We horen vaak van mensen die de beurs leuk vonden toen die steeg maar die de beurs nu minder voldoening biedt. Dit blijkt, zo laten we ons dan vertellen, neer te komen op een kwestie van begrip. Op dit moment doet de beurs zulke rare dingen, dat is niet meer te begrijpen. Neem nou die semi’s, dat is toch raar? Voor we deze vraag op dit scherm gaan beantwoorden moeten we u bekennen dat we meestal de discussie niet echt aangaan. Het is verloren tijd. Wij zouden immers kunnen poneren dat tijdens de fase van stijging hetzelfde oordeel geveld had kunnen worden. De beurs, zo is het nu eenmaal, overdrijft altijd. De beurs doet dat omdat, wanneer er geen animo voor een aandeel meer bestaat en het geen noemenswaardige dividend betaalt (dit is een belangrijke factor die een hele generatie beleggers niet meeneemt in de redenering) de belegging wordt gezien als dood geld. Dat is het ook, dus wil iedereen eruit en tenslotte gebeurt dat tegen elke prijs. De beurs is inderdaad gek, in die zin dat fundamentele factoren, die toch de basis vormen van iedere rationele beslissing, de handel op zo’n moment minder beïnvloeden dan geldstromen of, hetzelfde fenomeen anders verwoord, vraag en aanbod van een bepaald aandeel. Wij brengen dit nog maar eens in herinnering naar aanleiding van de hausse van de afgelopen week. Was dit een draai of een bearrally? Wij weten het niet en wij denken dat het er niet zo erg toe doet. Een bearrally kan immers flink doorlopen. Zo zou een klassieke bearrally de Nasdaq terug kunnen brengen naar een vroeger breekpunt, boven de 3000. Dat is nogal een eind. Verdienen aan de rally is dan belangrijker dan zeuren over de naam.De afgelopen week hebben wij, met enigszins gekromde tenen, niet meegedaan, zij het dan dat we wat Dell kochten en Amazon short gingen toen het aandeel in één dag 30% steeg. Dat we met Dell goed zaten doet er niet veel toe, want op de Amazon zet kregen we veel kritiek en terecht. We zitten hier niet om missers te lanceren. We kochten een Amazon put omdat Amazon tot nu toe altijd gezakt is na een stijging zoals afgelopen week. Altijd, behalve deze keer. Een misser dus, maar wel een berekende misser. Gisteren kwam het aandeel wat terug, er is nog hoop, anders nemen we ons verlies vanavond. Terug naar de semi’s. Op de beurs Geldzaken presenteerden wij een serie convertibles op halfgeleiders aandelen. In de Polderportefeuille hebben we het aandeel ASML al geruild voor een convertible. Vorige week schreven we daar calls tegen (zie ook: Plukje Litho’s laten ). Dat deden we niet -dit geldt voor de calls maar ook voor de draai van aandelen naar convertibles- omdat we op de korte termijn zoveel vertrouwen in de chipsector hebben. Dat hebben we niet, laat dat duidelijk zijn. Maar met 4.5% rente plus wat inkomsten van geschreven calls vermindert onze angst al een stuk. Vorige week kwam analist Jon Joseph met een upgrade voor de sector. Prompt steegt de Soxx-index, die dit soort bewegingen registreert, bijna 23%. Dat lijkt onbegrijpelijk voor wie eerder die week het rapport van Dan Niles van Lehman Brothers, een andere vooraanstaande semi-analist had gelezen. Niles zag alleen een zwarte nacht neerdalen op de sector. Wij denken dat de sector nu weer grond gaat inleveren en misschien een dieptepunt gaat bereiken waarop we kunnen kopen. Convertibles dan, niet eens aandelen. Joseph was de eerste met een positieve call op de sector. Daar werd naar geluisterd omdat hij vorig jaar de eerste was met een negatieve call. We schakelen nu even terug naar Joseph zelf en naar zijn werkgever, Salomon Smith Barney. Hebt u er ooit aan gedacht wat voor gevoel het geeft om een geluid te maken over een markt waarop die markt vervolgens een kwart in waarde toeneemt? Ons is die eer nooit te beurt gevallen, maar wij kunnen ons voorstellen dat het een opwindend gevoel is. Stel nu dat u vorige keer de eerste was met een neerwaartse bijstelling. Wat wilt u zijn als de markt inderdaad helemaal in elkaar is geklapt? Precies. De eerste met een bijstelling naar boven.Wat wil uw werkgever? Wij vermoeden, je weet het nooit zeker met grote zakenbanken, maar rationeel gezien zou het zo moeten lopen: winst maken. “Ons volume is waardeloos deze maand, Hieper!” “Ja baas.””Doe er wat aan Hieper!””Ja baas.””Sta niet zo stom te kijken lummel. Breng een sectortje in beweging. Maak wat handel. Neem wat posities in. Verzin iets!””Ja, eh, baas, als we Joseph eens vroegen om iets te zeggen? Kopen wij wat semi’s, ontladen ze later, winst baas!””Ja, dat zijn Superzaken. Roep Joe even binnen.”Dit is ongetwijfeld een boze droom, het kan niet zo gegaan zijn, maar er is natuurlijk wel druk op zo’n man, al komt die van hemzelf.Je kunt maar één keer de eerste zijn met je upgrade. Zo kwam het dat de semi’s omhoog gingen. Ze zitten daar in Taiwan nog steeds in donkere fabrieken waar de laatste wafersteppers van ASML nog ingepakt staan. Er zijn geen orders. Wanneer die komen is nog niet duidelijk. Het is ook nog niet duidelijk of Joseph niet volledig gelijk had met zijn call. Die was gebaseerd op het idee dat het niet meer slechter kan. Misschien krijgt hij gelijk. Misschien niet. Misschien krijgt hij gedeeltelijk gelijk, in die zin dat het niet meer slechter kan, maar dat de koersen nog wel wat lager kunnen. Daar gaan we voorlopig van uit. Fundamenteel staat de sector verdacht sterk. We willen er graag in maar durven nog niet. En wanneer we het doen kijken we naar onze convertibles. Daar zijn we namelijk “paid to wait”.p.s. Bij ons stuk over GTI ontbrak de gebruikelijke vermelding van ons belang: full disclosure: wij zijn long GTI.

Hond bijt man is geen nieuws. Het omgekeerde is dat wel. Dit dachten we toen we, blij met de overname van GTI (Polderportefeuille) door Tractebel nog eens bladerden in het research rapport dat Michel Aupers, Rabo Securities, op 14 Maart publiceerde. “Koop dit aandeel onmiddelijk!”, schreef Aupers. Deze duidelijke mening werd vervolgens uitgebreid onderbouwd. GTI groeit, het management is verbeterd, ze hebben echter niet genoeg managementdiepte om in het buitenland te groeien, er ligt een berg cash, op dit moment waarschijnlijk 130 milj. euro, waarvan de firma maar 50 milj. euro als werkkapitaal nodig heeft, het bedrijf is marktleider in de Benelux, waar ze opereren, het kost zes keer de winst en betaalt 6% dividend en kwalificeert zich daarmee voor de Route 66 categorie, de aandelen met minder dan gemiddeld neerwaarts risico.

Nu mensen eindelijk doorhebben dat analisten ook maar mensen zijn en dat er een groot conflict bestaat tussen research en zakenbankiers bij de grote spelers, is de pendule helemaal doorgeslagen naar het idee dat alle analisten maar wat opschrijven. Dat is natuurlijk helemaal niet zo. De werkelijkheid is veel complexer, we hebben het daar nog wel eens over. Michel Aupers laat met zijn rapport duidelijk zien dat er wel degelijk analisten zijn die een duidelijk verhaal kunnen houden, waarvan de feiten kloppen en dat goed leesbaar is. Bovendien levert het nog wat op. Zulke analisten zijn altijd meer waard dan ze kosten, zoals andere analisten negatieve waarde hebben.

Kunnen analisten vrij schrijven wat ze willen? Vaak niet. Dat wil echter niet zeggen dat analisten geen waarde toevoegen. Vaak is het zo dat je ze wel moet kunnen lezen, wat betekent dat je in moet schatten hoe de relatie ligt en wat de analist mag zeggen, durft te zeggen of kan zeggen. Bij Aupers hoefde je daar niet over na te denken. Het was gewoon een goed, nuttig en exhaustief stuk. Dat is overigens wel vaker het geval bij deze analist. Het is natuurlijk meer werk om de goede analisten eruit te pikken, een relatie met ze op te bouwen en echt goed gebruik te maken van hun kennis dan ze allemaal over één kam te scheren. Kankeren op analisten en ze anoniem afkraken in de forums vergt echter geen enkele vooropleiding, zelfs geen zwamdiploma.

Wij houden GTI nog even aan in de portefeuille want volgende week krijgen we een dividend van dfl 2.88. Dat komt nog bij het bod van 37 euro. Nog een paar dagen geduld dus.

We gaven net aan dat we voor de Modelportefeuille wat Amazon wilden shorten. Zoals u kon zien hadden we geen eigen positie opgegeven. Volgens onze zelf opgelegde Full Disclosure regels proberen we altijd aan te geven of wij voor onze cliënten of voor onszelf een positie hebben. In ons fonds mogen we niet shorten. We mogen wel puts kopen maar we hebben geen zin in dure internet puts. We doen bijna nooit meer aandelen voor eigen rekening, maar een short op Amazon, dat is wat anders, we zouden gek zijn om het iedereen aan te raden en het dan niet te doen.We pakten de telefoon maar we moeten short transacties altijd eerst checken bij de leendesk. Daar zit een administratieve figuur die snel checkt of het aandeel geleend kan worden. Anders mogen we niet shorten. Op dat moment bleek dus dat het niet kon. Amazon shorten kan niet. Niet omdat het aandeel niet liquide is. Er gingen vandaag al 19 miljoen aandelen om. Blijkbaar is de short interest zo groot dat er niet meer geleend kan worden. Dat zegt op zichzelf al veel over het volatiliteitspotentiëel van zo’n aandeel. Iedereen die short kan zitten zit het al, vandaar dat het aandeel vandaag bij goed fundamenteel nieuws en het eerder gemelde commentaar van fundmanager Bill Miller (zie ook: Amazon Amateur Hour) 30% steeg.We schrijven dus maar wat naakte calls. Goed, we raden dat niemand aan. Integendeel we raden aan dit nooit te doen. Wat u wel mag doen is puts kopen. Helaas, ze zijn duur. Maar u kunt nooit meer verliezen dan de inleg. Bij calls is uw verlies onbeperkt, als u ze tenminste naakt geschreven hebt, dus zonder de aandelen te bezitten (wat u op dat moment aan hebt kan niemand wat schelen).Om te vermijden dat onze vriend Koelewijn (u weet dat die inmiddels de steunpilaar van Docters van Leeuwen is geworden bij de STE) ons straks beschuldigt van het hoofd op hol brengen van jonge beleggers en ons verplicht de gifbeker te drinken, kopen wij een putje. Wij kopen 5 puts April 12.50 voor $2.15. Een speculatie dus, geen belegging, we vermelden het maar even, dat bespaart tonnen email.Na al deze koortsachtige bezigheid wensen we u een aangename, rustige nacht. Nu mag AMZN naar beneden.

Dit weekend stond er een warm interview met fundmanager Bill Miller over Amazon in Barron’s. Miller heeft een uitstekende staat van dienst en omdat wij ook aan het kijken waren naar de convertible van Amazon, niet naar het aandeel, waren we geïnteresseerd. Miller zegt niets nieuws over Amazon: hij trekt de vergelijking met AOL voordat ze winstgevend werden. We herinneren ons die tijd nog goed. AOL was toen erg controversiëel, qua business model was dat om dezelfde redenen als Amazon, namalijk geen winst, grotere verliezen bij grotere omzet en een boekhouding die niet als conservatief omschreven kon worden. Miller heeft 40 miljoen aandelen en is de grootste bondholder, staat in het artikel, maar volgens Bloomberg heeft hij er 52 miljoen. Er is, naar onze mening, een groot verschil tussen Amazon in 2001 en AOL in 1995/96: de service van Amazon is uitstekend en wij maken er graag gebruikvan. Wij zijn, kortom, een tevreden klant. Eigenlijk maakt dat niet zoveel uit. Vandaag kan hij wat lozen, want Amazon wordt fors hoger genoteerd, boven de $11 tegen een sluiting op $8.37 vrijdag.De reden waarom wij de convertible interessant vinden is de volgende: wij denken dat de business van Amazon niet kapot zal gaan en dat op een dagiemand het bedrijf over zal nemen als het niet zelfstandig rendabel kan worden. Dan is de convertible met een rendement van 13% bij een convertible koers van 36 1/8% en een effectief rendement van 22% een interessante speculatie.Eigenlijk is die koers ook niet eens zo laag: ondanks alle rumoer rond Amazon zijn er meer mensen die daar in geloven. En wanneer iemand zoals Miller dat gewoon weer eens hardop zegt schiet het aandeel meteen 30% omhoog. Dit is een markt vol draaikolken en stroomversnellingen en Amazon past aardig bij de tijdgeest.

De titel van dit stuk is een intern grapje voor Inveztor.net-medewerkers. Zulke onderonsjes zijn nooit leuk, want de lezer voelt zich al snel buitengesloten. Zo zijn wij echter niet, wij leggen altijd uit wat we doen (het gevolg ziet u dan ook in de Winkler Prins onder Forums en Bagger).Laten we het grapje even uitleggen. Hebt u een paar minuten? Daar gaan we. Vorig jaar gingen wij, op een warme zomeravond, met een bont gezelschap waarin dames oververtegenwoordigd waren naar Les Monologues du Vagin, een toneelstuk van de hand van Eve Enssler dat in New York veel succes had, met de vrouw van de burgemeester Giuliani in de hoofdrol. Het toneelstuk is een beschouwing over de positie van de vrouw in de maatschappij. Wij zeggen er verder niets over, behalve dat we genoten hebben van dit stuk. Fanny Cottençon, een bekende Franse actrice, speelde de hoofdrol, met dien verstande dat er geen andere personages optreden in dit stuk. Wij zeggen niets, want anders wordt ons stuk voor de derde keer (u leest het goed!) gecensureerd. Waarom weten we niet. Het stuk is een succes, de affiches hangen in de metro, de kritieken zijn unaniem uitstekend. In de vorige twee stukken wijdden wij er enige lovende woorden aan. Dat zullen we nu niet doen. Dat beperkt het risico. Omdat de titel van onze vorige ook begonnen met “De V van …” weet u nu het hoe en waarom van de titel van dit stuk.Pas echter op! Als u dit stuk NIET leest, is het weer gecensureerd en moet u, als u onze stukken verder wel leuk vindt, klagen bij Inveztor.net. U kunt dat doen door een mailtje te sturen aan redactie@Inveztor.net. Dan komt het wel goed. In de tien jaar dat wij stukken schrijven zijn we drie keer gecensureerd. Twee keer dus voor dat V-verhaal op Inveztor.net, met een K-smoes*, en één keer bij ons lievelingsblad, het leukste businessblad van Nederland, Quote. Hoe dat kwam zullen we u een andere keer vertellen, maar onze column ging over Service Corp, Loewen en Hillebrand en dat lag blijkbaar moeilijk. Mochten er erg veel vragen over komen dan leggen we het morgen uit.Terug van K* naar V en Value.We zitten in een value markt. Het kan dus gebeuren dat we even een rally in groei-aandelen krijgen, maar value is nu aan de orde en zoals we al eerder schreven, in de VS vinden we daar het meest van. Als de recessie goed op gang komt is dat straks in Europa ook zo, maar nu nog niet genoeg, naar onze smaak.Wie V zegt zegt dus Value en wie Value zegt moet denken aan Benjamin Graham. Wie nog nooit van Graham heeft gehoord en toch zelf belegt moet even de volgende checklist afwerken.Het is een Inveztor.net-test voor privé-beleggers. U moet een kruisje zetten voor elke uitspraak waar u het mee eens bent.( ) Geen idee wie Graham was maar blijkbaar niet een prediker anders stond zijn naam niet in deze context.( )Gelukkig hebben we net puts gekocht, nu voelen we ons beter.( ) De bodem van tech is bijna bereikt.( ) Ponzi was een rotgrap, hadden we eindelijk een leuk fonds, blijkt het een flauwe aprilmop.( ) Een echt verlies heb je pas wanneer je verkoopt.( ) Small caps moet je nu verkopen, die doen toch niets meer.( ) Die Amerikanen zijn gek, die recessie komt niet naar Europa.Neemt u gerust vijf minuten en zet u een kruisje bij elke uitspraak waar u het mee eens bent.De goede antwoorden zijn: nul kruisjes. Nu terug naar de V, die van Value althans. Weet u wat de droom van iedere value belegger is? Weer een quiz:( ) een eerste druk van Security Analysis hebben met een persoonlijkeopdracht gericht aan vader, van Ben Graham( ) aanwezig geweest bij de première van Grahams stuk en daarna uitgenodigd voor een glas champagne( ) moeder was één van Grahams maîtresses, weet daarover kostelijk te vertellen en nu weet u ook waarom uw broer niet op u lijkt( ) een aandeel kopen in een fatsoenlijk bedrijf voor niets. Vandaag gaan we het hebben over het laatste punt. De uitslag is, uiteraard: alle bovenstaande punten zijn een droom voor de ware value-freak. Wie een biografie van Graham gelezen heeft kan de vragen beantwoorden. Wie niet weet wie Benjamin Graham was (de professor op Columbia van Warren Buffett en de grondlegger van de moderne financiële analyse) moet niet zelf beleggen. We beginnen af te dwalen, terug naar de markt en naar cijfers die er niet om liegen. Een aandeel voor niets. Dat kan op drie manieren.

Erven: Dat is een leuke manier, je maakt minder snel vuile handen dan met verdienen, maar dat is nu niet aan de orde.

Cadeau krijgen: Ik kan u daar een kostelijk verhaal over vertellen maar dan dwalen we weer af. Niet nu dus.

Het aandeel heeft een koers van nul: Wilt u niet zo dom zijn alsublieft! Dit is een beurswebsite, verdorie. Een aandeel van nul is failliet, daar hebben we niets aan.

Die drie manieren interesseren ons dus niet, we zoeken een vierde en dat is de volgende.

Het aandeel heeft meer cash dan de beurskoers.

Wij weten dat sommige mensen misschien verbaasd zullen zijn dat we er van uitgaan dat dit soort simpele dingen niet altijd direct begrepen wordt. Die verbazing is onterecht, kunnen wij u verklappen. Zo kregen we ook honderd mails binnen over Ponzi met de boodschap dat dit een grap was die er zo dik bovenop lag dat niemand erin zou trappen.We hadden de honderd auteurs, minus degenen die ons nog een belediging meenden te moeten toevoegen omdat ze de grap begrepen hadden, wat natuurlijk ook verbazend is, graag uitgenodigd om de honderden inschrijvingen te zien, al was het alleen maar van degenen die zichzelf als “ervaren belegger” kwalificeerden.Maar we dreigen weer af te dwalen, terug naar de beurs. Laatst hadden we een hele discussie met een meneer op een forum die ons voor allerlei vreselijks uitmaakte omdat we een bedrijf besproken hadden dat meer cash had dan de beurskoers. De meneer stak, ons nog steeds uitmakend voor allerlei dingen die we hier niet gaan verhalen omdat ze veel erger zijn dan dat toneelstukje, zijn vinger op en zwaaide daar geducht mee.Hoe konden wij weten of het bedrijf behalve die paar dollar cash per aandeel niet allerlei schulden had? Wij slaakten een vermoeide zucht en pakten een doekje om ons scherm af te vegen.Omstandig legden wij de tierende heer uit dat een bedrijf dat schulden heeft geen netto cash heeft, maar schulden. En dat een bedrijf dat $10 cash heeft tegen $5 schulden, we hielden het heel eenvoudig zoals u ziet, $5 netto cash heeft. Dat soort opmerkingen, we verzekeren het u, ervaren beleggers, krijgen we gewoon en je wordt nog uitgevloekt ook. Soms benijden wij onze vriend Van Dongen, die kan het niets schelen en die antwoordt gewoon niet. Ongetwijfeld heeft hij gelijk.Terug naar ons gratis aandeel. Een aandeel voor niets, daar kun je in Nederland alleen maar succes mee hebben, dachten wij en we bereiden ons dan ook al voor op fruitmanden, wijnen uit goede jaren en andere zaken die wij zelf een weldoener cadeau zouden doen, als we er al een vonden.Wij denken aan 3Com, symbool COMS, $ 5. U kunt denken van 3Com wat u wilt, maar het is iets waard. Ze maken allerlei electronische kaartjes en piefjes, en zijn dus wat ze bij LCI een Connectivity Company zouden noemen. COMS is bekender via haar beursgenoteerde dochter, Palm. Daar hebben ze nu nog een aandeel in, maar we zijn nog aan het uitrekenen hoeveel precies. Na de beursgang van Palm was dat nog 96% en volgens onze Bloomberg zijn er geen secondaries geweest. We gaan het uitzoeken, want zelfs op de huidige gekelderde beurskoers is Palm zoveel meer waard dan COMS, dat er iets moet ontbreken in de informatiestroom.Het duurde heel lang voordat ze bij COMS doorhadden dat ze echt wat konden doen met Palm, dus gingen de oprichters van Palm weg om Handspring te beginnen, en dat is nu de grootste concurrent van Palm met 25% van de markt.

Palm kreeg onlangs een dreun na de laatste winstwaarschuwing en verloor 48% van de beurswaarde in één dag. Toch lijkt het ons overdreven om te stellen dat COMS en Palm niets waard zijn. De beurs zegt dat dat wel zo is.

COMS kost $5, vandaag bij de opening. Het bedrijf heeft meer dan $5 per aandeel aan cash. U krijgt het dus voor niets. Einde demonstratie. Het management, onder leiding van handige Fransman Eric Benhamou krijgt u erbij geleverd. Wij schrijven handig omdat ze elke keer een hoop aandelen verzilveren voordat er een winstwaarschuwing komt. Zoiets helpt natuurlijk om de waarde onder die van de cash te krijgen, maar het blijft niet duur.

Nu nog wachten tot de chart een beetje acceptabeler wordt. Alleen, dan is het aandeel misschien niet meer gratis. Zo ziet u telkens maar weer, de beurs is tegenwoordig minder eenvoudig dan vroeger. Of, als u het al wat langer doet, even moeilijk als toen.

*K van Keurig

Noot van de redactie: de redactie werpt bovenstaande insinuaties met een verre boog achter zich. Stel je voor: het idee dat er in het verleden censuur zou zijn toegepast…! Wel hebben wij in het verleden gemeend lezers te moeten beschermen tegen de ergste uitwassen van Michael Kralands fantasievolle geest…

De Nasdaq gaat nu naar de 1500, ongetwijfeld in een laatste acceleratie na de klap van gisteren. Tech blijft dreck, de semi’s die tot voor kort nog stand hielden zonder dat daar fundamentele redenen voor waren, zijn nu ook terug zodat er weinig weerstand meer is.

Het vervelende van deze markt is dat de klappen hard genoeg zijn om van een climax te kunnen spreken, maar er blijkt genoeg optimisme in de markt te zitten om toch nog hoop op te wekken. Blijkbaar moet die eerst kapot. Tot zover het emotionele deel.

Wanneer we fundamenteel kijken, en bijvoorbeeld teruggrijpen op een paar van de charts die we op de beurs Geldzaken presenteerden, dan zien we dat voor veel aandelen de bodemprijzen van de vorige cycli nog niet gehaald zijn.

Voor aandelen waarvan genoeg historische gegevens voorhanden zijn, is dat een aardige indicator van wat er kan gebeuren. Voor aandelen waar dat niet het geval is, moeten we andere maatstaven hanteren. Voor zover die op winstverwachtingen gebaseerd zijn, kunnen we die maatstaven niet vertrouwen. We weten immers niet hoe het nu toegaat, dat hoor je pas wanneer de winstwaarschuwing komt. Historische kw’s en prijs/boek-ratio’s (voor industriële bedrijven en banken bijvoorbeeld) zijn dan nuttig.

We schreven al eerder wat (helaas) het juiste moment zal zijn om weer naar de Nasdaq te kijken. Dat wordt het moment dat niemand er meer naar vraagt. Zolang mensen nog interesse hebben zijn ze nog belegd. Ze kunnen dan nog verkopen. Wanneer er een structurele onderbelegging is ontstaan doordat iedereen er genoeg van heeft, de techfondsen leeg zijn en het gemiddelde van de tech-sector binnen de generalistische fondsen gedaald is tot onder de weging van tech in de index (nu zo’n 20% van de S& P), dan kunnen we er weer in.

We zullen dan zien dat de waarderingen laag zijn, maar -nog belangrijker- niemand heeft die aandelen meer. Er is dan een potentiële geldstroom naar de sector mogelijk. Nu kijken we nog naar groeifondsen met een hoop tech in hun portefeuille: de laatste keer dat we de weging van tech binnen Amerikaanse groeiportefeuilles onder de loep namen bleek daar aanzienlijk meer dan een marktweging in te zitten. Dat was in maart.

Beleggers stappen nu uit de fondsen, want de resultaten zijn natuurlijk slecht. Die fondsen verkopen dus hun tech-aandelen, vooral die aandelen waar nog een markt voor is. Wanneer dat proces ten einde is breekt het moment aan dat we weer naar technologie kunnen kijken. Niemand heeft het er dan meer over om de eenvoudige reden dat niemand de aandelen meer bezit. Dat moment wordt een mooi koopmoment, en tot dan blijft het behelpen en moeten we kijken of we elders leuke trends vinden.

Geachte redactie,Heel leuk, die Ponzi-grap! Ik moet zeggen dat ik er zelf ook bijna ingetrapt ben. Na wat onderzoek op het web, waarbij ik ook het een en ander over de betreffende oplichter gelezen heb, vond ik het zaakje toch wat dubieus, en besloot ik niet mee te doen. Maar ik heb geen moment doorgehad dat het een 1-april grap was. Overigens merk ik dat ik ook te vaak beleggingsadviezen als zoete koek slik. Heeft u hier een remedie tegen?Met vriendelijke groet,Marco TeeuwenGeachte heer Teeuwen,Meestal zeg ik, vooral tegen mezelf, dat ik een prachtige manoir in de Gers zou kunnen kopen van alle zoete koeken die ik zelf geslikt heb. Na enige decennia ben ik er, veel desillusies rijker, achter gekomen wat de beste remedie is tegen zoete koek. Het is een oud medicijn, vrij verkrijgbaar. Het is bekend onder de naam Bittere Pil. De pil kan gewoon geslikt worden, zolang de patiënt nog vermogen heeft. Wij hebben deze site opgezet vanuit preventief oogpunt. Met vriendelijke groet, Michael Kraland

Op 1 April stond IEX vol met artikelen over een beleggingsfonds dat gouden bergen beloofde: verdubbeling in 90 dagen !

Het fonds zou beheerd worden door ene Charles Ponzi, die werd omschreven als welbekend in financiële kringen.

Dat klopt. Ponzi staat sinds 1920 bekend als het schoolvoorbeeld van de financiële bedrieger, uitvinder van het pyramide spel. Tot voor kort – moeten wij zeggen tot de WOL affaire? – gold hij als de grootste bedrieger, de meest typische, de meest bekende bedrieger aller tijden. Onder juristen en economen staat een zogenaamd "Ponzi scheme" gelijk aan zwendel.

De Hanover Trust Company was inderdaad Ponzi’s bank.

Hij beloofde precies hetzelfde als het Ponzi / IEX fonds, namelijk een verdubbeling van ingelegde gelden, dankzij de verkoop van Spaanse postorders in de VS, in 90 dagen.

De heer P.T. Barnum, die we eerder op de site citeerden, vanwege zijn bekende uitdrukking: “there’s a sucker born every minute”, heeft dus ook echt bestaan, maar hij was geen bankdirecteur, hij was de baas van Barnum & Bailey, “The Greatest Show on Earth”, een circus.

We hebben, net zoals vorig jaar met de Fried Air episode, duidelijk willen maken hoe kwetsbaar individuele beleggers zijn voor bedrog.

Onder de honderden inschrijvers bevonden zich beleggers die zich omschreven als “zeer ervaren”, sommigen met “meer dan dertig jaar ervaring” en zelfs een docent economie.

Het totale bedrag aan inschrijvingen bedroeg uiteindelijk ongeveer Fl. 5 mln. Minder dan F/Rite Air, maar toch meer dan verwacht.

Het lag er heel dik bovenop, leek ons, en dat dacht een aantal onder u eveneens. De meest verzonden boodschap was "Leuk, maar hier trapt niemand in!". Toch waren beleggers bereid bedragen tot $100 000 over te maken. Een enkeling wist uw dienaar zelfs telefonisch te benaderen om een grotere toewijzing te regelen. Te veel eer, te veel eer…

Tegenover elke inschrijving stonden 3 mensen die enthousiast meldden er niet te zijn ingetrapt. Sommigen, ongetwijfeld de intelligentsia van de website, wilden hiervan direct kond doen op de forums. Entdeckungsfreude! Slim hoor. Er zijn dus wat boodschappen verwijderd, om de operatie te laten gelukken, maar deze korte periode van ongewilde censuur is nu voorbij.

Bij deze bedanken wij iedereen die reageerde en de grap erg geslaagd maakte.

Resumerend stellen wij vast dat er vandaag dus goed en slecht nieuws is voor de inschrijvers.

Het slechte nieuws is dat uw geld niet gaat verdubbelen. Het goede nieuws is dat u, zonder enig verlies, een les hebt geleerd die had kunnen oplopen tot uw inleg. Tonnen dus, voor velen onder u. Bovendien had u uw zelfrespect kunnen verliezen, door aan zo’n stom voorstel mee te doen. Hoeveel is uw zelfrespect eigenlijk waard? Dit was dus een dag van grote winst.

De website probeert de individuele belegger te helpen en te waarschuwen tegen talloze vormen van misbruik. We gaan zelfs zover dat we beleggers soms proberen te beschermen tegen hun ergste vijand: hun eigen goedgelovigheid en, laten we het maar toegeven, hebzucht. Eén April is een goede dag om daarbij stil te staan. Vorig jaar, na Fried Air, kondigden we aan dat we zouden recidiveren: dat is hierbij gebeurd. Een groot aantal lezers, honderden reageerden, hebben zich evenveel geamuseerd als wij. Aan hen is deze besparingsactie opgedragen.

Met hartelijke groet,

Michael Kraland

2 april 2001nvt

Eens in de zoveel jaar komt Charles Ponzi jr met een nieuw fonds. Ponzi
staat bekend om zijn handigheid en opportunisme. Zijn naam is, onder
beleggingsdeskundigen tenminste, een begrip. Hij weet altijd het juiste moment
uit te kiezen om zijn nieuwe fonds te lanceren.
 
Zijn werkwijze evolueert. Ponzi weet zich uitstekend aan te passen aan de
eisen van de tijd. Hij speelt graag in op kleine verschillen tussen Amerikaanse
en Spaanse obligaties.
 
Omdat hij goede bankrelaties heeft weet hij via grote kredieten die kleine
verschillen om te zetten in een enorme absolute winst, waarin zijn beleggers
delen. De hefboom, pas daarvoor op, kan oplopen tot een factor van 100! Dat is
eerder vertoond en ook toen zorgde dat voor de nodige krantenkoppen.
 
Banken zoals JP Morgan (nu JP Morgan Chase) en
effectenhuizen zoals Goldman, Merrill Lynch en
Lehman Brothers weten er alles van, zij deden al eerder mee en sommige van hun
topmensen hebben persoonlijk bij Ponzi ingeschreven.
 
De kosten die Ponzi zijn fonds berekent zijn hoog te noemen: hij pakt zelf
30% van de winst. Zijn grote slag wist hij te slaan toen hij UBS, de Zwitserse
bank, er van wist te overtuigen hem een warrant te verstrekken op zijn eigen
fonds. Op die manier kon Ponzi via een extra hefboom met zijn eigen fonds
meedoen, waarbij de bank het risico liep als het verkeerd ging.
 
Laten we eerlijk zijn, er is maar een beperkt bedrag beschikbaar, wie het
eerst komt maalt het eerst, maar zelfs voor een klein bedrag kan het de moeite
waard zijn mee te doen. Wanneer de resultaten bekend worden en wederom de pers
halen kunt u tijdens de volgende borrel teminste achteloos zeggen: “Ponzi? Je
bedoelt mijn fondsbeheerder ?”
 

Vorige week hadden we het over het belang dat we hechtten aan de Goede
Vrijdag. In ons boek is dat tegenwoordig een vrijdag waarop de Amerikaanse
beurzen niet voor een kater zorgen. Dat is van belang want zo wordt vaak de toon
gezet voor Azië en Europa. Vrijdag was dus perfect, het was een mooie sluiting
en in dat perspectief werd donderdag de crescendo dag.
 
We hebben het vaak gehad over “Bloed op Straat”. De term, die ons soms
verweten wordt, is niet van ons afkomstig maar van een baron genaamd
Rothschild.
 
We hebben het even geturfd.
 
Dit jaar is elke vrijdag negatief geweest, behalve één keer, een klein
plusje begin maart. Nu dus weer, maar een keurige plus.
 
Vandaar dat we denken dat dit het Eind van het Begin is en dat stemt ons
vrolijker dan donderdag.