Onze energie beleggingen blijven het goed doen. Fuelcell Energy
(FCEL, $103, modelportefeuille) steeg gisteren 6% op het nieuws dat
Enron (ENE, $86, modelportefeuille) $5 miljoen in het bedrijf ging
investeren.
 
FCEL is verdrievoudigd sinds we het deze zomer in de modelportefeuille
opnamen. Reden is de sterk toegenomen belangstelling voor brandstofcel
technologie. FCEL ontwikkelt dit soort toepassingen voor
electriciteitscentrales.
 
De chart voor FCEL is nog steeds goed, evenals de nieuwsstroom, maar voor
alle zekerheid verkopen we wat aandelen en leggen een order in voor 100 stuks
gelimiteerd op 113, voor de dag.
 

Gisteren herhaalden we onze vrees dat we eerst echt angst moeten zien
voordat de markt naar boven kan. De Goden waren ons goed gezind, in die zin dat
de Nasdaq gisteren weer een rotsmak maakte en dat we, ongemerkt, zorgeloos,
gevaarlijk dicht bij een nieuw dieptepunt voor het jaar komen.
 
Gisteren kreeg het biotechbedrijf Medimmune een harde tik vanwege slechte
vooruitzichten terwijl de slachting in de B2B sector, met I2 en
Ariba, voortduurde.
 
Onze koers blijft onveranderd: beleggers moeten eerst serieus piepen
voordat deze markt naar boven kan.
 
Is deze markt oversold? Wij denken van wel.
 
Moet er daarom direct verbetering komen? Wij denken van niet.
 
Eerst moet er bloed vloeien.
 
Soms wordt deze houding ons verweten. Dat betreuren wij. Wij raden degenen
die ons deze gedachte kwalijk nemen aan vooral veel te protesteren wanneer het
Journaal regen voorspelt.
 
Dat is net zoiets. Hoe je moet oppassen in deze markt, bleek gisteren weer
eens bij Microchip (MCHP, $34). MCHP was flink meegezakt met
Intel. Wij gaven al eerder aan dat wij niet denken dat er veel
verband bestaat tussen de problemen van Intel en, bijvoorbeeld, Analog
Devices, ST Micro of, zoals we gisteren zagen,
Microchip.
 
Microchip steeg gisteren 12% omdat de baas gewoon zijn winstverwachting
herhaalde. Niets nieuws dus, gewoon dat het bedrijf denkt de orders voor de
voorspelde winst al binnen te hebben. Dat zou dus eigenlijk een non-evenement
moeten zijn. Dat was het ook, maar de koers van MCHP steeg spectaculair, na een
eerdere daling van 22%.
 
Wij denken dat zoiets ook met hele sectoren gaat gebeuren, wanneer de
winstwaarschuwingen achter de rug zijn.
 
Het enige dat ons dwars zit is de zorgeloosheid. Er moet bloed vloeien en
pijn geleden worden. Vandaag stond er niets over de beurs op de voorpagina van
de Herald Tribune. Wel dat er in Jeruzalem bloed vloeit. Daar wordt nu alles in
het werk gesteld om de mensen weer rustig te krijgen.
 
Helaas is de analogie met de beurs frappant. Wij wachten nog twee weken,
misschien wat langer. De verleiding om de handdoek in de ring te gooien neemt
toe.
 
Het is altijd het donkerst voor de zon opgaat.

Vorige week berichtten wij (zie ook: Ze
Lernout nooit I en Ze
Lernout nooit II) over de laatste perikelen bij het zachtwaar bedrijf
Lernout & Hauspie. Vandaag liepen wij binnen bij een vraag
& antwoord séance (wij gebruiken dit Gallicisme omdat het hier een Vlaams
bedrijf betreft en wij ons Vlaams proberen te verbeteren. Waarom? Dat leggen we
straks uit.)
 
De zogenaamde break-out session vond plaats in Parijs, waar de directie van
LHSP een presentatie gaf. Zo’n presentatie wordt, op dit soort conventies,
meestal gevolgd door een uitbraakzitting, die zo heten omdat analisten en
fundmanagers dan in besloten kring allerlei dingen kunnen zeggen die ze normaal
voor zich houden.
 
Het leuke is dat bedrijven dat soms ook doen, zodat je wat meer inzicht
krijgt in waar ze mee bezig zijn. Soms helpt dat.
 
Bij LHSP, waar de faxmachines op het ogenblik versneld slijten vanwege de
grote aantallen dagvaardingen voor zogenaamde class action suits die daar
binnenkomen, heerst geen feeststemming.
 
Bij onze Belgische vrienden ook niet, als wij afgaan op de Vlaamse accenten
die we tijdens het vragenuurtje opmerkten.
 
Wij hebben geen positie en ook geen speciale interesse in LHSP en gingen
dus alleen om onze lezers, waarvan wij vermoeden dat een aantal roekeloos hun
beste vriend in de taalkundige puntenslijper van LHSP heeft gestoken, van dienst
te zijn.
 
De vraag voor hen is immers een moeilijke: rustig stilzitten, wat pijn doet
want er wordt keihard door andere mensen aan die puntenslijper gedraaid, 
of in één verlossende ruk zich lostrekken uit deze gruwelijke situatie.
 
Wij weten de oplossing niet maar zullen ons best doen hier wat objectief
licht op te laten schijnen.
 
“Waarom vorige week een winstwaarschuwing, terwijl jullie een week daarvoor
nog goede vooruitzichten schetsten?” vroeg een belegger die, gezien de
Belgisch/Nederlandse origine van zijn werkgever, ongetwijfeld de tegenwaarde van
silo’s vol vertaalzachtwaar had liggen.
 
John Duerden,de nieuwe CEO van LHSP gaf aan dat zowel de Dictaphone-divisie
als LHSP op grote orders had gerekend aan het eind van het kwartaal. Toen die
niet bleken te komen gaf Duerden direct een winstwaarschuwing.
 
Op een vraag of het volgende kwartaal dan niet geweldig goed zou worden,
gaf Duerden liever geen antwoord.
 
Hoewel we niet in de puntenslijper zitten, beginnen we ons toch te
interesseren voor de LHSP-problematiek.
 
Wordt dit een tweede Baan?
 
Het heeft er allerlei kenmerken van. Interne transacties, onduidelijke
structuren die door buitenstaanders, in dit geval de Wall Street Journal, worden
ontrafeld en een vorm van Nationale Trots. LHSP is de Belgische Baan, in dat
geval.
 
Net zoals bij Baan is er nu de Amerikaanse CEO, binnengehaald via een
overgenomen bedrijf, die de zaak een professioneel gezicht moet geven en het
bedrijf moet redden.
 
Het lijkt ons dat LHSP waardevolle intellectuele investeringen heeft
gedaan. Er is vraag naar de oplossingen waar het bedrijf aan werkt. De waarde
van LHSP is nu aanzienlijk lager dan voor de crisis en de kwaliteit van de
zachtwaren staat hier niet ter discussie.
 
De markt, tenslotte, lijkt ons groter dan we eerst dachten, en hier komen
we bij het eerder genoemde punt, namelijk ons Vlaams, dat stukken beter
kan.
 
Wij gaan op Vlaamse les omdat ons vorige week gebleken is dat onze
Belgische relaties onze in het Frans opgestelde contracten niet kunnen lezen,
althans, dat zeggen ze.
 
Nu hebben we andere Belgische relaties die onze Franse contracten (onze
firma is in Parijs gevestigd met als voertalen Frans en Engels)gewoon zelf in
het Waals vertalen, althans we horen ze er nooit over, maar je moet enorm
oppassen wanneer je, zoals wij, of Noord-Vlaams spreekt of Zuid-Waals, zoals in
Parijs.
 
Hebt u dat ook wel eens, dat u een taxi neemt bij de uitgang van
Brussel-Zuid en “Goedemorgen!” zegt ? Het is zoals de besmeerde boterham, die
altijd met de beboterde zijde op de grond valt. “Bonjour Monsieur” antwoord de
chauffeur geduldig. Zeggen wij “Bonjour Monsieur”, dan krijgen wij een getergd
“Wablief ?” om de oren.
 
Wij zijn te oud om goed Waals te leren, maar goed Vlaams dat kan misschien
nog net. Wij zijn al bezig met ons lijstje synoniemen.
 
Tweedehands auto? Okkasiewagen in het Vlaams.
 
Zouden ze ook Gallicisme met Wallonisme vertalen? Wie kan ons aan een goed
Vlaams/Kaninefatisch woordenboek helpen ?
 
Wij weten nu waarom LHSP in België gevestigd is en nergens anders.Wij
blijven alert. Dit bedrijf heeft nu geen enkel vertrouwen meer bij beleggers en
het duurt minstens een jaar voordat institutionele beleggers er weer serieus
naar gaan kijken.
 
Wie weet is dit een schreeuwend koopje. Zoniet, dan zal dat in de komende
maanden op schrijnende wijze duidelijk worden.
 

Hebt u de laatste tijd veel gelezen over afnemend strandbezoek? Over
dagelijkse schoolgang door kinderen? Over het gebrek van file’s op weg naar
vakantiebestemmingen?
 
Wij ook niet.
 
Wij zijn hier ook niet verbaasd over, want, en wellicht houdt dit verband
met onze academische achtergrond en jarenlange ervaring, het is niet echt
verbazend dat mensen in de herfst minder naar het strand gaan en kinderen vaker
op school verblijven dan in de zomervakantie.
 
Daarentegen zijn er toch telkens weer hopen mensen verbaasd, gepijnigd,
armer en soms zelfs kwaad dat het in deze periode wat minder gaat met de
beurs.
 
Dat is pas verbazend, want september is traditioneel de slechtste
beursmaand en wij hebben al een paar keer in herinnering gebracht dat iets dat
heel vaak gebeurt, ook dit jaar wel eens opnieuw zou kunnen plaatsvinden.
 
De verbaasden verbazen ons dus, de winstwaarschuwingen verbazen ons niet,
tenzij Siebel Systems, Veritas,
Checkpoint of GFI Informatique met een
winstwaarschuwing zouden komen.
 
Ja, dan zouden ook wij pijnlijk verbaasd zijn. Nu zien wij de
winstwaarschuwingen van McDonald`s, Gilette en
Kodak als problemen van deze bedrijven die, met wat hulp van de
euro, extra prominent komen bovendrijven.
 
In de tech-sector geldt hetzelfde voor Intel en
Apple. Wij denken dat die problemen aan de bedrijven zelf zijn
gerelateerd, wat ons een betere boodschap lijkt dan het gruwelijke bijwoord
“bedrijfsspecifiek” te gebruiken.
 
Die problemen komen via winstwaarschuwingen aan het licht. Een waarschuwing
is geen waarschuwing als die niet eerder komt dan de aankondiging van de
resultaten. Om eerder te komen moeten de waarschuwingen nu komen.
 
Zoals de bladeren in de herfst van de bomen vallen, zoals de kinderen weer
naar school gaan, zoals de bouwvakkers terug zijn van de camping en dromen van
regenverlet, zo komen de winstwaarschuwingen nu en zakt de markt.
 
Wie zich daar nog steeds buitensporig druk om maakt, moet zich absoluut
geen zorgen maken want wij hebben zeer goed nieuws voor u.
 
Wij waren onlangs in Nederland. Er heerst daar, zo lieten wij ons
vertellen, volledige werkgelegenheid.
 
Wie het dus niet meer uithoudt met die winstwaarschuwingen in het
winstwaarschuwingenseizoen kan nu gewoon van baan wisselen! Dat is handig en
aangenaam tegelijk, wat je van die winstwaarschuwingen niet kan zeggen.
 
Wat je wel kunt zeggen is dat het er iets meer zijn dan vorig jaar om deze
tijd. Dat klopt aardig met de voortschrijdende en iets vermoeidere
bullmarkt.
 
Het spoort aardig met de euro- en olieschokjes. Maar verder stellen deze
berichten niet veel voor, behalve dat het slecht gaat bij de betrokken
bedrijven.
 
Gelukkig hebben we ze niet in portefeuille. Pas als onze lievelingsaandelen
ook getroffen worden gaan we ons zorgen maken.
 
Nu leggen wij weer nederig het hoofd in de schoot want we willen geen
noodlot over ons afroepen en kruisen wij, bijgelovig als altijd, zoveel mogelijk
vingers.
 
Vervolgens gaan wij over tot de orde van de dag, in dit geval bestudering
van de resulaten van GFI Informatique, ons favoriete Europese it-bedrijf.
 
De vooruitzichten lijken ons daar nog steeds even gunstig als vorig jaar in
dezelfde periode. Terwijl andere it-bedrijven moesten inleveren en klaagden,
ging het GFI voor de wind. Het is dat we al een mooie pluk hebben, ook in ons
eigen fonds, anders kochten we ons nu wezenloos.
 
Heerlijk, wanneer een bedrijf waarin het elke dag zomer is, in de
herfstverkoop gaat.
 

In de eerste film van Robert de Niro als regisseur, het autobiografisch
getinte ” A Bronx tale”, maakt de jonge aspirantgangster genaamd C zich druk om
een jongen die hem al een tijd lang $20 schuldig is.
 
C wordt hier helemaal naar van en zint op wraak. Sonny, de echte gangster,
heeft bloed aan zijn handen maar hij heeft ook een nuchtere kijk op de wereld.
Hij heeft tien jaar in de gevangenis gezeten en daar uitgebreid Macchiavelli
gelezen.
 
Hij vraagt of de schuldenaar een goede vriend van C is. Dat blijkt niet zo
te zijn.
 
Vind C hem anderszins leuk of interessant?
 
Nee, zegt C, hij is een #*&%”!.
 
Sonny raadt C aan de $20 maar te laten voor wat ze zijn. “Beschouw die $20
als een investering. Die sukkel woont bij je in de buurt, hij maakt deel uit van
je kennissenkring. Je vindt hem een ~*&%!, maar voor $20 zul je nooit meer
last van hem hebben. Hij zal je altijd ontwijken, uit angst je terug te moeten
betalen. Laat die $20 zitten en ga iets nuttigs doen.”
 
Het enige dat ons er van weerhoudt om optimistisch te zijn is het nog
steeds heersende optimisme in de markt. Wij zouden het graag slechter zien, dat
biedt meer perspectief op stijging, maar het zij zo.
 
Analoog aan Sonny’s raad lijkt het ons verstandiger om niet in paniek te
raken van de huidige serie winstwaarschuwingen. Ga de verliezers uit de weg.
Laat ze maar zitten, ga over tot de orde van de dag.
 
Apple is de laatste uit het rijtje.
 
Wij hebben persoonlijk grote sympathie voor dit bedrijf. Sterker nog, wij
worden dagelijks door medewerkers wier materiële beloning wij als ondernemer
eerst moeten verdienen, erop gewezen hoe achterlijk wij zijn omdat wij een Mac
gebruiken.
 
Wij worden, tussen twee zakgeldverhogingen, door onze oudste zoon om
dezelfde reden uitgemaakt voor computerkreupele. Vervolgens springen wij bij
voor een nieuwe turbo videokaart voor de veelbelovende schat.
 
Kortom, het pad van de liefhebber van elegante en intuïtieve zachtwaar is
bezaaid met doornen.
 
Gelukkig zijn wij slechts gebruiker van de heerlijk vloeiende producten van
de firma uit Cupertino, zoals het cliché luidt, en zijn wij geen aandeelhouder.
Wij kunnen daarom nuchter blijven.
 
Dat houdt twee dingen in.
 
Verwar elegante software niet met een favoriete belegging. Verwar een
winstwaarschuwing van een maker van elegante zacht- en hardwaar niet met een
recessie in de verkoop van dozen.
 
Misschien komt die teleurstelling nog. Misschien niet.
 
In onze ogen zijn noch de resultaten van Intel noch die van Apple tekenend
voor de pc-markt. Laat die sector, die dit najaar wellicht interessante
perspectieven gaat bieden, maar in elkaar klappen.
 
Wij zullen ons hoofd er niet voor op het blok leggen, maar we zouden niet
verbaasd zijn als, tegen het eind van het jaar, de cijfers van
Dell en hopelijk ook Compaq meevallen. Die
aandelen kelderen nu dankzij Intel en Apple.
 
Blijf opletten.
 

Wij blijven de inhoud van de modelportefeuille kritisch volgen. Microsoft verkopen we. Er is in de grafiek geen steun meer te zien dus nemen we afscheid.

Emotie verjaagt gezond verstand. Gezond verstand leidt tot
discipline.Discipline is beter dan emotie. Als we het bovenstaande
in gedachten houden en terugkeren naar onze favoriete voorspelling van ellende
in september en een rally in de tweede helft van october, zien wij het
volgende. Bijna alle markten zijn negatief dit
jaar. Onze modelportefeuille is positief – we vermelden het maar
want er was van de week weer een gek in de Koffiekamer die, tot mijn verbazing,
uitlegde waarom een score in de drie cijfers voor onze portefeuille slecht was
en dat de nodige correcties door deze auteur werden doorgevoerd.
Merkwaardig. Wij geloven nergens in behalve in discipline, huiswerk
en intuïtie. Discipline suggereert een tech rally, vanaf oktober omdat in
september de winstwaarschuwingen komen en iedereen pessimistisch
wordt. In oktober krijg je vaak dat de bazen van de bedrijven waar
het goed gaat – geen euro exposure, geen olieproblemen, stijgende verkoop,
betere marges – weer optimistisch worden. Op een dag belt een analist en die
krijgt een leuk verhaal te horen. Analist schrijft een aangenaam verhaal, de
koers stijgt. Dit gebeurt niet alleen bij één bedrijf, het is een
trend. Vlak daarvoor wordt de markt gedomineerd door een euro
crisis, een oliecrisis, we komen net uit een inflatiedreigingscrisis. Eén van de
grootste bedreigingen is dan positief sentiment. Wanneer dat komt, en
statistisch gezien is daar in october veel kans op, is het goed om vol belegd te
zijn. Onze favoriete sectoren zijn optische netwerken, data opslag,
financials, biotech en alternatieve energie. Gas is nu duur, maar wordt de
toekomst, de komende vijf jaar. Financials zijn goedkoop en het is na tech de
grootste sector. Wij vertrekken naar Nederland voor wat
vergaderingen, volgende week komen we met onze favoriete
aandelen. Jammer dat we een naar gevoel hebben dat het eerst nog
wat slechter moet gaan in de markt. Het is altijd het donkerst voor
de zonsopgang. Wij wachten dus op een beetje wanhoop om op te
kunnen veren.
 

De vraag is natuurlijk wat je nu met zo’n aandeel wilt doen.

Laten we daar eens rustig over nadenken. LHSP is een research bedrijf.
Om de
één of andere reden hebben ze daar wat moeite mee en willen ze graag
omzet
laten zien, dat staat beter.

Hun werk staat, voor zover ik dat kan zien, niet slecht bekend. Wat
zeker
is, is dat ze omzet maken via hun zelf opgezette filialen. Acht van die
filialen zijn door henzelf gefinancierd, iets dat u maandag in de
Europa
editie van de WSJ zult kunnen lezen – of nu op hun betalende website,
wsj.com.

In mijn ogen heeft LHSP het spel al een tijd niet goed gespeeld. Goh,
denken
ze daar dan blijkbaar, het is wel vallen en opstaan met die koers van
ons,
weet je wat ? We nemen Gaston Bastiaens in dienst, die weet waar we het
over
hebben.

Dat was natuurlijk niet zo handig. Nu is meneer Bastiaens weg en is hij
vervangen door John Duerden, die bij Dictaphone vandaan komt.
Vrijdag hield LHSP een persconferentie, althans, persconferentie is een
groot woord, want er mochten geen vragen gesteld worden. Jo Lernout
verdedigde zijn beleid en legde uit waarom hij de LDC’s (Language
Development Companies, niet te verwarren met Less Developed Countries,
de
politiek incorrecte naam voor landen zoals Suriname, waar die landen
natuurlijk snuivend op reageren, maar we dwalen af).

Ik heb even naar die persconferentie geluisterd, iets dat u ook kan
doen,
tot woensdag, via de site van LHSP. Als u nog oude vakantie foto’s in
het
album moet plakken zou ik dat eerst doen, maar goed, u hebt de aandelen
en
ik niet.

Meneer Lernout lijkt het volkomen normaal te vinden dat die LDC’s op
die
manier zaken doen met LHSP.
De LDC’s zijn opgezet, legde meneer Lernout uit, omdat LHSP zelf de
middelen
mist om in Urdu en Farsi aan het ontwikkelen te gaan.
Daar heeft hij natuurlijk gelijk in, maar waar hij toch wat onhandig
mee is,
is dat LHSP dat niet duidelijk naar buiten brengt, behalve als het WSJ
er
eerst mee komt. Blijkbaar denken andere beleggers daar ook zo over,
tenzij
het aandeel zo gezakt is omdat ze massaal op de verkeerde knop gedrukt
hebben.

Wat moet u nu doen ?

Eerst rustig bidden. Oecumenisch ingesteld als wij zijn hebben wij geen
voorkeur, maar we suggereren voor deze gelegenheid Hermes, god der
handelaren en dieven als voor de handliggende gebedspartner.

Vervolgens moet u er rekening mee houden dat zelfs als alles goed komt
het
vertrouwen even weg is. Dat kan gemakkelijk een jaartje duren. Geen
grote
offers beloven dus voor die tijd.

Moet u nu bijkopen ?

Dat is moeilijk: wij houden niet zo van het vangen van vallende messen,
u
kunt zich snel bezeren.
Daar staat tegenover dat het aandeel nu wel erg goedkoop is vergeleken
bij
de $72 die het in de lente waard was. Misschien kan je het ook andersom
zien, vandaar.

Daarom lijkt me uw voorgestelde oplossing, gewoon even wachten tot u
het met
een knopje op de tv zelf kunt regelen, van gezond verstand getuigen, om
van
nuchtere realiteitszin nog niet eens te spreken.

Ik wens u veel geluk met deze vooralsnog weinig bevredigende belegging
en
zal naar LHSP blijven kijken.

Vandaag wordt het dus paniek. De enige reden daarvoor is psychologisch:
Intel is een toonaangevend aandeel, een zogenaamde Bellwether,
en de markt zat al in de zwakke periode die september meestal kenmerkt. De
winstwaarschuwing van Intel duwt de markt de afgrond in.
 
De ellende zal wel even duren, maar het is altijd het donkerst voor
zonsopgang. Een van de redenen waarom de aandelenmarkt zwak is, ligt in de
ontwrichting die de situatie met de olie en de euro veroorzaken. Op Wall Street
hebben toonaangevende bedrijven zoals McDonald en
Gilette al winstwaarschuwingen afgegeven.
 
Intel heeft hier weinig mee te maken, want ze factureren alleen in dollars
en repatriëren dus geen euro’s naar de VS. Intel had hoge verwachtingen
geschept, maar eigenlijk gaat het al meer dan een jaar op meerdere gebieden
verkeerd bij Intel. Er zijn grote produktieproblemen,waardoor er niet geleverd
kon worden. Klanten overdreven hun orders, die misschien zijn aangezien voor
echte vraag en uiteindelijk viel de vraag in Europa dus tegen.
 
Het is moeilijk nu al te concluderen dat de Europese PC-vraag teleurstelt.
Michael Dell gaf optimistische geluiden, Compaq zegt dat de vraag goed is,
Microsoft was onlangs wat voorzichtiger.
 
We verwachten voorlopig niet veel van INTC. Wat we wel verwachten is dat de
markt de baby’s met het badwater weg zal gooien, zoals men daar zegt. Dat
betekent dat op een gegeven ogenblik de andere chips, die niet de Intel
problemen hebben, ook afgewaardeerd worden.
 
Wij denken aan de analoge sector, omdat we verwachten dat de verschillende
vormen van speelgoed voor kinderen en volwassenen als verse broodjes de deur uit
zullen gaan. We denken dan aan Analog Devices, de marktleider
op dat gebied, maar ook aan ST Micro, Cirrus Logic
en natuurlijk Philips (nieuws,
forum, research).
Er is geen goede reden om Philips hard af te waarderen. Maar heb geduld: vang
geen vallend mes.
 

De winstwaarschuwing van Intel zorgt voor paniek: de
futures op Nasdaq en de S&P staan 2% lager, maar Intel werd gisteren na
beurs 21% geschoren. Dat scheelt $ 77 mrd in marktkapitalisatie. De markt
bungelde toch al aan een weerstandsdraadje en Intel kwam dus met een
schaar.
 
Het was ook nog volkomen onverwacht. Wij hadden geen idee dat dit eraan
kwam en Intel ook niet, want het management gaf een paar dagen geleden nog
optimistiche guidance.
 
Hoe kan zoiets dan gebeuren?
 
Is het een rommeltje bij INTC? Wij denken van niet, dit soort
omzetverrassing kan heel goed aan het eind van een kwartaal opdoemen. Bovendien
is het al eerder gebeurd, de laatste keer was in ’98 en toen werd Intel 13%
geknipt.
 
Intel heeft leveringsproblemen. Ze zien ook minder vraag dan verwacht in
Europa. Wij denken dat de markt een dreun krijgt, maar het lijkt ons nog te
vroeg om Intel af te schrijven.