Maandagochtend sta ik vroeg op.

Ik heb dit weekend nog wat bijgestudeerd en wat ik vond beviel me maar matig. De conclusie van mijn huiswerk is dat het gedonder maandag wel eens in Azië zou kunnen beginnen om zich vervolgens heel snel terug te verspreiden naar waar het begon, op Wall Street.

Het gedonder waar we het over hebben, is niet meer dan een golfje negatieve emotie, maar daar hebben we op zo’n moment weinig aan.

Laten we eerst kijken wat we kunnen doen om schade te beperken.

Maandag 07 uur: Hang Seng
De eerste markten die ik maandag bekijk zijn de Hang Seng en de Nikkei. Ik ben bang dat de Hang Seng wel eens 5% kan zakken. Voor de Nikkei verwacht ik wat minder, als er iets in Hong Kong gebeurt. Hong Kong correleert sterk met New York. Net zoals Amsterdam overigens.

Dit kan gebeuren in reactie op de negatieve trend, aan het eind van de sessie, vrijdag op Wall Street.
Als Azië wegsmelt is dat niet goed voor de stemming in Europa en dat is weer slecht voor de S&P Future waar iedereen naar kijkt en ga zo maar door. Voor je het weet heb je een crash.

We schrijven dit niet om paniek te zaaien maar om onze leden juist de gelegenheid te geven rustig van tevoren even na te denken – laat dat nooit na, want nadenken is nog steeds onbelast- en om hun dag rustig voor te bereiden.

Als er weinig gebeurt in Hong Kong, een procentje eraf of zo, ontbijt ik rustig met mijn zoontjes en neem de jongste mee naar school.

Maandag 08 uur: Nikkei
Als Hong Kong 3% of meer zakt verdwijn ik als de gesmeerde bliksem naar mijn kantoor en bereid mijn medewerkers voor op een spannende dag. Als de Hang Seng meer dan 3% in de min zit en de Nikkei een procent of 2 daalt, krijgt Europa een dreun. Je kunt er dan beter vroeg bij zijn.
Maar eerst even naar de Nikkei kijken.

Japan is structureel in herstel. De Nikkei correleert niet met Wall Street, maar als dat wel gebeurt betekent dat dat deze markt ook besmet is door negativiteit. Vergeet niet dat Japan gedragen wordt door Westerse beleggers. De Japanners likken hun deflatoire wonden nog. Japan staat op winst en op zulke dagen wordt winst genomen.

Maandag 08.30 uur: ochtendmeeting
Mijn medewerkers krijgen een telefoontje. Ik zou het prettig vinden als de meest ervaren krachten maandag wat eerder op kantoor kunnen zijn. Om negen uur gaat de markt open. Mijn cliënten, vooral Franse banken en fundmanagers, beginnen iets later dan wij, ze zijn ingesteld op een markt die pas om 10 uur opent. We bepalen dus eerst de posities waar risico aan zit en we kijken wat we eventueel willen shorten. Je loopt toch schade op op zo’n dag, het gaat erom die te beperken.
Mijn afspraken buiten kantoor zeg ik af.

Maandag 09 uur: AEX
Meteen duidelijkheid. Het grootste deel van de dag is misschien binnen een half uur voorbij. De Nederlandse markt is zo eenvoudig. Duitsland, de Xetra, is dan namelijk al open en zet de toon. De S&P future geeft de toon aan, de in Europa verhandelde Amerikaanse aandelen ook. We letten op de rente en de dollar.

Het kort geleden opgerichte beleggingsfonds waar ik fundmanager van ben is 30% liquide, ik vertrouwde het al een tijdje niet. De inhoud lijkt sterk op die van de modelportefeuille maar met meer cash.

Maandag 09.30: geruststellen of wat bijpraten ?
Afhankelijk van de teneur van de markt krijgen we verkooporders of praten we alleen wat bij met onze cliënten, de fundmanagers.

Vrijdag waren we vooral bezig met de herplaatsing van Landis. Hopelijk wordt de koers wat gesteund op maandag, tenzij de markt wegsmelt, dan heeft dat toch geen zin.

We hebben nog wat dure Europese aandelen liggen. Die gaan er maandag misschien uit. We denken dat de Telco’s wat getopt hebben dus wat er ook gebeurt, daar raden we wat winstneming aan. Mocht de markt zich goed houden dan gaan we over tot de orde van de dag.

Maandag 12.30 uur
Als de markt zich redelijk houdt ga ik gewoon naar de lunchpresentatie van die dag.
Zoniet worden er sandwiches besteld voor het hele team. Er zijn op het ogenblik twee stagiaires. De lieve heer is onrechtvaardig geweest. De ene, Régis, is alert, geconcentreerd, goed met computers en gedisciplineerd. Serge, iets ouder, gelijk met hem aangenomen, is slordig, oppervlakkig en geen volhouder. Serge mag dus voor de sandwiches zorgen.

Normaal gesproken mag Serge ook de wijn openmaken. Op sandwich dagen – dit is Frankrijk- bied ik de heren altijd een goede fles wijn aan. Wij hebben altijd wat in voorraad, uitvloeisel van mijn bemoeienissen met de INSEAD Wine Club.

Ik vrees dat maandag de kurkentrekker in de la blijft. De espresso machine, een prachtig volautomatisch model, staat klaar met een extra zak prachtige mokka van het huis Verlet, in de rue St Honoré, één van de beste branders in Parijs.

Hopelijk is mijn partner Jan Ris inmiddels terug van een lang en welverdiend weekend in Quiberon. Jan is de meest ervaren kracht op ons kantoor en hij is altijd de kalmte zelf. Ik mis zijn aanwezigheid nu al.
Dit is geen dag om alleen aan de tafel te staan.

Maandag 14.00 uur
Dit is de tweede ochtend. Zo gaat het elke dag maar we zijn er aan gewend, alleen vandaag is het misschien extra lastig. We werken nu aan de opening van Amerika, ons tweede werkterrein. De Europese orders zijn afgehandeld of liggen in, nu bereiden we de opening van Wall Street voor. Gedurende een uur probeer ik te analyseren wat er gaat gebeuren.

Normaal schrijf ik op zo’n moment even iets leuks voor Inveztor.net. Dat gaan we deze maandag ook doen, want juist op zo’n dag kun je mensen helpen.

Maandag 15.15 uur
Alle input is binnen. Iedereen staat klaar. We hopen van harte dat we niet weer, zoals vrijdag, een telefoontje krijgen van de STE. Een meneer van de STE wilde graag ons stuk van een week geleden over het optreden van de heer Docters van Leeuwen lezen. De STE belde daarover op vrijdag om 15 uur 30, net op de opening van Wall Street. Het duurde een tijdje, kostbare minuten, voordat ik de ongetwijfeld goed bedoelende untouchable kon uitleggen waarom ik even geen tijd had om hem nu van informatie te voorzien.

Ik legde uit dat er iets met de markt was. Eigenlijk was het te grappig, het hele incident, dus ik kom er nog een keer op terug.

Maandag 15.30 uur
Open !

Wall Street loopt. We kijken naar de long bond, de dollar, de IIX, Nasdaq, wat bellweather aandelen en naar bedrijfsresultaten.

Op mijn eigen rekening had ik een dag of tien geleden wat Spyders geshort. Spyders zijn surrogaat S&P 500 aandelen, je kunt ze gewoon verhandelen. Meteen daarop ging de S&P naar boven -klungel dus -maar ik heb ze uit voorzichtigheid maar laten staan. Die shorts staan nu netjes onder water, een kleine troost.

Maandag 16.00 uur
Tijd voor Rich ? Waarschijnlijk niet. Rich is een Bear broker (Bear Stearns, niet bear market, hoewel na de laatste cijfers van Bear die echt belabberd waren, maakt dat niet veel uit. Hou Bear in de gaten want het is een goed huis met tegenslag waar niemand echt om geeft op zo’n moment. Wereldwijde business voor minder dan Van der Moolen, je weet nooit) en Rich wil bond deals doen.

We rommelen wat in Latino junk, zie de IMPSA 9.5% in onze portefeuille. De enige reden waarom wij daar wat in kunnen knoeien voor onze klanten is omdat de emittent, Bear zelf, er zo’n zooitje van heeft gemaakt. Op een dag als deze kan IMPSA en wat dies meer zij me natuurlijk gestolen worden, alleen de markt interesseert me.

Rich heeft me een enorm stuk research gestuurd van een ander stuk junk voor een klant die dit soort dingen van ons koopt. Klant is heel blij want IMPSA – en kleine broer Sideco en Novacare, zie onze portefeuille – doen het goed. Alleen, vandaag geen tijd.

Maandag 16.30 uur
Einde Amateur Hour. Zo heet het eerste uur op Wall Street. Hopelijk is het stof opgetrokken en kunnen we nu zien wat er echt gebeurt. Waarschijnlijk krijg je nu een periode waarin de markt flink op en neer gaat. Als we naar beneden gaan is het zaak dat dat snel gebeurt. Beter voor onze zenuwen. Snel kapot, snel de cavalerie, snel weer terug. Maar niet vandaag. Eerst moet er meer bloed op straat liggen.

Maandag 17.00 uur
Nederland en Frankrijk sluiten. Frankrijk is geen probleem, de RM, de marché à règlement mensuel, staat toe om alles door te rollen tot expiratie tegen het eind van de markt. In Nederland wordt, zoals in andere normale landen – Frankrijk cultiveert l’exception française- aan het eind van de dag afgerekend en op een moeilijke dag moet je extra opletten.

Maandag 18.00 uur
Hopelijk heeft ons middle office alles goed kunnen verwerken en zijn alle trades bevestigd.

Maandag 19.00 uur
Iedereen is naar huis behalve Régis en ik.
Tenzij Jan terug is.

Ik aarzel nog hem op te bellen om hem te vragen terug te komen want hij heeft die dag rust nodig, anders was hij niet weggegaan.

Maandag 20.00 uur
Régis, die druk bezig is om een momentum trade programma te programmeren, gaat nu ook naar huis. Ik bedenk net dat hij dit weekend parachute is gaan springen. Met griep. Ik hoop dat hij maandag heelhuids op kantoor verschijnt. Misschien ook even bellen, vanavond al, kijken of hij het overleefd heeft.

Maandag 21.00 uur
Mijn oudste zoontje en de beveiliging bellen kort na elkaar op. Ze willen allebei weten wanneer ik weg ga. Meestal is dat om deze tijd of iets eerder, tegen half negen. Vanavond hopelijk ook, maar waarschijnlijk niet. Het is de doodlijn van Quote. Ik moet mijn column leveren en de modelportefeuille bijwerken.

Maandag 21.30 uur
Het is nu erg rustig op kantoor. Ik wed dat mijn vriend Jacques, een fundmanager met veel US in zijn fonds, met wat orders komt. Ik ga eens naar Inveztor.net kijken. Waarschijnlijk hebben Steentjes en Van Dongen hun visie gegeven. Dit is het moment om de modelportefeuille bij te werken en terug te blikken op de dag.

Maandag 22.00 uur
Ik ben nu 49 en heb schoon genoeg van die lange dagen. Meestal neemt Jan het na achten van me over. Hij heeft thuis een draagbare Bloomberg staan. Maar Jan is er vandaag misschien niet en dan blijf ik wat langer. Ervaring leert dat de gekste dingen in het laatste uur gebeuren.

Om tien uur sluit de markt en ga ik naar huis, ongeveer 20 minuten lopen, eindelijk beweging en wat hoognodige frisse lucht.

Om elf uur kijk ik nog even naar Sissel. Sissel McCarthy doet het financiële nieuws op CNN. Moneyline is pas na middernacht. Perfect om de toon van de markt nog eens te horen en te zien, maar ik kijk niet voor niets naar Sissel. Na een kwartier slaap ik meestal, hopelijk zonder mijn overhemd nog aan te hebben.

Gerelateerde stukken:

Crash: iedereen klaar?
Modelportefeuille
Gedachten bij de crash

Het is altijd interessant om de kranten niet te lezen maar alleen naar de koppen te kijken. Dan krijg je een duidelijker beeld. Waarvan? Van de werkelijkheid ?
Nee, natuurlijk niet. Van het wereldbeeld van de consensus.

Het is belangrijk als belegger de consensus te weten te plaatsen, anders kan je je er niet tegen afzetten. De beleggingsbladen die ik vrijdagochtend oppakte hadden het op de voorpagina allemaal over een crash op Wall Street. Dat is niet meer dan normaal en ik ben zelfs een beetje ongerust. Niets op de voorpagina van The Economist -misschien omdat ze die crash al een paar keer op de voorpagina gebracht hebben en nu even wachten tot hij er ook is – en een rustig bericht op de voorpagina van de Herald Tribune op zaterdagochtend. Dat viel dus mee en daarom alleen al kan de markt volgende week nog terug.

Laten we even naar een paar concrete factoren kijken. Ten eerste, voor nieuwe lezers want dat zijn er zo’n zestig per dag dus kan het geen kwaad iets te herhalen, waarom kijken we naar de VS ?

Omdat we denken dat de markt daar duur is, de cyclus het verst gevorderd, de markt kapitalisatie het hoogst, en de correllatie met ons wereldje het grootst is. Wat dat betreft wil ik ook wel herhalen waarom we niet de wereld bestuderen vanuit het Damrak. We vinden bij Inveztor.net dat de AEX belangrijk is, het is zelfs onze benchmarkt in de modelportefeuille. We doen echter hard ons best een iets bredere kijk te bieden aan onze lezers en zo probeerden we het dit jaar beter te doen dan de AEX door vooral in het buitenland te beleggen. Lukte overigens aardig, zie de portefeuille.

Ten tweede, wat is onze onderliggende visie eigenlijk, bij dat crash verhaal ?

Wel, die visie is dat we het ook niet weten maar naarmate we beter naar de markt kijken kunnen we onze visie wellicht verbeteren en tot een evenwichtige besluitvorming komen.

We hebben al een tijd gewaarschuwd dat we enerzijds erg optimistisch blijven over de goede vooruitzichten in de tech en internet sectoren, maar dat anderzijds de aandelenmarkt in de VS er technisch belabberd bij ligt.

Daar kwam tien dagen geleden even verbetering in, waardoor de technische trends die we volgen wat verbeterden en we wat minder negatief werden. Dat bleek uiteindelijk een korte perverse beweging te zijn en de markt zakte afgelopen week waarbij we kunnen aantekenen dat de actie op vrijdag zich ongetwijfeld maandag zal voortzetten in Europa. New York hield namelijk eerst aardig stand en verloor niet meer dan een procent of anderhalf. Maar tegen het eind capituleerde de markt en eindigde op een zwakke noot, een slecht teken.

In Nederland horen we van de optiebeurs dat de expiratie belangen daar toch aan de Noordkant lagen, dus zonder die steun kan er maandag weer een onsje af.

Ten derde, wat is nu eigenlijk de stand van zaken ?

Technisch gezien is de markt nu los, naar beneden toe. De voornaamste indices zijn door hun steun, de sterkste twee sectoren, tech en internet staan nog overeind, de rente trend staat naar boven en er is al een beweging richting de veilige haven van de staatsobligaties. Maar er is geen paniek. De markt is 10% terug, dat heet een correctie, het niveau is al een keer getest, het kan nog verbeteren. Maar we zitten in oktober, nog twee weken te gaan en eigenlijk is zo’n tik terug best gezond. Als het hierbij blijft zal het toch eerst nog wat pijnlijker moeten worden. We denken dan aan een niveau tegen de Dow 9700 aan.

Van Dongen, die we vrijdagmiddag even spraken, is wat optimistischer en ziet de Dow 10000 als een mooie steun, maar hij zal zelf met een verhaal komen. Steentjes zit in Duitsland dus die zal het over iets heel anders gaan hebben op maandag.

Tenslotte, terug naar ons macro scenario. We denken dat de wereldgroei zich aan het herstellen is. Daarom krijgt de rente opwaartse impulsen. De grootste problemen zijn nog steeds van eigen fabrikaat. Stagnatie in Japan is Made in Japan. Het probleem van Europa is het gebrek aan flexibiliteit en de grote voorliefde voor staatsoplossingen. In Amerika gaan we een verkiezingsjaar in.
Gepatenteerde leugenaars krijgen dan ruimschoots de aandacht voor hun simplistische oplossingen van complexe problemen en gaan zich voordoen als Staatslieden. In werkelijkheid kennen zij elkaars motieven en omdat het spel steeds scherper gespeeld wordt, zullen zij elkaar dan ook op allerlei oorbare en minder eerbare wijzen trachten uit te maken voor wat ze zijn, dieven en leugenaars. Op de televisie worden deze mensen gewoon politici genoemd. Er is hun heel wat aan gelegen de aandelenmarkt omhoog te houden en daarvoor de merites te kunnen claimen. De heer Greenspan zal proberen dat voor hun te klaren, dan wordt hij herbenoemd.

Hij heeft hiervoor twee wapens in voorraad.

Het eerste wapen is de rente. Als de zaak in elkaar dondert komt de cavalerie eraan en gaat de rente naar beneden. Greenspan heeft hier ervaring mee, het werkt, we weten het, iedereen weet het en daarom weet ook iedereen, lijkt het wel, dat je gewoon moet bijkopen als de markt flink daalt. Sommige mensen vinden dit een wat enge gedachte en we geven ze geen ongelijk.

Het tweede wapen is de heer Greenspan zelf. Hij is heel handig. Hij voelt de zaken goed aan, weet goed de opinie te manipuleren en wij moeten toegeven dat deze man een meester is in marktmanipulatie.
Vroeger zorgde de Fed er wel voor dat er een crash kwam door de markt in elkaar te meppen met ondoordachte maatregelen. Deze keer zijn we beter bemand maar de inzet is nog nooit zo hoog geweest.

De markt kan dus terug. Hoeveel ? Een procent of 20 à 25 ? We hebben net 10% gehad, verder valt er op dit moment weinig over te zeggen. Vooralsnog lijkt ons een woelige oktobermaand het waarschijnlijkst.
We blijven op een paar belangrijke indicatoren letten. Tech en internet zijn belangrijke steunpilaren. Die moeten eerst om willen we een serieuze situatie krijgen. Dat kan volgende week gebeuren. Het is dan zaak een beetje liquiditeiten te hebben om de grote liquide namen weer te kopen.

We leven in een periode van aantrekkende rente. Slecht voor de markt maar niet onoverkomelijk. De hele snelle groeiers, de bedrijven die profiteren van de grote veranderingen die zich voltrekken, kunnen zich onttrekken aan het aanlokkelijke alternatief van 6% couponrendement. We moeten wel uitkijken voor k/w-contractie. Financials kunnen het weer moeilijk krijgen, maar die liepen hier al een tijdje op vooruit. Secundaire aandelen zijn al goedkoop. Die zitten al sinds Juli 1998 in een bearmarkt. Nu heb ik het over onze Nederlandse aandelen, in de VS begon de bearmarkt in small caps al in April 1998.
Gerelateerde stukken:

Crash: iedereen klaar?
Modelportefeuille
Maandag waakzaam: hopelijk voor niets

In een kwakkelende markt zijn vandaag de uitgevers praktisch als enigen positief. In een interview met de Financial Times geeft Wolters voorzitter Caspar van Kempen wat commentaar over een eventuele fusie. Reed Elsevier wordt weer van stal gehaald. Blijkbaar heeft Wolters toch spijt dat ze de fusie mis hebben laten lopen. Wie weet is de huidige prijs van het aandeel ook een goede indicatie dat die houding niet gepast was, althans, niet voor de aandeelhouders. Onafhankelijkheid is geen heilige koe meer bij Wolters, verklaart Van Kempen.

Direct stimulerend voor de koers van het aandeel is de aankondiging eens te gaan kijken naar aparte notering van internet activiteiten.

Vendex overweegt de speelgoed E business van FAO Schwarz, geschat op $8 miljoen omzet, naar de beurs te brengen. Nu Wolters nog.
Reageren Email naar: kraland@Inveztor.net

U kunt zich gratis abonneren op de emailservice door uw emailadres links( in de menubalk) in te vullenHogere rente, lagere winstverwachtingen voor twee zogenaamde bellweathers, dat betekent oppassen. een winstwaarschuwing is moeilijk te anticiperen, maar we kunnen we even kijken naar de korte termijn koersperspectieven van aandelen die opgelopen zijn en rentegevoelig zijn.

UPC en Equant NV, het niet in Nederland genoteerde datatransmissie concern, zitten in die categorie, UPC als grote junk emittent natuurlijk het meest. Deze week is de Telecom kermis in Genève aan de gang, goed voor Equant, goed voor andere telecom aandelen, goed voor de steeds aanzwellende geruchtenstroom in die sector.

Vandaag nemen we uit voorzichtigheid afscheid van onze UPC en Equant posities. We zitten bovenaan de golf, ze komen wel weer terug.
Hetzelfde geldt voor een kwaliteitsfonds als ST Micro, onze eerste keus in Europese chips. STM is een speler van wereldformaat, het kan interessant zijn te proberen te profiteren van de komende zwakke dagen om weer wat op te pikken.

Intel en SAP kregen een douw door matige resultaten.

Hetzelfde gebeurde gisteren met Philips. Philips kreeg een downgrade van een invloedrijke Amerikaanse broker. Vanochtend kreeg Philips opnieuw een tik omdat het Intel verhaal doorwerkt bij een grote chipmaker zoals Philips. De vergelijking met ST Micro valt niet goed uit voor Philips.
STM heeft een betere telecom mix, Nokia is de grootste klant met ongeveer 10% van de omzet dit jaar. Nokia is de winnaar in draadloze telefonie en Ericsson is de langzame groeier. Ericsson is klant van Philips, Nokia groeit twee keer zo snel als Ericsson.
Op 21 oktober komt Philips met derde kwartaal cijfers. Iedereen is al positief op Philips dus extra impulsen tot aankoop zijn niet erg waarschijnlijk.
Daar staat tegenover dat een verkoop op het huidige niveau waarschijnlijk ook geen goede beslissing is. Philips zit op 92 aan de onderkant van de range, even tanden op elkaar dus, of even afblijven en naar de winnaars kijken

Reageren? Email naar: kraland@Inveztor.net

Nauwelijks was de markt opgeklaard of we krijgen weer een dag waarop donkere wolken zich opeens samenpakken. De rente steeg op Wall Street en niet zo’n beetje ook: met 6,27% dreigt de rente weer naar boven uit te breken en omdat we in october zitten geeft dat toch weer een naar gevoel.
Het enige positieve punt is dat steeds meer managers bears zijn.

Oppassen dus. Daar staat tegenover dat elke dag die voorbijgaat er één minder is in oktober.

Dat wordt vandaag weer een kwakkelmarkt in Nederland.
Reageren? Email naar kraland@Inveztor.net

Na de goede cijfers van Yahoo! kwam Intel gisterenavond met ronduit teleurstellende resultaten. Intel sloot op $76 11/16, maar werd na beurs verhandeld op $71.

In de context van naar boven uitbrekende rente, zie “Rente: pas op je cente”, is dat niet gunstig want technologie, de sterkste sector, krijgt vanavond een tik. Internet alleen kan de Amerikaanse beurs niet trekken.

Voor het ontbijt worden wij vergast op een winstwaarschuwing van SAP. SAP was gisteren nog 435 en gaat nu 35 lager openen.

Wij komen later bij u terug.

Reageren Email naar: kraland@Inveztor.net

Sommige dagen kan je beter in bed blijven. Vandaar deze titel. We kochten onze VISX Corp voor de modelportefeuille en omdat de markt in elkaar zakt en we de moed erin willen houden kopen we ook nog eens 300 aandelen Internet Media House. Voor commentaar, zie onze modelportefeuille. Op Internet Media House komen we nog uitgebreid terug, zeker als het morgen weer zo’n treurige bedoening is.

Er zijn dagen waarop je als beheerder meer bedrijven ontmoet dan andere.
Vorige week was ik in Nederland om wat bedrijfspresentaties te zien. Jammer genoeg miste ik Numico, goddank miste ik Wessanen – nationaal record lange adem/treurige vertoning – en ik zag Vendex KBB (kopen)(zie ook Vendex KBB, doet u mee?), Laurus, (kopen), TPG (te duur), Cap Gemini (geen mening vanwege de situatie vs moeder, moeder ligt wat zwak, liever GFI), Frans Maas (goedkoop en zal dat wel blijven) en Randstad (kopen).

Ik denk dat Vendex KBB zich gaat herstructureren naar een eindspel waarbij de honderd managers veel plezier zullen beleven aan hun opties. Het management weet hoe het moet, ze kunnen warenhuizen herstructureren en weten hoe ze met eerste klas onroerend goed om moeten gaan. Ze weten daar ook hoe ze winstcijfers moeten managen. Ik reken op drie jaar herstructureren met succes en geregelde positieve verrassingen waardoor de koers het beter zal doen dan de markt. Binnen drie à vijf jaar is Vendex KBB opgegaan in een groter concern. Hessels schiet dan voor een tweede keer in de roos en gaat golfen.

Laurus is veel te groot voor een servet en te klein voor een Europees tafellaken. De herstructurering loopt netjes. Er moet topmanagement bij en als daar een sterke man komt denk ik dat die Laurus onderbrengt bij een Europees supermarkt concern. Twee jaar ? Achttien maanden ? Langer zou ons verbazen.

Vandaag zagen we de UPC show, een wervelende stroom gegevens over kapitaalbestedingen. Wij zijn kopers van UPC, liefst op een lager niveau, maar zeker positief. De risico’s zijn duidelijk: een renteverhoging is niet zo leuk als je telkens een vrachtlading junk moet uitgeven. Technische verrassingen, zoals digitale tv zijn misschien ook niet echt welkom. Maar wij zijn geen tech goeroe’s maar beleggers en wedden op twee of meer technieken tegelijk is voor ons acceptabel. Citaat van de dag was de opmerking van de president. “Wij kijken erg naar EBIT”. Ja, als je de grootste junk emittant bent zou het tegengestelde ondenkbaar zijn.

Vandaag maakten wij ook kennis met het management van Ricardo, een Duitse internet veiler en met voornoemde Internet Media House, nu al in portefeuille. Als het morgen weer zo’n mineurmarkt is gaan we daar wat nader op in.

Van Dongen probeerde me bij te brengen dat ik naar Big Brother moest kijken, niet direct het toestel afzetten en Endemol kopen. Zoals wel vaker gebeurt had Van D. gelijk: Endemol spoot vandaag naar boven, duidelijke uitbraak.

Wie nog snel is moet even inschrijven op Amadeus, de beursintroductie van de vliegtuigreserveerders. Warburg Dillon Read is lead, ik zeg dat erbij omdat u dat beter aan uw bank kunt zeggen anders is het boek gesloten voordat ze van het ene naar het andere kantoor bellend door hebben bij wie ze het moeten inleggen. Kan overigens ook bij Argentaria, een Spaanse bank, want het is eigenlijk een Spaanse emissie.

Océ, oh wee. Raar toch als je leest dat het management van Océ verrast was door de opkomst van de digitale kopieermachines. Eén van onze stagiaires ruilde al een jaar geleden onze vrij recente Océ in voor een digitale Japanner: die betaalden Océ een klein fortuin om hun ding weg te halen en sloten hun machine aan op ons netwerk. Resultaat: betere kwaliteit en minder onderhoud. Als onze stagiaire daar een jaar geleden achter kon komen, waarom dan niet Océ ?

Inmiddels is Océ aangeland op een bijzonder zacht prijsje en wie weet gaat het aandeel hier bodemen. Océ komt nu uit op 10 x wpa ’00 en 8,5x wpa 01. Dappere beleggers die geloven dat dit soort bedrijven altijd terugkomt, vaak wat sneller dan je denkt, kunnen nu kopen. Océ staat overigens niet alleen in de drup. Xerox gaf ook een winstwaarschuwing af.

Prof.dr.L.G.M.Stevens, fiscalist en hoogleraar aan de Erasmus Universiteit zou, ter gelegenheid van het VPV lustrum, een lezing houden over het nieuwe belastingstelsel. Door mijn langdurig verblijf in het buitenland zijn er helaas allerlei Nederlandse aspecten die mij ontgaan. Waar ik de opkomst van de uitdrukking “lullo” nog intuïtief kan begrijpen, zonder ooit de betreffende televisieserie te hebben mogen aanschouwen, was ik geheel onbekend met de wijze waarop Prof.dr.L.G.M.Stevens, fiscalist en hoogleraar aan de Erasmus Universiteit, zijn lezingen brengt.

Het is mij nog niet duidelijk of de toon en stijl van kennisoverdracht van de heer Stevens buiten de Erasmus Universiteit gemeengoed zijn, dus voel ik mij geroepen een korte beschrijving te geven van wat ik die middag zag. Indien dit overeenkomt met de manier waarop gebruikelijkergewijs fiscale hervormingen worden behandeld, verzoek ik u deze notitie als niet geschreven te beschouwen.

Op het toneel van de Goudse Schouwburg, VPV is immers de grootste vermogensbeheerder in Gouda, bevond zich een nog jonge man in een donker pak van modernistische snit, met dien verstande dat er een vest bij zat. De jonge man was Prof.dr.L.G.M.Stevens, fiscalist en hoogleraar aan de Erasmus Universiteit, maar dat had ik niet door want ik was gehandicapt met een traditioneel getint beeld van fiscalisten. Begrijpt u mij goed: ik heb wel eens eerder met Nederlandse fiscalisten te maken gehad.

Fiscalisten zijn vaak fiscaal juristen. Die hebben dus geleerd zich enigszins duidelijk uit te drukken, zeker als ze in het bedrijfsleven ondanks de vele complicaties die ons fiscale bestel kent tot eenvoudig toepasbare conclusies moeten komen.

Prof.dr.L.G.M.Stevens, fiscalist en hoogleraar aan de Erasmus Universiteit, was meer dan duidelijk, hij was glashelder. En zoals wel vaker gebeurd wanneer een enigszins plechtig onderwerp aan een glasheldere blik onderworpen wordt, hij was om je rot te lachen zo grappig.

Ik hoop van harte dat de onvolprezen partners van VPV zo vooruitziend zijn geweest om het verhaal van Prof.dr.L.G.M.Stevens op een eigentijds geluidsmedium vast te leggen. Als niet-Nederlands belastingbetaler en onvoorbereid als ik was op wat ging komen, heb ik geen technische aantekeningen gemaakt van zijn betoog, of liever gezegd, van zijn college, want de lampen in de zaal moesten aan omdat Prof.dr.L.G.M.Stevens wilde zien of zijn studenten wel opletten.

Ik kan u verzekeren dat zij dat deden, maar niet alleen dat, er werden vele spontane vragen gesteld, waarbij het soms net leek alsof de aanwezigen meer dan gemiddeld geïnteresseerd waren in de materie.

Wellicht heeft VPV hen zo rijk gemaakt dat ze nu met een fiscaal probleem zitten.

Bij Inveztor.net zijn wij, regelmatige lezers weten het, nogal gesteld op het effect dat een glasheldere analyse soms kan produceren. Soms is het immers zo dat een zeer heldere analyse van een probleem voor ongekende hilariteit kan zorgen.

Wij koesteren dit effect op de site.

Een voorbeeld. Toen één van de organisatoren midden in het wervelende betoog van Stevens – inmiddels onze favoriete fiscalist – met de vinger op het horloge wees, daarmee duidelijk makend dat de tijd op was, analyseerde Stevens glashelder dat VPV blijkbaar besloten had voor hetzelfde geld minder prestatie te verlangen.

Indien wij de hand weten te leggen op de tekst van Prof.dr.L.G.M.Stevens hoort u nog van ons.

Donderdag jongstleden vierde VPV haar tweede lustrum. VPV staat, voor degenen die de paginagrote advertenties gemist hebben, voor Veer Palthe Voûte. Nico Veer, Michiel Palthe en Jan Voûte verlieten tien jaar geleden hun comfortabele fauteuils bij Robeco en startten opnieuw als onafhankelijk vermogensbeheerder. In mei van dit jaar werd VPV een onderdeel van Dresdner Bank.
Dat was prettig voor de partners maar er heerste geen feeststemming.
In april overleed namelijk, geheel onverwacht, Nico Veer, op 54 jarige leeftijd. Ik kom hierop terug omdat Inveztor.net niet goed afscheid heeft kunnen nemen van Nico.
Ik was op dat moment op reis en in Curaçao komen emails niet altijd goed door, merkte ik.
Zo kon het gebeuren dat ik via het eerste vliegtuig en de eerste taxi net op tijd kwam voor het eind van de herdenkingsdienst.
Tijdens mijn afwezigheid was een kort bericht op de site gezet. Een echt afscheid was het niet, laten we dat nu doen.

Nico was niet alleen een goede persoonlijke vriend maar ook de eerste columnist van Inveztor.net, reden voor ons om even stil te staan en nog eens aan hem te denken. Nico was een bijzonder leuke en kundige man, een onafhankelijke figuur met een eigen oordeel. Robeco was zijn leerschool geweest maar toen de organisatie wat te groot werd en het grote dichtslibben daar begon trok Nico de conclusie en nam ontslag als directielid.

Binnen tien jaar maakten Nico en zijn partners van VPV een gerespecteerde vermogensbeheerder met een goede reputatie voor kwaliteit.
Ik kreeg geregeld emails van Nico, met als titel “Overpeinzingen”.
Nico gaf daarin zijn visie, liefst over macro vraagstukken en de dollar. Op de vragen had Nico altijd een antwoord, altijd op elegante wijze verwoord.
Wat betreft de dollar was die visie al jaren dezelfde: die dollar ging naar beneden.
Nico kreeg groot gelijk, behalve de laatste maanden van zijn leven, het begin van dit jaar dus.
Dat vond ik dan ook bijzonder storend toen hij overleed. Had onze Schepper zijn hart niet een paar maanden later kunnen laten stilstaan ? Moest dat persé toen de dollar sterk was ? Kon dat niet anders geregeld worden ?

Gelukkig kregen we te maken met een langzaam herstel in Japan. Want de stijgende yen had Nico weer precies goed ingeschat, al heeft hij dat niet meer meegemaakt.
Het leven gaat door.
VPV maakt nu deel uit van een groter geheel, Inveztor.net heeft nieuwe columnisten.
Voor Nico’s familie ligt dat anders.
Barbara Veer, Nico’s weduwe, heeft het nog steeds erg moeilijk.
Uit naam van Inveztor.net en van onze lezers wens ik haar veel sterkte in dit moeilijke jaar.

Reageren Email naar: kraland@Inveztor.net