Kerstboom heeft dat geprobeerd, maar
tevergeefs. Nu werken de ambtenaren helemaal niet meer en lopen ze door Parijs
het verkeer te ontregelen. Wie Parijs kent en weet hoe gedisciplineerd de
Fransen op normale dagen zijn in het verkeer, kan zich hierbij misschien iets
voorstellen.
 
Hé, wij dwalen weer af. Of misschien ook niet, dit was eigenlijk een
inleiding. We wilden het even hebben over al die stukken die wij in het FD lezen
over Nederlandse bestuurders van kleine beursgenoteerde bedrijven, die zich
tussen de wal en het schip voelen vallen. Die mensen gaan naar
voorlichtingsmiddagjes van Euronext, horen een Franse smallcap uitleggen hoe
daar een animateur hun markt regelt en krijgen netelroos.
 
Wij zouden zeggen, heren, windt u zich niet zo op. Het is helemaal niet zo
erg als u denkt.
 
Integendeel! Het is veel erger. Wij handelen wel eens met dat
fixingsysteem. Dat is niet lastig. Het is een ramp, of een lachertje, wat u
wilt. Je kunt maar op één moment handelen, of het kan twee keer, afhankelijk van
de drukte in het betreffende aandeel. Je weet nooit op welke prijs. Stijgt de
markt, dan wordt je naar boven gepakt. Zakt de markt, dan raak je je aandelen
nooit kwijt. Stagneert de markt, dan is er te weinig omzet. Hoe dan ook, je bent
er veel tijd en aandacht mee kwijt en het enige voordeel dat wij in het systeem
zien is dat wij, nu wij door Inveztor.net per woord betaald krijgen, er voor het eerst
iets aan hebben kunnen verdienen.
 
Toch willen wij niet uitsluitend negatief zijn. Er zit ook een positieve
kant aan het systeem. Ondanks de situatie die wij hierboven beschrijven, is dat
namelijk nog kinderspel vergeleken met de moeite de we ons moeten getroosten om
de afloop aan een cliënt uit te leggen. Of die cliënt nou in Parijs zit of in
Amsterdam maakt dan niets uit.
 

We spraken Van Dongen even in het kader van het interdepartementale
Portefeuille-overleg. Er zijn steeds meer werknemers bij Inveztor.net, dus Van Dongen en
wij leggen er ook een schepje bovenop, wij hebben nu een Overlegstructuur,
compleet met koffiebekertje en individueel verpakte porties koffiemelk.
 
Verschillende punten kwamen aan de orde. Het eerste punt ziet u
morgenochtend in de Polderportefeuille, waar we, ijs, weder en de stakende
Franse ambtenaren dienende, keihard gaan toeslaan. Morgenochtend iedereen in
onderhemd en met haarnetjes nog op achter het scherm: Fellini ontmoet de
Daytraders.
 
Het tweede punt betrof de euro/dollar-warrant. De telefooncentrale van
SocGen in Parijs staat namelijk roodgloeiend omdat niemand de warrant die we
aanbevalen (zie ook: “Modelportefeuille:
Euro/dollar warrant”) kon vinden. Het was een Franse warrant.
 
Waarom doe je niet gewoon opties, vroeg Van Dongen?
 
Nou zijn daar verschillende redenen voor, waarvan één in ieder geval
verkeerd volgens Van Dongen. Wij dachten dat er niet genoeg liquiditeit was. Wij
zagen dat er de laatste tijd maar twee contracten verhandeld waren maar
misschien gaat de rest elders. Maar Van Dongen zegt dat er natuurlijk genoeg
banken zijn die in de valutahandel zitten en dus prijzen kunnen afgeven. “Kijk
maar eens naar de spreads”, zei hij. “Daar kunnen ze genoeg aan verdienen. Met
die warrants ben je maar afhankelijk van de hoekman”, voegde hij toe.
 
Dat is zo. Wij houden niet van hoeklieden, althans, niet van
afhankelijkheid van hoeklieden en ook als wij anders geaard waren zouden wij dat
niet doen want als wij willen handelen gooien die jongens het boek dicht en als
het boek weer open is staat daar altijd een prijs waarop wij niet meer willen
handelen. “Zal wel aan ons liggen”, dachten wij in onszelf.
 
Maar uiteindelijk was het nog niet eens zo’n slecht idee om in die Franse
SocGen warrant te stappen. Geen hoekman in dat papier, SocGen onderhoudt die
markt vrij goed, leek ons vandaag. We kunnen dat beamen omdat we zelf het ding
voor ons fonds gekocht hebben.
 
Er kleven allerlei nadelen aan de AEX/Euronext-deal, zo lezen wij in de
krant. Wij handelen elke dag in Parijs en kennen de praktijken dus een beetje.
De handel in de warrants is zo slecht nog niet, op het elektronische systeem of
via de uitgevende bank, als die maar goed een markt onderhoudt.
 
Het voordeel van genoteerde optieseries is dat je daar vaak goedkoper
terechtkunt, maar er moet wel liquiditeit zijn. Anders blijven we weg en
verkopen we gewoon een sloot dollars op termijn, dat kan ook.
 

De Fed verlaagde de rente met 0.5% en Wall Street gaapte. Blijkbaar had de
vermoeidheid van het verwachtingsproces toegeslagen.
 
Wij kopen nog wat banken bij, morgen waarschijnlijk en gaan vanavond vroeg
naar bed. Zelfs geen zin in Moneyline. Al dat geklets. Wij wensen u een goede
nachtrust. De Fed waakt immers?
 

Applied Materials zit in de problemen, want niemand wil
komen op het eerste kwartaalfeestje, geen klanten althans, aldus de waarschuwing
van het bedrijf. Dat is niet goed want de kracht achter de Nasdaq zat in de
semi’s en AMAT is het toonaangevende bedrijf in de equipment sector waartoe we
ook ASML rekenen.
 
De rest van de Amerikaanse beurs doet het echter wel goed en het technische
patroon ziet er steeds steviger uit. Op de Nasdaq zal er waarschijnlijk nog meer
tijd nodig zijn om een basis te bouwen.
 
De half procent rentedaling wordt nu al als een gegeven aangenomen door de
markt. Wordt het 0.75%? Dan rennen we in Amerika naar de winkel, trekken de hele
kredietkaartenbak open, bellen de broker en zeggen tegen de
Porsche-dealer dat we de bestelling bij nader inzien toch maar
vasthouden, de wachttijden zijn zo lang. Enerzijds staat namelijk het
consumentenvertrouwen op een vierjaars laagtepunt, maar anderzijds zien wij in
opiniepeilingen de beleggingsadviseurs weer 56% bullish worden en dat is
helemaal niet goed. Pijnlijden is gezond voor een markt, pret is pet. Terwijl de
A/D (advance/decline ratio, die aangeeft hoeveel aandelen stijgen of zakken)
goed is en een steeds groter aantal bedrijven boven hun 200-daags
voortschrijdend gemiddelde handelt, wat ook goed is, zijn die stieren de pest
omdat het er teveel zijn. Dat wekt ziektes op en dat is niet goed voor de
markt.
 

Onze partner Jan Ris maakte vandaag een enigszins smalende opmerking over
de lengte van de Modelportefeuille. Wij hadden net onze echte portefeuille wat
ingekort. Volgens Jan kon de MP ook best even naar de kapper. Nu kan een beetje
doorstroming nooit kwaad en hebben wij de kwalijke neiging te blijven zitten op
aandelen die teleurstellen maar waarmee wij ons teveel identificeren. Lees hier:
Wiggins (fundamenteel lijkt alles goed te gaan maar de grafiek doet ons
transpireren. Management zegt dat alles goed gaat, wij komen hier nog op
terug).
 
Wij gaan vandaag dus hakken. Daar is nog een andere goede reden voor: over
tien dagen gaan wij naar de wintersport. Wij hebben dan liever een crew cut
portefeuille. Hé, daar begint onze spellchecker opeens rare taal uit te slaan!
Jan heeft plechtig beloofd deze keer de mutaties bij te houden en aan Inveztor.net door
te geven.
 
Laten we eerst alle twijfelachtige aandelen verkopen. Wij hebben genoeg van
de dure tech, waar we gewoon bang voor zijn. Als zulke aandelen ook nog naar
boven rekken en vermoeidheidsverschijnselen gaan tonen houden wij het voor
gezien.
 
Emulex (EMLX, de maker van optische switches, is mooi
gestegen en is nu aardig naar boven uitgerekt. Wij nemen winst op $103. Juniper (JNPR), de maker van super-routers is ook één
van de duurste aandelen op Nasdaq. Ook een beetje moe, grafisch gezien, dus we
verkopen op $113.25.
 
Peoplesoft staat aan de vooravond van resultaten. Wij
verwachten dat die goed zullen zijn. Wij staan mooi op winst, het aandeel doet
wat zenuwachtig en we speculeren dat het goede nieuws al in de prijs zit, met
een kw van 211. Liever iets goedkopers, maar nogmaals, we verwachten uitstekende
resultaten.
 
De post PPH is onze farma mand, met de grote Amerikaanse
drugmakers erin (geen Philip Morris, wel
Lilly). Wij denken dat we daar beter even uit kunnen zijn, maar
helemaal is ons toch teveel. Bovendien hebben we wat februari calls
geschreven.
 
We verkopen de helft op $102.
 
Wiggins is ons dilemma. Het bedrijf loopt, voor zover wij
kunnen nagaan, goed. Wij horen geruchten over een verkoop van 20% van het Plane
Station programma aan een nieuwe partij. De verkoop van deze serie luchthavens
zou evenveel moeten opbrengen als Wiggins waard is op de beurs. Toch ziet de
grafiek er belabberd uit. Weten wij iets niet ? Blijkbaar. Moeten we nu alles
opdoeken?
 
Wij maken een afspraak met het management voor een presentatie in Parijs.
Helaas blijkt dat alleen te kunnen tijdens onze skivakantie met de kinderen. Wij
hebben al zoveel vakanties opgegeven of ingekort en onderbroken dat onze
kinderen ons nauwelijks meer kennen. Tweede dilemma dus. Wij doen dus maar
niets, maar houden u op de hoogte.
 
Eerder vandaag kochten we wat JDS Uniphase. Dat kort de
zaak niet in. We kopen ook wat Analog Devices (ADI). Daar geldt
hetzelfde. Zoals u weet worden wij door Inveztor.net per woord betaald.
 

Nog niet zo lang geleden sloten wij onze dollar/euro positie af. Dat was
net boven de 0.94. Met dat cijfer bedoelen we dat een euro toen $0.94 waard was.
Sindsdien is de euro wat gezakt. We staan nu op 91.90, vanochtend wat lager
zelfs.
 
Wij denken dat de langere trend nog intact is, wat wil zeggen dat de euro
straks weer gaat stijgen en de dollar gaat dalen. We hebben de keus niets te
doen en deze beweging te ondergaan in onze portefeuille, of ons in te dekken.
Wanneer we ons in willen dekken kunnen we dat beter doen wanneer de draai is
begonnen. Dat geeft op kantoor aanleiding tot een heel debat, elke ochtend weer.
Ris, de behoedzame trader wacht liever iets te lang dan dat hij op een false
move stuit. De Pascha, de  jonge Levantijnse Gladiator, voorspelt liever
het moment van de draai en loopt erop vooruit. Wij neigen naar een compromis.
Eerst de positie afdekken, wat betekent dat we het equivalent van onze
dollaraandelen op termijn verkopen tegen euro’s, en na bevestiging een euro
warrant kopen en die uitrijden tot pariteit of daarboven.
 
Erem en Nikken, de tech-tweeling, is blijkbaar dezelfde mening toegedaan,
dat wordt een belangrijke impuls voor een draai op korte termijn (zie ook: “Euro/USD en
TPG”). Alleen Van Dongen heeft nog geen mening verkondigd. Drie keer is
scheepsrecht, het wachten is dus op de Gemaskerde Trader.
 

JDS Uniphase … eigenlijk moeten wij niet meer met dit
soort gevaarlijk speelgoed spelen, maar de chart ziet er zo mooi uit voor een
korte trade dat wij het, ook aan de vooravond van een orakeldag, niet kunnen
laten. Wij kopen dus 150 JDSU op 58.50 en schaffen tegelijkertijd een lijntje
aan voor een kort ritje in ons fonds. Wij leggen een stop loss order in op $55
en hopen op een koers van $80.
 
Tegelijkertijd gaan we de Modelportefeuille wat trimmen om het risico
beperkt te houden.
 

KPN blijft long in onze portefeuille. Dat heeft
consequenties voor onze optieposities. Wij kopen onze 20 oktober calls terug op
1.10 met een winst van 56%. Wij laten onze puts 20 lopen omdat we denken dat we
ook daar winst zullen maken. Wij verkopen de kleine positie Seagull op 18.75
omdat wij noch fundamenteel noch technisch een reden zien om deze positie aan te
houden. Keep it simple dus, en vooral, keep it short.
 

De plaatsing van Orange gaat moeilijk, lijkt ons. Hoe
kunnen wij anders verklaren dat France Telecom opnieuw onze
internetverbinding heeft verbroken?
 
Gisteren dropte Cisco de bom: de onkwetsbaren zijn nu ook
gewoon sterfelijk. Zoals verwacht zakte Cisco hierop niet naar 20 dollar (wat
een maand geleden het geval geweest zou zijn) en kwam het Avondland niet tot
stilstand. Cisco verloor 1,25 dollar en de Nasdaq steeg 2%.
 
Sinds het begin van dit jaar wenden de winnaars zich tot de verliezers. Ter
verduidelijking; daar wordt verdiend. Geknakte blue chips, platgetrapte
kabelaars, vervloekte telco’s; wat gisteren werd uitgespogen wordt vandaag
opgeraapt, bekeken, in de mond genomen en met smaak doorgeslikt. Lekker, die
Dell, Yahoo!, Compaq.
Heerlijk, die KPN, Versatel,
KPNQwest en die oersolide UPC.
 
Geboren fijnproevers als wij zijn, wenden wij ons vandaag dan ook tot
DaimlerChrysler met een kooporder op 50 euro voor 500 stuks.
Wij verwachten geen vuurwerk, maar anderszijds speculeren wij erop dat het
ergste voorbij is.
 

Wij zijn niet de eersten om u op deze site te melden dat wij in een
KanVriezen/KanDooien markt zitten. Dit is aanleiding voor Van Dongen en uw
dienaar om even de puntjes op de i te zetten en wat t’s door te strepen. 

 
Wij verdubbelen onze positie in Randstad, met als
uitgangspunt dat het daar niet veel slechter kan gaan en dat, wat er ook moge
gebeuren bij deze vergeelde blue chip, dit al in de koers verwerkt is.
Excuses! Wij herhalen hier eigenlijk onze vorige motivatie tot aankoop. Wat wij
bedoelen is hetzelfde, alleen ziet het er technisch nu nog een stuk beter uit.
Wij verdubbelen op 18.70 euro.
 
Wij nemen afscheid van Aalberts, omdat er geen andere
richting in de koers zit dan zijwaarts – geen kwaad woord over dit prachtige
bedrijf overigens, maar wij zijn bezig met een portefeuille en er moet verdiend
worden. Wij verkopen op 25.45 euro.
 
Wij verkopen Aegon, gewoon uit duidelijkheid: de
herschikking van de AEX is minder gunstig voor deze inmiddels lichtblauw
verschoten blue chip, zoals Van Dongen vandaag herhaalde. Wij lappen de
hele positie aan op 41.90 euro.
 
Tiscali is weer een ander greview. Daar zitten we per
ongeluk in, vanwege het vroegere WOL, een contrarian-aankoop die destijds voor
de nodige tomatenuitspattingen zorgde, maar die goed afliep. Om daar zeker van
te zijn stappen wij vandaag uit op 20,90 euro.
 
Bepaald teleurgesteld zijn wij in Macintosh. Die komt niet
van de grond, noch fundamenteel noch technisch, integendeel, wij zien een
“gap down”, het tegenovergestelde van stijgen dus. Wat ons betreft valt
het doek hier en nu, maar wij zijn ook, op onze momenten, streng en
gedisciplineerd. Wij houden niet van verkopen op een “gap down”, wij
doen liever het omgekeerde en wachten dus nog even op herstel na deze slechte
dag. 
 
Vendex zouden wij, enigszins ongeduldig door het
uitblijven van een koersstijging, liever wegdoen. Wij worden hiervan weerhouden
door de oversold-conditie van het aandeel. Of het gaat beter, of het
gaat beter, is onze gedachte. Wij doen dus even niets en krommen slechts de
tenen, vooral in de brogues van Van Dongen knarst het hard.
 
Wij wachten met actie tot woensdag, wanneer de Grote Groenspaan zich tot de
richtinglozen richt, het rentewapen in de hand. Wordt dat “Sell the
news”, zoals Van Dongen vreest, of “Sell the news”, zoals wij
vrezen?
 
Hopelijk zien wij het te voorzichtig en bodemt de markt nu. Wie weet zet
Groenspaan de punten op de i middels een grote renteverlaging. Wie weet is de
markt nog te optimistisch en moet er weer meer pijn geleden worden.
 
Wij blijven opportunistisch. Wij doen verder niets.