De titel van dit stuk is een intern grapje voor Inveztor.net-medewerkers. Zulke onderonsjes zijn nooit leuk, want de lezer voelt zich al snel buitengesloten. Zo zijn wij echter niet, wij leggen altijd uit wat we doen (het gevolg ziet u dan ook in de Winkler Prins onder Forums en Bagger).Laten we het grapje even uitleggen. Hebt u een paar minuten? Daar gaan we. Vorig jaar gingen wij, op een warme zomeravond, met een bont gezelschap waarin dames oververtegenwoordigd waren naar Les Monologues du Vagin, een toneelstuk van de hand van Eve Enssler dat in New York veel succes had, met de vrouw van de burgemeester Giuliani in de hoofdrol. Het toneelstuk is een beschouwing over de positie van de vrouw in de maatschappij. Wij zeggen er verder niets over, behalve dat we genoten hebben van dit stuk. Fanny Cottençon, een bekende Franse actrice, speelde de hoofdrol, met dien verstande dat er geen andere personages optreden in dit stuk. Wij zeggen niets, want anders wordt ons stuk voor de derde keer (u leest het goed!) gecensureerd. Waarom weten we niet. Het stuk is een succes, de affiches hangen in de metro, de kritieken zijn unaniem uitstekend. In de vorige twee stukken wijdden wij er enige lovende woorden aan. Dat zullen we nu niet doen. Dat beperkt het risico. Omdat de titel van onze vorige ook begonnen met “De V van …” weet u nu het hoe en waarom van de titel van dit stuk.Pas echter op! Als u dit stuk NIET leest, is het weer gecensureerd en moet u, als u onze stukken verder wel leuk vindt, klagen bij Inveztor.net. U kunt dat doen door een mailtje te sturen aan redactie@Inveztor.net. Dan komt het wel goed. In de tien jaar dat wij stukken schrijven zijn we drie keer gecensureerd. Twee keer dus voor dat V-verhaal op Inveztor.net, met een K-smoes*, en één keer bij ons lievelingsblad, het leukste businessblad van Nederland, Quote. Hoe dat kwam zullen we u een andere keer vertellen, maar onze column ging over Service Corp, Loewen en Hillebrand en dat lag blijkbaar moeilijk. Mochten er erg veel vragen over komen dan leggen we het morgen uit.Terug van K* naar V en Value.We zitten in een value markt. Het kan dus gebeuren dat we even een rally in groei-aandelen krijgen, maar value is nu aan de orde en zoals we al eerder schreven, in de VS vinden we daar het meest van. Als de recessie goed op gang komt is dat straks in Europa ook zo, maar nu nog niet genoeg, naar onze smaak.Wie V zegt zegt dus Value en wie Value zegt moet denken aan Benjamin Graham. Wie nog nooit van Graham heeft gehoord en toch zelf belegt moet even de volgende checklist afwerken.Het is een Inveztor.net-test voor privé-beleggers. U moet een kruisje zetten voor elke uitspraak waar u het mee eens bent.( ) Geen idee wie Graham was maar blijkbaar niet een prediker anders stond zijn naam niet in deze context.( )Gelukkig hebben we net puts gekocht, nu voelen we ons beter.( ) De bodem van tech is bijna bereikt.( ) Ponzi was een rotgrap, hadden we eindelijk een leuk fonds, blijkt het een flauwe aprilmop.( ) Een echt verlies heb je pas wanneer je verkoopt.( ) Small caps moet je nu verkopen, die doen toch niets meer.( ) Die Amerikanen zijn gek, die recessie komt niet naar Europa.Neemt u gerust vijf minuten en zet u een kruisje bij elke uitspraak waar u het mee eens bent.De goede antwoorden zijn: nul kruisjes. Nu terug naar de V, die van Value althans. Weet u wat de droom van iedere value belegger is? Weer een quiz:( ) een eerste druk van Security Analysis hebben met een persoonlijkeopdracht gericht aan vader, van Ben Graham( ) aanwezig geweest bij de première van Grahams stuk en daarna uitgenodigd voor een glas champagne( ) moeder was één van Grahams maîtresses, weet daarover kostelijk te vertellen en nu weet u ook waarom uw broer niet op u lijkt( ) een aandeel kopen in een fatsoenlijk bedrijf voor niets. Vandaag gaan we het hebben over het laatste punt. De uitslag is, uiteraard: alle bovenstaande punten zijn een droom voor de ware value-freak. Wie een biografie van Graham gelezen heeft kan de vragen beantwoorden. Wie niet weet wie Benjamin Graham was (de professor op Columbia van Warren Buffett en de grondlegger van de moderne financiële analyse) moet niet zelf beleggen. We beginnen af te dwalen, terug naar de markt en naar cijfers die er niet om liegen. Een aandeel voor niets. Dat kan op drie manieren.

Erven: Dat is een leuke manier, je maakt minder snel vuile handen dan met verdienen, maar dat is nu niet aan de orde.

Cadeau krijgen: Ik kan u daar een kostelijk verhaal over vertellen maar dan dwalen we weer af. Niet nu dus.

Het aandeel heeft een koers van nul: Wilt u niet zo dom zijn alsublieft! Dit is een beurswebsite, verdorie. Een aandeel van nul is failliet, daar hebben we niets aan.

Die drie manieren interesseren ons dus niet, we zoeken een vierde en dat is de volgende.

Het aandeel heeft meer cash dan de beurskoers.

Wij weten dat sommige mensen misschien verbaasd zullen zijn dat we er van uitgaan dat dit soort simpele dingen niet altijd direct begrepen wordt. Die verbazing is onterecht, kunnen wij u verklappen. Zo kregen we ook honderd mails binnen over Ponzi met de boodschap dat dit een grap was die er zo dik bovenop lag dat niemand erin zou trappen.We hadden de honderd auteurs, minus degenen die ons nog een belediging meenden te moeten toevoegen omdat ze de grap begrepen hadden, wat natuurlijk ook verbazend is, graag uitgenodigd om de honderden inschrijvingen te zien, al was het alleen maar van degenen die zichzelf als “ervaren belegger” kwalificeerden.Maar we dreigen weer af te dwalen, terug naar de beurs. Laatst hadden we een hele discussie met een meneer op een forum die ons voor allerlei vreselijks uitmaakte omdat we een bedrijf besproken hadden dat meer cash had dan de beurskoers. De meneer stak, ons nog steeds uitmakend voor allerlei dingen die we hier niet gaan verhalen omdat ze veel erger zijn dan dat toneelstukje, zijn vinger op en zwaaide daar geducht mee.Hoe konden wij weten of het bedrijf behalve die paar dollar cash per aandeel niet allerlei schulden had? Wij slaakten een vermoeide zucht en pakten een doekje om ons scherm af te vegen.Omstandig legden wij de tierende heer uit dat een bedrijf dat schulden heeft geen netto cash heeft, maar schulden. En dat een bedrijf dat $10 cash heeft tegen $5 schulden, we hielden het heel eenvoudig zoals u ziet, $5 netto cash heeft. Dat soort opmerkingen, we verzekeren het u, ervaren beleggers, krijgen we gewoon en je wordt nog uitgevloekt ook. Soms benijden wij onze vriend Van Dongen, die kan het niets schelen en die antwoordt gewoon niet. Ongetwijfeld heeft hij gelijk.Terug naar ons gratis aandeel. Een aandeel voor niets, daar kun je in Nederland alleen maar succes mee hebben, dachten wij en we bereiden ons dan ook al voor op fruitmanden, wijnen uit goede jaren en andere zaken die wij zelf een weldoener cadeau zouden doen, als we er al een vonden.Wij denken aan 3Com, symbool COMS, $ 5. U kunt denken van 3Com wat u wilt, maar het is iets waard. Ze maken allerlei electronische kaartjes en piefjes, en zijn dus wat ze bij LCI een Connectivity Company zouden noemen. COMS is bekender via haar beursgenoteerde dochter, Palm. Daar hebben ze nu nog een aandeel in, maar we zijn nog aan het uitrekenen hoeveel precies. Na de beursgang van Palm was dat nog 96% en volgens onze Bloomberg zijn er geen secondaries geweest. We gaan het uitzoeken, want zelfs op de huidige gekelderde beurskoers is Palm zoveel meer waard dan COMS, dat er iets moet ontbreken in de informatiestroom.Het duurde heel lang voordat ze bij COMS doorhadden dat ze echt wat konden doen met Palm, dus gingen de oprichters van Palm weg om Handspring te beginnen, en dat is nu de grootste concurrent van Palm met 25% van de markt.

Palm kreeg onlangs een dreun na de laatste winstwaarschuwing en verloor 48% van de beurswaarde in één dag. Toch lijkt het ons overdreven om te stellen dat COMS en Palm niets waard zijn. De beurs zegt dat dat wel zo is.

COMS kost $5, vandaag bij de opening. Het bedrijf heeft meer dan $5 per aandeel aan cash. U krijgt het dus voor niets. Einde demonstratie. Het management, onder leiding van handige Fransman Eric Benhamou krijgt u erbij geleverd. Wij schrijven handig omdat ze elke keer een hoop aandelen verzilveren voordat er een winstwaarschuwing komt. Zoiets helpt natuurlijk om de waarde onder die van de cash te krijgen, maar het blijft niet duur.

Nu nog wachten tot de chart een beetje acceptabeler wordt. Alleen, dan is het aandeel misschien niet meer gratis. Zo ziet u telkens maar weer, de beurs is tegenwoordig minder eenvoudig dan vroeger. Of, als u het al wat langer doet, even moeilijk als toen.

*K van Keurig

Noot van de redactie: de redactie werpt bovenstaande insinuaties met een verre boog achter zich. Stel je voor: het idee dat er in het verleden censuur zou zijn toegepast…! Wel hebben wij in het verleden gemeend lezers te moeten beschermen tegen de ergste uitwassen van Michael Kralands fantasievolle geest…