Is het nu de Hercules-affaire of de Shuffle-zaak? Dankzij het openbaar ministerie en Martijn K. is de Nederlandse taal een woord rijker. Shuffelen, shuffelde, geshuffled, tenzij het geshuffeld moet zijn. Het traditionele taalgereedschap laat ons hierbij in de steek.
Wij hebben sterk de indruk dat het OM hier een moeilijke zaak aanpakt. Het is natuurlijk niet goed om valse informatie te verspreiden en daar op te handelen. Helaas komt dat in het professionele verkeer dagelijks voor.
Maar als handelaren dat onder elkaar doen dan wordt daar zelden iets van gezegd. Een recent en zeldzaam geval is de zaak LVMH tegen Morgan Stanley. De marktleider van de luxe markt klaagde de prominente zakenbank en haar niet minder prominente analist Claire Kent aan wegens het verspreiden van tendentieuze research.
Tasjesoorlog
Dit breed uitgemeten conflict is te wijten aan de tasjesoorlog tussen PPR en LVMH en heeft weinig te maken met de Hercules affaire. Wie ooit op een beursvloer heeft gestaan weet wat we bedoelen: handel en manipulatie liggen, traditioneel, ongemakkelijk dicht bij elkaar.
Manipuleren van particulieren is moreel en maatschappelijk niet toelaatbaar. Zoals we de laatste tijd wel vaker zagen, zitten we hier weer met een geval in onze maag. Enerzijds is het toe te juichen dat de Autoriteit Financiële Markten optreedt. Anderszins vragen we ons, net als bij de affaires Veer Palthe Voûte en Willem Burgers, af of hier wel de juiste persoon op het juiste moment wordt aangepakt.
Handelaren mogen elkaar tot op bepaalde hoogte een oor aannaaien, maar de bedoeling is dat handelaren particulieren wel netjes behandelen. Dat gebeurt lang niet altijd en een cliënt bedriegen is een zeer ernstige vorm van vertrouwensbreuk.
Mondigheid
Manipulatie van penny stocks op internet ligt iets moeilijker. Wij zien bijna dagelijks dat er op onze forums direct geïnformeerd wordt waar bepaalde informatie vandaag komt. Beleggers zijn aanzienlijk mondiger geworden en weten zich steeds beter te verdedigen.
Hercules, alias Martijn K. was een zeer prominente speler op diverse sites, inclusief de onze. Bij ons werden op een gegeven moment de regels steeds strakker gehandhaafd, onze medewerkers hadden dan ook geregeld contact met Hercules, wiens werkelijke naam en adresgegevens bij ons bekend waren. Dat is iets wat we niet van bepaalde andere spelers met spookadressen kunnen zeggen.
Hubris
Hercules staat bij ons bekend als een jonge, zeer kundige handelaar die graag de randjes aftast. We kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat hij, een beetje overmoedig, op een bepaald moment getart werd en heeft willen laten zien wat hij allemaal wel niet kon. Halfgod.com was zijn url. De doodzonde voor halfgoden was, bij de Oude Grieken, waar deze categorie beter vertegenwoordigd was dan bij ons, de overmoed, hubris genaamd.
Een halfgod die zich god waande was ten dode gedoemd. Maakte Hercules zich aan strafbare feiten schuldig? Daarvoor wachten wij liever het oordeel van de rechter af. Wat we wel hebben geconstateerd is dat hij, hier en daar, al veroordeeld is. Dat is geen goede zaak.
Wat we ook zien is dat er bij andere media een neiging bestaat om financiële sites verdacht te maken. Dat is jammer, want frontrunning en manipulatie zijn ouder dan internet. Vroeger werden daar dus de kranten en weekbladen voor gebruikt, toen de televisie en tegenwoordig ook internet, want laten we wel zijn, ze proberen het dagelijks.
Gek dat er wel een klacht wordt ingediend tegen manipulatie op internet maar dat andere, meer traditionele media aan de aandacht ontsnappen.