De horzels, Gertscherend

Trouwe lezers van dit blog weten dat we graag luisteren naar Gert van der Scheer, de James Bond van SNS Securities. En dat Gert een van de zeer zeldzame obligatiemensen in dit land is die zich met veel gevoel voor, tja, bondigheid, weten uit te drukken.
Bovendien schrijft hij die bondigheden heel leuk op, en dat is tegenwoordig bijna verdacht want we zijn een tijdperk van Nieuwe Korzeligheid ingegaan. Althans, zo voelt het.

Zo ook vandaag weer over High Frequency Trading wat in de volksmond gehorzel wordt genoemd, net zoals High Yield bij Hoi Polloi gewoon Junk heet.

Onder de titel “Dokter, ik voel me zo ambivalent” zegt Gert het volgende.

De AFM is ambivalent over de opkomst van computergestuurde handel. De meeste vliegtuigen kunnen niet eens vliegen zonder een computer dus dat er een computer wordt gebruikt is niet zozeer het probleem, wat die computer aan opdrachten krijgt wel.

High Frequency Trading is ook bekend als Rapid Fire en Algorythmic Trading. Wij gebruiken ook algoritmes om snel door hele datawolken te kunnen kijken. Het lijkt een beetje op een MRI, maar dan van data ipv een mens. Daar is niks mis mee, sterker nog, het maakt het werk een heel stuk eenvoudiger, maar als die algoritmes worden gebruikt om automatisch beursorders te genereren op basis van orders en voorgenomen transacties van anderen dan wordt het discutabel en in onze ogen zelfs verwerpelijk. Wij noemen het horzels en zonder nu in een diepe discussie te willen belanden over liquiditeit en het nut daarvan voor beleggers: het is oervervelend als er steeds “iemand” in de obligatiemarkt een centje boven je bieding of een centje onder je lating kleine ordertjes inlegt. Als een handelaar dan zijn order 2 cent verhoogt/verlaagd om weer de beste prijs in het scherm te laten zien dan komt er onmiddelijk weer een betere bieding en/of lating in het beursscherm te liggen. Het is regelmatig zelfs zo dat de eigen order niet eens zichtbaar wordt, zo snel komt er een nieuwe order voor in de plaats. Als een handelaar dan een paar keer zijn prijs heeft aangepast en het vervolgens opgeeft dan verdwijnt de horzel ook onmiddellijk en staat er weer een bied/laat spread waar Agnes Jongerius met gemak tussendoor kan. Een groot gedeelte van de transacties in obligaties gaat buiten de beurs om want voor wholesale wordt doorgaans de Over The Counter markt gebruikt, maar we hebben ook aanzienlijke stromen beursorders, met name voor kleinere effectenbanken en voor particuliere beleggers. Deze orders worden vaak gefrustreerd door horzelprogramma’s.

Ook in de aandelenhandel zien we vergelijkbare zaken, met name als het gaat over de “diepte” van de markt. Nagenoeg alle transacties in aandelen lopen via de beurs. Als een klant van een pakket aandelen af wil, wordt eerst gekeken naar de diepte van de markt: hoe liggen naar beneden toe de biedingen gestaffeld? Hoeveel aandelen kan ik tegen welke gemiddelde koers plaatsen als ik de biedingen onder de laatstgedane prijs “hit”? In overleg met de klant wordt bepaald tot welke laagste koers de biedingen mogen worden gehit, maar vaak is het zo dat zodra de eerste bieding wordt geraakt, de overige biedingen plots verdwijnen danwel veel lager gaan zodat slechts een klein deel van de order kan worden uitgevoerd. Snelheid is alles, om die reden zitten de horzelhandelaren vaak op of direct naast de beursvloer.

Dat er programma’s zijn die automatisch beursorders genereren op basis van (kleine) verschillen tussen beurzen of op basis van andere afwijkingen cq modellen is prima en goed voor een markt, maar als computers gaan handelen op basis van orders van anderen dan zouden we graag een blikje cola in die betreffende PC laten leeglopen. Er wordt geschermd met verhoogde liquiditeit hetgeen goed is voor beleggers, maar wat we regelmatig in obligaties zien gebeuren daar is niemand mee gediend. In Amerika schijnen algotraders 2/3 van de omzet te genereren. Dat vindt de beurs natuurlijk leuk en is goed voor de niet onaanzienlijke bonus van de beursbonzen. Zolang als er ook daadwerkelijk wordt gehandeld valt er nog iets voor te zeggen, maar wat wij op onze locale beurs zien is vaak een kat en muis spelletje en daar zijn beleggers onzes inziens niet mee gediend. Om die reden hebben we meermalen een klacht bij de AFM gedeponeerd. De AFM is o.a. de beurspolitie die wordt betaald door de effectenhuizen. Het merendeel van deze effectenhuizen kan zelf orders genereren zonder dat ze daarbij voor de deur van een ander moeten gaan liggen. Eens kijken of de conflicterende gevoelens van de AFM uiteindelijk leiden tot de juiste conclusie: horzelhandel verboden.

Nvt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: