De Nasdaq gaat nu naar de 1500, ongetwijfeld in een laatste acceleratie na de klap van gisteren. Tech blijft dreck, de semi’s die tot voor kort nog stand hielden zonder dat daar fundamentele redenen voor waren, zijn nu ook terug zodat er weinig weerstand meer is.
Het vervelende van deze markt is dat de klappen hard genoeg zijn om van een climax te kunnen spreken, maar er blijkt genoeg optimisme in de markt te zitten om toch nog hoop op te wekken. Blijkbaar moet die eerst kapot. Tot zover het emotionele deel.
Wanneer we fundamenteel kijken, en bijvoorbeeld teruggrijpen op een paar van de charts die we op de beurs Geldzaken presenteerden, dan zien we dat voor veel aandelen de bodemprijzen van de vorige cycli nog niet gehaald zijn.
Voor aandelen waarvan genoeg historische gegevens voorhanden zijn, is dat een aardige indicator van wat er kan gebeuren. Voor aandelen waar dat niet het geval is, moeten we andere maatstaven hanteren. Voor zover die op winstverwachtingen gebaseerd zijn, kunnen we die maatstaven niet vertrouwen. We weten immers niet hoe het nu toegaat, dat hoor je pas wanneer de winstwaarschuwing komt. Historische kw’s en prijs/boek-ratio’s (voor industriële bedrijven en banken bijvoorbeeld) zijn dan nuttig.
We schreven al eerder wat (helaas) het juiste moment zal zijn om weer naar de Nasdaq te kijken. Dat wordt het moment dat niemand er meer naar vraagt. Zolang mensen nog interesse hebben zijn ze nog belegd. Ze kunnen dan nog verkopen. Wanneer er een structurele onderbelegging is ontstaan doordat iedereen er genoeg van heeft, de techfondsen leeg zijn en het gemiddelde van de tech-sector binnen de generalistische fondsen gedaald is tot onder de weging van tech in de index (nu zo’n 20% van de S& P), dan kunnen we er weer in.
We zullen dan zien dat de waarderingen laag zijn, maar -nog belangrijker- niemand heeft die aandelen meer. Er is dan een potentiële geldstroom naar de sector mogelijk. Nu kijken we nog naar groeifondsen met een hoop tech in hun portefeuille: de laatste keer dat we de weging van tech binnen Amerikaanse groeiportefeuilles onder de loep namen bleek daar aanzienlijk meer dan een marktweging in te zitten. Dat was in maart.
Beleggers stappen nu uit de fondsen, want de resultaten zijn natuurlijk slecht. Die fondsen verkopen dus hun tech-aandelen, vooral die aandelen waar nog een markt voor is. Wanneer dat proces ten einde is breekt het moment aan dat we weer naar technologie kunnen kijken. Niemand heeft het er dan meer over om de eenvoudige reden dat niemand de aandelen meer bezit. Dat moment wordt een mooi koopmoment, en tot dan blijft het behelpen en moeten we kijken of we elders leuke trends vinden.