Geachte heren,
De laatse weken bespeur ik bij de heer Kraland een zeer hoge mate van
sarcasme in zijn reacties op ingezonden vragen. Hoewel ik niet tot de
slachtoffers behoor, vraag ik mij af of de heer Kraland in plaats van domme
vragen met een sneer af te doen, misschien de tijd zou willen nemen om uit
te leggen wat de achtergronden zijn van dat sarcasme. Niet iedereen is een
professional zoals hij is, en sommige mensen willen nog wat leren ook. Bovendien
is het knap vervelend om een bericht te lezen en aan het einde alleen maar
domme kritiek te vinden i.p.v. constuctieve kritiek.
Verder niets dan goeds over uw site en mijn dank voor vele tips die een
goede aanvulling op mijn portefeuille zijn geweest.
Vriendelijk groeten,
Edwin de Wolf
Geachte heer De Wolf,
Smaken verschillen en reacties ook. Mijn opzet is zeker niet sarcastisch. Ik
probeer oprecht mensen af te houden van domme dingen waarmee ze zichzelf
schade berokkenen.
Wanneer iemand mij een detail vraag stelt over opties waaruit blijkt dat we
hier te maken hebben met het equivalent van een vijfjarige die speelt met
een geladen Colt, heb ik twee mogelijkheden. Of ik geef omstandig antwoord
op de details, of ik probeer de lezer er van te overtuigen dat hij of zij
gewoon niet met die geladen Colt moet spelen, maar liever met iets anders.
Soms probeer ik een schokeffect te bereiken door gewoon samen te vatten wat
iemand moet hebben gedacht voor hij (of zij, nogmaals) eraan begon.
Dat schijnt te werken, want de zogenaamde slachtoffers van mijn sarcasme
reageren meestal heel positief. Dat komt, veronderstel ik, omdat ze
doorhebben dat ik ze eerlijk advies geef waar ze wat aan hebben. Wanneer dat
nodig is kan ik ook allerlei praktische details vertrekken. Meestal ligt het
probleem ergens anders.
U hebt overigens wellicht gemerkt dat we de namen van de zogenaamde
slachtoffers niet publiceren, tenzij daar speciaal aanleiding toe is.
Tenslotte moet u sarcasme en humor niet door elkaar halen. We proberen op
deze site onszelf te amuseren. Soms, ongetwijfeld per ongeluk, slaat dat
over.
Ik raad u aan om de brievenrubriek gewoon over te slaan. Als de Heer mij nog
wat tijd gunt, loopt u namelijk het risico nog veel meer van dit soort
brieven tegen te komen. Ik krijg er namelijk steeds meer en gelukkig, steeds
leuker en steeds gekker.
De uwe was een uitzondering en is dus serieus beantwoord.
Kan dit er mee door ?
Geachte heer Kraland,
Even geleden de ‘Mannen met Tasjes’ gelezen.
Nu zegt men wel vaker dat men in lachen
uitbarstte bij het lezen van iets. Meestal is
dat figuurlijk bedoeld. Ik heb echt even
moeten wachten met reageren tot ik weer wat
bedaard was. Met dank.
Word u daar niet verlegen van? Zoveel
aanhangers. Mensen die ongegeneerd de gekste
vragen stellen. Die van die jeugdherinnering
herken ik overigens wel. Ik kan mij gelukkig
bedwingen op dit punt. Mijn vader heeft ook
een mooie: ‘een goed bedrijf’. Die gedachte
herken ik in ieder geval maar slecht in de
koers-bewegingen…
Daar ik graag gevoel heb voor waar ik nu weer
in beland ben beperk ik mij graag tot de
Nederlandse beurs. Dan kan je als je wil
tenminste nog nazoeken wat een willekeurig
bedrijf voorstelt. De Italiaanse of de Noorse
beurs is toch weer wat inspannender.
Bespiegelingen op de minder spannende
Nederlandse beurs wordt daarom altijd gretig
gelezen.
Ik heb wel eens het gevoel dat de mate
waarin bedrijven de publiciteit zoeken ook de
koersen op een merkwaardige manier
beïnvloeden. En dan denk ik bijvoorbeeld aan
Baan (wel publiciteit, weinig nieuws,
overwegend stijgend) en Randstad (geen
nieuws, lijkt te dobberen op partijen die wel
publiceren zoals bijvoorbeeld Vedior). En het
was al zo moeilijk om een goede keuze te
maken. Want we kunnen u natuurlijk wel gewoon
volgen, maar we zijn liever eigenwijs !
Mail zonder kop of staart, maar dat geeft
niet lijkt mij.
Groet mevrouw Kraland,
Daniël Santen
Geachte heer Santen,
Dank voor uw reactie, ik ben zeer gevleid.
Geachte heer Kraland,
Uw commentaren lees ik altijd graag, soms denk ik zelfs dat ze
hout snijden, bedankt hiervoor!
J.S.
Geachte heer S.,
Van alle complimenten die we dit jaar kregen is het uwe, dat mijn
commentaren soms hout snijden, het meest indrukwekkend. Ik heb uw email
geprint en een geborduurde versie wordt ingelijst achter mijn bureau
gehangen.
Dank u, dank u, dank u, wat bof ik toch.
Michael Kraland