De aandelen-, obligatie- en valutamarkten zijn in de ban van de eventuele volgende renteverlaging van de Fed, die voor donderdag wordt verwacht. De beurs anticipeert altijd, maar de vraag is natuurlijk: op wat wordt er nu vooruitgelopen?

Laten wij eerst de situatie duidelijk maken. Die zien we allemaal, maar die zien we niet allemaal op dezelfde manier – anders waren er nooit kopers en verkopers. We gaan er vanuit dat de Fed het als volgt ziet: de markten zijn aardig naar boven gecorrigeerd, maar er blijft gevaar bestaan.

Omdat de markt zo lekker oploopt, is het duidelijk dat niet iedereen dit gevaar onderkent. Dat gevaar kan deflatie zijn, want daar wordt geregeld over gesproken.

Wat moet de Fed doen?
Omdat de tweede economie ter wereld en de grootste economie van Europa duidelijk aan het leeglopen zijn, wordt dit onderwerp, het D-woord, als een gevaar gezien. Het beste middel tegen deflatie is structurele maatregelen te nemen, maar dat kan de Fed niet. Ze kan wel de rente verlagen en inflatie creëren en dan trekt de economie hopelijk wat aan.

Waarom inflatie creëren, de Fed is er toch om dat te voorkomen? Ja, maar dat debat gaan we nu niet aan. De Fed is er ook om deflatie te voorkomen. Een beetje inflatie is beter voor de patiënt dan deflatie. Concreet gesproken: 2% deflatie is een ramp en 2% prijsstijging is helemaal geen ramp. Dat is juist een succes.

Of je nou van 12% inflatie of van 2% deflatie vandaan komt, in beide gevallen is die inflatie gezond. Zoals u wellicht las in onze columns zien wij de Fed als Davy Crockett, onze jeugdheld. Crockett was erg goed in wat hij deed, namelijk raak schieten en dan snel laden. Die vaardigheden zijn wat in onbruik geraakt.

Voorlader of M16
Statistieken tonen aan dat Amerikaanse militairen massaal mis schieten en snel laden is nu minder belangrijk dan in de eerste helft van de negentiende eeuw. Crockett kwam in 1836 om bij de verdediging van de Alamo tegen de Mexicanen. Hij had een voorlader. Die moest je eerst schoonmaken.

Vervolgens kruit erin gieten, vandaar die kruithoorn, dan een kogel inbrengen, liefst uit lood gegoten en tenslotte aanstampen. Wij hebben onze kennis uit de film met John Wayne, liever geen verwijten op technische punten, tenzij wij het helemaal verkeerd hebben. Waar het om gaat, is dat Groenspaan, net zoals Crockett, verplicht is zuinig met zijn kogels om te gaan.

Raaksproeien met een M16 is niet aan de orde. De rente is nu 1,25% en de vraag is of de rente met 25 of met 50 basispunten wordt verlaagd. Omdat iedereen overal op vooruitloopt, is dit debat een parodie op zichzelf geworden. Kijk maar. Als de heer Groenspaan een duidelijk teken wil geven, verlaagt hij de rente met 50 basispunten.

Zonder schieten de kerk uit
Dat doet hij niet, zegt iedereen. Dan geeft hij immers een duidelijk teken dat het niet goed gaat met de economie. Met andere woorden, als hij met 50 punten verlaagt, is dat slecht voor de aandelenmarkt, want de mensen worden bang. Obligaties stijgen dan, want de rente is lager en de coupons worden meer waard.

Als hij met 25 punten verlaagt, gebeurt er niets. Dat zit al in de markt, zowel voor aandelen als voor obligaties. Als hij na al deze tamtam niets doet, gaat de markt zich afvragen of hij iets weet dat wij niet weten, net zoals bij een verlaging van 50 punten, maar dan net andersom: blijkbaar gaat het helemaal niet zo slecht.

Als dat straks tegenvalt, kan hij altijd nog verlagen met 25 of met 50 punten. Dan heb je kans dat de markt, paradoxaal omhoog gaat, althans, voorlopig.

Raar hè? Vinden wij ook.
Tenzij u zich in de situatie van de heer Groenspaan verplaatst.
Hij moet natuurlijk rentekogels sparen.
Wie weet is een schietexercitie genoeg. En dan zonder schieten de kerk uit.

Nederland is in rep en roer! Wij zijn zo langzamerhand internationaal in het verdomhoekje van de beursethiek terechtgekomen. Wordt Amsterdam nu wel of niet uit Euronext gegooid? De geruchtenstroom groeit gestaag en de SEC neemt het Shuffle-schandaal ook serieus.

Het Finance Committee van de Senaat hoort de oude beursrot Bill Donaldson, hoofd van de SEC en de D van het vroegere DLJ, nu deel van CSFB over de zogenaamde Dutch Shuffle. CNBC zendt de hoorzitting live uit.

Joost Tonino, zo vernamen wij in de wandelgangen van het openbaar ministerie, vertrekt naar New York voor een bespreking met aanklager Eliot Spitzer, een discussie met NYSE-bestuurder Dick Grasso en een presentatie aan Donaldson.

Wall Street Shuffle
Volgens welingelichte kringen heeft Tonino een aantal aanbiedingen gekregen van vooraanstaande Amerikaanse advocatenfirma’s, die financieel aantrekkelijk zijn. Niet alleen hij staat op het lijstje van de Amerikaanse topkantoren, maar meerdere OM-medewerkers zijn in de afgelopen weken informeel benaderd, waaronder zelfs stagiaires.

Hen is gevraagd of zij belangstelling hebben voor een functie als associate, die snel kan leiden tot een partnerpositie, omdat er in de VS een tekort is aan shuffle-specialisten. Volgens de geruchten zijn meer dan een half dozijn Amerikaanse kantoren op dit moment actief aan het werven in Amsterdam.

Een aantal medewerkers van het OM is al op de aanbiedingen ingegaan, maar het is niet bekend om hoeveel mensen het gaat. Wel is uitgelekt dat per ongeluk ook een telefoniste een positie kreeg aangeboden. Tegelijkertijd zijn de downloads van het succesnummer Wall Street Shuffle uit de jaren zeventig van de Engelse groep 10cc sterk toegenomen.

Hercules is hot
De manoeuvre van de Amerikaanse kantoren kan dramatische gevolgen hebben voor de bezetting van het OM, dat dan ook geen commentaar wil geven. “Nederland loopt natuurlijk wel een risico, namelijk dat toekomstige shuffelaars ongestoord hun gang kunnen blijven gaan”, aldus een betrouwbare bron.

Martijn K., de jonge handelaar die achter het alias Hercules schuil gaat, is uiteraard schuldig, daar kan geen twijfel aan bestaan (zie Niek den Tex: “Vader aller beursfraudeurs”). Niet alleen is hij schuldig aan overdrijving, maar, erger nog, hij is schuldig aan tarten van het noodlot en tweedegraads opschepperij. Toch schijnt ook Hercules niet geheel ontevreden te zijn.

Uit de entourage van de vermetele handelaar horen wij dat verscheidene vooraanstaande huizen, waaronder negen van de top tien firma’s op Wall Street, met hem gesproken hebben over een positie op hun afdeling voor handel voor eigen rekening. Deel van de aangeboden beloningstructuur bestaat uit betaling van de boete die het OM kan opleggen.

Martijn K. weigerde ieder commentaar hierop en wilde alleen kwijt dat het hem niet kan schelen, of hij nu naar Londen of New York verhuist: “Zolang ik maar uit Nederland weg ben”, aldus de inmiddels in België woonachtige K.

Klik hier voor Inveztor.net Dossier Shuffles

Wij waren niet verbaasd, toen Het Financieele Dagblad gisterochtend meldde dat in een studie van Thomson/Extel Unilever als bedrijf met de beste investor relations werd gekozen. Wij waren ook niet verbaasd te vernemen dat Philips, KPN en Koninklijke Olie ook goed scoorden.

Een aantal analisten wier werk wij helaas niet te zien krijgen, werden tot de besten bestempeld. Leuk voor de betrokkenen, goed voor hun volgende evaluatie met het hoofd research, maar verder laat het ons koud.*

Gelukkig stond Victor Goossens er ook bij. Goossens kennen we goed bij Inveztor.net en bovendien ken ik hem als klant, want hij bedient voor Kempen & Co de Franse markt. Goossens is de beste broker voor Nederlandse aandelen.

Tijd besparen
Dat weten we uit ervaring en dat komt omdat hij goed scoort, op alles waar je een broker op afrekent. Er wordt, sinds de teruggang van de financiële markten, zoveel kwaad gesproken over brokers, dat het misschien goed is stil te staan bij de werkwijze van iemand, die dat vak gewoon goed uitoefent.

U kent de definitie: “A broker is somebody who invests your money until it is all gone.” (Woody Allen). Dat komt door die commissie jagende Amerikaanse retailbrokers natuurlijk. Goossens doet alleen institutionele klanten en dat doet hij goed. Tegenwoordig zijn institutionele brokers steeds vaker een veredeld doorgeefluik voor research, roadshows en plaatsingen.

Goossens ziet dat anders. Hij gebruikt de research van zijn eigen huis op efficiënte wijze. Hij is kritisch over de ideeën van zijn firma en helpt zijn klanten de beste analyses te gebruiken. Dat is de eerste verdienste van een goede broker: zijn klant tijd besparen. Goossens doet al jarenlang hetzelfde en hij doet het steeds beter.

Tijdig attenderen
Geen gezeur over moeilijke modellen, gewoon goed inzicht in de markt, korte, snelle en duidelijke informatie en een alarmsirene wanneer het tijd is om in- of uit te stappen. We hebben zijn calls van het afgelopen jaar eens doorlopen en het is duidelijk dat Goossens telkens goed zat. Goede timing, goede picks en goede afblijvers.

Dat is de tweede verdienste van een goede broker: zorgen dat zijn klant, die op tientallen zoniet honderden signalen moet letten, tijdig geattendeerd wordt op wat echt belangrijk is. Tenslotte is hij goed in het, hoe zullen we het zeggen, vrolijk houden van zijn klanten. Daartoe dient Huize Goossens, een pand aan de Amsterdamse Herengracht.

Dat kunnen wij het beste als riant omschrijven en het staat bekend als een uitstekend adres voor een goed glas wijn en een vrolijke boottocht over het Amsterdamse water. Goossens’ huidige tips? Koop:

ABN Amro,
Ahold,
Fortis,
ING,
Numico,
Philips,
Versatel.

Laat u Hagemeyer vooral links liggen.

* Waarde Maud Watelet, John Roeg, Armand Bekx, Jaap Meijer, Sebastiaan Masselink, als jullie ons nou je research hadden gestuurd, had hier een heel ander verhaal over jullie gestaan. Volgend jaar beter?

President Samuel Waksal van Imclone, een Amerikaans biotech bedrijf, krijgt zeven jaar en drie maanden voor handel met voorkennis. Waksal verkocht zijn aandelen en tipte familie, toen duidelijk werd dat FDA-tests negatief uitvielen voor Erbitux, een medicijn voor vormen van darmkanker.

Media- en stijlprinses Martha Stewart werd door haar broker getipt, dat Waksal aan het verkopen was. Zij wordt nu ook voor de rechter gedaagd. Waksal kreeg overigens ook vier miljoen dollar boete.

Hij werd schuldig bevonden aan andere vormen van fraude, onder andere het ontduiken van omzetbelasting over vijftien miljoen dollar aan moderne kunstaankopen. De zaak is snel afgehandeld. De strafbare feiten vonden in december 2001 plaats.

Aanzienlijke schade
De affaire werd vanaf vorig jaar voorpaginanieuws in Amerika. Door dit vonnis en door de intense druk die wordt uitgeoefend op Stewart – zij pleit onschuldig te zijn aan de haar ten laste gelegde feiten – toont de SEC aan dat handel met voorkennis serieus genomen wordt. Er wordt met scherp geschoten.

Knoeien met bewijsmateriaal en liegen tegen de autoriteiten blijkt een ernstige zaak te zijn. Imclone sloot dinsdagavond op 36,30 dollar, bijna zeven keer meer dan het dieptepunt van 5,24 dollar uit september vorig jaar. Dat komt, omdat er een boom in biotech aandelen plaatsvindt en omdat recente data van Erbitux-tests aantonen dat het middel wel werkt.

Merck AG, het Duitse farmabedrijf dat geen familie is van het Amerikaanse Merck, gaat Erbitux in Europa op de markt brengen. Stewart bespaarde ongeveer 45.000 dollar met haar verkoop van haar aandelen Imclone en bracht daarmee, naar het zich laat aanzien, zichzelf en ook haar bedrijf aanzienlijke schade toe.

Snel, vakkundig en duidelijk
We hebben ons op deze pagina verbaasd getoond dat in Nederland affaires, zoals Veer Palthe Voûte en Willem Burgers met zoveel ophef gebracht worden. De recente Hercules-affaire lijkt ons ook nogal overtrokken. De SEC schiet met scherp, er gaat een afschrikwekkende werking uit van dit vonnis en daarmee is het doel van de regelgever bereikt.

Voorkennis wordt gevaarlijk en er ontstaat duidelijkheid over wat mag en niet mag. In Nederland raken we zo langzamerhand in een situatie, waarin handelen gevaarlijk wordt en het niet altijd duidelijk is, wat is toegestaan. Wat duidelijk is, is dat u uit moet kijken voor de autoriteiten, wat voor afspraken er ook gemaakt zijn en dat iedere belegger potentieel verdacht is.

De doelstelling van de AFM is toe te juichen: een gelijk speelveld voor beleggers. De SEC slaagde er gisteren in dat doel, voor Amerikaanse beleggers, een stap dichterbij te brengen en dat is een goede zaak. Nu nog hetzelfde bij ons. Snel, vakkundig en duidelijk, zo kan het blijkbaar ook.

Is het nu de Hercules-affaire of de Shuffle-zaak? Dankzij het openbaar ministerie en Martijn K. is de Nederlandse taal een woord rijker. Shuffelen, shuffelde, geshuffled, tenzij het geshuffeld moet zijn. Het traditionele taalgereedschap laat ons hierbij in de steek.

Wij hebben sterk de indruk dat het OM hier een moeilijke zaak aanpakt. Het is natuurlijk niet goed om valse informatie te verspreiden en daar op te handelen. Helaas komt dat in het professionele verkeer dagelijks voor.

Maar als handelaren dat onder elkaar doen dan wordt daar zelden iets van gezegd. Een recent en zeldzaam geval is de zaak LVMH tegen Morgan Stanley. De marktleider van de luxe markt klaagde de prominente zakenbank en haar niet minder prominente analist Claire Kent aan wegens het verspreiden van tendentieuze research.

Tasjesoorlog
Dit breed uitgemeten conflict is te wijten aan de tasjesoorlog tussen PPR en LVMH en heeft weinig te maken met de Hercules affaire. Wie ooit op een beursvloer heeft gestaan weet wat we bedoelen: handel en manipulatie liggen, traditioneel, ongemakkelijk dicht bij elkaar.

Manipuleren van particulieren is moreel en maatschappelijk niet toelaatbaar. Zoals we de laatste tijd wel vaker zagen, zitten we hier weer met een geval in onze maag. Enerzijds is het toe te juichen dat de Autoriteit Financiële Markten optreedt. Anderszins vragen we ons, net als bij de affaires Veer Palthe Voûte en Willem Burgers, af of hier wel de juiste persoon op het juiste moment wordt aangepakt.

Handelaren mogen elkaar tot op bepaalde hoogte een oor aannaaien, maar de bedoeling is dat handelaren particulieren wel netjes behandelen. Dat gebeurt lang niet altijd en een cliënt bedriegen is een zeer ernstige vorm van vertrouwensbreuk.

Mondigheid
Manipulatie van penny stocks op internet ligt iets moeilijker. Wij zien bijna dagelijks dat er op onze forums direct geïnformeerd wordt waar bepaalde informatie vandaag komt. Beleggers zijn aanzienlijk mondiger geworden en weten zich steeds beter te verdedigen.

Hercules, alias Martijn K. was een zeer prominente speler op diverse sites, inclusief de onze. Bij ons werden op een gegeven moment de regels steeds strakker gehandhaafd, onze medewerkers hadden dan ook geregeld contact met Hercules, wiens werkelijke naam en adresgegevens bij ons bekend waren. Dat is iets wat we niet van bepaalde andere spelers met spookadressen kunnen zeggen.

Hubris
Hercules staat bij ons bekend als een jonge, zeer kundige handelaar die graag de randjes aftast. We kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat hij, een beetje overmoedig, op een bepaald moment getart werd en heeft willen laten zien wat hij allemaal wel niet kon. Halfgod.com was zijn url. De doodzonde voor halfgoden was, bij de Oude Grieken, waar deze categorie beter vertegenwoordigd was dan bij ons, de overmoed, hubris genaamd.

Een halfgod die zich god waande was ten dode gedoemd. Maakte Hercules zich aan strafbare feiten schuldig? Daarvoor wachten wij liever het oordeel van de rechter af. Wat we wel hebben geconstateerd is dat hij, hier en daar, al veroordeeld is. Dat is geen goede zaak.

Wat we ook zien is dat er bij andere media een neiging bestaat om financiële sites verdacht te maken. Dat is jammer, want frontrunning en manipulatie zijn ouder dan internet. Vroeger werden daar dus de kranten en weekbladen voor gebruikt, toen de televisie en tegenwoordig ook internet, want laten we wel zijn, ze proberen het dagelijks.

Gek dat er wel een klacht wordt ingediend tegen manipulatie op internet maar dat andere, meer traditionele media aan de aandacht ontsnappen.

Hoe komt het dat particulieren zo dol zijn op pennystocks? Dit is immers noch een Nederlands fenomeen, noch iets nieuws. Wie de geschiedenis van de beurs kent, weet dat dit een oud verhaal is. Het enige nieuwe fenomeen is de manier waarop u er op internet mee kunt omgaan.

In tegenstelling tot de enigszins hysterische toon die wij her en der menen te bespeuren, denken we dat internet, voor wat dit soort centenpapier betreft, een zegen is. Alles ligt vast en alles kan meestal snel gecontroleerd worden.

Wij denken daarom dat de affaire Hercules een storm in een glas water is. Het levert leuke kopij op in onder meer Het Financieele Dagblad en op deze site, maar het is buiten elke proportie opgeblazen.

Gouden Eeuw
Zoals Frank van Dongen gisteren in De goden verzoeken al aan stipte, hebben wij het nu over praktijken, die uit de zeventiende eeuw dateren. In de Gouden Eeuw werden de geruchten in de Amsterdamse koffiehuizen verspreid. Joseph de la Vega documenteerde dit prachtig in zijn boek Confusion de confusiones.

Dit is één van de mooiste boeken over het ontstaan van de beurs. Misleiding en geruchten horen bij de handel. Het flessen van onschuldige particulieren ook. Dat is natuurlijk geen reden voor de financiële autoriteiten om hier geen paal en perk aan te stellen, want misbruik maken van vertrouwen is een slechte zaak.

Lezers van Edwin Lefèvre’s klassieke werk Reminiscences of a Stock Operator weten hoe het vóór de krach van 1929 op Wall Street toeging – er is overigens fundamenteel niet zoveel veranderd sinds die tijd, zoals iedereen nu weet.

Mogelijkheid tot manipulatie
Pennystocks zijn vaak fundamenteel erg duur. De spreads – de verschillen tussen bied- en laatkoers – kunnen erg groot zijn. Daarom is het vaak zo’n onzin wanneer grote koerssprongen gemeld worden – die stellen vaak namelijk niets reëels voor. Het leuke van pennystocks is natuurlijk de mogelijkheid tot manipulatie.

Een paar cent verschil kan zich soms vertalen in een sprong van tientallen procenten. Het beste advies dat we u, onze lezers, daarom voor de zoveelste keer kunnen geven, is het volgende: pas op met pennystocks. Gevaar. Beheers uw hebzucht, let op de fundamenten en als u daar geen idee van hebt, ga dan tennissen.

Meer dan ooit geldt hier de fundamentele regel van iedere beurs: “Caveat Emptor”.

Gisteren bracht Het Financieele Dagblad op de voorpagina het nieuws dat justitie en AFM belangstelling hebben voor wat er op beurssites gebeurt. Met name noemt het FD vandaag Martijn K., alias Hercules, die ervan wordt beschuldigd via forums koersen te hebben gemanipuleerd.

Inveztor.net heeft dit al jaren geleden zien aankomen en vanaf het begin hebben we de nodige maatregelen genomen om ons medium schoon te houden. Onze aanpak gaat verder, verder zelfs dan wat verplicht is, of in brede kring wenselijk wordt geacht.

Zo vragen we onze columnisten altijd aan te geven, of ze zelf een positie in een door hen beschreven aandeel hebben. Bovendien letten ze op hun woorden, als het om minder liquide aandelen gaat.

Permanente bewaking
We proberen te voorkomen dat zelfs maar de schijn van frontrunning wordt gewekt. Inveztor.net heeft ook een overduidelijk reglement voor de forums, waarin het volgende punt duidelijk bovenaan staat: “Koersmanipulatie is verboden.” Wij zijn natuurlijk niet gek, we zien meestal de opzet en hebben het spelletje snel door.

Dat kan, omdat we nog een andere maatregel genomen hebben, namelijk permanente bewaking van onze forums door een forummoderator. Wat hebben we in de loop van de tijd niet moeten verduren aan aantijgingen over censuur en wat zijn we tevreden dat we dit doen, nu dit soort praktijken – eindelijk – in opspraak komt.

Wie bij ons koersen probeert te manipuleren, krijgt een waarschuwing van de forummoderator. Dat kan des te beter, omdat de allerbeste investering die we vanaf het begin bij Inveztor.net hebben gedaan, bestaat uit een vertrouwensband met onze lezers. Als wij iets onoorbaars op de forums over het hoofd zien, melden zij het ons wel.

Pennystocks en brandhout
Zoals de pers en ook het tv-programma RTL-Z uitgebreid meldden, gaat het in de zaak Martijn K. vooral om pennystocks, laaggeprijsde aandelen. Wij kunnen een glimlach niet onderdrukken, als we de onzin horen die er over pennystocks wordt uitgekraamd. Een maand geleden was ik namelijk zelf even actief in de Inveztor.net Koffiekamer.

In de context van een andere discussie waarschuwde ik voor brandhout. Daaronder versta ik aandelen die optisch goedkoop zijn. Het vervelende aan brandhout is dat particuliere beleggers voor dit soort papier een belangstelling hebben, die vaak in geen enkele proportie staat tot het belang van deze effecten.

Wat gebeurde er? Ik ontketende een storm van verontwaardiging. Beleggers in een verder ongetwijfeld prachtig bedrijf, namelijk Sopheon, voelden zich door mijn uitlating op hun ziel getrapt. Een andere, meer neutrale naam voor brandhout is dan ook pennystocks, wat helaas geen Nederlands woord is.

Over- en afsluiten
Het probleem van centenpapier is niet alleen de bizarre fascinatie van particulieren ervoor, maar ook het gemak waarmee de koers van een dubbeltje wordt opgedreven tot twintig cent. Het heeft meer unieke karakteristieken. Nu professionele partijen geen geld meer verdienen aan research over small caps en illiquide mid caps, is er niemand meer die er over schrijft.

Dat creëert een unieke gelegenheid voor zoiets prachtigs als het persbericht. Het kan nog mooier: is het niet leuk zijn om een vals persbericht te versturen? Dat hebben we ook al meegemaakt. Voor mij ligt de afdruk van een nonsensbericht over Centric KSI van 9 mei. Klik hier hier om het te lezen. Beleggers hadden het direct door.

Inveztor.net sloot de betreffende bedrieger af – klik hier om het te lezen. Het leuke aan internet is, is dat alles vastligt. Dat maakt de strijd tegen misbruik gemakkelijk. Naar onze mening is het wel belangrijk dat er direct wordt ingegrepen. Geweldig dat er nu zo’n ophef over dit soort manipulatie wordt gemaakt.

Voorkomen is beter…
We prijzen ook ons gelukkig dat de autoriteiten onschuldige beleggers beschermen. Helaas gebeurt dit à posteriori. De aanklacht tegen Martijn K. dateert uit 2001… Ambtelijke molens malen langzaam. Beleggers zijn misschien meer gebaat bij een dagelijkse inspanning, om dit soort affaires te voorkomen. Dat is beter dan genezen.

Tenzij u een korte termijnhandelaar bent, of zin hebt in wat valutaspeculatie, lijkt ons de meest urgente vorm van actie liever niets te doen. Korte termijnhandelaren kunnen mooi profiteren van de huidige hausses.

In Europa dreigen de Duitse DAX en de Franse CAC 40 door hun psychologische 3000-barrières heen te gaan. Amerikaanse markten worden voortgestuwd door goed nieuws, waaronder de zwakke dollar, behalve op dagen waarop die sterk is, want ook dat wordt dan als goed nieuws gezien.

Valutaspeculanten kunnen geld verdienen aan het feit dat de euro even adem haalt, of, voor wie het anders ziet, getopt is. Wij denken dat niet.

Moeheid
Wij zien eerder een markt waarin de val van de dollar op een pauze uitloopt, die gebruikt wordt voor wat commentaar en waarin de onvermijdelijke verlaging van de rente in Europa, waarschijnlijk deze donderdag, wat extra steun geeft. Onze favoriete valutahandelaar in New York heeft vorige week juni futures op de euro gekocht.

Hij deed dat onder voorbehoud dat het een technische trade betreft. Spitse geesten merken op dat zulke handelaren altijd technisch handelen. Hun model kijkt niet naar fundamenten, alleen naar signalen. Vandaag gaat de dollar hoger op uitlatingen van president George Bush, die niets zie dat niet eerder was gezegd, maar dat de markt toch positief uitlegt.

Wij houden het op moeheid. De dollar is snel gezakt, iedereen die eruit wilde is er uit, maar nu begint de klok te tikken. Straks moeten treasurers nieuwe dollarinkomsten hedgen. De de facto zwakke dollarpolitiek van Bush is nog steeds van kracht. Wel kunnen we deze week positieve uitlatingen over de dollar en over internationale samenwerking verwachten.

euro-dollar

Bull, bear en big
In de huidige context worden zulke uitspraken positief opgevat. Vervolgens verlaagt Europa de rente. Dat is ook positief voor de dollar. Maar dan? Daarna is het effect uitgewerkt en gaan we over tot de orde van de dag. Dat betekent een zwakkere dollar, een sterkere euro en druk op Europese exporteurs.

Dit betekent ook extra speelruimte in de enige economie waar de consument rustig door blijft besteden, namelijk Amerika. Als beleggers zitten we nu op een dak. Aan de ene kant ligt de goot van de deflatie, aan de andere kant het balkon van herstel. Omdat we nogal voorzichtig zijn, maken we geen keuze voordat we niet meer zicht hebben.

Frank van Dongen suggereert voor de Polderportefeuille het Gucci superdividend mee te pakken. We hebben net 10% aan BAM-dividend geïncasseerd. We blijven daarom maar wat doorploeteren, winstgevend maar weinig spectaculair. “Bulls make money, bears make money, pigs get slaughtered”, luidt het gezegde.

Wij zijn een beetje biggerig.

De werkelijkheid was in het afgelopen weekend weer gekker dan de verbeelding. Aanzienlijk gekker zelfs. Dat konden we zien aan de verslagen van de tragedie in Casablanca en onze mond viel open bij het lezen van commentaar van John Snow, minister van Financiën van de VS.

In Casablanca was de grimmige werkelijkheid dat de plaatselijke kamikazes blijkbaar een stelletje sukkels waren. Opgeblazen sukkels horen wij menigeen al denken. Zo viel de schade mee, omdat de terroristen hadden besloten op vrijdagavond een joods doelwit aan te vallen.

Pech, er was bijna niemand. Een andere terrorist ging een restaurant opblazen. “U komt er zo niet in, meneer”. Dan maar een ontploffing voor de deur, in plaats van binnen.

Revolutionair
De Mr. Bean-prijs voor ministers gaat alleen naar Snow. Hij passeert de Belgische minister van Ddefensie André Flahaut die zich eerder, in februari van dit jaar, onsterfelijk maakte. Onsterfelijk belachelijk wel te verstaan. Zoals u weet, zakt de dollar, terwijl de Amerikaanse regering vasthoudt aan haar harde dollar-politiek.

Officieel dan, want de dollar zakt natuurlijk onder andere, omdat de markt deze regering niet gelooft. Geen probleem, Amerika heeft een nieuwe minister van Financiën, die dit weekend orde op zaken stelde tijdens de G8-ontmoeting in Deauville, waar de sfeer, zo horen wij, goed was, omdat de ontvangende Fransen hun best deden met eten en wijn.

Snow verklaarde tegen de pers dat de Amerikaanse regering de kracht van de dollar niet langer afmeet aan de marktwaarde van de dollar tegenover andere munten. Op zich is dat vrij revolutionair, want, zo vroegen wij ons af, hoe meet je zo’n ding dan, als het niet tegen andere munten is? Tegen goud? Tegen hamburgers?

euro-dollar

Harde munt
Wat dacht u van de prijs van een tweedehands Kalashnikov in tien verschillende opkomende markten? Nee. De heer Snow gaf zelf het antwoord. Voor hem is een harde dollar een waar valsemunters harder aan moet werken om hem na te maken. De VS introduceren namelijk een nieuw twintig dollar-biljet, die moeilijker na te maken moet zijn.

Volgens onze bron wegen valutahandelaren de woorden van Snow op een goudschaaltje, om daaruit de komende koers van de dollar te distilleren. Een woordvoerder van het ministerie, die naast Snow zat toen hij die opmerking maakte, haastte zich na de ontmoeting te verklaren dat er geen verandering was in de Amerikaanse politiek jegens de dollar.

Misschien niet, maar met zo’n minister van Financiën hoeft dat ook niet. De volgende G8-vergadering is in het Franse Evian. In dat stadje wordt hoofdzakelijk water gedronken.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.

Vandaag smaakt Inveztor.net het genoegen een nieuwe medewerker te introduceren: Jos Koets, overdag onafhankelijk tussenpersoon, gaat ons inwijden in de wereld van hypotheek en verzekering. Als u nu een neiging tot gapen niet kunt onderdrukken, lees dan verder.

Koets behandelt hypotheken op zo’n manier, dat u meteen zin hebt om hem te mailen met een vraag. Mocht u straks die neiging ook krijgen, dan hebben we goed nieuws voor u. Vanaf vandaag kan dat hier op Inveztor.net. Straks leest u Koets’ eerste stuk.

We zoeken altijd, elke dag, naar nieuw schrijftalent. Gelukkig is er veel aanbod, maar voor ons nooit genoeg, want er zijn maar weinig echt interessante schrijvers te vinden, zoals er ook maar weinig echt goede beleggers zijn.

Educatief project
Op een dag, vorige maand, las ik in de Koffiekamer, een Inveztor.net-forum, een bijdrage van ene J. Koets. Toen nog een en nog een. Het ging over spannende onderwerpen, zoals hypotheken en verzekeringen. Inderdaad, spannend. Want Koets heeft de gave dit soort onderwerpen helder weer te geven, zonder dat je er bij in slaap valt of geïrriteerd wordt.

Koets is noch een hypotheekfunctionaris, nog een Serafijn Lampion. Hij is een duidelijke, eerlijke en leergierige jongen die graag zijn kennis met anderen deelt. Hij maakt van hypotheken en verzekeringen iets leuks; je leert er wat van. Als ik in Nederland woonde, zou ik direct klant worden bij hem. Had ik in Parijs maar zo iemand.

Koets wil overigens niet eens columnist worden, hij wil onze adviseur zijn. Dat mag. Hij gaat elke week stukken schrijven, die deel uitmaken van een serie. Dat wordt een soort educatief project. Er komt een naslagwerkje. Samen met onze vriend Marcel Tak, de man met de droge humor, gaat Koets werken aan een hypothekenspecial.

Loterij zonder nieten
Inveztor.net gaat ook meer aandacht besteden aan financiële producten in het algemeen. Tak behandelt de beleggingsproducten en Koets de verzekeringen en hypotheken. Dit wordt een loterij zonder nieten. Als het niets wordt, hebben we het tenminste geprobeerd. Als het loopt zoals ik het voor me zie, wordt dit een succesvol nieuw onderdeel van Inveztor.net.

Wie weet zelfs meer dan dat. Jos Koets is 34 en wordt in juni 35 meldt hij ons trots. Hij is getrouwd en heeft een dochtertje van zeven. Hij heeft zijn eigen assurantiekantoor in de regio Rotterdam en is te bereiken onder koets@Inveztor.net.

Michael Kraland woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is directeur van een Amerikaans hedge fund. Uw reactie is welkom op
kraland@Inveztor.net.