Ik had beloofd
deze week wat vaker te schrijven dan vorige week en dat is er niet echt van
gekomen. Daar zijn twee redenen voor. Ten eerste kreeg ik een lawine reacties op
mijn “1969” stuk. Die waren niet allemaal positief – meestal krijg ik heel veel
positieve reacties, maar vooral als ik bullish ben en dat was ik even wat
minder. Dat is interessant.
 
Ik vond het
zelf namelijk wel een goed stuk.
 
Aardig
beredeneerd, helaas, zou je bijna zeggen, zakte de markt maar even, om daarna
weer te stijgen. Dat is gunstig en ik ben blij, want ik ben natuurlijk ook
belegd.
 
De tweede reden is
verkoudheid, verder zonder commentaar.
 
Omdat het deze
week uiteindelijk toch erg druk werd met afspraken, plus die verkoudheid, kwam
ik nauwelijks tot schrijven, behalve wat antwoorden op vragen.

 
Misschien is het
interessant om eens, aan de hand van de modelportefeuille en ook aan de hand van
de portefeuille van mijn beleggingsfonds, eens te kijken naar wat we ondernomen
hebben en hoe dat liep.
 
Wat is dat
beleggingsfonds eigenlijk ? Ik beheer, sinds een maand of vier, een Luxemburgs
fonds.
 
Waarom in
Luxemburg, is me al eerder gevraagd. Omdat Luxemburg een goede vestigingsplaats
is als je in heel Europa je fonds wilt kunnen plaatsen. Ik heb cliënten in
Nederland en in het buitenland, dus dan is dat handig.
 
Uit overweging van
efficiency probeer ik in mijn fonds en in mijn modelportefeuille hetzelfde te
doen. Dat lukt niet altijd, omdat we vaak dingen vergeten door te geven, maar ze
lijken nu erg op elkaar, die twee portefeuilles. Overigens, lezers die graag ons
wekelijkse fondsverslag willen ontvangen kunnen me hun email adres sturen, dan
krijgen ze dat ook, kleine moeite.
 
Gisteren schreef
ik ons januari verslag. Dat was een prettige bezigheid, want we waren 5% omhoog,
tegen -7.3% voor de AEX en negatieve scores van rond de 3% in de VS en
Frankrijk, waar ook veel van onze cliënten zitten.
 
In mijn fonds heb
ik maandag en dinsdag een aantal bestaande posities opgehoogd. Ik had de
internet incubators verkocht: CMGI was weg, Internet Capital Group
ook, Safeguard ook.
 
In plaats daarvan
heb ik Network Appliactions (NTAP) gekocht, dat ook een tik gekregen had.
Helaas niet doorgegeven, dus niet in de modelportefeuille. NTAP wilde ik al heel
lang hebben maar het aandeel liep steeds weg. We kochten het op $102,vanavond
steeg het mooi boven de $110.
 
We hebben wat meer
Cisco gekocht en ook wat meer EMC, de data opslag specialisten.
Die gingen prompt omhoog want er leek een groot koopprogramma aan de gang te
zijn in de topnamen, waaronder deze aandelen vallen.
 
Vervolgens stonden
we rood en moesten we wat opruimen. Daarom sneden we wat in de kleinere
posities, waaronder Xilinx, Qwest, Corus (we hebben dat
soort aandelen ook, tot mijn spijt overigens) en we kochten wat Alltel en
Viatel bij.
 
Alltel was gemeen
gezakt en veerde op nadat bekend werd dat ze wat telefoonbedrijven hadden
gekocht die werden verkocht wegens fusie van de grotere broers. Viatel hadden we
al en we verdubbelden. We stonden op verlies, onze kostprijs was rond de
$45 en VYTL was naar een dieptepunt van $36 gezakt. Goldman had het
oordeel neerwaarts bijgesteld, Morgan Stanley kwam met een opwaartse
bijstelling.
 
VYTL is een
Europese telco, niet zo bekend hier, maar in de VS genoteerd. Het is op dit
niveau één van de goedkoopste operateurs, met breedband activiteiten en
lijnen tussen een paar grote Duitse steden onder andere. VYTL kan zo
overgenomen worden in de grote herschikking die in Europa plaats vindt, waarop
de koers wel eens naar de $80 zou kunnen gaan. We kopen vandaag wat VYTL, laten
we zeggen 500 stuks à 43, voor Inveztor.net.
 
Meestal probeer ik
niet naar lunches te gaan wanneer het niet moet, alleen voor
bedrijfspresentaties bijvoorbeeld. Normaal pakken Jan en ik op een dag als
vandaag wat broodjes en werken die naar binnen in de buurt van ons scherm, erg
on-Frans maar wel gemakkelijk.
 
Vandaag niet. Jan was zo vriendelijk voor mij waar te nemen
– één van ons tweeën blijft altijd op kantoor om de markt in het oog te hoouden,
bijna altijd Jan – en ik ging richting Aux Lyonnais.
 
Aux Lyonnais is
een originele bistro zoals je die nog wel in Lyon kunt vinden. Empire, met alle
decoraties er nog aan, vlak achter de beurs, in de rue St Marc, op nummer 32. Ik
was er een tijd niet geweest want een lunch in de Lyonnais gaat je niet in de
koude kleren zitten en ik eet meestal sushi, als ik buiten de deur moet lunchen.

 
Zo niet vandaag.
De keuken uit Lyon is machtig -liefst warme worst of in dit geval petits pâtés
chauds- en één van de meest typerende gerechten is Gras Double. Gras double is
gepaneerde pens. Amerikanen eten het nooit en ik één keer in de twee jaar,
vroeger één keer per jaar. De Gras Double was
perfect. De petits pâtés chauds waren perfect.
 
We lieten een fles
La Chapelle, de hermitage van Jaboulet, aanrukken. Ik kon moeilijk anders. Deze
fles stond op de kaart voor FF260, terwijl tijdens de laatste proeverij die ik
met Jaboulet had georganiseerd ik er achter was gekomen dat de huidige jaargang
van La Chapelle nu FF 450 kost.
 
Een value buy
dus.
 
Ik kan u dus ten
zeerste aanraden om naar de Lyonnais te gaan om daar Monsieur Vallée, de
vriendelijke patron die zelf uit de Sarthe komt, te leren kennen.

 
In de Lyonnais
komen geen toeristen, maar hoofdzakelijk Daumier-achtige, oudere beurstypes,
bijna alleen mannen, die tegen drieën met een rood aangelopen hoofd weggaan. Er
is maar één WC.
 
Reageren?
Email naar: Kraland@Inveztor.net.