De dollar ligt er zwak bij. Dat komt niet door de sterke euro of de sterke yen. Niets is sterk. Goud ook niet. Dollar-bulls gaan er van uit dat de dollar sterk blijft vanwege de flexibiliteit van Amerika.

Zo verzochten twee van onze relaties ons vooral niet hun dollars af te dekken. Wij doen dat namelijk standaard juist wel. Daar zijn drie goede redenen voor: het kost haast niets door de lage rente en de dollar is fundamenteel, technisch en politiek zwak. Eerst het technische plaatje, courtesy of Frank van Dongen:

Niet echt mooi. Logaritmisch is het helemaal mis. Tijdelijk steun, maar als ze gaat, is het hard en snel:

Snow’s zwak
De twee andere redenen zijn de fundamentele positie van de dollar en de dollarpolitiek. De dollarpolitiek kennen we nog niet, maar we vermoeden het één en ander. Sinds Robert Rubin en Larry Summers weg zijn bij het Amerikaanse ministerie van financiën wordt er geen harde dollarpolitiek meer gevoerd.

Daar zijn allerlei redenen voor. De regering Bush ondervindt meer druk uit de hoek van de traditionele industrie dan de regering Clinton. O’Neill was voor hij minister werd president van Alcoa en wist wat een zwakkere dollar allemaal voor goeds kon doen, voor de industriëlen dan. Wat Snow gaat doen is nog niet zeker, maar de markt verwachtte weinig goeds.

Op de dag van O’Neill’s vertrek, maar voordat het nieuws bekend werd gemaakt, zakte de markt heftig. De markt draaide 180 graden toen bekend werd dat O’Neill vertrok. Altijd triest, zo’n denderend applaus. Toen Snow aantrad, gebeurde het omgekeerde. De markt is bang voor een zwakke dollar, aangejaagd door deflatoire productie vanuit China.

Dollars drukken
De Fed heeft al aangegeven zoveel dollars bij te drukken als nodig is om de economie op peil te houden. Is het niet beter die economie uit te laten zieken? Niet voor de zittende regering in ieder geval, noch voor de zittende volksvertegenwoordigers. Stel dat de Fed er dankzij het drukken van dollars in slaagt om de dreigende deflatie de nek om te draaien.

Dan heeft ze dus succes heeft en dat betekent dat er inflatie gecreëerd wordt. Dan moet de rente weer omhoog. Daarom zagen we de afgelopen dagen het goud weer stijgen en bleef de euro boven pariteit tegenover de dollar. Niet omdat de euro zo sterk is, daar zorgen onze Duitse en Italiaanse vrienden wel voor.

De echte reden is dat de dollar kan vriezen of dooien, maar dat de Amerikaanse regering voorlopig niet laat zien dat er reden is om te geloven in een harde dollar. Wat het fundamentele plaatje betreft, er komt een groter tekort. Dat tekort was er jaren geleden ook al en toch bleef de dollar toen sterk.

Bush-speak
Toen was er alleen genoeg vertrouwen in de VS om het tekort geen rol van betekenis te laten spelen. Als de regering Bush met dat vertrouwen gaat spelen, is ze levensgevaarlijk bezig: zowel op het gebied van economie als buitenlandse politiek kunnen er brokken van komen, die zo groot zijn dat we nog niet kunnen bevatten hoe president Bush die gaat verwoorden.

Liefhebbers van Bush-speak weten waar we het over hebben. Alleen is het dan misschien helemaal niet meer grappig, maar wordt het een ramp. Kijk nog eens naar de dreigende grafiek: die vertelt het verhaal beter dan wij het kunnen.

Michael Kraland is vermogensbeheerder, beheert een beleggingsfonds en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.