Intel had al duidelijk gemaakt wat er verkeerd zat, dus de waarschuwing was
geen waarschuwing meer en kon ook geen kwaad doen. Hoe dan ook, wanneer in een
markt Intel een winstwaarschuwing afgeeft en je het aandeel na beurs ziet
stijgen, dan weten we dat het slechte nieuws al in de prijs zat.
De ellende bij Motorola vertaalt zich vooral in steun voor Nokia en al
enige tijd in een come-back van toeleverancier RF Microdevices
(RFMD, $35) dat in korte tijd explosief steeg van $12 op October na een top van
$92.25 op 6 Maart. Dat is pas volatiliteit.
Vandaag heeft de markt twee dagen lang de beweging van dinsdag verteerd en
is het tijd voor optimisme, zonder dat de details erg duidelijk zijn. De
werkloosheidscijfers waren 4%, zoals verwacht, blijkbaar een opluchting of ze
waren gelekt, want de future stond uren voor bekendmaking al dik in de twee
cijfers. Dat wijst op vooruitgang aan het verkiezingsfront.
Waarschijnlijk gaat deze week wat beter eindigen dat de vorige en dat mocht
ook wel.
In Nederland zien we vermoeidheidsverschijnselen in de vorige generatie
hoogvliegers zoals Ahold en Numico.
Bij Numico, zo lijkt het ons, zit er iets niet goed.
Misschien zijn we bevooroordeeld. Goed, we nemen zelf vitamine C en E en kennen
de heer Rath niet, maar al jaren voordat Numico op de V-toer ging volgden we zo
nu en dan de controversiële gebeurtenissen rondom Rexall Sundown. Daar zaten
altijd shorts in die heel actief waren in het besmeuren van de naam van dat
bedrijf. Jammergenoeg kwamen ze redelijk geloofwaardig over, die shorts. Het zou
ons dan ook niet verbazen als daar iets broeit. Winstnemen kan nooit
kwaad.
Ahold heeft een prachtig herstel laten zien en er is niets mis met het
bedrijf. Alleen grafisch lijkt het ons duidelijk dat voorzichtigheid geboden is.
Misschien hangt dat ook samen met het feit dat Ahold een grote dollarverdiener
is en dollars wat minder fanatiek gevraagd worden dan kort geleden het geval
was.
Sun (zie ook: “Sun-flauwer”)zakt
vandaag in een stijgende markt. Ook daar kunnen we slechts raden waarom, maar we
zijn blij dat we gisteren de helft van ons bezit hebben weggedaan op $44.25
terwijl het aandeel nu $38 noteert.
Gisteren wezen we erop dat Sun gesplitst was en dat dat een geautoriseerde
split was.
Vandaag zagen we twee voorbeelden van spontane splits optreden. Een
spontane split (dit is een Inveztor.net term, u vindt hem niet in de boekjes) vindt
plaats wanneer een aandeel uitzichzelf halveert, zoals vandaag het Engelse
softwarebedrijf Actinic, dat van 107 p. gisteren naar 46 p.
ging.
Ook het internetbedrijf AskJeeves (ASKJ) had minder dan
uitstekend nieuws te melden en ging naar $4.25. Gisteren noteerde het bedrijf
nog boven de $10.
Consensus is drek
Al een tijdje geven wij aan dat de bodem in zicht is wanneer “Tech is
dreck” (nl: Tech is drek) als uitdrukking gemeengoed wordt. Wij schrijven dit
omdat dit in het verleden ook al gebeurd is en omdat we ons menen te herinneren
dat dit ook echt werkt. De andere reden waarom we dit schrijven is omdat de
meeste mensen die wij spreken zich dit allemaal niet meer goed herinneren en
daar is een goede reden voor, want ze droegen in die periode nog een korte
broek.
Laten we een stap terug doen en uitleggen waarom we u hiermee lastig
vallen. Wij hebben moeite met het bepalen van de consensus. De consensus van de
beheerders lijkt ons eenvoudig weer te geven. Wij spreken alleen bears, al dan
niet bloeddorstig. De bulls die wij spreken hebben geen hoorns en zijn zeer tam,
in geen geval bereid tot een corrida.
Maar wanneer we cijfers van betrouwbare mensen zoals Ed Hyman krijgen
voorgeschoteld zien we dat er nog veel bulls zijn. Te veel om zelf enthousiast
te worden. Opiniepeilingen wijzen op 60% bulls in de VS en daar wordt de markt
gemaakt. Dit is ook de reden waarom wij de visie van de technische analisten op
Inveztor.net – Van Dongen en het vrolijke duo Nikken/Erem – volledig
onderschrijven.
Wij zien hoop bij 3050 en angst bij 2750 en daartussen probeert de markt
een richting te vinden. Dat is het plaatje vandaag.
Gek toch dat er zoveel bulls zijn en wij er nooit één te pakken krijgen. De
enige die wij volgen is Peter Canelo, één van de onvermoeibare strategen
van Morgan Stanley. Alle andere strategen bij Morgan Stanley (Biggs, Wien,
Pelosky bijvoorbeeld) zijn bears. Wij gaan daarom op 13 december naar Canelo
luisteren, gewoon om ons denkraam op te frissen en even uit de somberheid te
zijn.
Er is iets raars aan de hand.
Grofweg zien we alleen bears – we laten Abby Cohen even buiten beschouwing.
Soms zien we een bull zoals Joe Battapaglia, de strateeg van Gruntal, die op
Moneyline met een bull-verhaal aankomt dat zo zwak is dat wij een slof van één
van onze kinderen naar de televisie gooiden, gelukkig zonder de splinternieuwe
Sony met het haarscherpe beeld te beschadigen.
Waar zitten al die bulls in vredesnaam?
Er zijn natuurlijk nog bosjes Amerikaanse particulieren die het evangelie
van Baai de dips trouw zijn gebleven. Janus en de andere techfondsen zijn per
definitie tech bulls. Brokers blijven relatief bullish, je verwacht het niet
echt anders en CNBC is ook altijd vrolijk. Dat is allemaal logisch en te
begrijpen, zo liggen de belangen ook.
De huidige markt ondergaat een sterke disconnectie van fundamenten en
prijsvorming. Vorige week werden overal baby’s weggegooid met het badwater. De
pendule was al aardig doorgeslingerd, er kwam een begin van paniek. Toen kwam
Greenspan met zijn toespraak.
Het was eigenlijk net iets te vroeg.
Een beetje extra ellende en we hadden nog een prachtige verkoopdag gehad,
met enorm volume en afbraakprijzen. Dat was goed geweest, dat had de lucht
gezuiverd. Nu blijft het nog behelpen.
De markt blijft de gevangene van de – hoe zullen we ze noemen? Van de “Nog
Steeds” bulls. Die zijn er namelijk Nog Steeds. Die hebben hun geloof niet
verloren, hebben nog niet genoeg pijn geleden en zijn nog niet failliet. Er zijn
margin calls uitgegaan maar ze hebben er geen ontvangen.
Wij willen graag de Nieuwe Bulls zien. Die komen tevoorschijn wanneer de
Bears uit de mode raken. Wat we nu zien zijn Nog Steeds Bulls. Die moeten
eigenlijk eerst kapot. Vervolgens vormt de markt een mooie bodem en kunnen we
hard en snel omhoog. Voor een illustratie daarvan verwijzen we naar onze
tabel van gisteren (zie ook: Al G. & Al
G. II: twaalf bears sinds 1946). Zolang er 60% Nog Steeds Bulls lopen te
grazen blijft het behelpen met deze markt. De markt heeft behoefte aan meer
beren, dan kunnen we straks weer Rundvleesbroodjes smeren.
Sun-flauwer
In de Modelportefeuille zien wij vandaag dat Sun niet
meesukkelt in de malaise. Het aandeel blijft keurig liggen. Sun heeft aardig
weerstand geboden in de tech-slachting. Wij zijn echter, gebaseerd op de
geschiedenis van dit soort koersgedrag, bang voor zwakte. Omdat we toch een
aardige positie hebben verkopen wij 216 aandelen op $44.25.
Voor sommigen zal dit een schok zijn, maar dat komt omdat de stock split
van gisteren nog niet is doorgevoerd. Het is een geautoriseerde stock split,
niet een spontane split, zoals we de afgelopen maand zo veel hebben gezien op
Nasdaq.
G-spot: rot MOT
Zoals gevreesd krijgen we vandaag weer een belangrijke winstwaarschuwing,
deze keer van Motorola. Motorola gaat in het vierde kwartaal
niet $10.5 maar $10 miljard omzetten. Dit is slecht voor de chips en voor de
draadlozen.De S&P-future die vier punten in de plus stond duikelt naar tien
in de min.
Nokia, de laatste dagen flink in het nieuws, houdt stand.
Dat duidt erop de markt goed inziet dat de problemen bij Motorola
bedrijfsspecifiek zijn. Wij houden niet zo van deze term omdat die de laatste
tijd zo misbruikt wordt.
De problemen van Ericsson zijn namelijk ook
bedrijfsspecifiek. Je zou ook kunnen zeggen dat de successen van Nokia
bedrijfsspecifiek zijn. Omdat Nokia standhoudt, Motorola op 14 en wisselgeld
wordt geïndiceerd versus 17 gisteren, en ook Ericsson zakt, met een markt die
van majeur naar mineur gaat, is dat wat we moeten concluderen.
Ciena(CIEN, Modelportefeuille)
komt met 14 cent tegen 12 cent verwacht. Zoals een lezer deze week schreef, toen
onze aandelen de pan uit spoten bij de rally van dinsdag, “mooie aandelenkeus”.
Maar zoals we zelf schreven in “Runderblunder”: jammer dat de we met die mooie
aandelen in de verkeerde markt zitten.
Kijk, daar komt Sherlund, van Goldman, met een neerwaartse
bijstelling voor Microsoft. Dat bevestigt het bovenstaande nog
eens.
Polderportefeuille: Ahrend en WOL
Het bod op Ahrend lijkt rond. Wij verkopen onze positie
vanochtend op 18.60.
Het bod op WOL is ook rond maar daar verwachten we nog een
stijging van de koers dus doen we niets.
Modelportefeuille en de Galuchat
Naar ons gevoel is de actie van de Fed -STOP !- de suggestie van actie van
de Fed een grote steun. Daar staat tegenover dat er nog slecht nieuws boven de
markt hangt en dat de charts zwaar bewolkt zijn met KMP-dampen. Iets meer cash
is dus toch een goede zaak, denken wij daarom.
Wij denken dat de zakenbankiers geen emissies meer gaan doen. Die
resultaten worden zo-zo. We verkopen dus 121 Goldmans en 81
Morgan Stanleys. In Europa doen we morgen een plukje
GFI Informatique weg. Pracht bedrijf, geen gedoe zoals bij
Getronics, goed management, Jacques Tordjmann is geweldig,maar we hebben er vrij
veel van en doen 120 stuks weg, morgen, op limiet 29.
Vestas is ook erg groot geworden. De charts is een aanzienlijk minder leuk
gezicht dan vroeger. Het bedrijf loopt goed, voor zover we kunnen zien, maar de
waardering is torenhoog. Het momentum is even gebroken, dus nemen we wat winst
en verkopen we 250 stuks, morgen met een limiet van 400.
We doen ook onze 448 Equant weg: France
Telecom neemt ze over. Tenslotte pakken we wat winst in Emulex, de
optische jongens: we verkopen 100 stuks op het slot vanavond.
Het is tijd om wat rust te nemen. Zo togen wij vanochtend, even spijbelend,
naar het Atelier du Bracelet Parisien, in de rue St Hyacinthe, vlak achter de
Marché St Honoré, in het eerste arrondissement. Dit is, voor zover wij weten, de
beste winkel ter wereld voor horlogebandjes.
U kunt hier, uiteraard op maat, kiezen uit talloze kleuren leer, van
krokodil, struisvogel haai en, zo weten wij sinds vandaag, van Galuchat. Dat is
roggehuid, zo legde Jean-Claude Perrin ons uit. Van een rog dus, herhaalde wij
verbaasd. De Franse familie Galuchat gaf hun naam aan deze in het midden met
kleine ivoren schubben bedekte huid.
In China zijn nog veel objets d’art te vinden, zo vernamen wij. Wij bekeken
het enige boek , althans dat veronderstellen wij,dat bij de Editions de
l’Amateur verscheen over de toepassingen van Galuchat in China en in de Art Déco
periode. Prachtige meubelen, prachtige voorwerpen.
Wij haalden een horlogebandje op. Het stiksel was gekozen naar aanleiding
van de kleur van de iets vergeelde wijzerplaat van het bescheiden, uit de jaren
40 daterende Zwitserse horloge dat een vriend ons kort geleden cadeau had
gedaan.De dikte van het leer was nu aangepast aan de omvang van het horloge, de
gesp paste bij de kast. Voor een kort ogenblik vergaten wij de markt en gespten
wij deze totale perfectie aan onze pols.
Dit was ons cadeau aan onszelf, voor ons geduld, de afgelopen dagen.
Al G. & Al G. II: twaalf bears sinds 1946
Al G. blijft het proberen, ons inziens begrijpelijk. Hij kan er mee
doorgaan tot de publieke opinie zich er echt tegen keert. Capitulatie zal nog
een positief effect hebben, maar dan wel erg kort, vrezen wij.
De andere Al G. is ongetwijfeld zo oud en wijs dat hij gisteren niet
dezelfde stimulerende effecten heeft ondervonden als de markt zelf, na zijn
toespraak.
Van Dongen voorspelde vanochtend correct wat er vandaag zou gebeuren. We
zagen wat mensen in de Koffiekamer agressief zeuren dat ze dat ook konden, na de
opening van de markt. Helaas was Van Dongens stuk natuurlijk al veel eerder
geschreven en om deze of gene reden, die ons spijt, wat later gepost. Het
gebeurt ons ook wel eens: het Inveztor.net-team slaapt nauwelijks maar soms is er iets
met de techniek. Hierbij een open uitnodiging aan de zeurpieten om het eens te
proberen, zo’n commentaar. Wij wachten op de identiteitsfoto’s.
Hieronder hebben we wat cijfers neergezet, met dank aan Trading Markets,
die aangeven wat er sinds de oorlog (de Tweede W.O., niet die in Kosovo) aan
bearmarkets is geweest.
Dat zijn er elf.
Let goed op de daaropvolgende hausses.Interessant.
DATE OF BEAR
DECLINE IN
DOW
NEXT RALLY
5/46-6/49
-25%
84% OVER 43
MONTHS
4/56-10/57
-21%
65% OVER 27
MONTHS
11/61-6/62
-29%
91% OVER 44
MONTHS
1/66-10/66
-27%
35% OVER 26
MONTHS
11/68-4/70
-37%
70% OVER 32
MONTHS
1/73-10/74
-47%
80% OVER 22
MONTHS
10/76-3/78
-28%
40% OVER 39
MONTHS
4/81-8/82
-25%
257% OVER 62
MONTHS
8/87-10/87
-41%
87% OVER 33
MONTHS
7/90-10/90
-22%
302% OVER 95
MONTHS
7/98-10/98
-22%
59% OVER 16
MONTHS
G-spot – II: van déjà vu naar jamais vu
Er zijn dagen dat we blij zijn dat we op kantoor bleven. Niet op weg, niet
onder weg, gewoon, helemaal niet weg maar achter ons bureau met onze Bloomberg
en Internet onder handbereik. Met twee telefoons. Met een printer. Met de
mogelijkheid om de golf aan te voelen komen.
Ons heerlijk in de golf onder te dompelen en tegen mid-sessie naar een
diner te kunnen gaan met het idee dat er vanavond in ieder geval niet gesproken
kan worden van wegzakkende rally. Zo moet je er naar kijken. Als naar een golf,
zoals je ze wel eens aan de kust in Zuid-West Frankrijk ziet.
Maar … KLAP!
Wij dienen onszelf een ontnuchterende dubbele oorvijg toe. U weet wel, zo’n
driftige kleine serie oorvijgen, van het A-type, zoals Louis de Funès in zijn
meest stompzinnige films ze graag uitdeelde. Wakker worden!
Wat doen we morgenochtend ? Welnu, wij zitten dan bij een notaris voor het
bespreken van iets heel pietluttigs en zijn even weg. Wij moeten dus nu al
nadenken, of de ochtend zonder commentaar voorbij laten gaan. Wat moeten we
morgen doen?
Eerst maken we een keuze. Is dit de korte heftige rally waarin je eigenlijk
in het eerste uur moet verkopen? Nee, en waarschijnlijk ook niet in het laatste
uur. Dit is, zo voelt het, een Nasdaq 3000-rally. Daar kunnen we heel snel zijn
en dan zien we verder.
Betekent dit dat de bearmarkt voorbij is en we nu weer zijn waar we op 15
oktober hadden moeten zijn, als alles volgens plan was gegaan? Aan de vooravond
van een grote hausse golf? Ook dat denken we niet. Er is teveel schade
aangericht in de markt, dat maak je niet zomaar ongedaan.
Er hangt nog slecht nieuws boven deze markt, vrezen wij. Fundamenteel
slecht nieuws. Als er niet teveel van dat slechte nieuws is, kan het klimaat
even goed blijven want een rentedaling werkt weliswaar pas later door maar de
beurs kijkt graag vooruit. Dan telt een rentedaling, waarop nu geanticipeerd
wordt, meer dan slechte bedrijfsresultaten nu, voor zover die tenminste cyclisch
van aard zijn en niet berusten op zwakke uitvoering (Xerox) of
een verkeerde strategie (Apple).
Wat nu gebeurt is uitstekend voor groeiaandelen en voor dollarobligaties.
De euro begon net te keren, maar nu krijgt de dollar weer steun omdat er
aandelen en obligaties in de VS worden gekocht. Zo kan Greenspan de rente naar
beneden praten en zo kan toch de dollar tegelijkertijd even stijgen.
Kan deze rally van korte duur zijn?
Ja, maar hoe kort moeten we nog zien. In de eerste instantie zal dat
afhangen van de mate waarin de Fed de rente verlaagt. Ten tweede moet de
bedrijfsresultaten, ook als ze slecht zijn, positief geïnterpreteerd kunnen
worden in het licht van de lagere rente.
Dan kan het wat langer duren en krijgen we weer een nieuwe situatie. Laten
we het zo zeggen: als dit een dead cat bounce is, dan moeten we eerst hoger
stuiteren en dan zien we later wel of het beest nog leeft.
Sinterklaas: Rhythms blues
Mensen zeuren zo over analisten vinden we altijd. Nu hebben we het niet
over UPC – gisteren overigens weer goed nieuws, maar we hebben
onszelf beloofd even niet naar dit aandeel te kijken – hoewel de definitie van
“real analysts” nog in ons hoofd rondspookt.
Onze vriend Jan Ris, de onvermoeibare scanner van de meest ongebruikelijke
stukjes informatie, legde een papier op ons bureau.
Het ging over de aanbeveling die Salomon Smith Barney analist Jack Grubman
vandag afgaf op Rhythms Interconnections (RTHM). Gisteren ging
Grubman naar “neutral” op 1 1/32.
Op 8/4/99 was Grubman nog een koper op 74 5/8. Op 15/2/00 was hij nog koper
op 49 1/4. Op 1/6 was hij noch neutraal noch hold noch sell, op 16 7/8.
Wat, u mag het raden, was hij toen het aandeel op 17/10 op 4 5/32 stond?
Wel, ongetwijfeld overtuigd dat het aandeel snel weer de weg richting 70 zou
vinden, publiceerde hij een koopadvies.
Sinterklaas was dan ook een rotdag voor gretige kopers van dit aandeel:
Grubman ging naar neutral. Onmiddellijk stortte het aandeel in, van 1 1/32 naar
7/8, een dreun van 5/32 bij een omzet van 2 miljoen stuks.
Grubman is op Wall Street de meest vooraanstaande telcoanalist die per
jaar, zo schatten wij in alle bescheidenheid, meer mee naar huis neemt dan de
voltallige raad van bestuur van ABN Amro (of ING en zeker Rabo). Wij zijn blij
met deze waarschuwing. Net op tijd !
Om eventuele brievenschrijver te snel af te zijn ook nog even het
volgende.
Zijn wij verbaasd?
Nee.
Zijn wij geschokt?
Allerminst.
Zijn wij cynisch?
Ach,alles is relatief.
De investment banking business met RTHM was gewoon voorbij, sinds gisteren
waarschijnlijk. De tent gaat, wie zal het zeggen, kapot.
Even dus een telefoontje naar Grub, van de bankers elders in hetzelfde
gebouw: “Hey Jack, we’re done with RTHM. Yeah, that last effort also failed. No
buyers. Write whatever you want”.
Turbine turbulentie
Vestas Wind Systems zakt in.
Gaat het slecht met de windturbines? Niet dat we weten. Waarom zakt Vestas
dan? Omdat het duur is? Dat kan, maar vanochtend, op 432, voor het naar 402
zakte, was het toch een stuk goedkoper dan vorige maand op 500. En nu, op 370,
is het goedkoper dan vanochtend.
Wat gebeurt hier?
Hier gebeurt het omgekeerde van wat we op Nasdaq zien. Er zijn Bush stocks:
farma, tabak, olie. Er is ook een Europese Gore-stock: Vestas. De markt denkt
dat Bush, een olieboer, korte metten gaat maken met alternatieve energie.
Dat is spul voor quiche-eters.
Amerika gaat terug naar rood vlees en olie en laten de handelaars Vestas
Wind Systems.