Vorige week was een historische week, we meldden het al eerder. Raaf Lafontaine liet zijn kaas vallen, de Franse bankwereld ontmoette de werkelijkheid, Stanley Kubrick en Yehudi Menuhin verlieten ons. Deze week is weer gewoon internetweek. Onze IIX (Internet index) calls zijn nu $47. Wij hadden het grootste risico, dat de markt zonder ons zou stijgen, afgedekt. Wij betaalden $32. De index staat op 835.

De Dow steeg naar de 10.001. Erg leuk, maar de Dow stelt steeds minder voor. De IIX ligt er goed bij, die index wil hoger. Dit merken we vooral in de kleinere aandelen, de markt wordt niet meer alleen gemaakt door de big caps zoals Cisco en AOL. Vandaag nemen we een paar internetsprinters onder de loep.
Wij zijn ons bewust van de risico’s, maar de hype is nog niet voorbij. Wij citeren Peter Fonkert : »Ken jij iemand die zegt dat ‘ie niets meer van Internet wil weten ? ». Wij moeten het antwoord schuldig blijven en stellen een mandje samen.
Wij spreiden het risico. Dit is een dringend advies. Wij citeren nogmaals Fonkert : « Er gaat er zo eentje onderuit. »

Eerste keus is Beyond.com (BYND). Het bedrijf maakt software voor internetbetaling . Het aandeel staat op uitbreken, de chart is prachtig, BYND kondigde vandaag een nieuw samenwerkingsverband aan. Wij nemen een kleine positie op $24,75, 500 stuks is genoeg. Het aandeel was al eerder $41, dat is ons volgende koersdoel. RF Micro Devices (RFMD) maakt chips voor draadloze toepassingen. De koers liep de afgelopen twaalf maanden op van $10 naar $97. We kopen er 200. Mediconsult (MCNS) verschaft medische informatie via het Web. Het aandeel explodeerde en steeg vandaag alleen al $2 naar $15. Een pauze kan ieder moment aanbreken. Wij raden u aan dit aandeel goed te volgen, de hype is nog niet voorbij. Wij kopen 1000 aandelen op $14,75. Tenslotte de computers. We schreven eerder over Dell « Kommer en kwell ». Helaas, de echte pijn zat bij Compaq(CPQ) en Apple(AAPL). Compaq zakte in geen tijd van $49 naar $30. De sukkels verkochten, u mag nu kopen. Het lijkt alsof de harde klappen voorbij zijn. Wij kopen 750 aandelen op $32,50.

    In onze Quote column bevalen wij eind vorig jaar US Filter (USF) aan en ondanks een mooi herstel namen wij het aandeel kortgeleden op in onze Inveztor.net modelportefeuille. US Filter is marktleider op het gebied van industriële watervoorziening in de VS. Via haar filiaal Culligan is USF ook marktleider in de consumentenmarkt. Tja, marktleider op een markt die 20% groeit, voor 17 keer de winst van volgend jaar, dat interesseert natuurlijk ook anderen. Drinkwater is in de VS geen overheidszaak en de markt is versnipperd. Water uit de kraan is niet lekker, iedereen moet maar zorgen aan goed drinkbaar water te komen. Daar ligt een markt en USF is de verst gevorderde consolidator. Wij legden daarom al het verband met General Electric. GE was eveneens geïnteresseerd in Culligan en eind vorig jaar kostte USF als geheel nauwelijks meer dan de firma eerder in het jaar voor Culligan had neergeteld. Vervolgens passeerden een paar sobere berichten over gifpilconstructies ons scherm. Vanavond lijkt de bom te barsten. Met vijf keer zoveel volume als normaal schiet USF van $25 naar $29 1/8.

Wij kochten snel wat bij voor onze cliënten. Het is nog niet bekend wie hier achter zit maar het zou, buiten GE, ook een Frans bedrijf kunnen zijn. Vivendi en Suez Lyonnaise zijn marktleiders in watervoorziening. Hun waardering is veel hoger dan die van USF. Zelfs boven de $30 draagt een acquisitie van USF direct bij aan de winst. Morgen meer. Intussen verkopen wij ons aandeel niet.

Agresso, een klein Noors ERP bedrijf, met een marktkapitalisatie van NOK
1.3 miljard. ERP staat voor Enterprise Resource Planning.
Wij hebben goed en slecht nieuws. Het goede nieuws is een omzetstijging
in ’98 van NOK 155 naar NOK 567 miljoen en een toename van de wpa van
0.1 naar 0.4. Het slechte nieuws heeft als naam Baan, SAP, JD Edwards,
Peoplesoft en Oracle, de meest recente optater in de ERP sector.

Agresso is relatief klein en handelt in kleinere softwarepakketten dan de
grotere concurrenten. De overname van Concept, in Frankrijk, lijkt op
het eerste gezicht goed te verlopen. Eind vorig jaar spraken wij voor
het laatst met de directie en wij moeten constateren dat de beloftes
zijn nagekomen. Binnenkort gaan wij eens bij Concept kijken. Concept zit
in Boulogne,vlak buiten Parijs, waar wij kantoor houden.

Agresso is geen aandeel voor momentum spelers. De ellende in de ERP
sector zal nog wel even duren. Met Baan gaat het niet veel beter dan met
Rusland.Dat heeft weinig met Agresso te maken maar wel veel met de
psychologie van de belegger in kleine ERP fondsen.
Tot na het jaar 2000 hebben door Y2K gestresste IT-bazen wel wat anders
dan nieuwe software aan hun hoofd.

Wie weet zakt Agresso nog even door. Wie koopt zo’n aandeel ? Small cap
fondsen hebben het te druk met redempties. Iedereen kijkt naar de
grotere spelers. Het etiket ERP werkt afschrikwekkend. Dat is allemaal
niet zo positief. De chart ziet er belabberd uit.

Wij verwachten dat Agresso dit jaar 1.50 gaat verdienen en volgend jaar
2.90. De k/w ’98 ligt dan onder de 18 en volgend jaar onder de 9 keer.
Als dit bedrijf niet teleurstelt is het spotgoedkoop. Dat is prettig om
te horen. Omdat de chart zo slecht is, zou er nog wel eens een onsje af
kunnen. Ook daar kunnen wij mee leven.

Op een gegeven moment zou er een gebeurtenis kunnen plaatsvinden
waardoor beleggers zich iets beteer bewust worden van de waarde van
Agresso. Wij hebben dit thema eens voorgelegd aan de directie. “Tja”,
zei de directie en zij zweeg. Wat wij ervan vonden, wilde een
grootaandeelhouder weten. “U zou er eens aan kunnen denken notering aan
te vragen in een markt buiten Noorwegen”, opperden wij beleefd. Daartoe
bleken geen plannen te bestaan. Agresso zou natuurlijk heel goed een
notering kunnen aanvragen in Frankrijk, waar Concept nu een groot deel
van de omzet voor haar rekening neemt. In Frankrijk doen small caps het
even goed als in Nederland. Heel slecht dus.

Wij kunnen slechts concluderen dat Agresso keihard groeit en erg
goedkoop is. Gezien de groei zou de koers op een dag ruim twee keer zo
hoog kunnen zijn. Wie weet is Agresso op een dag opeens weer een
groei-aandeel. Zelfs met dat een PEG (dat wil zeggen een verhouding van
de k/w tot winstgroei ) van 0.5 met een winstgroei van 50% is het
aandeel nog goedkoop. Maar dat resulteert dan wel in een koersdoel,
medio 2000, van 25 maal 2.90, ofwel NOK 70. Het aandeel noteert nu NOK
24 en, vergeet niet, het kan nog lager. Onze conclusie is dan ook dat de
schade van de Barneveldse broeders zich niet alleen tot Baan beperkt.

Een Franse minster van Financiën met een Duitse naam en een Duitse
minister van Financiën met een Franse naam, dat kon nooit lang duren.
Lafontaine is uitgespoten. Geen minister meer en geen voorzitter meer van
de regeringspartij. Dat is maar goed ook, want dankzij de steun van het
sukkelende Frankrijk was Lafontaine bezig de Euro te ondermijnen. Wij zijn
blij dat deze man weg is. Europa moet herstructureren en Lafontaine was
geen marktdenker. In plaats van de staatsuitgaven terug te dringen wilde
hij belastingharmonisatie. Dat is een eufemisme voor het nivelleren van
staatshuishoudingen. Verlaat het geld Duitsland om elders een veilig
heenkomen te zoeken ? Dan pakken we die andere landen aan, in plaats van
Duitsland te saneren. Allianz en RWE, twee grote Duitse bedrijven,
dreigden al met delocalisatie. Dat Schröder Lafontaine heeft weten te
delocaliseren is een overwinning voor de marktgerichte vleugel van de
sociaal-democratie. Het is tegelijkertijd tegenslag voor de klungelende
regering Jospin in Frankrijk. Zal hetzelfde lot Dominique Strauss-Kahn
treffen ? Dat lijkt ons onmogelijk. Integendeel. Strauss-Kahn kan zich, in
de juiste omstandigheden, ontpoppen tot een realist. Vanaf morgen wordt
dat iets gemakkelijker.

EWG Kaufen

Wij kochten gisteren avond in Amerika 2000 Germany Webs, symbool EWG. Webs
zijn indexaandelen die door Morgan Stanley op de Amex worden genoteerd.
Het viel ons vrij moeilijk. Merrill ging telkens voor ons liggen.
Uiteindelijk kregen we onze EWG’s binnen op $21,30. Wij verwachtten
namelijk dat Duitsland vandaag naar boven spuit. Inmiddels staat Duitsland
ruim 4 % hoger.

Rondophobia
De Dow opent de aanval op de 10 000. De Dow – overigens geen relevante
index meer, daarvoor kijken we naar de S&P – gaat dat halen lijkt ons. De
Dow heeft namelijk nog veel symbolische invloed.
Een magisch nummer als 10 000 is moeilijk te nemen. Wij krijgen te maken
met Rondophobia. Rondophobia, u weet wel, de angst om zo’n rond nummer te
nemen, zorgt ervoor dat de index eerst een paar keer terugkaatst.
Vervolgens gaat de index er – intraday- doorheen. Koppen in de kranten.
Dow 10 000 ! » We zijn er bijna ! De index kaatst weer terug, misschien
duurt het even, maar uiteindelijk zoekt de index alleen nog maar naar een
excuus. Tienduizend, daar komen we aan.
En wat dan ? Vermoeidheid ? Of gaat de markt, als een stripfiguur die al
lang over de afgrond is heen gerend, zich realiseren dat dit te hoog
gegrepen is ?  Voor dit soort vragen wenden wij ons tot Peter Fonkert.
Fonkert heeft zijn model aangezet. Trouwe lezers weten dat Fonkert
feilloos de ellende van afgelopen zomer voorspelde. Nu zegt Peter dat de
Dow’s eerste etappe 9990 is en de volgende 10 990. Daarna komt de klap
naar 4100. Waarom ? Daar hebben we het binnenkort nog wel over – er zijn
genoeg redenen waarom dat zou kunnen. Nu is het belangrijk van de hausse
te profiteren en goed te kijken wat er nog voor andere mogelijkheden zijn.
Dit is namelijk een historische week.

Franse bankenslag

De Franse detailbank Société Générale en de zakenbank Paribas willen
fuseren. De banken passen goed bij elkaar, SocGen de kantoren, Paribas de
hersens. Op de achtergrond speelt de privatisering van Crédit Lyonnais.
BNP en Crédit Agricole willen graag de noodlijdende Paretti-patiënt
overnemen. BNP,- afgewezen door Paribas, Crédit Lyonnais en Société
Générale neemt wraak. ‘Ik ben niet welkom in deze tent ? Dan koop ik
deze tent.’ BNP president Michel Péberau leek wel een Texaanse parvenu.
Vervolgens besluit Pébereau dan maar een bod uit te brengen op zowel
Paribas als SocGen, of La Générale, zoals de Fransen zeggen. Ontslagen
zijn in Frankrijk niet bespreekbaar, en BNP zegt toe geen kantoren te
zullen sluiten. De was het compromis. Gisteren openden zowel Paribas als
SocGen fors hoger. Wat gebeurt hier ?

Lang zal die Lévy

Dit is een ongelofelijke manoeuvre en het zou best kunnen zijn dat het
spel pas begint. Is dat nou zo stom om die kantoren niet te sluiten ? Ik
denk dat zowel SocGen als BNP inzien dat ze die kantoren nodig hebben.
Goed, Paribas heeft een elektronische bank en bovendien een traditionele
retail bank die Crédit du Nord heet. André Lévy Lang, president van
Paribas zou de topman van de SocGen combine worden. Het lijkt me dat
straks niemand ‘Lang zal die leven’ voor Lévy-Lang zal gaan zingen. Lévy
Lang tuint erin. Hij krijgt de topbaan en vliegt er straks waarschijnlijk
als eerste uit. Paribas wordt ontmanteld en van zijn zakenbank ontdaan. De
kantorennetwerken blijken veel meer waard te zijn dan iedereen eerst
dacht. De bezuinigingen zullen ook groter blijken, ondanks het
instandhouden van al die kantoren.

BNP heeft de knuppel in het poularde hok gegooid. De fair value van
Paribas wordt geschat op E 135, tegen een bod dat omgerekend E 106 is.
SocGen is 206 waard tegen een bod van 166. Buitenlandse banken, wij denken
aan Deutsche Bank, maar ook aan ABN en ING, staan te watertanden. De
Franse staat en de bancaire regelgevers doen hun uiterste best het de
buitenlandse banken zo moeilijk mogelijk te maken. Dat zal dus niet erg
makkelijk zijn voor ABN Amro. Paribas en SocGen kunnen best nog wat
stijgen. Alles is nu mogelijk. Wie had dat gedacht ?

Chance met Air France

Wij schreven in op Air France en kregen wat aandelen. Die verkochten wij snel, op E.16,10, de slotkoers van de introductiedag. De openingskoers was 18, want het was een rommeltje bij de introductie. Frankrijk heeft nog meer ambtenaren dan kazen- ze hebben heel veel kazen- en een van die zwaar overgediplomeerde regelgevers had bedacht dat het goed zou zijn dat de burgers, de belastingbetalers dus, die de hautaine geldverslindende luchtvaartmaatschappij jarenlang ondanks alles in de lucht hadden gehouden, een douceurtje verdienden. En wat voor een douceurtje. Voor institutionele beleggers E14,20 en voor Franse particulieren twintig eurocentjes minder. En bovendien een maximum van tien aandelen per particulier. Zo werd dankzij de Franse staat per particulier twee Euro teruggegeven aan 1,5 miljoen inschrijvers. De staat gaf maar 20% van de aandelen uit handen, zag dat de particuliere vraag groot was en sneed in de institutionele tranche. Daardoor werd de toedeling een rommeltje. Over de werkelijke kosten van de nep besparing van twee Euro zullen wij verder zwijgen.

Dure piloten

Wij houden niet zo van Air France, maar dat komt alleen omdat wij vaak met deze maatschappij vliegen. Behalve als ze staken natuurlijk. Ook dat doen ze vaak, vandaar dat de piloten een mooie pluk aandelen gekregen hebben. De Air France piloten zijn de best betaalde piloten ter wereld. Daarom staken ze vaak. Want stakende overbetaalde piloten, daar hebben we niets aan. Dus zijn de piloten wispelturig. Omdat het salaris van de piloten niet verlaagd kan worden, want dan staken ze, krijgen de piloten extra aandelen Air France. Volgt u het nog? Dankzij de ellende met de piloten was Air France extra goedkoop geprijsd. Wel 30% onder de prijs van vergelijkbare luchtlijnen. Toch waren de piloten weer ontevreden. Wat gebeurde er namelijk? Doordat Air France tegen een weggeefprijs de markt op kwam liep het storm. Jarenlang had de Franse belastingbetaler miljarden francs bijgedragen aan de bodemloze Air France put, premier Balladur had er zijn tanden op stuk gebeten, dus besloot de socialistische Franse regering nu de ellende definitief achter zich te laten door een lage prijs de bedingen- slechts 20 miljard – en de piloten aandeelhouders te maken. Omdat alles een prijs heeft en Air France spotgoedkoop bleek verhoogde uiteindelijk het ministerie van financien de uitgiftekoers. Protest van de piloten, dreiging van staking. Het protest werd gesust maar wij zoeken nog steeds in de Franse pers naar een commentaar dat aangeeft hoe de Air France piloten hun eigen bedrijf in elkaar kleunden om vervolgens tegen een afbraakprijs de aandelen te krijgen. Een legale hold-up dus, le hold-up parfaitement legal.

Air Farce: vlieg altijd business

Inmiddels namen wij weer eens een Air France vlucht en dat was een interessante gebeurtenis. Een cliënt had Air France geboekt dus wij moesten wel mee. Wij namen een volle mep ticket, even een dagje op en neer, en vroegen of wij naast elkaar konden zitten. Dat kon niet gegarandeerd worden want al zaten wij business class – gezien de prijs van ons ticket moest dat wel want dat leek ons een geweldige business – onze cliënt zat een andere business class. Of wij het konden regelen in de cabine. Wij voelden het al aankomen en ja hoor. Hoewel het vliegtuig half leeg was kon het niet. Wij refereerden aan het gesprek op de grond. Dat kon niet want er was geen extra ontbijt. Geen probleem zeiden wij, dan neem ik mijn cliënt mee naar die andere business class, maar die dus voor de cattle class zit, en ook anders heet, wij weten niet precies meer hoe, maar laten we hem de monkey business class noemen. Ook dat kon niet want dan zouden de monkey business class passagiers geschokt worden door het ontbijt van mijn cliënt. Maar, zei een behulpzame Air France mevrouw, nadat ze ons van kwade trouw had beticht omdat wij refereerden aan het eventuele dienstenkarakter van de luchtlijn, uw klant mag helemaal niet in business class zitten, die moet naar cattle. Waarom had hij dan een Air France business instapkaart gekregen, vroegen wij? Dat wist niemand, maar of wij misschien konden uitleggen, nee, bewijzen, waarom cliënt wel business class mocht vliegen terwijl er een Y op zijn biljet stond. Wij moesten het antwoord schuldig blijven en wezen op het feit dat de vlucht van cliënt via verschillende steden aan beide kanten van de Atlantische Oceaan voerde en dat het voor een leek niet zo eenvoudig is in zo’n geval inzicht te krijgen in de prijsstructuur. Ons reisbureau heeft daar ook allerlei hulpmiddelen voor nodig, zeiden wij. Ons werd vervolgens uitgelegd dat wat wij wilden onmogelijk was, verboden en in overtreding van allerlei reglementen. Wij feliciteerden onze gesprekspartner, maakten een eind aan de discussie en boden onze cliënt excuses aan. Air France zou een rapport maken, de dame was al bezig met de paperassen. De vlucht was een uur te laat op de heenreis, idem op de terugreis.

Na de R , de S.
De R van Rotmarkt zit nog in de maand, maar we zijn beter gestemd. Na de R
van Rotmaand komt immers de S van Stijging. We zijn te lang negatief geweest,
de bulls worden weer losgelaten. Het risico in de markt is naar boven. De
gebeurtenis vannacht in Amerika was de rente die flink steeg, want de long
bond kwam boven de 560.

Het zou best eens zo kunnen zijn dat we afstevenen op een prachtige
koopgelegenheid voor de long bond. Vergeet niet dat sinds het begin van de
bullmarkt, in 1982, de long bond, de Amerikaanse 30-jarige staatsobligatie,
het even goed heeft gedaan als de aandelenmarkt. Met minder risico, zou je ook
kunnen stellen . Daar kunnen we een heel debat over hebben waarvoor de ruimte
ontbreekt. Degenen die weten dat vroeger aandelen hogere dividenden moesten
hebben dan de obligaties aan rente uitkeerden weten waar ik naar toe wil. Maar
ik dwaal af. Als de Amerikaanse markt het op het eind van de avond goed doet –
ik schrijf nu om 21.30 uur, dan kan morgen nog best een leuke koopdag worden.
Eerst in Europa, dan in Amerika. In Europa kopen wij dan graag UBS, de
Zwitserse shredders van Shoah documenten, u kent ze wel. Langs de afgrond van
LTCM gegaan, derivatenschandaal in Azië bij de oude UBS en nu wordt de blik
gevestigd op vermogensbeheer, geen hedge fund avonturen met astronomische
hefboomwerking meer, nieuw risicomanagement en uiteindelijk door al die
ellendige schandalen een redelijk lage prijs. UBS is een fusie van de grotere
UBS met de kleinere maar slimmere SBC, Warburg Dillon Reed is de
zakenbankpoot, nu bent u weer bij. Wij nemen dit aandeel in onze portefeuille
op indien de markten in Europa morgen goed openen en dat zullen ze doen als de
VS goed sluit. Wij kopen 50 aandelen. Voor de snelle jongens onder ons is er
ook een warrant UBS. De beste is de UBSKB warrant, strike 400, expiratie 17
september 1999. Vandaag gingen er 1,4 miljoen van die dingen om, met een
slotkoers van SF 1,57, een daling van 10%.

De resultaten van Benckiser doen de chart van dit prachtige aandeel alleen
maar goed. Koop gerust bij maar nogmaals alleen indien morgen de markt
vriendelijk is.

In Duitsland leggen wij een limiet order in voor 50 SER Systeme op E 463. SER
is het leidende Duitse bedrijf op het gebied van documentenmanagement.Wij
komen nog op dit aandeel terug. Dat zou overigens wel eens na mijn
skivakantie kunnen worden, op 8 maart.

Tot die tijd neemt Peter Fonkert de honneurs waar. Fonkert is erg bullish. Zijn
charts suggereren dat de dure aandelen meer gaan stijgen dan de goedkope. Ik
ben dat volledig met Peter eens, ook zonder charts.

Factoren zoals PEG (PE/ groei verhouding), hoog dividend, lage prijs zijn
onbelangrijk. De markt voor gestage stijgers is vast, de rest kan barsten. Er
zijn ongetwijfeld lezers die dit niet geloven, of het niet willen weten.
Begrijpelijk,, want als value belegger heb ik er zelf ook moeite mee. Daarom
als troost voor de gedegen maar gefrustreerde analisten onder ons een leuk
idee : T shirts.

Wij gaan naar Fruit of The Loom (FTL), de marktleider, maakt nog meer Marlon
Brando borstrokjes dan Russell Athletic en Hanes. Bekende namen. FTL is
spotgoedkoop, niet duur en te geef. Het gaat namelijk niet goed bij Froet..
Textiel ellende, herstructurering, winstgroei van een procent of tien per
jaar, allemaal geen dingen waar de markt om zit te gillen.

Vanavond spoot Froet opeens 10% omhoog. Een opwaardering van Morgan Stanley
was de oorzaak. Analist David Griffith vind het overdreven dat het bedrijf net
iets meer waard is dan de voorraden op de balans . Je krijgt Froet, het
bedrijf, de merknaam, de goodwill enzovoorts dus voor niets.

Trouwe lezers weten dat wij het prettig vinden om een bedrijf voor niets te
krijgen. Dat verminderd het risico. Geduld is dan belangrijk. Klinkt bekend ?
Dan hebt u Ben Graham gelezen. Froet is dan ook een value situatie. En value
werkt niet in deze markt.

Froet gaat dit jaar $2 verdienen, misschien wel meer. Voor volgend jaar vullen
we een winststijging van 10% in . De consensus op Wall Street is flink hoger,
daar wordt gerekend op $2,50. Dan kost het bedrijf nu 6 keer de winst. Wie
weet stijgt Froet morgen door naar de $15,50 – ik denk dat dit aandeel
minstens $20 waard is – en dat zou leuk zijn. Ik bedoel, het staat netjes, die
$15,50. Voor dit bedrag krijgt u namelijk tegenwoordig in Amerika een dozijn T
shirts.

Nog niet zo lang geleden werd de $18 grens naar benden doorbroken. Mag ik u
aanraden er een paar over elkaar aan te trekken en het uitstekende
hoofdartikel over deflatie in The Economist van deze week te lezen ? Er is
namelijk grote kans dat Peter Fonkert tijdens mijn skivakantie dit thema
aanroert en dan weet u precies waar hij aan refereert.

Naschrift
Het is laat geworden. Kijk een s aan . Wall Street sluit best aardig. Klein
verlies in de Dow, de S&P en een half procent van de Nasdaq af. De IIX – de
Internet index – sluit in de plus op 731. Goed voor onze IIX opties. Wat
denken we van een dure markt die na een flinke rentedreun redelijk sluit ? Na
eerst 150 punten gezakt te zijn ? Dat zal Peter Fonkert u gaan uitleggen.

De R waar wij het hier over hebben is de R van Rotmarkt. De grote Nasdaq
rally, vorige week, gaf valse hoop, ook aan ons, zie onze aankoop van
Network Appliances (NATP) in de modelportefeuille. Gelukkig maar een halvelijn.
Waarom hebben wij het hier over een rotmarkt ? Omdat deze markt zo
verwarrend werkt. Mr. Market speelt met onze zenuwen, stelt ons op de
proef, geeft valse hoop en kijk, zodra wij ons glimlachend omdraaien
krijgen wij een schop in het gezicht.
De Nasdaq probeerde tot drie keer toe te corrigeren, dat leek te lukken
en ging gisteren helemaal verkeerd. Dat is het technische plaatje en daar
kijken we als handelaren naar.
Fundamenteel is het, naar onze mening, niet anders gesteld. Voor nieuwe
lezers, die onze column in Quote niet kennen, vatten wij onze visie even
samen. Wij zijn bulls en we denken eveneens dat er dit jaar een klap kan
komen waarbij we de laagtepunten van oktober gaan testen. Dat wordt een
prettige koopgelegenheid, althans voor wie dan nog geld en een goed humeur
heeft. Aandelen blijven voorlopig duur, met enerzijds een muur van geld
dat naar een belegging zoekt, en anderzijds lage inflatie. Die inflatie
vindt plaats op de beurs, niet in de industrie. De beurs wordt vooral
gedreven door drie factoren: lage rente, lage rente en lage rente. Het
lijkt wel onroerend goed.
Laten we ook even onze visie op Internet herhalen. Internet wordt de
ruggegraat van de economie. Voor veel bedrijven is dat al zo. De prijzen
van Netaandelen vormen een zeepbel. Op een dag spat die uit elkaar en gaan
de meeste Netstocks naar $3 of minder. Wanneer ? Let op de charts, het is
nog niet duidelijk, er is al flink wat bederf opgetreden maar het is
waarschijnlijker dat er nog minstens een grote bel komt voordat het feest
voorbij is.
Europese aandelenprijzen zijn al flink vooruitgelopen op al het goede
Europese nieuws. Wat is dat dan voor nieuws ? Oud nieuws: Europa
globaliseert, herstructureert en de Euro vervangt recalcitrante
corporatistisch linkse regeringen we denken aan Frankrijk en Duitsland.
Wat kan er allemaal verkeerd gaan ? Er kan heel veel verkeerd gaan wanneer
aandelen geprijsd zijn voor perfectie. Een beetje verkeerd is dan genoeg.
Zo is daar het schrikbeeld, sinds een week of twee, van hogere rente in de
VS. De laatste economische activiteitscijfers waren te goed. De utility
index, die het prijsverloop van rentegevoelige nutsbedrijven weergeeft,
ging het eerst kapot. Toen draaide de rente grafiek naar boven en begon
Nasdaq te kuchen. Alcoa, een cyclische Dowcomponent, spoot naar boven.
Overal wordt nu gepraat over hogere rente, ook in Europa. Misschien. Laten
we niet vergeten dat de technologiezwakte van de afgelopen week samenhing
met teruglopende groei. Of dat slecht is voor obligaties betwijfelen we.
Waarom hameren we zo op technologie ? Omdat de technologisch georiënteerde
Nasdaq dit jaar de beste performer was en nu in grote mate de stemmingbepaalt.
De grondstoffen index bereikte gisteren een nieuw laagtepunt. Daar hoeven
we de rente dus niet voor te verhogen. De Amerikaanse statistieken die
uitkomen bieden een contrasterend beeld. De industrie doet het matig, de
consument koopt huizen en richt ze in.
Vanavond kan het een belangrijke markt worden. Belangrijk om verliezen te
beperken of omdat de markt draait en dan happen we toe. In Europa was
Aegon vanochtend hoopgevend. We kochten op de opening 300 aandelen op 89.
Maar ja, het woord hoopgevend alleen al stuit ons zeer tegen de borst.
Hoop is vaak duur in het gebruik. Wij blijven voorzichtig wantrouwend.

Computermaker Dell tuimelde vanochtend 20% in Europa na publicatie van resultaten gisterenavond na beurs. Op Nasdaq zakte Dell, in herstel na een veelbelovende start, naar $88. Aandeelhouders dumpten de stukken omdat Dell’s omzet 38% groeide in het laatste kwartaal. Voor het eerst in negen kwartalen groeide Dell’s omzet minder dan 50%. Dell groeit wat langzamer en dat is reden tot paniek. Dat de prestaties van Dell nog steeds indrukwekkend zijn doet hier niets aan af, het aandeel was geprijsd voor perfectie. Dell bereikt een hoogste slotkoers van $108 5/8 op 2/2/98. Op 8/10/98 was de laagste koers $48 7/16. De koersreactie van Dell is belangrijk omdat Dell één van de meest toonaangevende aandelen in de VS is. Steeds minder aandelen hebben het afgelopen jaar een steeds groter deel van de koersstijgingen voor hun rekening genomen. Dell, Microsoft, Intel, Lucent, Sun en Cisco zijn de meest toonaangevende tech-aandelen. Voor het eerst in de huidige hausse cyclus gebeurde er iets onaangenaams met Dell. Op 12 februari viel Dell al ruim $7 naar $94. Analist Dan Niles van broker Bancboston Robertson Stephens voorspelde toen dat Dell naar “onderin de $80 zou zakken”. Vandaag gebeurd dat dus.
Dell scoorde overigens midden in de officieuze roos. Value Line , een bekend analistenbureau, had een winst van $0,30 per aandeel geschat. Het werd $0,31. Raak, maar onder het zogenaamde fluistercijfer.
Kommer en kwell in opties
Dell zit even in de knell. Leuk voor optieschrijvers. Dit soort bewegingen vergroot de volatiliteit. Op het moment van schrijven noteert Dell $80, na vanochtend 20% gezakt te zijn op iets te zachte cijfers. Het aandeel opende op $78.
De februari put 80 levert 2 1/8 op. U kunt ook Dell kopen , op $80 en een covered write doen. U schrijft direct een call maart 80 en krijgt daarvoor 7 5/8 aan premie. Op jaarbasis is dat 115%. Dat klinkt leuker dan het is want Dell gaat niet elke dag op deze manier onderuit. Een crashcombo op Dell ? Dat is ook een leuk idee. U koopt 1000 Dell, investering $ 80000,- U schrijft een maart 85 call en een maart 75 put. U krijgt ongeveer $ 10 per aandeel aan premie binnen. U risico is dat Dell nog verder zakt. Dan moet u bijkopen op $75, zijnde de strike van uw put, minus $10 ontvangen premie, dus $65. De hoogste koers van Dell was ruim $108, op 2/2/99. Uw gemiddelde aankoopkoers wordt dan $80+$65, gedeeld door 2, dus $72,50. Dat lijkt ons een redelijke aankoopkoers voor het meest dynamische computeraandeel ter wereld.