Geen paniek, uiteindelijk, behalve in Amerika en Azië. Op Wall Street werd
de helft van de reddingsbrigade toch ingezet. Mevrouw Cohen sprak
geruststellende woorden.
 
Europa is dit jaar in rustiger vaarwater gebleven. De meeste beurzen staan
nog in de min, behalve de Zweedse index, die zwaarder in de Nieuwe Economie zit
dan de rest van Europa.
 
Halfgeleiders waren gisteren de sterke sector. De vraag is nu of we hier
met een suckers rally te maken hebben of met een einde van de ellende.
De consensus is dat de markt een te harde opdoffer heeft gekregen om verder
vrolijk fluitend weer een opwaartse richting in the slaan.
Positief is dat de Vier Ruiters -Cisco,
EMC, Oracle en Sun – sterker
uit het avontuur tevoorschijn komen. Hun waardering is nog steeds hoog, ze
hebben minder ingeleverd dan andere technologie bedrijven en vooral in het geval
van Cisco is de ruilvoet nu veel gunstiger dan een maand geleden.
 
Cisco gaat dit jaar 25 acquisities doen. Die acquisities zijn zo belangrijk
dat Cisco daar een overname- en integratieteam voor heeft dat de omvang heeft
van een middelgrote zakenbank.
 
Het is prettig voor Cisco te weten dat veel van het wild nu 50% minder kost
dan op de top. Cisco betaalt in aandelen. Die waren gisteren $66 waard, tegen
$80 aan de top. Cisco is 18% gezakt maar een bedrijf als Juniper
Networks, dat supersnelle routers maakt die met die van Cisco
concurreren, is gezakt van $309 naar $157.
 
De markt blijft kwetsbaar voor slecht nieuws van het inflatiefront. De
consensus is dat de bedrijfsresultaten in de tech sector geweldig zullen zijn.
Dat laat dus weinig ruimte voor teleurstellingen.
Wat erg gunstig zou zijn is een situatie waarin de markt ook echt reageert
op goed bedrijfsnieuws. Dat is nog niet echt het geval, al was de goede
performance van de halfgeleiderssector gisteren toch een aardig
voorproefje.
 
De markt voor halfgeleiders blijft sneller groeien dan verwacht. Dat is
gunstig voor Philips, ASML,
ASMI en de Europese kampioen ST
Micro.In Engeland is onze favoriet ARM
Holdings, ook 30% terug, ontwerper van chips voor mobiele telefoons.In
de VS zagen we gisteren Texas Instruments enorm profiteren van
deze wending.
De semi’s zijn een markt waarin je tenminste nog met klassieke
waarderingsmethodes uit de voeten kunt. Dat is wel zo prettig, zeker als we
bedenken dat de koersen gezakt zijn en de perspectieven van de markt nu
gunstiger worden ingeschat dan een maand geleden.
 

Vandaag wat minder crash, maar nog steeds evenveel spanning. Voor de
optimisten is alles voorbij. Voor de pessimisten is het pas begonnen.
Voor ons is het moeilijk.

De moeilijkste momenten in het leven van een
belegger zijn de tijden waar de ene trend plaats maakt voor de andere.
Is dat nu het geval ? Wij weten het niet. Daarom doen we niets, of heel
weinig.

Vandaag kregen we de cijfers van ons fonds binnen. Nog net een procent of 10
winst voor het jaar. Minder dan de 67% van maart, maar beter dan de meeste
mensen die we spreken.

De markt zit vol puts. Dat is een goed teken. Vrijdag is expiratie, al die
geschreven puts zijn extra testosteron voor de markt.

Als de kopers ze
willen verkopen omdat ze anders waardeloos aflopen moeten er aandelen
gekocht worden.

Veel professionals verwachten nog een trein. Wanneer die langs komt kan het
weer pijn doen.

De margin kopers hebben hun margin calls gehad.
Die zijn nu uit de weg. Nu kan er van alles gebeuren.

Gebruiken we onze
laatste cash, nadat we te vroeg in de markt waren gestapt ?
Kopen we farma, na de uitstekende cijfers van Lilly en Pfizer?
Pakken we Alcatel weer op, na goede cijfers en een ouderwetse K/W?
Schrijven we calls op ASML met het risico bij de eerste rally te moeten
leveren?

Blijf diep ademhalen, leef gezond, ga vroeg naar bed, ontspan de
maagspieren. De vis wordt duur betaald.

Ontspannen handleiding IVPaniek of geen paniek ? Dat is de
vraag.Lezers van delen I, II en III van deze
serie crashbeschouwingen kennen onze gedachte. Samenvattend, hopen wij op een
snelle, pijnlijke paniek, waarop een rally kan volgen. Zo niet, dan blijft het
kwakkelen.
Wat is nu, rond het middaguur, de stand op paniekgebied ?Eerst
het slechte nieuws: Clinton en de G7 leiders sussen de zaak. Dat is slecht, want
dat zijn zachte heelmeesters.
Zij zijn ook niet echt deskundig, zeker Clinton niet. In zijn kring
worden voornamelijk termijntransacties gedaan, weten wij inmiddels.Politici
zijn voorgeprogrammeerd om te sussen.
Dit betekent dat het nog stukken erger moet worden voordat er actie
wordt ondernomen. De actie op Nasdaq, vrijdagavond, was wel goed en de
Amerikaanse kranten reageren dit weekend dan ook allemaal met brede artikelen op
de voorpagina’s.
Er was paniek in Korea. Daar tuimelden de markten ruim 11% en wat
opviel wat dat de Kosdaq evenveel zakte als de Kospi. De Kosdaq is een Nasdaq
verwante index, de Kospi is de bredere index.
Japan ging ook flink onderuit: daar zakte de Jasdaq 12%, twee keer
zoveel als de Nikkei of de Topix.Andere markten reageerden minder
gunstig, althans, voor ons scenario. Taiwan, het land dat voor chips is wat
Montélimar voor Noga is, was zaterdag en vanochtend alweer gunstig gestemd en
eindigde vanochtend weer in de plus.In Europa valt de slachting mee. In
die zin hebben de politici gelijk: ook al vallen de Nieuwe Markten om, dan is er
nog niets aan de hand met hun herverkiezing of benoeming. Veel
belangrijker is de richting van de S&P future vanochtend: die begon met een
flinke daling van 1365 naar 1345 en is nu terug naar 1365, wat niet op een grote
daling lijkt.
Zoals het er nu naar uitziet krijgen we misschien geen grote schoonmaak
in het eerste uur. Dat is een vereiste voor redding door de Cavalerie,
bijgestaan door de Turk.
Het ergste dat ons kan gebeuren is een kwakkelende, sussende,
uitgesponnen bear markt. Daar heeft niemand wat aan.Kent u overigens de
Nieuwe Definitie van B2B ? Boom 2 Bust.Tot later.

Stormy Monday Blues
Stormy Monday is de titel van T-Bone Walker’s grootste hit, één van de
mooiste bluesnummers ooit geschreven. Een goed moment om hier weer eens naar te
luisteren. Maandag gaat het er om spannen. Wij zien verschillende mogelijkheden,
laten we eens kijken naar de meest waarschijnlijke hypothese.
 
We herhalen ons uitgangspunt (zie ook  Crash: ontspannen handleiding
I & II).
 
De huidige baissebeweging moet eerst tot paniek degenereren.
 
Dan pas komt de redding. We moeten dus hopen dat de paniek vlug komt. Ons
probleem was dat we in Europa nog maar weinig sporen van paniek zagen. In
Amerika is dat geen probleem, daar begint het warm te worden.
 
In dit scenario past dus een forse baisse in Europa, direct bij de opening.

 
Die baisse blijft voortduren door de dag. Amerikanen verkopen winstgevende
posities, in Euro-tech aandelen en ook elders. Gedurende die tijd staat de
S&P future flink negatief en dat blijft zo tot de opening van New York.

 
Daar krijgen we vervolgens Amateur Hour waarbij de beren, uitgehongerd na
maanden alleen in het bos, opeens allemaal tevoorschijn komen. Het blijken er
meer te zijn dan gedacht, ze hebben bloed geroken en het hele weekend lang
hebben ze zich lekker gemaakt. Hun wacht een feestmaal van stieren entrecote.
Wij vrezen dat veel van deze entrecotes de grill niet eens halen en rauw
verorberd zullen worden.
 
De aandelen die nog op winst staan, drie van de Vier Ruiters bijvoorbeeld –
Cisco, EMC en Oracle- worden
verder de grond ingestampt. Sun is een ander verhaal, Sun kwam
donderdag na beurs met prachtige resultaten. Niet genoeg voor de markt, maar wel
genoeg om Sun minder schade te berokkenen dan anders zou zijn gebeurd. Dat geeft
niet, in plaats van Sun nemen we Intel. Intel kreeg vrijdag al
een dreun.
 
De onroerend goed sector hield zich tot nu toe goed. Dat wordt een veilige
haven, maar pas op als de markt keert.
 
Na een uur of twee hebben de beren geen honger meer. Dat is het goede
moment voor de reddingsbrigade. President Clinton heeft dit weekend ook
doorgekregen dat er iets verkeerd gaat. Zijn voornaamste politieke erfgoed is
niet Monica, niet Hillary, niet de gezondheidszorg, maar de economie. Dat hij er
niets aan kon doen dat die zo groeide is een ander verhaal, waar hij liever niet
aan denkt. Gore moet straks de verkiezingen winnen met rugwind van de economie.

 
Groenspaan moet dus een stap doen, geholpen door de reddingsbrigade.
 
In de kelders van de Fed zit de Turk klaar, het zweet staat hem op het
voorhoofd. Mevrouw Cohen, wiens firma Goldman Sachs ook een tik heeft gekregen,
gaat mee doen. Maar wat echt telt is Groenspaan. Wat kan hij nu zeggen en doen ?
Hij heeft immers vorige week duidelijk gezegd dat er van hem niets te verwachten
is ?
 
We hebben nog eens gekeken en zo duidelijk was dat nou ook weer niet, het
klonk alleen zo. Er staat nergens dat Groenspaan de geldpomp niet weer open kan
draaien als het echt verkeerd loopt. Er is per slot van rekening 2 triljoen
dollar in rook opgegaan. Dit is dus het moment voor de Cavalerie. Groenspaan
gaat iets aankondigen. Tegelijkertijd drukt de Turk op de knop waar “Futures” op
staat. Mevrouw Cohen kondigt aan dat dit een koopmoment is. Een hevige rally
volgt. Hoe meer verkopers inmiddels klaar zijn, hoe meer margin spelers kapot
zijn, hoe beter voor het mogelijke succes van zo’n rally.
 
Of dat vervolgens een sucker’s rally wordt zien we pas later. Er liggen
immers sterke weerstanden boven de markt. Dat zijn de vroegere bodems.
 
Morgen wordt een spannende dag.
 
Wij wensen u sterkte, stalen zenuwen en veel geluk.
 

De Nasdaq is open en stijgt 3%, zakt weer onder nul en stijgt weer. De
Dow en S & P trekken aan.De Gorilla’s doen het goed. Dat zijn de Vier
Ruiters – Cisco, EMC, Oracle
en Sun – en twee voormalige Ruiters, Microsoft
en Intel. Dit zijn de duurdere aandelen en ze stijgen.
Zolang de Gorilla’s niet omgaan kunnen we niet spreken van een algehele
paniek.De stemming in de markt is overigens kalm.
 
De slachting in de secundaire aandelen komt tot stilstand. Dat geeft
aan dat er verkocht wordt zonder dat er naar fundamenten wordt gekeken. De
slachting in deze sector is nog niet ten einde.
 
In Europa viel de ellende erg mee, we kunnen dus niet van een paniek op
wereldniveau spreken, omdat er maar twee werelddelen meededen – we tellen de
klap in Australië voor het gemak niet mee omdat Australië zelf niet meetelt, qua
stemming althans ( dit om boze brieven te vermijden).
 
De bedrijfsresultaten zijn nog steeds goed: na de prachtige resultaten van
Sun – beloning vandaag +5%- kwam Merrill vandaag met een
winststijging van 71%. De IPO van T-Online liep goed en de
koers trekt aan, van 27 naar 34.
 
Er is geen paniek vandaag, vooral Europa blijft het goed doen en misschien
is die ontkoppeling wat meer aandacht waard.
 

Laten we er voor het gemak van uitgaan dat we op het ogenblik in een ’87
scenario zitten.
Er zijn overeenkomsten: renteverhoging in een overspannen markt. Er zijn
natuurlijk verschillen: de overwaardering is geconcentreerd in de TMT en biotech
sectoren.
 
Wij zijn bang dat we weinig positief nieuws hebben, althans, voor de zeer
korte termijn. Wij houden niet van het doen van voorspellingen en doen dat dus
zeer zelden. Zoals u weet zijn er ook mensen die juist heel veel voorspellingen
doen. Dat is erg handig, want dan kan je altijd wijzen op één die uitkomt. Je
hoeft maar te voorspellen dat de markt gaat zakken en vervolgens dat de markt
gaat stijgen. Zoiets komt vaak uit. Gek genoeg werkt het ook nog: de mensen
trappen hier graag in, merken wij telkens.
 
Terug naar onze visie op deze markt.
Er zijn een paar factoren die ons weinig hoop geven.
Ten eerste waren er de woorden van Alan Greenspan.
Ten tweede is er nog niet genoeg paniek om van capitulatie te kunnen
spreken.
Ten derde hebben wij geen bloed zien vloeien op straat.
Ten vierde zijn de aandelen die wij zouden willen kopen nog niet
spotgoedkoop.
 
Laten we in deze column eerst eens kort doornemen waarom we dit niet
bemoedigend vinden.
 
Groenspaan negatief.
Groenspaan gaf eigenlijk aan dat de markt kan stikken, hij ziet in de
cijfers van vrijdag inflatiesporen dus gaat hij rustig door de rente te
verhogen.
De markt reageert daar heel slecht op, want in het collectieve geheugen van
de markt moet Groenspaan eerst naar de kleedkamer om daar een blauwe tuniek aan
te trekken. Vervolgens klimt hij op zijn paard, geeft een teken met zijn hand
aan de ruiter naast hem, die met die gele bretels. Deze ruiter toetert “charge!”
op zijn trompet en een regiment blauwe tunieken komt de bijna gescalpeerde
beleggers te hulp. De cavalerie !
Reken daar vooral niet op, zei Groenspaan, eigen schuld,dikke bult.Zoek het
maar uit.
 
Ondertussen staan de wagens van de karavaan in een kring, omsingeld door
een kudde dolgeworden beren met scherpe tanden. Deze beren hebben heel lang niet
gegeten. Ze hebben honger. Ze hebben nu bloed geproefd. De heerlijke smaak van
het nobele vocht windt hen op. De oudste beer staat op een heuveltje te kijken.
Geen cavalerie in zicht. Nog even doorbijten dus.
 
Geen capitulatie
Kijkt u eens op de forums van Inveztor.net, naar de koppen van de kranten en naar de
televisieprogramma’s. Misschien ziet u hetzelfde als wij.
 
In de VS hebben de mensen nu een heel weekend om elkaar gek te maken. De
Herald Tribune komt vanochtend met een grote kop over de voorpagina. Dat is
goed, dat begint erop te lijken. De Telegraaf doet dat ook, maar in andere
Europese kranten zie je dat veel minder. Op de beurspagina staat een verhaaltje
over Nasdaq. Veel te weinig paniek dus.
 
Pas wanneer in Nederland de andere dagbladen ook met grote koppen komen,
wanneer Spong en Hammerstein een aanklacht tegen Groenspaan, mevrouw Cohen, Bill
van ’t Hek en de firma Plunge* indienen, weten we dat het bij ons ook
menens wordt.Nog een paar dagen, maandag misschien al.
 
Bloed op straat
Er is nog geen bloed gevloeid. “Blood in the streets” is een
bekende uitdrukking op Wall Street. Wanneer er bloed vloeit is de redding
naarbij. Eerst moeten de marginspelers kapot. Vervolgens worden de
momentumbeleggers vermoord. Fundmanagers die toch nooit echt in tech geloofden
doen hun aandelen van de hand. Onervaren beleggers bellen hun brokers of toetsen
verkooporders in zonder limiet.
Iedereen haat Cisco.
Wanneer dat gebeurt is de redding nabij. Nog even wachten dus,
helaas.
 
Aandelen nog niet goedkoop
Laten wij eens een lijstje maken van de aandelen die we graag zouden kopen.
Winstgevende aandelen, waar je een koers/cashflow of een k/w op los kunt laten,
u weet wel, dat ouderwetse gedoe. Onze eerste keus zijn de Vier Ruiters.
Cisco, EMC, Oracle en
Sun willen we hebben. Hoe je het ook wendt of keert, die
aandelen zijn goedkoper maar niet goedkoop. Ook niet een beetje. Ze zijn nog
steeds duur, vergeleken met de Oude Economie. Ook als je alleen de
winstgroeipercentages vergelijkt.
Maandag gaan deze aandelen dus waarschijnlijk naar beneden.
 
Andere aandelen zijn nog goedkoper. Dat zijn de aandelen die de afgelopen 9
maanden naar de beurs gekomen zijn. Daar zitten nog pre-IPO beleggers in met een
kostengemiddelde van minder dan een dollar. Ze hebben echter een zogenaamde
lock-up. Dat is een afspraak om geen aandelen te verkopen tot een bepaalde
datum. In Nederland wordt zo’n regeling straks gemeengoed, dankzij mevrouw
Brink. Of zo’n aandeel nou $90 of $120 kost maakt dan niet veel uit. Voor deze
beursnieuwelingen passen we dus extra op, maar we hebben of hadden er een paar
in portefeuille en die zijn het meest gezakt.
 
Wie had twee jaar geleden gedacht dat de beste Nederlandse bouwer bij een
gierende huizenmarkt een combinatie zouden worden van een k/w van een Russische
oliemaatschappij met een rendement van een obligatie ?
Niet erg bemoedigend dus.
 
In onze volgende column zullen we eens kijken wat we aan positieve
gedachten bij elkaar kunnen harken.
We kunnen dan ook kijken of het tijd wordt voor een tweede
voorspelling.
 
 
 
* Wij noemden deze firma vorig jaar ook al gedurende bij correcties en
kregen daar vrij veel vragen over.
Hier is nogmaals het antwoord: de firma Plunge wordt altijd in verband
gebracht met afbraakprijzen voor aandelen. “Stocks Plunge”, roepen de
Angelsaksische krantekoppen dan. Plunge heeft geen website, we hebben gezocht.In
Nederland wordt dit bedrijf zelden genoemd, behalve op Inveztor.net.
 

Zoals we al eerder opmerkten, het goede nieuws is dat niemand meer kan
zeggen dat het verontrustend is dat er maar zo weinig beleggers zijn die een
crash hebben meegemaakt. Dat waren er nog nooit zo veel. Het
onderscheid is nu tussen de beleggers die er twee of drie hebben meegemaakt. Wij
kochten ons eerste aandeel in ’72, dus de ellende van ’74, de lange ijzige
bearmarkt daarna, de tech correcties in de jaren ’80 en de dreun van ’87 zijn
bewust beleefd. Augustus 1990 ? Vers in het geheugen. Rentehobbel ’94 ? Alsof
het gisteren was.  Gelukkig is het zaterdag. We kunnen niet
handelen maar wel nadenken. We kunnen onszelf ook gek maken. Die keus heeft
iedereen. Nadenken lijkt ons interessanter en dat biedt vooral meer kans op
winst. Later op de dag komen we bij u terug met meer analyses en
adviezen. Wij gaan hoofdzaken van bijzaken proberen te
onderscheiden. Eén van de vragen, nog niet gesteld maar wij
antwoorden alvast, is of het hier een 1929 scenario of 1987 scenario betreft.
Dat is een belangrijk verschil. In 1987 was drie maanden geduld genoeg. In 1929
was het zaak snel te verkopen en vervolgens 80% lager weer in te
stappen. Voor degenen die geen sportende kinderen hebben en toch
iets willen doen, raad ik een gang naar de boekhandel aan. U schaft dan
“Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds” van Charles Mackay
aan. U hebt het in één ochtend uit. Als u de Wiley editie te pakken krijgt,
vindt u ook nog “Confusion de Confusiones” van Joseph de la Vega in
dezelfde uitgave, plus een interessant voorwoord van Martin
S.Fridson. Wij raden u ook Manias, Panics,(met tweede komma) and
Crashes” van Charles P. Kindleberger aan. Daar bent u wel een
middag mee bezig. als u echt een geboren speculant bent, koopt u alle exemplaren
op. Dat kunnen er nooit veel zijn en u hebt dan deze markt in ieder geval
gecornerd. Die boeken worden volgende week zeer gevraagd, dat zult u
zien. Dit is een serieuze situtatie. De markten liggen er slecht
bij. Dat is het slechte nieuws. Maandag zou wel eens een zwarte maandag kunnen
worden. Er komen nu meer margin calls. Mensen die uit hun fonds stappen dwingen
de beheerders te verkopen, ook als die niet willen. Er zijn echter
ook andere aspecten. Die bekijken we later op de dag. Eerst Kindleberger
herlezen, en Mackay.

Vanavond was het dus zover en kwam er nog een trein langs. De Nasdaq zit nu
echt in een bear markt. Dat konden we duidelijk zien aan de media: de voorpagina
van Time spreekt boekdelen maar morgen hoeft u maar naar de koppen in de
ochtendbladen te kijken en dan ziet u het nog duidelijker. Er begint paniek te
komen. Misschien is het nuttig om voor de vele beleggers die nog
nooit een crash hebben meegemaakt eens door te nemen wat er nu kan
gebeuren.Ironisch overigens. Tot voor kort beklaagden de bears zich dat er
zo weinig professionele beleggers over waren die nog een crash hadden beleefd.
Nu schieten we naar het andere uiterste door: het zijn er nog nooit zo veel
geweest.  Een reactie zoals we die nu meemaken voltrekt zich
meestal in een paar stappen. Wat dat betreft bestaat er overigens interessante
lectuur en ik beveel u de boeken van Kindleberger en van Galbraith van harte
aan. Het kan nuttig zijn hier even een fundamentele mening te
geven, ook al denk ik niet dat daar op dit moment grote belangstelling voor zal
bestaan, maar je weet nooit. Ik denk niet dat deze markt fundamentele problemen
heeft, maar er is een waarderingsprobleem in een paar sectoren rond de
technologie en internet. De fundamenten van de tech sector zijn
nooit beter geweest. Beleggers hebben dit ook nog nooit zo duidelijk kunnen
zien. Bovendien hebben beleggers nog nooit zo gemakkelijk mee kunnen doen: een
belegging is maar een klik weg, het is zo gemakkelijk.  Daarom
raakt zo’n markt snel oververhit. Op het eind komen er immers talloze zwakkere
beleggers bij. Ze weten niet goed wat ze doen, maar ze weten dat er iets te
verdienen valt, dus doen ze mee.  Je zag dat duidelijk met
WOL en met onze Aprilgrap over Fried Air. We hoeven hier niet
op neer te kijken, hebzucht en angst zijn zeer menselijke emoties. Die
emoties gaan nu een grote rol spelen. Eerst ontkennen beleggers de
gebeurtenissen die hun onwelkom zijn. Vervolgens, wanneer de werkelijkheid
doordringt, krijgen we angst. Wannneer de angst bevestigd wordt, zoals vannacht
op Nasdaq, komt de paniek naderbij. Op een gegeven moment worden aandelen – of
tulpebollen of Mississippi certificaten – massaal gedumpt. Ze zijn waardeloos.
 Er vloeit dan bloed op straat, zoals de uitdrukking luidt en het
volgende stadium is capitulatie.  Dat is voor de handelaren een
goed teken, want het licht aan het eind van de tunnel komt dan in zicht. Wanneer
u, vanuit het raam van uw flatgebouw, UPC beleggers langs ziet
komen, vallend en zonder paraplu, wordt het weer tijd om een mandje calls te
kopen. Wanneer een oververhitte markt explodeert wordt het even wat
rommelig maar snel duiken nieuwe kansen op. Een grote schoonmaak,
zoals vanavond, helpt. Morgen krijgt Europa de klappen en waarschijnlijk zullen
particulier beleggers bij de opening hun stukken aanbieden.
 Fondsbeheerders die redempties krijgen moeten hun stukken
verkopen, wat de paniek nog meer voedt. Wie geschoren wordt moet
stilzitten. Als u morgen niet moet verkopen, doe het dan niet. Golft u ? Doe dat
dan wel. Maak er vooral een prettige, rustige dag
van. De tech bedrijven die ik volg doen het stuk voor stuk erg
goed. Nu u nog.
 

Het Parool was vorige week, voor zover wij hebben kunnen nagaan, de enige
krant die een negatief stuk schreef over de F/Rite Air affaire.

Het is altijd pijnlijk een grap te moeten uitleggen aan iemand die hem niet
begrepen heeft, maar onze lezers hebben zich uitstekend van deze delicate
taak gekweten.

Het resultaat was dat Het Parool gisteren als weerwoord een
aantal reacties publiceerde.

Wij danken onze leden voor hun leuke brieven, die een goed beeld gaven van
de relatie die we bij Inveztor.net proberen op te bouwen.

Gisteren waren we toevallig bij Bloomberg voor een interview op hun televisie
station.

De redactie van Bloomberg had het perscommuniqué niet gekregen maar
reageerde heel anders dan Het Parool. Of ze volgend jaar van tevoren een
seintje kunnen krijgen.

Daar zullen we voor zorgen.

Het Parool is alvast uitgenodigd voor onze perslunch op donderdag 13 April
waar we ze graag een tweede kans geven om onze onbetrouwbaarheid aan de kaak
te stellen.

Op een weg met veel bobbels voel je de vering
goed. Zo ook in onze modelportefeuille. Je kunt twee dingen doen als de markt
lastig wordt: heel snel er uit, of even stilzitten. Wij deden het tweede.

 
Het resultaat is dat we ons niet gesneden
hebben. De kans daarop was groot, want wanneer emotie de overhand krijgt doen we
het snel verkeerd. De nadruk ligt hier op de laatste twee
woorden. We bleven dus stilzitten, een houding die vaak aanbevolen
wordt als men wordt geschoren. Nu is de tijd gekomen om wat orde op
zaken te stellen.
Eerst bepalen we opnieuw onze strategie. We
zijn het eens met Van Dongen, die constateert dat het ergste wellicht voorbij
is, maar dat het goed mogelijk is dat de markt de recente laagtepunten weer gaat
testen.
 
Dat zou best kunnen, zoals de markt ook al het
onheil van de laatste dagen van zich af kan schudden en een nieuw record kan
neerzetten. Laten we eerst eens kijken wat hier aan de hand is. We
hebben het over de Nasdaq en de tech en media sector in Europa. Daar is een
onsje af, maar op een gegeven moment zakte de Nasdaq intraday 13% en dat was een
angstig gezicht.
 
Wij denken dat het hier niet een fundamenteel
probleem betreft – Microsoft ? geen probleem – maar een probleem met waardering
van fondsen.  Er moest lucht uit. Op een gegeven moment was er 13%
op één dag uit, maar toen greep de Turk in. De Turk is een denkbeeldige of echt
bestaande kracht die opereert in de kelders van de Fed. Wanneer de zaak teveel
uit de hand loopt grijpt de Turk in.
 
Omdat het niet het seizoen van zonnesteken is,
kunt u beter niet veronderstellen dat wij hier nu zitten te raaskallen. Er zijn
genoeg serieuze traders die denken dat de Turk bestaat. Meestal grijpt hij pas
op het eind van een beursdag in en zet de koersen hoger. Hoe dan ook, de crisis
was snel voorbij. Helaas, e pericoloso sporgersi, zoals u weet
en er kan nog een trein komen. Meestal wil de markt het nog een keer proberen.
Goed, de eerste rijen van de margin handelaren zijn in de eerste ronde spervuur
neergemaaid, maar er zijn er nog genoeg, veronderstellen we, en de laatste dagen
begonnen ze weer. Dat kun je zien aan de snel stijgende koersen van de momentum
aandelen. De Vier Ruiters, Cisco,
EMC, Sun en Oracle hebben
echter nauwelijks een schram opgelopen. Integendeel, EMC schoot vrijdag nog een
$10 omhoog. De ervaring leert dat de Vier Ruiters het laatst omgaan.

 
Hun gemiddelde waardering, naar Oude Economie
maatstaven, is nog steeds goed boven de 100 k/w. De correctie in waardering
heeft toegeslagen in de secundaire aandelen, bij de momentum spelers, in de
small caps maar niet bij de Vier Ruiters en ook niet bij Intel
en AOL. Microsoft is even een ander geval, maar we dwalen niet
af. Wij achten de kans op een tweede trein dus groot. We denken ook
dat de fundamenten van de markt nog steeds goed zijn.
 
Tenslotte
constateren we dat, seizoensmatig, de komkommertijd voor technologie misschien
begonnen is, tot october, als er geen zomerrally komt.  In het
volgende stuk zullen we dan ook wat aanpassingen maken in de
portefeuille.